"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

Neydi hayat... Ben ırmak 15 yıldır bu aileden kurtulmak istiyorum ama olmuyor. Bir lanet gibi üzerime yapışmıştı. Artık onlardan kurtulmak benim için imkansız gibi hissettirirken bir gerçek hayattımı baştan yazdı... Nerden bile bilirdim ki hayatımın bir yanılma ile mahfolduğunu. Benden 15 senenin çalındığını.

Örün lise son sınıfa giden sıradan genç bir kızdır ve hayatından memnundur. Yaşamaktan, eğlenmekten hayatının her anından zevk alabilen biridir. Arkadaşları ve ailesi hayatının en önemli iki parçasıdır ve hayatının tam ortasına konacak üçüncü bir önemli parça ile tanışacağından habersizdir...

Defne, Kerem’le birbirlerinden nefret ettiklerini sanıyordur. Aynı sınıf, aynı grup, aynı tarih projesi… Kaçış yoktur. Ortaokuldan beri aileleri yüzünden yolları kesişen bu iki kişi, zorunlu sohbetlerle birlikte sandıkları duyguların aslında hiç de sandıkları gibi olmadığını fark etmeye başlar. Bir nefret yanılgısı, beklenmedik bir yakınlığa dönüşmek üzeredir.

"Önüm arkam sağım solum ebe, saklanmayan sobe" Normal bir hayat yaşıyordum, ta ki annem ve babam boşanmaya karar verip başka bir şehire taşınana kadar. Yeni okul, yeni arkadaşlar ve dopdolu bir lise hayatı bana zorlu gelirdi fakat artık daha zor olan bir şey vardı. O da oynamam gereken bir ölüm oyunuydu. Daha ilk günden yaşadığım şeyleri sindiremezken artık sınıf arkadaşlarımla birlikte bir yaşam mücadelesi vermem gerekiyordu. Peki ben buna hazır mıydım?

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

“Ah kafam! Canım acıdı, napıyorsun dikkat etsene! Madem topu yönetemiyorsun ne diye o kadar sert atıyorsun?! Bana topu atan, sahanın başındaki çocuğa dönerek sert bakışlarımı ona yönelttim. Çocuk zaten bana bakıyordu. Can hâliyle tam dilimin ucuna gelenleri söylemeye devam edecekken siması bir an tanıdık geldi ve çehresini daha detaylı incelemeye başladım. Çocuk rahat bir tavırla “ Yoo gayet de yönetebiliyorum. Tam isabet! Gördün mü Gökhan? Tam kafadan!” Diyerek bir kahkaha patlattı. Kahkahası ona daha çok sinir olmama sebep oldu. Sesi tanıyamasam da bu melodik sesi bir yerden tanıyordum. Kahkahası ile zihnimde yer eden biri olmalıydı. Gökhan olduğunu düşündüğüm karşısında ralli yaptığı çocuk anlamaz şekilde ona bakıyordu. Bu söylediklerinden ve alay etmeye çalışır hâlinden sonra kim olduğunu anlamam uzun sürmedi. Bu kişi babamın en yakın arkadaşı Fuat abinin oğlu Deniz’di. Yüzüm daha ne kadar düşebilirdi bilmiyordum. Sanki önceki okuldaki olaylardan kurtulmak için bu okula gelmemişim gibi bir de bu çocukla uğraşacaktım. Dudaklarımdan “Sen..” diye bir fısıltının çıkmasına engel olamadım. Deniz dudaklarımı okumuş olacak ki “Evet, ben. Beni hatırladın mı?” Diye sırıtarak benim cevap vermemi bekledi. Ben de cevap vermeyince muzip bir şekilde “Okula hoş geldin Ayla! Bu da hoş geldin hediyem. Beğendin mi?” Derken bu kadar uzakta bile gözleri eğlendiğini belli edercesine dişlerini göstererek güldü. Ben de onun görebileceği şekilde gözlerimi baymaya çalışarak “Yaaaa ne demezsin! Bayıldım, bayıldım! Ama güzel hediye bir kere verilir. Hep verirsen bir değeri kalmaz.” Dedim ve ellerimi arkamda birleştirip üst vücudumu öne eğerek dudağımı büzdüm. Altında yatan imayı anladığını umut ederek arkamı dönüp gittim.

Duyguları olduğu için gezegeninden Dünya`ya sürgün edilen Numara 396`nın elinde yaşamak için son bir şans vardır. 396`nın yolu intihar etmeye karar veren Özgür`le kesişir.

Bu bir kurgu değil, bir uyanış çağrısı. Kalıpların dışına çıkmak, duygularını özgür bırakmak ve nihayet kendinle tanışmak istiyorsan; bu yolculuk senin için başlıyor.

Tamda hayatınızı yoluna koyduğunuzu düşündüğünüzde herşey daha ne kadar sürpriz yapabilirdi ? Hayat , Larin doğduğu gün ona büyük bir sürpriz yapmıştı . Hastanede yapılan ufak bir dikkat hatası yıllarına mâl olmuştu . Gerçek ailesi yerine başka bir aileye verilmiş , yaşayacağı hayat baştan sonra değiştirilmişti . Ve şimdi herşey Sancak ailesinin yaşadığı bir kaza ile açığa çıkmıştı . Kutay Sancak , ameliyathanenin önünde öz sandığı kızını beklerken ufak bir şüphe ile yıllarca başkasına kızım dediğini öğrenmişti ... Larin , Sancak ailesini kabul edecek miydi ? Sancak ailesi ise geçmişi bırakıp yeni bir sayfa açabilir miydi ?

Ailelerinin işlerinden dolayı İzmir `den İstanbul`a taşınan Mira ve Mina, hayatlarını yeniden kurma aşamasındadırlar. Eğitimlerine Erginsoy Kolejinde devam edecek olan ikili burada bambaşka bir sayfa açacaktır. Arkadaşlıklar, düşmanlıklar ve aşk ikizlerin kapısını çalmaya hazır bir şekilde beklemektedir. **** Watpad ve kitappad `de Aşk Transferi adında yayınlanan ilk kitaptır! Çalıntı durumunda yasal yollara baş vurulacaktır! Lise kurgusu - Enemies to lovers

“Beyza, senelerini harcayıp girmeyi başardığı bu okulda çok mutlu olacağına inanıyordu. Zaten tek hayali de buydu: Sürekli kavgalarla dolu evinden çıkıp, mutlu olacağı ve arkadaşlarla dolu o okula gitmek… Ama hiçbir şeyin hayalindeki gibi olmadığını, okula başladığında anladı. Gelin, birlikte Beyza’nın hayatında neler olacağına bakalım.”

Vildan: kanında bi kıroluk olduğu belli zaten ama Vildan: tipinde de elitlik var yani Vildan: hem elit hem kıro Vildan: elit kıro ... "ELİT KIRO" İSİMLİ İLK VE TEK KİTAPTIR. Yazılış tarihi: 26 Haziran 2025

Siz: okulda gay olduğunu söylüyorlar. Siz: Gay misin? *ANLAŞMALI SEVGİLİLİK* Başlangıç: 11/04/2026

HAYAT KIRIKLIĞI/ÖLÜ RUHLAR Geleceklerini inşa edecekleri bir okul projesi için yola çıkan sekiz lise öğrencisi, bu yolculuğun hayatlarını temelinden sarsacağından habersizdi. Konakladıkları otelin tuhaf atmosferi, onları merakla heyecan arasındaki o ince çizgide yürütürken, bir gece yarısı sadece bir efsane sandıkları Asansör Oyunu`nu bir deli cesareti ile oynamaya kara verdiler. Katlar arasında ritmik bir kaosla ilerleyen bu oyun, fiziksel dünyayı geride bırakıp zihnin en karanlık köşelerine açılan tekinsiz bir geçide dönüştü. Gece yarısı asansörün metal kapıları son kez açıldığında, gerçeklik kaybolmuş ve ekip parçalara ayrılmıştı . O boyutu gören üç kişiden ikisi, gördükleri dehşeti ruhlarına mühürleyerek geri dönmeyi başardı. Ancak içlerinden biri, asansörün aynalarında yansıyan o boşluğa hapsoldu. Onun hapsolduğu yer; yaşarken nefesi kesilenlerin, dünyaya haykıramadıkları bir ah ile bağlı kalanların ve sönmeyen bir kinle beslenen Ölü Ruhlar’ın diyarıydı. Geri dönenler için artık ne o proje ne de gelecekleri eski anlamını taşıyor. Şimdi hayatları, hapsolan arkadaşlarının feryadı ve peşlerine takılan "lanetli" gölgelerin sessizliğiyle ikiye bölünmüş durumda. Kurtarılması gereken bir can mı, yoksa yüzleşilmesi gereken bir intikam oyunu mu bu? Bazı oyunlar bittiğinde, oyuncular artık aynı kişiler değildir.

Okulun sessiz, sakin öğrencilerinden olan Derin. Bir gün her zaman ders çalıştığı yerde ders çalışırken telefonuna yabancı bir anonimden mesaj gelir. Hayatının değişeceğinden pek bir umudu olmayan Derin, bir yandan anonim ile konuşarak aslında hiç kimseye bahsedemediği sorunlarıyla baş başa kalır...

Lisede yapılan bazı şeyler unutulur. Bazıları ise… asla yapılmamış gibi davranılır. İpek için bu sadece sıradan bir gündü. Ta ki telefonuna gelen o mesajı görene kadar: “Selam karıcım, nasılsın?” Sorun şu ki… İpek’in bir kocası yok. Ya da en azından… öyle sanıyordu. Yıllar önce, bir teneffüste, tamamen şaka olsun diye yapılan bir şey… Ali, İpek ve mahalledeki en alakasız insan olan İsmet’in dahil olduğu efsanevi bir olay: 👉 Dini nikah. Ve evet, 👉 kıyan kişi: İsmet. Şimdi ise geçmiş geri dönüyor. Hem de ekran görüntüleriyle, saçma anılarla ve açıklaması olmayan detaylarla. Arkadaş grubu tekrar bir araya geldiğinde herkesin tek bir sorusu var: “Gerçekten mi…?” Ama asıl sorun şu: Hiç kimse o günü tam olarak hatırlamıyor. Ve daha da kötüsü… İsmet hâlâ ortalıkta.

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.

Ela: abim de iki Doruk var Ela: biri Doruk(t) biri Doruk(h) Ela: biriniz tıpçı diğeri hukukçu diye böyle kaydetmiş Ela: anlamadım nereden bileyim ki Ela: kodlamış sizi öyle şimdi kime yazdın diye soruyor &

Yeni bir başlangıç yeni bi okul ve yeni bir aşk Gece Ay`ın hikayesini okicaksınız umarım beğenirsiniz iyi okumalarrr♡♡♡♡♡

Ne diyor bunlar lan ben karışmışmıyım?? Genç kurgu arkadaşlar vavelyadan`da okuyabilirsiniz orada instagram bölümüde var kitap adı vesaire aynııı

Ama hala bir gün, bir gün döneceğine inancım vardı. İşte içimde bu aşkı diri tutan tek şey, bu inançtı.

Nisa okulun basketbol takımın kaptanına platoniktir ve en iyi platonikler bilir ki sevdiğim kişiye asla açılamazsın. Ama Atlas bir gün onunla konuşmaya başlar... "Kaçmayacak mısın?" "Kaçayım mı?" "Kaçamazsın ki." Gel bence bir oku;)