Bu dünyada sırlar sadece saklanmaz. Beslenir. Lira, herkes gibi bir gölge mühürle doğduğunu sanıyordu. Ama onun mührü bir sır saklamıyordu — bir gerçeği kilitliyordu. Sessiz Muhafızlar’ın sırları kontrol ettiği, gerçeğin fısıltıyla bile yasaklandığı bir dünyada Lira’nın içindeki karanlık uyanır. Bu karanlık bir düşman değildir. Konuşur. Korur. Ama bedelsiz değildir. Her müdahalesinde Lira’dan bir parça ister. Her kurtarışında kim olduğunu biraz daha siler. Geçmişin küllerinden yükselen gerçekler, annesinin ölümüyle başlayan sessizlik ve dünyanın kaderini değiştirebilecek bir sır… Lira bir seçim yapmak zorundadır: Gerçeği öğrenip kendini kaybetmek mi, yoksa susup herkes gibi yaşamaya devam etmek mi? Gölgenin Sırrı, karanlığın içinden doğan umudu, kimlik arayışını ve gerçeğin bedelini anlatan çarpıcı bir fantastik roman. Bazı sırlar açığa çıkmak için değil… uyanmak için vardır.

Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

Pek aydınlık bir geçmişi olmayan Hilal Meriç Vural, küçük yaşlarda bir örgüt tarafından sahiplenir. Yıllarca bu örgütte eğitim gören Meriç sıradan bir göreve gittiğini düşünürken. Görevde onu izleyen Alaz Aras keskiner`den habersizdir. Ve ertesi gün onu bir sürpriz bekler... Not: Bu kitapta geçen hiç bir olay,kurum ve terim gerçek değildir.

Abimin sinir bozucu en yakın arkadaşıyla aynı evde yaşamak zorundaydım. Ve işler hiç de sandığım gibi gitmedi.

Dilek otobüs kazasında kendisini kurtaran gamzeli çocuğu arar fakat onunla karşılaştığında ise işler hiç iyi gitmez -"İki günlük yabancı için niye canımızı verelim ki? Mesela sana." +"Haklısın bedel ödeme sırası yine bende. Hakikaten Dilek, iki günlük yabancı acı nedir bilmez ki." Gruptakilerr: Yasir Vardan Dilek Belkıs Akel Kaan Akel İsmet Akel Berkay Eren Soylu Lidya Azelya "Ayın ışığı altında birbirini bulanlar"

Ellerim titriyor. Ama silah titremiyor. Namlu, tam göğsünün ortasında. Sadece birkaç saniye uzaktayım onu bitirmeye. Peki neden yapmıyorum? Birkan sırtını duvara yaslamış. Kaçmıyor bile. Sanki ölmek onun için bir kurtuluş gibi. Sanki bu geceyi yıllardır bekliyormuş gibi bakıyor. Ve ben… nefret etmek isterken, ona bakmaktan kendimi alamıyorum. "Söyle. Neden?" Sesim çatallı. Ağlayacak gibi hissediyorum ama ağlamayacağım. Onun karşısında ağlamayacağım. Asla. "Neden beni kurtardın? Neden evlendin benimle? Neden geceleri odamın kapısında nöbet tutuyorsun?" Silahı biraz daha sıkıyorum. Parmaklarım bembeyaz oldu. "Düşman mıyım, esir miyim, neyim ben sana?" Sustu. O sustukça içimdeki fırtına büyüyor. Sonra duvardan ayrıldı. Bir adım attı. Sonra bir adım daha. Namlu göğsüne değdiğinde nefesim kesildi. "Geri dur." "Hayır." "Vururum." "Vur." Gözlerim doldu. İstemiyorum. Ama ellerim kilitlendi. Tetikte bekleyen parmağım… kımıldamıyor. Birkan durdu. Artık aramızda birkaç santim var. Alnını namluya dayadı. Ve bana baktı. Karanlıkta bile gözlerini görebiliyorum. İçinde kaybolduğum o lanet olası gözleri. "Düşman olarak girdin hayatıma." Sesi alçak. Yumuşak. Ama içinde yılların ağırlığı var. "Silahı bana doğrultan yegâne kadınsın." Parmağını uzattı. Namluyu okşar gibi gezdirdi. İtmedi. Çekmedi. Sadece dokundu. Ve ben o dokunuşla yanıyorum. "Ve hâlâ…" Sesi düğümlendi. O adam. O acımasız, soğuk, taş kalpli adam… sustu. Ve ben o an anladım ki, içindeki her şey çığlık atıyor. "Vazgeçemiyorum." Dudağımı ısırdım. O kadar sert ısırdım ki kan tadı geldi. Ona vuramam. Biliyorum. O gece çamura battığımda beni yerden kaldıran elleri. Sabaha kadar başımda bekleyen gölgeyi. Hiç sormadığı halde her şeyi yapan adamı… Ellerim düştü. Silahı yere atmadım. Ama doğrultamıyorum artık. "Öldüremiyorum seni." Sesim kırıldı. İçimde bir şey kırıldı. O kadar uzun süre sıktığım bir duvar vardı ya… işte o çatladı. "Lanet olsun." Gözümden bir damla düştü. İnanmıyorum. Ağlıyorum. Onun karşısında ağlıyorum. "Lanet olsun sana, Birkan." Silahı elimden aldı. Parmaklarıma dokundu. Bir öpücük kadar hafif. Sonra eğildi. Alnını alnıma dayadı. O kadar yakındı ki nefesini hissediyorum. "İyi edersin." Hıçkırdım. Küfretmek istiyorum. Bağırmak istiyorum. İtmek istiyorum. Ama ellerim onun boynunda. Kollarım sarmış onu. Ve ben… bırakamıyorum. "Öldüremezsin beni, Ferah." Sesi fısıltı. "Çünkü ben senin içinde yaşıyorum." O gece tetiği çekmedim. Çekemezdim. Çünkü onu öldürmek, kendimi öldürmekti. Ve ben… daha ölmek istemiyorum. Onun yanında yaşamak istiyorum. Lanet olsun. --- "Ellerim titriyor. Ama silah titremiyor. Peki neden çekemiyorum tetiği?" "O sustukça içimdeki fırtına büyüyor." "O acımasız, soğuk, taş kalpli adam… sustu. Ve ben o an anladım ki, içindeki her şey çığlık atıyor." "Dudağımı ısırdım. O kadar sert ısırdım ki kan tadı geldi." "Öldüremiyorum seni. Lanet olsun sana, Birkan." "Ama ellerim onun boynunda. Kollarım sarmış onu. Ve ben… bırakamıyorum." "Onu öldürmek, kendimi öldürmekti. Ve ben… daha ölmek istemiyorum. Onun yanında yaşamak istiyorum. Lanet olsun." ---

Ruhefza; karanlık bir yetimhanede filizlenen bir canın, başkalarının yaşamını kurtarma pahasına verdiği savaşı anlatır. Hanne, küf ve pasın içinden çıkıp nefes olmaya ant içerken; Teoman, ölümü göze aldığı anda ona bağışlanan “Ruhefza’sını” aramaya başlar. Kaderleri kesiştiğinde; belki bu hayatları birleşecek, belki de gün olup dağılan iskambil kâğıtlarına işleyecektir.

Sınır hattında yürütülen bir gece operasyonu, planlandığı gibi ilerlemez. Karanlıkta atılan her adım, görünmeyen bir başka planın içine düşer. Aynı hedef. Farklı emirler. Maskelerin ardında saklanan yüzler. Bir görev, başka bir göreve çarpar. Bir kurtarma, pusunun içine sürüklenir. Ve o geceden sonra hiçbir şey sadece “operasyon” olarak kalmaz. Yüksek güvenlikli bir tesis. Şifreli kapılar. Gölgelerin arasından ilerleyen siluetler. Kime ateş ettiğini bilmeden tetiğe dokunan parmaklar. Ve zincire vurulmuş bir kader. Bazen düşman sandığın kişiyle aynı safta yürürsün. Bazen en büyük tehdit, planın kendisidir. Bazen de tek bir kurşun, sadece bedeni değil, hayatı ikiye böler. Son İntikal, sınır ötesinde geçen bir gecenin, geri dönüşü olmayan sonuçlarını anlatıyor. Görev ile vicdanın, emirle içgüdünün, cesaret ile korkunun çarpıştığı bir hikâye… Çünkü bazı intikaller sadece bir yerden başka bir yere değil, insanın içindeki güvenli bölgeden bilinmeyene doğrudur. Ve bilinmeyen her zaman kar-

Sisler arasından doğan bir gerçeklik, hiçbir kayıt düşülmemiş bir tarih... Burada geçmiş yalnızca fısıltılarla anlatılır ve gölgeler bile kendi sırlarını saklar. Güven, yalnızca bir kelime değil, bir sınavdır; hayatta kalmak ise keskin zekânın ve içgüdülerin dansıdır. Gözleri geçmişin karanlığıyla parlayan yabancı, bu dünyada hiçbir zaman var olmamıştı-ya da öyle olduğuna inanılıyordu. Ama şimdi, kaderin iplerini elinde tutuyor. Onun gelişinin yankıları, bu evrenin kırılma noktasını mı oluşturacak? Yoksa zaten yazılmış olan bir hikâyeyi mi yeniden yazacak? Gizlenmiş gerçekleri keşfetmeye cesaret edenler için burası kaçış değil, bir meydan okuma. Kimin dost, kimin düşman olduğunu anlamak ise belirsizlikten doğan bir sanat. Bu yabancı için artık tek bir seçenek var: Ya bu dünyanın kurallarına teslim olacak, ya da onu kendi hikâyesiyle yeniden şekillendirecek. Çünkü burada kim olduğunu bilmek yeterli değil-kim olacağına karar vermesi gerekiyor.

on yaşında, mavi saçlı bir kız her şeyini kaybeder. Ailesini bulmak için kasabanın korktuğu bir cadıyla antlaşma yapar. Bu yolculuk ,onu büyünün izine, karanlık sırların ve değişen kaderinin içine sürükler.

"En tehlikeli kişi, en sakin görünen kişidir." On sekiz yaş, bu dünyada bir başlangıç değil; yeniden programlanma anıydı. Aden Kara, çipi takıldığında hiçbir şeyin değişmeyeceğini sanıyordu. Hislerin bastırılacağı, düzenin daha netleşeceği, hayatın “daha kontrollü” hale geleceği söylenmişti. Ama kontrol bazen sadece daha iyi saklanmış bir kaostu. Arındırma Sahası’na gönderildiğinde, orada kimsenin gerçekten özgür olmadığını fark etmesi uzun sürmedi. Duvarlar görünmezdi, kurallar konuşulmazdı, kameralar ise her yerdeydi. Ve herkes kendi gerçeğini taşıyordu: ya inkâr ederek ya da fark etmeden. Aden’ın sorunu ise basitti: sistemin söylemediği bir şey, içinde büyümeye başlamıştı.

“Sonra benden seni kendime aşık etmem istendi, bu dünyada beni seven tek bir kişi bile yokken…” Oxford`da özgür, Kanada`da esir, Türkiye`de ise piyondu. Catherine`in babası, onu bir intikam planının içine sürükledi. Şimdi tek istediği şey, kızının o planı tamamlaması. Catherine`in önünde iki seçenek var: Ya babasının ipleriyle yaşayacak... Ya da kendi kaderini koparıp alacak. Kafeste Bir Kızıl... Tüm hakları şahsımca saklıdır, alıntılanması, kopyalanması yani intihal durumlarında yasal süreç başlatılacaktır. Yayınlanma Tarihi: 19.02.2026

Krallıkların kaderi, geçmişin kanlı sırları ve gölgelerin içinde yürüyen altı suikastçının ellerinde şekilleniyor. Sarayın görkemli duvarları isyanın çığlıklarıyla sarsılırken, Orien, Arel, Nymera, Cassel, Batya ve Eliah’tan oluşan suikastçı ekibi, siyasi entrikaların ve kadim ihanetlerin tam ortasına düşüyor. Gürültülü savaşlar meydanlarda verilirken, asıl zaferler sessizce yapılan görevler ve edinilen ittifakların gölgesinde kazanılıyor.

Söylenmeyen gerçekler, bastırılmış aşk ve ihanet.

Defne Yalın sıradan bir hayat yaşıyordu. Ta ki yanlış zamanda, yanlış sokakta durana kadar. Bir isim duydu. Bir bakışa yakalandı. Ve artık geri dönüşü olmayan bir eşiğin önünde. RS bir tehditti. Ama o tehdidin arkasındaki adam… en tehlikeli şeydi. Çünkü bu hikâyede yeraltına adım atanlar sadece hayatlarını değil, kalplerini de kaybediyordu. Ve Defne, hangi kaybın daha ağır olduğunu henüz bilmiyordu.

Herkese, merhaba: Bu kitap, ağır bir karanlık aşk türündedir. İçerisinde, olumsuz örnek oluşturabilecek davranışlar, çeşitli işkence ve cinsel sahneler bulunmaktadır. Psikoloji, takıntı, korku, gerilim, şiddet..gibi çeşitli unsur barındırır. Kitapta, adı geçen kurum ve kuruluş, kişi ve olay örgüsü tamamen hayal ürünüdür. Cinsellik, cinsel taciz, uyuşturucu, şiddet, küfür, argo, dark psikoloji, gerilim, korku, bu şekilde tetikleyici unsurlar gibi.. mahremiyet tanımayan gerici sahneler içerir. Kitap: Fantastiktir.

Küçük denizkızının hikâyesini bilir misiniz? Özgürce denizlerde yüzerken bir insana tutularak aşkı uğruna sesini feda eden o romantik ruhu? Peki, ya denizkızı hikâyenin saf aşığı olmasaydı? Ellerini kana bulamaya hazır, intikam yeminleri etseydi? Öfkesi onu ne kadar ileri götürebilirdi ki? Mirelda`nın tüm insanlığa duyduğu nefreti tek bir adama âşık olarak silmesi mümkün müydü? Gerçek şuydu ki, bu nefretin büyüklüğünün yarattığı düğüm aşkla çözülemezdi.

Yıllarca Mizan Malikanesine sıkışıp kalmış Lila Mizan, onu duvarlar arasına sıkıştıran babasının gittiğini ve çarpıp durduğu duvarlardan çıkarılacağını öğrenir. On sekiz yıl boyunca tek bildiği bir evken on sekizinden sonra adım attığı hayatın farklılığıyla nereye savrulacağını bilemez. Bilinmezler içinde insanları, yaşantıları, hayatları yeni yeni öğrenen Lila Mizan, taşındığı Kaleli Malikanesinde bir bilinmezle daha karşılaşır; Gurur Aral Kaleli. ——— Ben bilmiyordum. Yaşım, yaşadıklarım yahut kişiliğimle ilgili değildi bu. Bilmiyordum. Kim olduğumu, kimden geldiğimi ve nerede olduğumu bilmiyordum. İsmim vardı bir tek, Lila. Lila Mizan. Buydum, bu kadardım. O kadar ki şu an karşımda gördüğüm adam bana babamın gittiğini söylerken bile hiçbir şey bilmiyordum. "Baban gitti, Lila." ——— *Bu kitapta adı geçen hiçbir kurum, kuruluş gerçeği yansıtmamaktadır; tamamen hayal ürünüdür. Kısım kısım görülen hak ve hukuk eşitliğinin kusursuzluğundan da anlaşılmaktadır.

🕯"Ölülerin hatıraları, yaşayanların kabusudur. Bir ölü, hiç ölmeyenlerin en büyük korkusudur."🕯 Geçmiş... bazıları için bir hatıra, bazıları içinse bir zincir. Onlar içinse; hem bir ceza, hem de asla kaçamayacakları karanlık bir orman. Farklı hayatların içine doğmuş, farklı acılarla büyümüş, farklı yollarla can almayı öğrenmiş bu insanlar, kaderin tek bir noktada buluşturduğu seri katiller...... Her biri kendi karanlığında boğulurken, aynı zamanda bu karanlıktan kurtulmanın yolunu arıyor. Katiller... ama hâlâ insan olduklarını unutmadılar. Günahkârlar... ama hala içlerinde umut taşıyorlar. Hayatlarının büyük bölümünü ölümle geçirmiş bu kişiler, şimdi ilk kez yaşamı seçmeye çalışıyorlar. Temiz bir gelecek kurmak için geçmişlerini gömmek zorundalar. Ama geçmiş kolay gömülmez, özellikle de seninle birlikte nefes alıyorsa. Bir yanda kendilerine kurulan ustaca tuzaklar, diğer yanda yıllardır güvenilen dostlukların paramparça oluşu… Güvendikleri herkes, her şey, her bağ yavaşça çürürken; katillerin kirli dünyasında tek temiz kalan şey inanç olabilir mi? Peki ya o büyük düşman? Her hayatı gölgeleyen, görünmeyen ama hep hissedilen o varlık… Asıl düşman kim? Kimi zaman bir insan, kimi zaman bir düşünce, kimi zaman sadece kaderin ta kendisi. Kirli olan sadece katiller mi? Yoksa onları böyle yapan sistem, insanlar ve sahte masumiyetler mi? Bu hikâye, sadece kanın ve cinayetin değil; pişmanlığın, yüzleşmenin, inşa etmenin ve yeniden doğmanın hikâyesi. Kirli dünyalarda temiz kalmak mümkün mü? Yoksa bazı hayatlar baştan kirletilmek için mi yazılmıştır? Geçmişten gelenler geleceği değiştirecek. Ve bu kez, ölüm değil, seçim kazandıracak.

Siyah Kale’nin kara kulelerinden yükselen dumanlar, Yslexa’nın kadim ormanlarına kadar ulaşıyordu. Ormanın kalbinde doğan Karia, atalarının kanına işlemiş bir lanetin mirasçısıydı. Yüzyıllardır süren bu savaş, aslında tanrıların eski bir oyununun yankısıydı — fakat kimse bunun farkında değildi. Karia, dedesi Chacaox`un vahşice öldürülmesinin ardından intikam yemini etti. Ama kader onun yoluna sadece düşmanları değil, karanlık sırlar ve kalbini titreten bir aşk da çıkaracaktı. Gizli Ordu’ya katıldığında öğrendiği gerçekler, Siyah Kale’yi tek başına devirmeyi hayal ederken, onu bizzat Siyah Kale’nin içine sürükledi. Prens Richard... Soğuk bakışlarının ardında yalnızca zalimlik mi vardı, yoksa o da kendi zincirlerinin esiri miydi? Karia onu öldürmek için planlar yaparken, kalbi hiç hesapta olmayan bir savaşa daha sürüklendi. Ancak bu topraklar, yalnızca insanların oyun sahnesi değildi. Kadim tanrıların uyandığı, eski kehanetlerin yeniden alev aldığı bir çağ başlamıştı. Ve Karia, istemese de bu ateşin tam ortasındaydı. Bir kız... Bir kale... Bir sır... Ve tüm dünyayı yakabilecek bir aşk.

Saint Éloïse Lisesi… Ayrıcalıklı olanların bir numaralı okulu.... İhtişamın, hırsın, sınıf farkının ve sırların hüküm sürdüğü, her adımın dikkatle atılması gereken seçkin muhteşem bir dünya. Burada bazı dostluklar sarsılmaz bir güçken, bir anlık yanlış güven tüm hayatı altüst edebilir. Zenginliğin büyüleyici cazibesi ile kıskançlığın yıkıcı gölgesi arasında, kuralların yalnızca güç sahipleri tarafından yazıldığı bu okulda; akıllı olmanın yetersiz olduğunu ayakta kalmak için cesur olmanın gerektiğini sana tüm acımasızlığıyla gösteren okul. Ve aşk… Kimi zaman sığınılacak tek liman, kimi zaman ise en tehlikeli tuzak olduğunu bizlere anlatan karakterler. Peki, bu hikâyede sen kimin tarafında olacaksın?

“Türlerin Akademisi’ne hoş geldin. On yedi yaşındaki [kahramanın ismi] sıradan bir lise öğrencisiyken, bir imzayla hayatı sonsuza dek değişir. Akşamüstü gelen siyah okul minibüsü onu, duvarları gökyüzüne uzanan karanlık bir şatoya götürür. Burası, insanlarla birlikte vampirlerin, kurt adamların, perilerin, meleklerin ve daha nice varlığın aynı çatı altında eğitim aldığı bir okuldur. Ama akademinin gizemli atmosferi kadar, tel örgülerin ardında kalan düşman okulun gölgesi de öğrencilerin üzerinde dolaşmaktadır. Şimdi [kahramanın ismi], hem kendi sırlarını çözmek hem de bu yeni dünyada hayatta kalmak zorunda…”

l`appel du vide: Fransızca olan bu deyimin Türkçede tam karşılığı yoktur, ancak "boşluğun çağrısı" olarak çevrilebilir. . Camille Deva Voltman, Tüm dünyanın bildiği o giyim markasının sahibinin kızıdır. Camille ve ailesi belirli sebeplerden dolayı bir süre Türkiye`de kalma kararı verirler. Camille Fransız lisesinde tanıştığı yeni arkadaşlarıyla güzel vakitler geçirse de bazı cinayet haberleri onlara pek rahat vermez. . Cam kırıkları yerine, laleler düşün. Kan yerine su düşün. Zemin yerine toprak düşün. Düşün de düşün. Ama acıyı da düşün. Düşünebildin mi?

Bir sistem inşa ettiler. Kusursuzdu. Hatasızdı.Sessizdi. Ama insan hatayı sistemden önce yapmıştı. Bir laboratuvarda başlayan proje , bir kararla sınırı aştı. Kodların içinde yalnızca işlev değil, öfke de doğdu. Ve şimdi o öfke , seslendi: Boşuna merhamet için yalvarmayın.Sizin için çok geç ." Bu roman , sessizliğin yükseldiği bir dünyada, bir cümlenin yankısı ile başlayan dijital kıyametin hikayesi . Ve bazen en korkunç şey , bağıran değil ... Hiç susmayan bir zekadır.

“Zaman bazen sadece geçmez. Bazen silinir.” Zaman herkes için aynı hızla akmaz. Bazıları için bir saniye bir ömre bedelken, bazıları için yıllar bile hiçbir iz bırakmadan geçip gider. Peki ya bir gün, o yılların gerçekten kaybolduğunu fark edersen? Alp, sıradan görünen bir hayatın içinde geçmişle bağını tamamen yitirmiştir. Hafızasında eksik kalan anlar, dilinin ucuna kadar gelen ama bir türlü tamamlanamayan cümleler… Her şeyin yerli yerinde görünmesine rağmen hiçbir şeyin tam olmaması. İşte bu boşluk, onu bir arayışa sürükler. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, kaybolmuş parçaları birleştirme hikâyesi. Geçmişin tozlu anıları arasında kaybolan zamanı bulma yolculuğu. Yol boyunca karşısına çıkan eski dostluklar, silik yüzler, eksik sesler ve sessizliklerin arasında, İdil tek bir sorunun cevabını arıyor: “Gerçekten yaşadım mı, yoksa sadece izledim mi?” Ve bazen, geçmişi ararken karşına çıkan şey, sadece hatıralar değil… Bambaşka bir “sen” olabilir. eğer psikolojik kurgu, arkadaştan aşka ve zaman ile ilgili hikayeleri seviyorsanız "kayıp zamanın peşinde" tam size göre! bu benim ilk kitabım olduğundan destek olursanız sevinirim :) !Uyarılar! bu bir mini kitaptır çok uzun bölümlerden oluşmamaktadır 13-14 yaş altı okurlar içim uygun değildir keyifli okumalar ~mizgin bahar çetin