- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

"Soluksuzca seveceğim seni, son nefesime kadar" İki kalp bir yarışın eşiğinde Dalgalar bu yarışın içinde Doruk ve Marin İki yarışçı Soluksuzca yüzerken karşılarına kalplerini alacak kadar sınırsız Bu sınırsızlığın içinde birbirlerini bulacak kadar da kadere teslim olmuşlardır Marin, annesinin izinden giden bir deniz yüzücüsüydü. Ailesindeki hiç kimse yüzmesini istememesine rağmen o herkese karşı gelerek yüzüyordu., Yüzmek onun isyanıydı hayata Doruk, gözünü hırs bürümüş kazanmaktan başka derdi olmayan bir yüzücüydü. Kazananın karakum plajına hakim olacağı bir yarış vardı ve bu yarışı kazanmayı kafasına koymuş ikili. Önce kalplerini dahi karşılarına aldılar. Onlar bu yarışı kazanmak için mücadele ederken suya aşk damlamıştı. Mücadeleye aşk karışmıştı. İşte şimdi ne olacaktı?

Dileklerin gerçekleşme gibi bir huyu yoktu, bilirdim. Ancak ilk defa geri teptine şahit oluyordum.

Veda’nın galerisi bir gece kimliği belirsiz kişiler tarafından basılır. Tam her şey bitti derken, içeriye siyah deri ceketi ve motoruyla Baran dalar ve Veda’yı oradan çekip çıkarır. Baran, Veda’nın babasının eski bir dostuna olan borcu yüzünden kızı korumakla görevlendirilmiştir. Veda, bu emrivaki koruma durumundan ve Baran’ın "her şeyi ben bilirim" tarzı kurallarından nefret eder. Baran ise Veda’yı sadece baş belası bir görev olarak görür. İkisi, Baran`ın şehrin gözden uzak bir sanayi mahallesindeki güvenli evinde birlikte yaşamak zorunda kalır.

Yedi manevi kardeş, her biri birbirine sapasağlam güvenmesiyle İstanbul`daki mafya trafiğini manevi babaları Asaf sayesinde kontrol ediyorlardı. Hazal ise yalnız bir fırtınaydı, Ama o fırtınanın kopucağı yer, Reha idi. Aşk`a inancını bitirmiş olan iki insan, İstanbul Boğaz`ındaki bir otelde karşılaşan Çiftimiz, yeniden aşka ihtiyaç bulacaklardı.

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi ve tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman`ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈𝐂𝐄𝐑𝐈𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

Birkaç adım attım. Sonra birine çarptım. Hayır. Birine değil. Ona. Kalbim panikle göğsüme vururken başımı kaldırdım. Yeşil gözler. Alaycı bir gülümseme. Ve bütün Karasmanları diz çöktürebilecek kadar tehlikeli bir adam. Gurur Birkan Karasman. "Dikkatli olamaz mısın küçük?" Küçük. Bana ikinci kez böyle sesleniyordu. Avucumdaki köstekli saati biraz daha sıktım. Gözleri anında elimdeki saate kaydı. "O nedir?" "Köstekli saatim." "Peki ne işe yarıyor?" "Agorafobim olduğu zamanlarda sakinleşmemi sağlıyor." Kaşları çatıldı. Bir süre sustu. Sonra elini uzattı. "Bakabilir miyim?" Saati ona verdim. Ve o an her şey değişti. Gurur Birkan Karasman saatin kapağını açtı. Dudaklarındaki o umursamaz gülümseme silindi. Yeşil gözleri büyüdü. Yüzüne küfür gibi bir ifade yerleşti. "Hassiktir..." Başımı kaldırdım. "Ne oldu?" Bana baktı. Uzun. Sessiz. Rahatsız edici bir bakıştı. Sonra sadece tek bir soru sordu. "Sen onun kızısın değil mi?" "Kimin?" "Ünal Timurtoz`un." O gece anlamadığım şey şuydu: Bazı insanlar kaderine yavaşça girmez. Kapıyı kırarak hayatına dalarlar. Gurur Birkan Karasman da tam olarak öyle bir adamdı.

Sevgilisi kanser olan Sena,Ege`nin zamanının tükendiğinin farkındadır ancak umutları tükenmemiştir.Sena bir olaya karışarak geri dönülemeyecek bir noktaya girmiştir.Peki Ege`yi kurtarmadan önce kendini kurtarabilecek midir? Geri dönemediği bu noktada hayat ona ne getirecekti? "Geri dönülemez bir noktaya gelecektim.Bunu fark ettiğimde pişmanlıklar önce kalbimi sonra sevgilimi belki de sevgimi yakacaktı. Kitap tamamen hayal ürünümce yazdığım şeylerden ibarettir.Hiçbir gerçekliği yoktur.Umarım sizinde hoşunuza gider.Keyifli okumalar dilerim《《《《《《《《《《《♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡》》》》》》》》》》

Dudaklarıma bakarak yutkundu "bir dolandırıcıya göre fazla güzel dudaklar değil mi?" Dediğinde alaycı bir gülüş aldı dudakların. "Sende bir mafyaya göre fazla iradesiz? Söylesene seni bitirecek kişiye aşık olmak nasıl bir duygu?" İlk fırsatta onu yakacaktım ve o da bunun farkındaydı. "Aşk mı? Aptal olduğunu biliyordum ama bukadarı fazla değilmi, her sana iltifat edenden duygu araıyacak kadar mı yalnızsın" dedikleri sadece beni güldürmüştü. "Diyelim ki öyleyim, peki ya sen neden beni hâla yanında tutuyorsun kimse mi yanında durmadı bukar mı yanlızsın" dediğimde zinirle dudaklarıma yapıştı ostediğimi yavaş yavaşta olsa veriyordu.

Henüz dokuz yaşındaydım. Işıkların altındaki o ahşap sahnede, hayatımın en mutlu anını yaşadığımı sanırken aslında çocukluğumun cenaze törenine çıktığımı bilmiyordum. Annem ve babamın geçimini ölümden sağladığını, ellerinin kana bulandığını anlayamayacak kadar saftım. O gece, alkış beklediğim koltuklarda sadece korku ve soğuk bir sessizlik vardı. Babamın gözlerindeki o son bakışı hiç unutmadım; sanki "Özür dilerim kızım," der gibiydi. Sonra birer kurşun sesiyle dünya tersine döndü. Annem kalbinden, babam ise alnından vurulduğunda, sahnem o bembeyaz tütümle beraber kızıla boyandı. Kaçışan insanların çığlıkları arasında, annemin artık ısınmayan yanaklarına ve babamın asla başımı okşayamayacak olan cansız ellerine sarıldım. O gün sadece onlar ölmedi, benim dilim de sustu, ruhum da... Beni o ormandan bulup çıkaran ve "koruyan" o kadın, aslında zihnimi bir intikam makinesine dönüştürecek olan kişiydi. Sekiz yaşındaki çocukların silah tuttuğu, her köşesinde ölümün solunduğu o örgütte, ben bir kurban değil, bir hançer olarak büyüdüm. Yıllar sonra öğrendiğim gerçek ise kalbimden kalan son parçaları da parçaladı: Annem ve babam, bir ihanetin kurbanı olmuştu. En güvendikleri arkadaşları tarafından ölüme sürüklenmiş, bir oyunun içine çekilmişlerdi. Şimdi herkes benden "duygusuz" diye bahsediyor. "Onun kalbi yok," diyorlar. Ama kalbi olmayan bir insan, her adımında o kanlı sahnede ölen annesinin ve babasının yasını tutar mı? Her dans edişinde o ana dönüp, o sıcaklığı yeniden aramak ister mi?

25 yaşındaki Savcı olan Gece Aksoy`un gerçek ailesini bulması...

İnsan bir bataklığa bir kez girdiğinde artık herşey için çok geçtir, oradan çıkmak için ne kadar çok çırpınırsa bataklık onu daha çok içine çeker. Benim hayatım da böyleydi...

Enkazdan kurtulan tek kişi olsan ne olurdu?

Bazı avcılar kurtarmak için değil,infaz etmek için doğar.

Geçmiş geçmiş mi? Geçmemiş. Geçer mi? Hayat bana bunu öğretmedi. 💣💣💣 Senden nefret ediyorum Barlas Boran! Sanki ben uğruna ölüyorum! ... Senden nefret ediyorum Barlas! Uğruna ölürüm kadın!

"Geçmişin kanla yazıldığı bir dünyada, masumiyet bizim için yok olsada masumiyetini kaybetmeyenleri korumak asli görevimdir." ​Yedi yaşında bir ara sokakta, babasının kollarında can verişiyle çocukluğu çalınan Heja, küllerinden bir kuruluş lideri ve adalet savaşçısı olarak doğdu. İnandığı değerler uğruna gözünü kırpmadan ölüme yürüyen bu genç kadın için hayat, dost ve düşmanın net olduğu bir operasyondan ibaretti. Ta ki o karanlık mafya yapılanmasının tam kalbindeki o adamla, Aral ile karşı karşıya gelene kadar. ​Aral... Geçmişin gölgeleri arasından sıyrılıp siyah takım elbisesiyle Heja’nın namlusunun ucunda duran, acımasız ve gizemli bir lider. Heja’nın çocukluk anılarında kalan o masum çocuk, şimdi yeraltı dünyasının en tehlikeli, en iradesiz görünen ama en güçlü piyonuna dönüşmüştü. ​İki eski dost, şimdi iki azılı düşman olarak karşı karşıya. Bir tarafta intikam ateşiyle yanan bir ajan, diğer tarafta geçmişini karanlığa gömmüş bir gölge. Heja, namlusunu Aral’a doğrulttuğunda sadece düşmanını değil, kendi kayıp çocukluğunu da vuracağını biliyordu. Ama bilmediği, bu tehlikeli zihin oyununun arkasında, ikisinin de hayatını kökten değiştirecek çok daha büyük ve karanlık bir sırrın saklandığıydı. ​Namlunun iki ucu da aynı geçmişe çıkarken, kanla kirlenmiş bir dünyada masumiyet yeniden kazanılabilir mi? ​"Buraya adım attığımda üstümde kırmızı bir elbise vardı, çıkışımın da kırmızılar içinde olmasını dilerim..."

Ahu genç, zeki bir doktor dur ailesinin yanında üzgünde olsa mutlu yaşamaya çalışmaktadır ... Babasının onu 70 yaşında bir adam verme isteği üzerine düğün günü kaçar ve bir villa nin bahçesine sığınır ama bilmiyordur ki onu camdan izleyenin mafya olacağını.....

"Kaça satın aldın özgürlüğümü?" "Babasının kızı olduğum için mi bana bunu yaptın Çakırca?" Gördüğüm kara gözlerde ne bir hüzün ne de bir pişmanlık vardı. Düşündüklerime ters düşecek, haklıdır dedirteceğim bir şeyler sunar diye düşündüm. Fakat dudaklarının sarf ettiği kelimeler kalbimin acısını körüklemekten başka bir şey yapmadı. "Evet." ... Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı yüzbaşının , gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

Seri katil kitabidie

Ateşti o... İsmi gibi ateş gibiydi. Yakıyordu heryeri ve tabii beni de yakıyordu. 🔥👤 Vardı ama aynı zamanda yoktu. Görüyorduk ama bir iz bile bırakmıyordu. Tıpkı bir Gölge gibi. TELİF HAKKI BANA AİTTİR. İZİNSİZ KAPAK VE İÇERİK ALINAMAZ!

İris Kayalar, katıldığı operasyondaki suçlu tarafından kaçırılan dişli bir polistir. Ondan istenilen görevi yerine getirmesi beklenmektedir. Bu kişi, Rus asıllı Türk silah kaçakçısı Zahid Borishan`dır. Zifir lakabına sahip olan Zahid toy bir polisi kaçırırken her şeyin istediği şekilde olacağından adı kadar emindir. Bilmediği şey ise karakolda Bakır diye adlandırılan İris`in yaman bir polis olduğudur.

Mafya olan babasına ve suçlularla büyüyen ailesine rağmen suçtan kaçmaya ve yeni bir hayat kurmaya çalışan bir genç kızın hikayesi 🎸🖤🤏🏻

Bana ait her şeyi elimden aldıklarında geriye sadece aynadaki o yabancı kaldı. Saçlarımın rengini, adımı, geçmişimi silebilirlerdi ama o karanlığı, içimdeki intikamla parlayan yeşil gözleri asla yok edemezlerdi. Ben kendi cenazemi izledim, şimdi izleme sırası onlarda... Beş yıl önce Aktan malikanesi alevler içinde küle dönerken, Cevdet Çakırcı ve tetikçisi Ali bir şeyi hesaba katmamıştı: Bazı ölüler toprağın altında kalmaz. Şimdi, Margaret`ın gölgesinde büyüyen Işıl Bade Yıldız adında bir üniversite öğrencisi, Çakırcı imparatorluğunun tam kalbine sızıyor. Ozan’ın zaafı, Cevdet’in sonu olacak. Keskin nişancı tüfeğinin hedefinde bu kez tüm İstanbul var. Kırmızı örümcek zambakları bu kez Çakırcı ailesinin mezarı için açıyor.

Kahverengi gözlerini üstüne dikmiş cevap bekleyen kıza karşı dudaklarını araladı; "Yeji ben. Hwang Ye-ji." "İsmin..." Duraksadı akyaz "Güzelmiş."

Zorunlu yakınlık, sahte aşk rolü ve gerçek bir tehlikeyle tanışmaya hazır mısınız? *** Akasya Leona Green. 26 yaşında kararlı, gözü kara, cesur bir FBI ajanı. Babası CIA tarafından öldürüldüğünden beri intikam ateşiyle yanıyor. 10 yıldır aklında tek bir soru var. CIA babamı neden öldürdü? Babasının katillerini bulmak için yapabileceği tek bir şey var. CIA`ya sızmak. Ama bunun için önce FBI`ın verdiği görevi yerine getirmek zorunda. Tek motivasyonu babasının neden öldürüldüğünü bulmak ve katillerden hesap sormak olan Akasya, bu görevi kabul ettikten sonra kendini bir anda Washington`ın soğuk caddelerinden Antalya`nın sıcak sokaklarına uzanan bir yolculukta buluyor. O yolculukta yolunun kesiştiği Kutay Aslan Karasu, Akasya`nın hayatını değiştirmek üzere. Kutay Arslan Karasu Harvard mezunu, 29 yaşında başarılı, ailesinin kurduğu kozmetik imparatorluğunun varisi ve kimya dehası bir iş insanı. Ama aynı zamanda babasının geçmişindeki karanlık sırların mirasçısı. Kutay`ın ailesi, uyuşturucu kaçakçılığı, cinayetler ve uluslararası entrikalarla dolu karanlık bir geçmiş taşıyor. Kutay, babasının eski formülünün yıllar sonra Amerika sokaklarına yeniden yayıldığını bilmeden, kendini Leona`yla birlikte aynı zehirli ağın içinde buluyor. Bu zehirli ağın içinde CIA, Orta Doğu`daki petrol takasları, aile cinayetleri ve örtbas edilen kazalar var. İki genç, aile sırlarının kesiştiği noktada birbirlerine çekilirken bu zehirli ağdan kurtulabilecekler mi? Beraber keşfetmeye var mısınız?