Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

Gözlerini açtığında her şeyin, hatta bizzat kendisinin bir kitabın parçası olduğunu fark etti. Ona biçilen rol basitti: hikâyenin ilerlemesi için ölmesi gereken önemsiz bir figür. Ama Fatih bunu kabul etmedi. Başkasının yazdığı bir sonu yaşamaktansa, kendi kaderini kendi elleriyle yazmaya karar verdi.

Arianthé, esir bir prenses. Ama asıl sorunu bu değil. Gerçek kabusu, uyandığı dünyanın en bayağı romantizm klişesine dönüşmüş olmasıydı: “Lanetli prensesi yalnızca ruh eşi kurtarabilir.” Kylessa`nın sisli adalarının tek varisi olarak, siyasi bir koz olarak tutulduğu Asterionis İmparatorluğu sarayında şimdi yapması gereken tek şey, havada asılı duran o aptal, pembe ekranın talimatlarını dinlemekti. 738 gün içinde lanetini bozacak ruh eşini bulmak ve bunun için uyumu %80`e çıkarmak zorundaydı. Ama Arianthé’nin bir planı vardı: Bu oyunu kuran kim olursa olsun, hayal kırıklığına uğratacaktı. O, kurtarılmayı bekleyen bir çiçek değildi. O, labirentin kendisiydi— ve çıkış yolunu başkalarına bırakmayacaktı. "Ruh eşi mi? Çok zahmetli."

[Tebrikler, `Lanetli Prenses` romanına göç etmekte başarılı oldunuz!] Ben bu hikayenin kurtarıcısı değilim. Ben sadece, lanetten ölmek üzere olan ana karakterin boşluğunu doldurmak için sisteme sızmış bir hatayım. Peki ana karakteri kaybolan bu dünyada, bir `hata` olan ben hayatta kalmayı başarabilecek miyim? Belki de bu hikaye, kahramanın zaferini değil, bir hatanın hayatta kalmak için senaryoyu nasıl paramparça ettiğini anlatacak.

Bilinç dünyamızın kapıları.

DIVAVISION, sesin bir yetenek değil, bir silah; sahnenin bir gösteri alanı değil, yargı kürsüsü olduğu bir evrende geçiyor. Starflame’de her yüz yılda bir kurulan bu sahnede, ulusları temsil eden Divlar yalnızca alkış için değil, var olma hakkı için yarışıyor. Mikrofonun ucunda bir ses, arkasında ise geri dönüşü olmayan kararlar var. Kazanmak hayatta kalmak anlamına gelmiyor; kaybetmekse yalnızca görünmez olmak demek değil. DIVAVISION, bir müzik yarışması değildir. Bu, susturulmuş seslerin, bastırılmış hafızaların ve kutsal sayılan bir düzenin içten içe nasıl çürüdüğünün kaydıdır. Ve bu kayıt tutulmaya başlandığında, artık hiçbir şey tamamen sessiz kalmaz.

Kadınların yok edilmeye başlandığı bir dünya burası. Masallar yok, acı var. 30 yıl önce kadınlar tek tek öldürüldüğünde küçükken onu kurtaran, gündüz bile gölge oluşturabilen gizemli bir örgüt tarafından bir seri katile dönüştürüldü. Lakabı Tenebris oldu. Görevlerinden birinde yolları bir adamla kesişdi. Düşmanlıkla başlayan ilişkileri zamanla aynı safta yer almalarıyla değişti fakat Tenebris aşkın düşmanca olduğunun farkındaydı. En büyük örneği öz annesinde görmüştü. Amacı kadınları tekrar hayata kazandırmak ve kız çocuklarının öldürüldüğü bu sisteme son vermek olan Tenebris, her kadının içinde umutla, sabırla yaşamayı dilediği bir aşka sahip olacağını nereden bilebilirdi? ... Bu hikayede geçen olay, kişi, yer ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup hikaye tamamen ütopik bir dünyada geçer.

Hikaye, her uyandığında hafızasını yitirmiş bir halde, yabancı bir bedende gözlerini açan bir ana karakterin içsel hesaplaşmasıyla başlar. Karakter, gerçek dünya ile bağlarının koptuğunu ve artık "Ben kimim?" sorusunun cevabını bir oyunun içinde aradığını fark eder. Kendi dünyasından kopup bir simülasyonun içine hapsolduğuna inanan kahraman için yaşam, giderek zorlaşan bir dizi seviyeden ibarettir. Bu dijital hapishanede belirsizlik içinde olan karakterin önünde sadece iki sert yol vardır: Ya oyunun tüm acımasız seviyelerini birer birer aşarak eski hayatına, kendi gerçekliğine dönecek; ya da bu sanal evrenin derinliklerinde, kim olduğunu bile hatırlayamadan yok olup gidecektir. ### Diğer hikayelere yeni bölüm yayınlamak için bir süre hikaye tamamlandı olarak işaretlendi bilginize !!!! Eğer yeni bölüm bekleyenleriniz varsa iletişime geçiniz. ( Platform üzerinden veya b. wolf_53 Instagram hesabından)

Vaveyla`da yayında olan "Kumarbaz" adlı kitabımın yan kurgusudur. Telif hakkı tamamen bana aittir çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. ~♡~ Konsey`in deşifre oluşundan sonra Krallık derin bir sessizliğe gömülmüştü. Yıllardır çeşitli yollarla yönetilen bu sistem çöküş eşiğindeydi. Sistem kuruluş amacının dışına sapmıştı. Yıllardır üye bulmak amacıyla çeşitli ülkelerde kundaklama yapıp oradaki çocukları eğitim alanına getiriyorlardı. Çocuklar kart, maske, satranç kodları ve derece sistemiyle yönetiliyordu. Krallık uzun bir süre sonra sessizliğini bir idam kararıyla bozdu. Başkan`ın gözü o kadar kararmıştı ki kendi oğlunu idam ettirecekti. Krallığın hiçbir şeye acıması yoktu! Mona Karasu; Siyah Kuğu, altın maske sahibi, Siyah kod sahibi ve aynı zamanda Şah taşının temsilcisiydi. Vakit Soykan yıllar sonra Mona Karasu`yu ait olduğu yere getirmek için harekete geçmişti. ~♤~ "Vakit, duvardaki kim?" "Sus sadece izle."

Hayatta kalmak için kaçmak yetmez… Bazen seni öldürmek isteyenle göz göze gelmen gerekir. Alya, iki evren arasında sıkışmış bir “av”. Ne geçm unişi ona ait, ne de gelecek onu bekliyor. Sistem onun adını silmiş, izini sürüyor. Ve şimdi… kanla yazılmış bir emri var: “Yakala ya da öldür.” Rüzgar, bir avcı. Emirle yaşar, görevle uyur. Ama izlediği bu av… sandığı kadar sessiz değil. Ve kalbinde susturamadığı bir şey var: Onu korumak istiyor. Herkesin bir rolü var. Ama bu hikâyede roller kırılıyor, zincirler kopuyor. Av ve avcı artık tanımsız. Ve en tehlikeli kim biliyor musun? Artık hiçbir şeye inanmayan biri: Gerçeği bilen bir “av

Bir fincan kahvenin kokusu, geçmişin karanlık izlerini silebilir mi? Zeynep`in küçük ve huzurlu kahve dükkanı, Ankara`nın kalabalığına inat sessizliğiyle var. Ama onun hafızası da bu dükkân kadar sessiz... Beş yıl önce yaşadığı bir kazayla kim olduğunu, nereden geldiğini, neyi unuttuğunu bilmiyor. Bildiği tek şey, tarçın kokusunun onu hep geçmişine götürdüğü... Kuzey, karanlıkla kol kola yürüyen bir adam. Ankara yeraltı dünyasının en soğukkanlı isimlerinden biri. Ama o da bir şey arıyor: Kaybettiği kadını. Unutulmuş bir yüzü. Tarçın kokusunu takip ettiğinde bulduğu şeyse, geçmişin en kanlı sırrı. Zeynep`in sandığı geçmiş bir yalan. Kuzey`in unuttuğu gelecek, Zeynep`te gizli. Ve bu hikâyede sadece bir kişi hayatta kalacak: Gerçeği ilk hatırlayan. "Tarçın Kokan Geçmiş" Bir aşkı, bir hayatı ve bir kadını hatırlamak için geç mi kalındı?

Sessizlik Sistemi... Yaptıkları bu işkenceye böyle sesleniyorlar. Lise bir çocuğun en mutlu dönemi olmalıymış ama Sessiz olarak oylanırsan mitlu olmak için nedenin kalmaz. Peki Sessizlik Sisteminde aşık olursan ne olur?

Root; biz sistemin en alt katmanlarında, kimsenin bakmadığı kök dizinlerinde yaşıyor. Dijital kapıları açıyor, mühürlü evrakları sızdırıyor ve paranın aktığı karanlık damarlarda görünmez birer virüs gibi dolaştıran kişilerdik. Ancak her sızılan sistemin bir bedeli, her açılan kapının ardında bekleyen bir avcısı vardır. Nil, Arya ve Rosa; ördükleri bu yasa dışı ağın efendisi mi olacaklar, yoksa kendi yarattıkları o büyük algoritmanın içinde birer "hata" olarak silinecekler mi? "Sistem seni izlediğini sanıyor. Oysa sen sistemi izliyorsun." Root ekibini beraber tanımaya ne dersiniz?

Lin Yang, intikam için seçim yaptı. Bu seçimi entrika, intikam ve güç mücadelesi için karanlıklarda savaşan insanların planlarına onu da dahil etti. Devlet güçleri, özel kuruluşlar ve şirketler en büyüğü olmak için savaştı. Son anlarında bile o insanlar için savaştı ve öldü. Fakat, Cennet ondan yanaydı. Bir kez daha baştan başlayarak, kaderini kontrol etmek için mücadele edecekti. Bu kez başkaları tarafından kontrol edilmeyecek. Bu hayatta daha yüksek bir zirveye ulaşacaktı. Para kazanma yöntemleri! Zindan fethetme stratejileri! Efsanevi Görevler! Ekipmanların yeri! Keşfedilmemiş savaş teknikleri! Görevler nasıl tamamlanır! Hangi savaş haritaları ortaya çıkacak! Bölge nasıl inşa edilir! Son hayatındaki deneyimlerini kullanarak, kaderini baştan yazacak...

Hatırlamanın yasak olduğu bu şehirde, ne var benim geçmişimde? Hatırladıkça tükendiğim. Zihnimdeki boşluklar neyin nesi? Anılarımı benden kim çaldı?