Kül Şehri, adaletin resmî olarak bittiği bir yerde, korumanın suçla, iyiliğin şiddetle iç içe geçtiği bir şehirde geçer. Devletin gözünü çevirdiği Kül Sokak’ta düzeni polis değil, Kül Nöbetçileri adlı gizli bir grup sağlar. Onlar suçluları yok etmez; suçu kontrol eder, sınırlar, sessizleştirir. Bu düzen, kimse itiraz etmediği sürece çalışır. Ta ki Kadem o sokağa düşene kadar.

Gerçek bir hikayeden uyarlanmıştır

Nedeni bilinmeyen zorbalıklar, grup düşmanlıkları ve bir aşk üçgeni...

"Adalet sustuğunda, geriye sadece kan konuşur" Bir savcı katil olamaz. Ama bir katil savcıyı yaratabilir. Ailesi öldürüldü. Suç onun üstüne yıkıldı. Adalet sırtını döndü. Ona sadece tek bir yol bırakıldı: İntikam. Masum öldürmediğini söyleyenler, ilk emri bir masuma verdi. Aşk, suçun ortasında filizlendi. Vicdan, her kurşunda biraz daha öldü. Ve en sonda... onu bekleyen şey adalet değil, kan bağıydı. SAVCI Bu bir suç hikâyesi değil. Bu, bir insanın adaletten canavara dönüşme anıdır.

“Sınırlar neden önemlidir.Bilir misin Efsun? “Evet,çünkü sınırlarının içindeyim.” “Çünkü,sınırlarım sensin.”

Gençlik kurgusu tatlı bir roman

Eylül, ailesinin gölgesinde büyüyen bir kızdır. Sevmesine izin verilmeyen, gülüşü bile ölçülen bir hayatın içindedir. Kalbi ise çoktan Ozan’a ait olmuştur. Ozan, her şeyin farkına geç varanlardan… Güçlü görünür ama duygularını tanımayı bilmez. Eylül’ün ona uzattığı kalbi görmezden geldiği her gün, aslında onu biraz daha kaybettiğinin farkında değildir. Eylül bir gün yorulur. Sevmekten değil, anlaşılmamaktan yorulur. Peşinden koşmayı bırakır, susmayı seçer. Ama susmak, sevmekten vazgeçmek değildir. Azra ve Ali’nin çalkantılı ilişkisi, gençliğin acele kararlarının ne kadar yaralayıcı olabileceğini gösterirken; Aytuğ’un Azra’yı geç fark etmesi, “değer”in çoğu zaman kaybedilince anlaşıldığını kanıtlar. İsa ise, karşılıksız sevmeyi öğrenmiş bir kalp olarak Eylül’ün yanında durur. Onu sahiplenmeden, sadece korumayı seçer. Bu roman; • aile baskısının genç bir kalpte açtığı yaraları, • geç fark edilen aşkların pişmanlığını, • susarak sevmenin ağırlığını anlatır. “Birbirimize Geç Kaldık”, aynı anda sevmeyi başaramayan iki kalbin, yanlış zamanda doğru kişiyi sevmesinin hikâyesidir.

17 yıl boyunca ailesi tarafından şiddet gören Ayça bir hemşirenin hatası olduğunu öğrenirse ne olur?? Kitapta küfür,argo,kan içerikler bulunur..

dışdünya kitabı na hazır mısınız

Moda tasarımcısı ve model olan peri albay babasının vesilesiyle zehir timi ile tanışır ve tabi yüzbaşı oğuz göktüğ ile de Hanımlar beyler hazırsanız defile başlıyoooooor

Seri cinaye davasını çözen bir savcının ölmesi ve yıllar sonra iki kardeşin bu davanın peşine düşmesi

Seri cinaye davasını çözen bir savcının ölmesi ve yıllar sonra iki kardeşin bu davanın peşine düşmesi

"Her günah işleyenindir derler ama cezası hep masuma kesilir. Adalet diyorsun, çocukları kurban ederek mi sağlıyorsun adaletini? Kolay olanı mı seçeceksin yoksa doğru olan için savaşmayı mı?" ... Hikayeler çok farklı şekillerde başlar, Dolunay kendininki nasıl başladı bilmiyordu ama her şey onu bu noktaya getirmişti. Yeni okulunun ilk günü bittiğinde bilmeden saptığı çıkmaz sokakta tanımadığı üç kişiyle birlikte bir cesetin karşısındaydı. Eskiden dostum dediği kızın ölü bedeni karşısındaydı. En kötüsü de bu ilk defa başına gelmiyordu. Dolunay soğuk rüzgarlardan kaçıp geldiği bu şehirde hava daha da soğuktu, kar yağacaktı ama bu sefer o kendinden başka kimsenin o karın altında kalmadığından emin olacaktı. "Kar yağarken yanımda olur musunuz?"

…… mınsung/ bir gun gitar kursuna cok ünlü bir sarkıcı gelir/

Dünyanın başına gelebilecek en kötü şey bir zombi istilası mıydı?

05...: Sana işte bu yüzden sevdalıyım be yavrum! Siz: Ne diyorsun sen be?! Kimsin sen! 05...: Kim miyim...ayıp ettin yavrum. Siz: Ne halt yiyorsan ye! Kimsen artık, uğraşamayacağım. Siz: Hadi eyvallah! -05... kişisini engellediniz- Engeli kaldırmak için dokunun. ------ "Senin tek bir sözün, bana emirdir, Yıldız. Sen benim kalbimin de beynimin de merkezindeyken, senin her isteğini nasıl yapmayayım?"

Gökdelenin tepesinde rüzgar, insanın kulaklarını sağır edecek kadar vahşi esiyordu. Aşağıda şehrin ışıkları birer mücevher timsali parlıyordu. Ama yukarda betonun üzerinde sadece soğuk bir ölümün izi vardı. Belkide bu andan itibaren iki ölümün... Alev, elindeki silahın namlusunu Balkan`ın kalbine doğrulttuğunda, kendi kalbinde bir sızı hissetti. "Burası..." dedi, sesi rüzgara karışırken. "Onun son gördüğü yer burasıydı. Senin binan, senin gökyüzün!" Balkan, gözlerini bir an olsun kırpmadan Alev`in, buz mavisi gözlerini kapatan o meşhur siyah gözlüklerine baktı. "Şimdi söyle Balkan, ölmek için güzel bir gece mi?" Balkan, kendisine doğrultulmuş olan silahın namlusuna bakarken rahattı. Rüzgar Alev`in saçlarını onun yüzüne çarparken, Balkan celladına doğru bir adım daha attı ve silahı göğsüne, tam kalbinin üzerine iyice bastırdı. "Ölmek için her gece güzeldir Alev." dedi, sesi rüzgara rağmen net duyuluyordu."Tetiği çekmek için fazla titriyorsun. Kan seni tutuyor mu, yoksa o kana benim karışacak olmmam mı seni korkutuyor?" Alev, gözlüklerini yavaşça çıkardı. Gözleri kan çanağı gibiydi ama bakışları bir bıçak kadar keskindi. Elindeki silahın emniyetini indirerek, "Senin kanın beni tutmaz, Balkan Mir Bolayır... senin kanın beni ancak özgürleştirir." Bakışlarını birbirlerinden bir an olsun ayırmıyorlardı. "Sen benim nefretimsin, Balkan. Ama aynı zamanda bu dünyada benim için geride kalan tek parlak şeysin." Çıkarmış olduğu gözlüklerini tekrar taktıktan sonra derin bir nefes aldı. "Ve ben, parlayan her şeyi yok etmeye yemin ettim."

Okul, zamanla insana benzer. Önce yabancıdır, sonra seslerini ayırt etmeye başlarsın. Ben en çok sessiz olanını tanıdım. Ders aralarında yükselen kahkahaların, hızlı adımların arasından geçip okulun en az uğranan yerine bakardım. Kimsenin fark etmediği bir kapıya. Kütüphane, aceleye gelmeyen bir yerdi. İçeri girildiğinde zilin hükmü biter, saatler başka türlü işlerdi. Rafların arasındaki toz, yıllardır dokunulmamış kelimelerin hatırası gibiydi. Orada dururken, okulun gürültüsü arkamda kalırdı. Ben kitapları seçmedim önce. Sessizliği seçtim. Masaya oturup hiçbir şey yapmadan beklediğim anlar oldu. Sadece nefes alıp raflara bakmak, bana huzur veriyordu. Sonraları fark ettim; bazı alışkanlıklar insanın mesleğine dönüşür. O zaman adını koyamamıştım. Sadece bildiğim bir şey vardı: Bu okulda en çok kendim olduğum yer burasıydı.

Yani bence okuma senlik değil

İtalya’da büyüyen Tuana Zemherlioğlu, on dokuz yıl sonra adını bile yabancı hissettiği bir şehre geri döner: Mardin’e. Taş evlerin gölgeleri, suskun bakışlar ve köklü gelenekler arasında kendine yer bulmaya çalışırken, ailesinin içine sürüklendiği bir kriz her şeyi değiştirir. Ağabeyi Fırat’ın yaptığı bir hata, iki aşireti karşı karşıya getirir. Bedeli ise Tuana’ya ödetilmek istenir. Hiç tanımadığı, sert ve mesafeli bir adamla—Azad Ağa’yla—kurulmak zorunda bırakılan bu bağ, iki yabancıyı aynı çatı altına iter. Bir yanda özgürlüğe alışmış genç bir kadın, diğer yanda geleneklerin sert kalıplarıyla büyümüş bir adam… Zorla başlayan bir hayat, zamanla sorgulamalarla, çatışmalarla ve değişimle şekillenir. Tuana kendi sesini bulmaya çalışırken, Azad ilk kez öğretilenlerin dışına bakmayı öğrenir. Bu roman; kader, seçim, baskı ve dönüşüm üzerine… Ve en çok da insanın kendi yolunu çizme cesareti üzerine.

Bir kızımız var babası ve abisi asker annesini kaybetmişler ve abisinin yakın arkadaşı var kız ve abisinin arasında geçenleri anlatıyor

nedennnnn fghvjhyugyjughyjgb gyuguggyugugj bjguygjh

Konusunu ilerleyen zamanlarda yazacağım

Hayat bazen sizede boğucu gelmiyor mu?

"Bir varmış hiç yokmuş." "Bir varmış bir yokmuş, değil miydi o?" Gülümsedim, gülümsedi. "Bu benim hikayem. O yüzden `bir varmış hiç yokmuş` diye başlıyor." Köye yeni gelen yabancı öğretmen Ömer ve köyün dilinde `Deli` olarak anılan otizmli Okan`ın hikayesi. eşcinsel bir kurgudur. iki erkek arasındaki ilişkiyi ele almıştır.