Kendi ayakları üstünde durmaya çalışan Elize Bilinmeyen bir numara yazar. Eliz ailesinin ölümünün sonrasında hep yalnız ve güçlü durmaya çalışır. Tabi kapısına iki adam gelip gerçekleri söyleyene kadar.

formaliteden bir evlilik, birbirine zıt giden iki karakter. ela: komik değilsin derman elini üzerimden çek bu zamana kadar nasıl yaptıysan öyle yapmaya devam et derman: ben elimi hiçbir zaman senin üzerinden çekmedim ela her zaman gözüm, kulağım ve ellerim senin üzerindeydi ela: ben hissedemedim ya da göremedim ama derman: o kalkık, dik olan kalçaların daha çok dikleşmesin diye göstermemiş olabilirim

Bir seks yayıncısına aşık olsaydınız ne olurdu?

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

Bir sabah kendini bilmediğin bir otel odasında kalbi sökülmüş bir adamın yanında bulduğunda yapılabilecek tek şey ne olabilirdi ki? Kaçmak! O da öyle yaptı. İzlendiğinden habersiz... İşin içine geçmiş hesapları olan bir adam girdiğinde ise her şey arapsaçına dönecekti. Gizli mesajlar, çarpışan güçler ve kirli oyunlar... Bu öylesine bir cinayet miydi yoksa her şey daha büyük bir oyun için miydi? "Bu senin katil olduğunu kanıtlamaz?" "Evet, ama sen bana yardım edebilirsin." Dudakları sanki bir şey bulmuşçasına yukarı kıvrıldı.

Uzun yıllardır içinde birçok cadının , büyücünün yaşadığı bir kasaba. Arazi. Yıllar önce bir cadı tarafından yapılmış bir büyü sonucu , bir takım güçler kazanmış olan altı kişi. Onlar kendilerini keşfetmeye başlamışken , bir yandan da onları bekleyen tehlikeyle karşı karşıyadırlar. Ölüm tehlikesi.

Kael, Sessiz bir köyde sıradan bir hayat sürerken, yasaklanmış Kara Elflerin kızı Ashael ile karşılaşmasıyla her şey değişir. 14 yaşında sıradan bir çocuk gibi görünse de damarlarında iki farklı gücün kanını taşıyor İnsan soyundan gelen ateş büyüsü ve iblis soyundan gelen karanlık büyü. Ancak bu güçler onun için bir armağandan ziyade günden güne ağırlaşan bir lanete dönüşmekte Yarı insan, yarı iblis olan Kael, özellikle karanlık büyüyle bağ kurmakta büyük acılar çeker. İblis ırkına özgü olan bu güç, Kael`in yarı insan bedeniyle uyum sağlamayı reddetmektedir. O, bir yandan bu kontrol edilemez güçleri dizginlemeye çalışırken, diğer yandan kaçmaya çalıştığı geçmişinin adım adım peşinden geldiğini fark etmeye başlar. Beş büyük krallığın tamamında iblislere karşı köklü bir korku ve nefret hakim. Kael, ise bu nefretin hedefinde kalan ve hayatta kalmaya çalışan bir melezdir. bu süreçte ise dostluk, ihanet ve karanlık sırlarla dolu bir dünyanın kapıları birer birer açılır.

Seni düştüğün bataklıktan kurtaracak birini beklemen saçmalıktan ibarettir. Ama bazen aniden çıkan bir şans, bir umut senin kaderini baştan aşağı tekrardan değiştirir. Eğer bu romana Davetli biriysen başta Eridea olmak üzere bu romandaki herkesten "Hoşgeldiniz"i hakketin ama eğer Davetsizsen düşeceğin bataklığa karşı dikkatli ol ve başta Eridea olmak üzere sakın kimseye güvenme.

EPİLOG: ENKAZIN ALTINDAKİ SIR Alevler dindiğinde, X Firması’nın o devasa kulesinden geriye sadece simsiyah bir beton yığını kalmıştı. Ada ve Karabasan, o toz bulutunun içinden son bir umutla baktılar ama yaşayan hiçbir canlının o cehennemden çıkması mümkün değildi. Gölge, düşmanlarıyla birlikte tarihe gömülmüştü. Aylar sonra... Ada, Karabasan ile birlikte şehrin uzağında, Gölge’nin ona her zaman anlattığı o sakin sahil kasabasında küçük bir evde kalıyordu. Karabasan’ın yaraları iyileşmişti ama gözlerindeki o boşluk hiç dolmamıştı. Bir sabah, Ada’nın kapısının altına isimsiz bir zarf bırakıldı. Ada titreyen elleriyle zarfı açtı. İçinden ne bir mektup ne de bir isim çıktı. Sadece eski, paslı bir asansör anahtarı ve üzerinde kan lekesi olan bir not kağıdı vardı. Notta sadece tek bir kelime yazılıydı: "Henüz randevumuz bitmedi." Ada’nın kalbi duracak gibi oldu. Bu yazı, Gölge’nin el yazısı değildi. Ama bu cümle... Karabasan’ın 32. katta söylediği o sözü hatırlattı: "Azrail bile benden randevu almadan gelemez." Tam o sırada, evin uzağındaki tepede, siyahlar içinde uzun boylu bir figür belirdi. Şapkasının altından görünen yüzü seçilemiyordu ama duruşu, omuzlarındaki o ağır yük ve bakışlarındaki o tanıdık karanlık Ada’nın nefesini kesti. Figür, Ada`nın kendisine baktığını fark edince yavaşça arkasını döndü ve ormanın derinliklerinde kayboldu. Gölge ölmemiş miydi? Yoksa Gözcü mü hayatta kalmıştı? Ya da Patron X`in daha büyük bir oyunu mu başlıyordu? Ada, anahtarı sımsıkı avucuna bastırdı. Gözlerinde aylar sonra ilk kez bir ışık yandı.

Bir seri katil ve onu yakalamaya çalışan gazetecinin hikayesi...

... ​"İsyanları bastırmak benim görevim, Haşmetmeap," dedi Valerius. Sesinde en ufak bir tereddüt ya da korku kırıntısı yoktu. "Sınır boylarında kılıcımla kazandığım zaferler ortada. Ancak haklısınız; askeri güç sadece bir yere kadar korur. Bu krallığın acilen taze bir kana, sarsılmaz bir ittifaka ve dışarıdan gelecek büyük bir mali ve askeri desteğe ihtiyacı var." ​"İşte bu yüzden buradasın," dedi babam. Derin bir nefes aldığını, ardından muhtemelen çalışma masasının üzerindeki ağır harita parşömenlerini açtığını duydum. Ahşabın üzerindeki o sürtünme sesi kulaklarıma kadar geldi. "Bu krallığı ayakta tutmanın tek bir yolu var. Komşu krallığın askeri gücünü ve hazinesini tamamen arkamıza almak. Ve bunun yolu da yüzyıllardır değişmedi: Bir evlilik ittifakı." ​Duyduğum kelime, kulaklarımda bir bomba gibi patladı. Evlilik... Nefesim boğazımda düğümlendi. Göğüs kafesim öyle bir sıkıştı ki, korsemin bağcıkları etime gömülüyordu. Ellerimle kapının ahşap pervazına tutunmasam, dizlerimin bağı çözülecek ve oracıkta yere yığılacaktım. Alnımdan aşağı soğuk bir ter damlasının süzüldüğünü hissettim. ​"Kızım Victoria," diye devam etti babam, sanki pazarda satılık bir attan bahsediyormuş gibi ruhsuz bir sesle. "Farkındasın, hırçın ve zapt edilmesi zor bir kadın. Saray kurallarına, protokollere her fırsatta baş kaldırıyor. Bu gece salona o saçlarla, o tavırla girişi bile onun ne kadar tehlikeli bir firari ruh olduğunu kanıtlıyor. Onu buralarda tutamam. Bu krallığın geleceği için, onun bu asi ruhunu dizginleyecek, onu tamamen kontrolü altına alacak güçlü bir hükümdara ihtiyacım var." ​"Ve o hükümdarın ben olmamı istiyorsunuz," dedi Valerius. Ses tonunda ne bir şaşkınlık vardı ne de coşku. Sadece buz gibi bir kabulleniş ve analiz etme çabası. ...

Her Şey Sarpa Sardığında, Saplar, Hesaplar ve Kalpler Ülkesine Hoş Geldiniz! Baran Öztürk için hayat, milimetrik hesaplanmış bir Excel tablosundan ibarettir. Holdingin Baş Denetçisi olarak en büyük kabusu; plansızlık, randevulara 1.5 dakika geç kalınması ve kontrolü kaybetmektir. Gecikme payı? Yüzde sıfır.Pelin Yılmaz için ise hayat, kuralların çiğnenmesi ve planların çöpe atılması için var olduğu eğlenceli bir kaos sahnesidir. "Kasırga Çiçekçilik"in sahibi ve başına buyruk bir organizatör olan Pelin’in çantasından her an bir budama makası ya da burç haritası çıkabilir.Bu iki zıt kutbun yolları holdingin asansöründe kesiştiğinde, Pelin`in taşıdığı dev vazo Baran`ın jilet gibi ütülü takım elbisesinin üzerine devrilir. Ama bu sadece başlangıçtır! Holdingin büyük galasında beş katlı bir pastanın Baran’ın göğsünde patlamasıyla başlayan bu tatlı savaş; dükkanı basan 500 kaktüsün dikenleri arasında, tek kürekle gölün ortasındaki sazlıklarda mahsur kalarak ve nihayet Milano sokaklarındaki güvercin istilalarıyla tam bir kurumsal kaosa dönüşür.CEO`nun zoruyla ortak bir projeye atanan bu ikili, teslim tarihleri (deadline) daralırken aslında birbirlerinin hayatındaki en büyük eksikliği tamamladıklarını fark edeceklerdir.Baran’ın katı formülleri, Pelin’in renkli kaosuna dayanabilecek mi? Yoksa aşk, en mükemmel planları bile yan yatırıp kendi kuralını mı yazacak?Didişmeli diyalogları, astroloji çılgınlıkları ve kurumsal sakarlıklarıyla içinizi ısıtacak, kahkaha dolu bir romantik komedi macerası başlıyor!

Zambak gurubunda işler karışık ! Yılar sonra kayıp kızlarını bulan taşkıran ailesi ve her şeyi bilip sesiz kalan lâl ailesiyle aynı gurupta olan lâl`ın sakladı sırlar çıkıçak mı ? Peki taşkıran`lar lâl`la anlaşabiliçek mi ?

Bir doğum günü kutlaması... Sadece eğlenmek istediği bir gece... Ve hayatını sonsuza dek değiştiren tek bir hata. Valeria Andovic, yanlış rezervasyon yüzünden kendisini mafya liderlerinin toplandığı bir mekânda bulduğunda bunun bedelinin ağır olacağını bilmiyordu. Silah sesleri arasında yaralandığı gece, yalnızca bir kurşun değil, karanlık bir dünyanın da hedefi hâline geldi. Vladimir Alberto... Yeraltı dünyasının korkulan ismi. Herkes onu tek bir lakapla tanıyordu: Leon. Onu sınamaya çalışırsan pençesine düşersin. Ya ölürsün... Ya da ölüm için dua edersin.

Yıllar önce birbirine bağlanmış iki yürek yanlış bir anlaşılmanın kurbanı olmuştu. Birbirini dinlemeyen iki insan kendini yılların yalnızlığına mahkum etmişti. Yalnış anlaşılmalar zamanla yerini pişmanlığa bırakır. Gerçekler bir bir gün yüzüne çıkar. Bir yanda buruk bir kalp bir yanda hayal kırıklığı. -Üstümüze kar yağıyordu. Omzuma kartopu yiyince karın etkisinden çıkıp kar topunun geldiği yöne baktım. Görüntü hiç şaşırtmıyordu. Elinde kartopuyla bana gülerek bakan bir adet Barış duruyordu karşımda."Öyle mi?"dedim. "Öyle." Sen görürsün bakışı atıp yere eğildiğim gibi elime biraz kar aldım ve ona şekil verme gereği bile duymadan kafasına attım. Daha doğrusu fırlattım. Attığım kartopundan son anda kurtulmuştu. "Bakıyorum da geçen seneye göre paslanmışsınız Melis Komutanım!"bu dediğine güldüm. "Orası hiç belli olmaz Barış Komutanım."dediğimde güldü.

Adam kağıtları elimden çekip aldı, ikisine de dikkatle baktı. Sonra cebinden telefonunu çıkarıp bir numarayı aradı. Hoparlöre aldı. ​"Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor..." ​

Köy Kurgusudur.

Dünya güzel ve yaşanır bir yerdi. Dört farklı kıtada, üç farklı ırk —Toryanlar, İnsanlar ve Politler— huzur içinde yaşamlarını sürdürüyordu. Ta ki o yasaklı sihir yapılana kadar... ​Aslan Dağları`nın eteklerindeki şirin Urçek şehrinde yaşayan yaşlı büyücü Algon, sadece hayatının son demlerinde küçük bir maceraya atılmak istemişti. Babasından kalan, siyah yılan derisi kaplı "Büyük Sihirler Kitabı"nın kapağını araladığında, yaptığı sihrin dünyayı büyük bir felakete sürükleyeceğini nereden bilebilirdi? ​Üç Alev Diyarı`nın acımasız sahipleri olan ölümcül Roblar uykularından uyanırken; Algon elindeki efsanevi Pembe Elmas ile Sık Orman`ın vahşi doğasını, karanlık bataklıkları ve kadim sırları aşmak zorunda. ​Masum bir merakın bedeli tüm dünyayı yakabilir mi? Yaşlı bir büyücünün, bozduğu yemini telafi etmek için çıktığı bu destansı hayatta kalma mücadelesine davetlisiniz.

Her gün yeni bölüm gelecek...Kitap bana aittir ...Kitsune: Bir Efsanenin Doğuşu Yeşil,mavi ve gece sıradan bir hayat yaşadığını sanıyordu… Ta ki taşındıkları o evde hiçbir şeyin “normal” olmadığını fark edene kadar. Gece fısıltıları, ormanda görünen gölgeler ve kendisine ait olmadığını hissettiği bir güç… Kızların hayatı artık eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı efsaneler sadece anlatılmaz… uyanınca başlar.

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu sevgiyle büyütmeleri gerekirken, yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece`nin hikâyesi... ✔️ Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır. Gerçek ailem kurgularından farklılıklar vardır

​Miami`de güneş herkesi ısıtır. Ama bazılarını yakar. Mila için sahil, saklanmak için kusursuzdu. Kalabalığın içinde kaybolmak, normal görünmek, geçmişini susturmak... Hepsi mümkündü. Ta ki okyanus, unutulması gereken bir şeyi yeniden kıyıya vurana kadar. Yaman Sancak bu sahilin düzenini korur. Kuralları nettir, hataya yer yoktur. Ama bazı insanlar, geldikleri anda dengeleri değiştirir. Bazı sırlar suyun altında kalmaz. Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Ve Miami`de, herkes göründüğü kişi değildir. 🧭 ​“Tebrikler Boran,” dedi, sesi her zamankinden daha boğuk geliyordu. Ama gözlerindeki o delici bakış gitmemişti. “Üniversite takımında size balık olmayı mı öğrettiler?” “Şanslı bir günümdü Şef,” dedim, yere bakarak. Yaman yanıma yaklaştı. Sadece benim duyabileceğim bir sesle fısıldadı: “Kasten mi bekledin? Benim çıkmamı bekleyip bir saniye sonra mı çıktın?” Bakışları üzerimde kilitlendi. “Okyanus yalan söylemez Mila. Suyun altında elimin altındaki nabzın tek bir kez bile hızlanmadı.” Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. “Sen kime meydan okuyorsun?”

Bazen devlet, en sessiz anında bile tetiktedir. Sokaklar sıradan görünür. Ama perde arkasında nefesler kısılır, haritalar yeniden açılır ve ülkenin kaderi tek bir karara bağlı hâle gelir. Bu kez karşılarında sıradan bir örgüt yoktu. Eylemlerinin satır aralarında çok daha büyük, çok daha hesaplı bir planın izi vardı. Hedefleri bir şehri yakmak değil, bir geleceği kesmekti. Bu yüzden iki tim devreye alındı: Turan ve Kurt. Biri hamleleri önceden görürdü. Diğeri taşı kaldırmadan önce zaten harekete geçmişti. Birlikte hareket ettiklerinde ortaya çıkan şey ne zaferdi ne yenilgi — sadece hayatta kalmanın o ağır, sessiz gerçeğiydi. Bu hikâye o gerçeğin izini sürüyor. Ve bazı şeyler, ödendiğinde bile geri alınamaz. Not: Bu eserde geçen askerî unsurlar, operasyonlar, örgütler, mekânlar ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kurum veya yapılarla ilişkilendirilemez.

Hikaye, her uyandığında yabancı bir bedende gözlerini açan bir ana karakterin içsel hesaplaşmasıyla başlar. Karakter, gerçek dünya ile bağlarının koptuğunu ve artık "Ben kimim?" sorusunun cevabını bir oyunun içinde aradığını fark eder. Kendi dünyasından kopup bir simülasyonun içine hapsolduğuna inanan kahraman için yaşam, giderek zorlaşan bir dizi seviyeden ibarettir. Bu dijital hapishanede belirsizlik içinde olan karakterin önünde sadece iki sert yol vardır: Ya oyunun tüm acımasız seviyelerini birer birer aşarak eski hayatına, kendi gerçekliğine dönecek; ya da bu sanal evrenin derinliklerinde, kim olduğunu bile hatırlayamadan yok olup gidecektir. ### Diğer hikayelere yeni bölüm yayınlamak için bir süre hikaye tamamlandı olarak işaretlendi bilginize !!!! Eğer yeni bölüm bekleyenleriniz varsa iletişime geçiniz. ( Platform üzerinden veya b. wolf_53 Instagram hesabından)

"Vesvâs: Son Yok" adlı kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. “Dokunma!” dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. “Yaran kötü.” dedim. “Eğer—” “Elini çek!” Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan… Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime: MÂRAN.) Herşey köyde, tek odalı bir evde o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim, yıllardır hayalini kurduğum ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ` Çıkış Yok ` denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Başıma iyi şeyler gelmemişti. Bana hiç acımamışlardı. Kimseye acımamıştım... Öldürdüğüm insanlar ve uğruma öldürülenler... Ben Zühre... O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri alt üst edecek; Kanlı Yıldız.

Okuyun okuyun okuyun okuyun