Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

İçerik Uyarısı: +1& içerikler vardır. Yaşı küçük olanlara tavsiye etmem

Burada her türden şiirler bulabilirsiniz

Ailelerinin işlerinden dolayı İzmir `den İstanbul`a taşınan Mira ve Mina, hayatlarını yeniden kurma aşamasındadırlar. Eğitimlerine Erginsoy Kolejinde devam edecek olan ikili burada bambaşka bir sayfa açacaktır. Arkadaşlıklar, düşmanlıklar ve aşk ikizlerin kapısını çalmaya hazır bir şekilde beklemektedir. **** Watpad ve kitappad `de Aşk Transferi adında yayınlanan ilk kitaptır! Çalıntı durumunda yasal yollara baş vurulacaktır! Lise kurgusu - Enemies to lovers

Kaygı bozukluğu olan, çok şansız olduğunu düşünen, özgüven problemleri yaşayan Gülşah için ailesine karşı gelip başka bir şehre üniversite okumaya zaman işler daha da zorlaşır. Platonik aşık olduğu bir adam ve ona pek de iyi davranmayan arkadaşları vardır. Bir gün hayran olduğu kızın telefonunu çalışma odasında bulur, kız ona teşekkür etmek için kahve ısmarlar. Ama masaya bir süre sonra kızın arkadaş grubu da oturur. Onlardan biri fakültedeki en soğuk ve gizemli adam olan Gökçe`dir. Gülşah`ın kendisine de hayata da bakış açısı bu adamla tanıştıktan sonra değişecektir.

Bir kız için dünya, en güvenli limanı olan babasını, kalbinin tek sahibi olan adamın ellerinde kaybettiği gün durdu. Gözlerinin önünde parçalanan hayatı, geriye sadece soğuk bir sessizlik ve kimseye güvenmemeye yeminli, yaralı bir ruh bıraktı. "Sevmek, kaybetmektir." Bu acı tecrübeyle kendine aşkı yasaklayan, dünyadan elini eteğini çekip adeta yaşayan bir ölüye dönüşen genç kız için artık her gün, bir öncekinin gri bir kopyasından ibaretti. Ta ki o gizemli elden gelen küçük, sıradan bir not kağıdına kadar... Kimin yazdığı belli olmayan bu birkaç satır, sadece tozlu anıları değil; genç kızın sıkı sıkıya kapattığı kalbinin kapılarını da zorlamaya başlar. Hiç beklemediği bir anda gelen bu işaret; onu karanlığından çekip çıkaracak bir kurtarıcı mı, yoksa geçmişin acı dolu sırlarını yeniden canlandıracak bir felaket midir? * Yeniden nefes almak için, en büyük korkunla yüzleşmeye hazır mısın?

Bütün benliğini vatanına adayan, onun aşkıyla tutuşan bir asker için ay yıldızdan başka sevda olamazdı. Kanının son damlası, bayrağının dalgalanması, son nefesi, milletinin istikbâli için feda edilirdi. Gönüle kor gibi düşen bir yaren bile, şehidin son örtüsüne el bastıran o kutlu yemini bozdurmazdı. Üsteğmen Selçuk Atagün`ün hayatı, kendisini vatan yemini ve sevdası arasında bıraktıracak bir kadınla tanıştığında tamamen değişecekti.

🌊 Bir Dostun Vedası, Hayatınızı ne kadar etkileyebilir? Alvin için hayat, en yakın dostu William’ı toprağa verdiği o puslu gün ikiye ayrıldı. Kendi seçtiği bir sonla, o çok gitmek istediği yere giden William’ın arkasında bıraktığı tek şey koca bir "Neden?" sorusuydu. William; hayat dolu, neşeli, kütüphanelerin tozlu rafları arasında kitaplara sığınan o genç adam, nasıl olur da bir karanlığa yenik düşerdi? Ve nasıl olur da dostum dediği Alvin onu bu noktaya gelene kadar farketmezdi... 🪞 Rüyalarındaki yüz yabancılaşmaya ve hayalleri sararmaya başladığında o kilitli kapının ardındaki sır onun tek hayat amacı olacaktı... Ve Alvin vedalaştığı dostuna bir söz verecekti... Neden İntihar Ettiğini  bir şekilde öğrenecekti...🔍 Peşinden gittiği soruların cevapları onu daha da derinlere ç ektiğinde her şey gitgide daha tekinsiz bir hal almaya başlayacaktı🪦 Karanlığın perdesi aralanırken içeri dolan aydınlık asla masum değildi...🪔 Asıl hikaye ortaya çıktığında tüylerinde ki merak ve korkunun melez duygusu kalbinin en ücra yerlerinde gezinirken Alvin hiç istemediği bir masalın kahramanı olmak için çoktan yola çıkmış olacaktı...⚔️ Bu onun dostuna olan son göreviydi Hiç başlamaması gereken bir görev....🔥

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

"Ben hatalıydım" derken sesi yükselmişti. İçine sığdıramadığı suçluluk duygusundan mıydı isyanı, aşkından mı? "Bu mu duymak istediğin? Tamam, kabul ediyorum." "Senden bir şey istemiyorum." Sadece karşıma çıkma artık. Aklımı meşgul etme. Kalbimi rahat bırak. Saçlarını kavradı sıkıca. "O zaman neden baktığım her yerdesin?" Alayla güldüm, boğazıma oturan yumruyla zorlukla yutkundum. "Sen geri geldin." Gözlerimin dolduğunu gizleme ihtiyacıyla başımı yan çevirdim. Bakmaya doyamadığım yüzüne gözlerimi değdiremiyordum artık. "Hayatına devam etmek de senin kararındı, bıraktığın yere dönmek de." Ondan ne diye kaçıp saklanacaktım? Ki hiç hakkı olmadığı halde denemiştim. Onun için değil, kendi kalbim için. Bir kez parçalamakla yetinmeyip tekrar darmadağın ettiği kalbim için. "Senin git gellerinle ben uğraşamam Alp." Başını iki yana sallarken dudakları yukarı kıvrılmıştı, acı dolu bir gülümsemeydi bu. "Sen gitmiyorsun ki. Ben gitsem de hep bendesin. Nil seni içimden atamıyorum. Ölsem yine atamayacakmışım gibi, öyle bir yayılmışsın ki içime ben bunu aşamıyorum."

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”

Lise kurgularını genelde düşmandan aşka, zorbam gibi konularla okuyoruz. Ama bir çoğumuz gittiği liselerde böyle şeyler yaşamıyor genelde. Lisede, bir çok insan uzaktan seviyor, kendi içinde. Sevdiği çocuğun kapısının önünden geçerken içeri bakmaya çalışıyor, bahçede görünce peşinden bahçeye iniyor, sınıftan çıktığı an kapıya damlıyor insan. Ve bu kitapta sıradan öğrencilerin sıradan hayatları var, hocaların sınavlarından yakınan, kopya çekerken yakalanınca öğretmenlerden azar işiten, malum şahısı görmek için okulu turlayan. Gerçek hayattan uyarlanarak yazıyorum ve EĞLENCE amaçlı. ⚽️📚🫶🏻

Babası yıllar önce hastalık denilerek kaybedilen genç bir kız, burs kazanarak ailesiyle birlikte babasının öldüğü şehre taşınır. Ancak bu yeni başlangıç, onun için geçmişle yüzleşmenin kapısını aralar. Babasının ölümüyle ilgili şüpheler giderek büyürken, okulda tanıştığı Bulut ve Ufuk ona yakın gelen iki insandır.

TokaAvcısı:Mavi sweatshirt. Muz toka. Sinirli kaş. Ve yine gülmemek için kendini zor tutan dudaklar. Senin o "umrumda değil" haline bile ayrı düşüyorum. MuzTokalı:?? Şey... Sen kimsin ve neden kulağımın arkasından mesaj atıyormuşsun gibi hissettim? "İki anonim hesap, binlerce kelime... Ve gerçeğe giden tek bir yol."

"Bazen bir an , bir ömre yeter..." bazen bir bakış , her şeyi değiştirir. Mihra ,yoğun bir nöbetin ortasında hiç tanımadığı bir adamla göz göze geldiğinde , bunun hayatını değiştireceğini bilmiyordu. adını bile bilmediği birine karşı hissettikleri... tesadüf müydü, yoksa kader mi ? belki de bazı hikayeler , sadece bir bakışta başlar....

İki dünyanın arasında sıkışmış hayatlar… Farklı acılar, farklı seçimler, farklı kaderler. Ateşin tam ortasında yarım kalmış bir aşk duruyor: Söylenmemiş sözlerin, tutulmamış sözlerin, bitmemiş bir hikâyenin külleri şimdi yeniden kıvılcımlanıyor. Onların aşkı ilk adımını atarken, geçmiş peşlerinden koşuyor, sırlar kanatlarını açıyor ve kader—intikamla, tutkuyla, yasaklarla yeniden yazılıyor. Bu hikâyede herkes yanacak… Ama kim küllerinden doğacak?🔥

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

10.sınıfa giden İrem Bozok, 11.sınıfa giden bir çocuğa aşık olur. O çocuk, bir gün gruplar halinde kanlı bıçaklı kavgaya karışır ve İrem bu kavgayı fırsata çevirir. Çocuğun numarasını bulur ve ona yazar. Ancak sandığından çok daha büyük bir sorunla karşı karşıya kalacaktır. Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

Üniversitede okuyan dört kişinin yolu kesişir ve ozlenecek anılar oluşur (Arkadaşlık kurgusudur)

Çok amatörce yazım çalışmaları yapıcam.Bundan dolayı yazım hatalı ve anlatım bozuklukları olabilir.Hatalarımı yorumlarda belirtin lütfen

Gerçek, en çok “biz asla yapmayız” diyenlerin içinde saklanır. O gece kimse katil değildi. En azından gece başlarken.

O, abisinin en yakın arkadaşıydı. Yasemin’in gizli gizli hoşlandığı… Eymir’in gözünde Yasemin hâlâ çocukken çekilmeyen çirkef kızdı. Hani sinemaya götürmedikleri için saatlerce ağlayan kız… Yasemin’in gözünde ise Eymir… Kendisine göre aklı başında ve umursamayan biriydi. Yoksa ona olan ilgisinden habersiz olmasının başka açıklaması olamazdı. Yıllar geçmişti… O hâlâ ‘Abi dostu.’ Yasemin ise hâlâ ‘Küçük kız’ katagorisindeydi.

Bazı hikâyeler bir karşılaşmayla başlamaz. Bir kaçışla başlar. Liya, son zamanlarda gökyüzüne daha sık bakıyordu. Çünkü bazen insanın yere bakacak cesareti kalmaz. Ve gökyüzü, insanın başını kaldırması için yeterince uzaktır. Bir gece, telefon ekranında beliren ısrarcı bir isim, hayatının sessizliğini bozmaya başladığında kaçacak bir yer aradı. Gerçek dünya fazla gürültülüydü. İnsanlar fazla yakındı. Sorular fazla gerçekti. Bu yüzden kendine başka bir gökyüzü buldu. Işıklardan, kullanıcı adlarından ve geçici cümlelerden oluşan dijital bir gökyüzü. Orada yıldızlar yoktu, ama çevrim içi olan insanlar vardı. Bir oyun. Bir davet. Bir grup sohbeti. Ve bazı insanlar, yıldızlar gibi değildir. Onlar daha çok okyanus gibidir. Uzaktan bakınca sakin görünürler. Ama içine düştüğünde ne kadar derin olduklarını anlarsın. Geceyi sabaha bağlayan mesajlar, gülüşe dönüşen ses kayıtları, ve fark edilmeden büyüyen bir alışkanlık… Bazen bir insanı hiç görmeden tanırsın. Bazen bir şehri hiç gitmeden özlersin. Ve bazen kalp, mesafeyi kilometrelerle değil, zamanlamayla ölçer. Çünkü bazı insanlar hayatına doğru zamanda girmez. Yanlış zamanda gelir. Ve yine de kalır. Bu, aynı gökyüzüne bakıp farklı şehirlerde uyanan insanların, ve insanın kalbinin okyanus kadar sabırlı olmayı öğrenmesinin hikâyesi. "Ve yemin ederim gökyüzü bugün harikulade..." (Bu kitaba kendimden bir parça karıştırmak istedim. İstediğim hissiyatı yaşatabilirsem ne mutlu bana.)

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.