Moda tasarımcısı ve model olan peri albay babasının vesilesiyle zehir timi ile tanışır ve tabi yüzbaşı oğuz göktüğ ile de Hanımlar beyler hazırsanız defile başlıyoooooor

Seri cinaye davasını çözen bir savcının ölmesi ve yıllar sonra iki kardeşin bu davanın peşine düşmesi

Seri cinaye davasını çözen bir savcının ölmesi ve yıllar sonra iki kardeşin bu davanın peşine düşmesi

"Her günah işleyenindir derler ama cezası hep masuma kesilir. Adalet diyorsun, çocukları kurban ederek mi sağlıyorsun adaletini? Kolay olanı mı seçeceksin yoksa doğru olan için savaşmayı mı?" ... Hikayeler çok farklı şekillerde başlar, Dolunay kendininki nasıl başladı bilmiyordu ama her şey onu bu noktaya getirmişti. Yeni okulunun ilk günü bittiğinde bilmeden saptığı çıkmaz sokakta tanımadığı üç kişiyle birlikte bir cesetin karşısındaydı. Eskiden dostum dediği kızın ölü bedeni karşısındaydı. En kötüsü de bu ilk defa başına gelmiyordu. Dolunay soğuk rüzgarlardan kaçıp geldiği bu şehirde hava daha da soğuktu, kar yağacaktı ama bu sefer o kendinden başka kimsenin o karın altında kalmadığından emin olacaktı. "Kar yağarken yanımda olur musunuz?"

…… mınsung/ bir gun gitar kursuna cok ünlü bir sarkıcı gelir/

Dünyanın başına gelebilecek en kötü şey bir zombi istilası mıydı?

05...: Sana işte bu yüzden sevdalıyım be yavrum! Siz: Ne diyorsun sen be?! Kimsin sen! 05...: Kim miyim...ayıp ettin yavrum. Siz: Ne halt yiyorsan ye! Kimsen artık, uğraşamayacağım. Siz: Hadi eyvallah! -05... kişisini engellediniz- Engeli kaldırmak için dokunun. ------ "Senin tek bir sözün, bana emirdir, Yıldız. Sen benim kalbimin de beynimin de merkezindeyken, senin her isteğini nasıl yapmayayım?"

Gökdelenin tepesinde rüzgar, insanın kulaklarını sağır edecek kadar vahşi esiyordu. Aşağıda şehrin ışıkları birer mücevher timsali parlıyordu. Ama yukarda betonun üzerinde sadece soğuk bir ölümün izi vardı. Belkide bu andan itibaren iki ölümün... Alev, elindeki silahın namlusunu Balkan`ın kalbine doğrulttuğunda, kendi kalbinde bir sızı hissetti. "Burası..." dedi, sesi rüzgara karışırken. "Onun son gördüğü yer burasıydı. Senin binan, senin gökyüzün!" Balkan, gözlerini bir an olsun kırpmadan Alev`in, buz mavisi gözlerini kapatan o meşhur siyah gözlüklerine baktı. "Şimdi söyle Balkan, ölmek için güzel bir gece mi?" Balkan, kendisine doğrultulmuş olan silahın namlusuna bakarken rahattı. Rüzgar Alev`in saçlarını onun yüzüne çarparken, Balkan celladına doğru bir adım daha attı ve silahı göğsüne, tam kalbinin üzerine iyice bastırdı. "Ölmek için her gece güzeldir Alev." dedi, sesi rüzgara rağmen net duyuluyordu."Tetiği çekmek için fazla titriyorsun. Kan seni tutuyor mu, yoksa o kana benim karışacak olmmam mı seni korkutuyor?" Alev, gözlüklerini yavaşça çıkardı. Gözleri kan çanağı gibiydi ama bakışları bir bıçak kadar keskindi. Elindeki silahın emniyetini indirerek, "Senin kanın beni tutmaz, Balkan Mir Bolayır... senin kanın beni ancak özgürleştirir." Bakışlarını birbirlerinden bir an olsun ayırmıyorlardı. "Sen benim nefretimsin, Balkan. Ama aynı zamanda bu dünyada benim için geride kalan tek parlak şeysin." Çıkarmış olduğu gözlüklerini tekrar taktıktan sonra derin bir nefes aldı. "Ve ben, parlayan her şeyi yok etmeye yemin ettim."

Okul, zamanla insana benzer. Önce yabancıdır, sonra seslerini ayırt etmeye başlarsın. Ben en çok sessiz olanını tanıdım. Ders aralarında yükselen kahkahaların, hızlı adımların arasından geçip okulun en az uğranan yerine bakardım. Kimsenin fark etmediği bir kapıya. Kütüphane, aceleye gelmeyen bir yerdi. İçeri girildiğinde zilin hükmü biter, saatler başka türlü işlerdi. Rafların arasındaki toz, yıllardır dokunulmamış kelimelerin hatırası gibiydi. Orada dururken, okulun gürültüsü arkamda kalırdı. Ben kitapları seçmedim önce. Sessizliği seçtim. Masaya oturup hiçbir şey yapmadan beklediğim anlar oldu. Sadece nefes alıp raflara bakmak, bana huzur veriyordu. Sonraları fark ettim; bazı alışkanlıklar insanın mesleğine dönüşür. O zaman adını koyamamıştım. Sadece bildiğim bir şey vardı: Bu okulda en çok kendim olduğum yer burasıydı.

Yani bence okuma senlik değil

İtalya’da büyüyen Tuana Zemherlioğlu, on dokuz yıl sonra adını bile yabancı hissettiği bir şehre geri döner: Mardin’e. Taş evlerin gölgeleri, suskun bakışlar ve köklü gelenekler arasında kendine yer bulmaya çalışırken, ailesinin içine sürüklendiği bir kriz her şeyi değiştirir. Ağabeyi Fırat’ın yaptığı bir hata, iki aşireti karşı karşıya getirir. Bedeli ise Tuana’ya ödetilmek istenir. Hiç tanımadığı, sert ve mesafeli bir adamla—Azad Ağa’yla—kurulmak zorunda bırakılan bu bağ, iki yabancıyı aynı çatı altına iter. Bir yanda özgürlüğe alışmış genç bir kadın, diğer yanda geleneklerin sert kalıplarıyla büyümüş bir adam… Zorla başlayan bir hayat, zamanla sorgulamalarla, çatışmalarla ve değişimle şekillenir. Tuana kendi sesini bulmaya çalışırken, Azad ilk kez öğretilenlerin dışına bakmayı öğrenir. Bu roman; kader, seçim, baskı ve dönüşüm üzerine… Ve en çok da insanın kendi yolunu çizme cesareti üzerine.

Bir kızımız var babası ve abisi asker annesini kaybetmişler ve abisinin yakın arkadaşı var kız ve abisinin arasında geçenleri anlatıyor

nedennnnn fghvjhyugyjughyjgb gyuguggyugugj bjguygjh

Konusunu ilerleyen zamanlarda yazacağım

Hayat bazen sizede boğucu gelmiyor mu?

"Bir varmış hiç yokmuş." "Bir varmış bir yokmuş, değil miydi o?" Gülümsedim, gülümsedi. "Bu benim hikayem. O yüzden `bir varmış hiç yokmuş` diye başlıyor." Köye yeni gelen yabancı öğretmen Ömer ve köyün dilinde `Deli` olarak anılan otizmli Okan`ın hikayesi. eşcinsel bir kurgudur. iki erkek arasındaki ilişkiyi ele almıştır.

Annenin ameliyat parası yüzünden eli iş tutmayan,beceriksiz bir serseri ile evlendin ama bir dakika ne serseri kocan aslında zengin miiii??????

Lise kurgusu Tamamlanmadi

Benden nefret eden birine nasıl aşık olurum

Aren ve Lion.. Kültür farkı, ülke farkı ve dil farkı ancak sevgi aynı..

"o çocuğun avucundaki minik yarasın" Hepimizin hayatı ince bir ip üzerindeydi. Bazılarımız öldük, ölümle tanıştık, yaşıyoruz. Bu ölüm kokan bir aşk hikayesi... Adımın anlamı `yara` demekti. Ben sana yara değil yara bandı olmak istiyorum, bir tanem...

Ailesi yüzünden okul değiştiren çocuk sonunda hayatının aşkını bulur peki sevdiği kızın yanında kalabilmeyi başarabilecekmidir

Herkes kaderden bahseder. Kimse bedelinden söz etmez. Bir krallık, kayıp bir kehanet ve parçalanmış bir aile... Doğa sarayın içinde büyüdü. Dora ise gerçeğin dışında bırakıldı. Aynı kaderden koparılan iki kız kardeş, zamanı geldiğinde aynı hikâyenin içine geri çağrılır. Güç her zaman kurtarmaz. Bazı sırlar ise açığa çıktığında her şeyi yakar. Bu hikâye, seçilmişlerin değil; Bu, geç kalınmış yüzleşmelerin hikâyesi. ... Kehanet yarım kaldı. Taç ağırlaştı. Ve hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Lâl Rusya`nın en tehlikeli mafyası tarafından kaçırılır ve sonrası..

Senin yanın çıkmaz sokak ne kadar dönüp dolaşsam da yolun sonu hep sen... Dedi adam yılların yorgunluğu çökmüştü yüzüne. Gülümsedi karşısında duran kız bunu söylemek için çok geç kaldın. Dedi ve ilerledi. Sahi bu adam mıydı tüm gençliğimi heba eden?