"Güneş yıldızlar görünsün diye batar. Karanlık ışığın olsun yolun hep aydınlık olsun yıldız çiçeği." ❄️KİTABIMIN TELİF HAKKI BELGESİ VARDIR❄️ Eliz Erber,bir psikiyatristir. Çalıştığı hastane babasının ortak olduğu hastanedir. Eliz bu hastanede çalıştığı süreçte çiçekler ve notlar almaya başlar. Yavaş yavaş herşey günyüzüne çıkarken bütün sırlar kendini açığa çıkarır. Bu sırada elizin her daim yanında duran abisinin dostuna aşık olmaya başla ama hayat sürekli akıyordu ve onun başına belalar açıp duruyordu. "Sen eliz erber, bana Manolya çiçeği yetiştiren özel bir kişi gibi hissettiriyorsun ve ben bundan hiç rahatsız olmuyorum.” dedi. ( DUHAN VE ELİZ). "Hayat çok zor." Dedi ve sakince nefes alıp vermeye devam etti. Yanına bir iki adım attı ve gözlerinin en derinine bakmak için yüzüne doğru eğildi. "Sen daha zorsun." Dedi ve kapıyı çarpıp odadan çıktı. (ATAKAN VE ÖZÜM)

Ekim Baysal’ın, babasından saklanmak zorunda kaldığı yolculukta babası onu gördüğü yerde öldürmekle tehdit ederken, abisi Çağlar Baysal, geçmişini geride bırakıp, Ekim’i korumak için yanına alır. Çağlar bir asker ve kardeşine her adımda güvenli bir liman sunmaya çalışır. Ancak Ekim, bu gizliliğin ağırlığından yorulup kendi kimliğini ortaya koymaya karar verdiğinde, askeri abisinin yakın arkadaşı Demir Şahin ile tanışır. Demir, ona destek olurken, Ekim’in hayatı beklenmedik bir şekilde değişir. Kimlik, cesaret ve umut dolu bir hikaye için Umudumu Fısıldayan Rüzgar...

“Bazı insanlar gider… ama kalbinin içinden asla çıkmaz.”

Gemini şunu dedi: Dosyadaki bilgiler ışığında, kitabınız için duygusal derinliği yüksek ve etkileyici bir tanıtım bini hazırladım. Kapaktaki görselle metnin uyumu, okuyucuda merak uyandıracak bir trajedi ve direniş dengesi kuruyor. Kitap Tanıtım Bülteni "Bazı depremler binaları yıkar, bazıları ise ruhları..." +1 Feyza için hayatının en parlak dönemi, bir okul koridorunda aldığı Erasmus müjdesiyle başlamıştı. Başarı avuçlarında, gelecek ise önünde parlayan bir ışık gibiydi; ancak kader, saniyeler içinde dünyasını yerle bir etti. Geriye sadece soğuk beton yığınları ve kesik bir nefes kaldı. +3 Yürek Sarsıntısı, Bursa’nın konforundan Diyarbakır’ın dondurucu kışına uzanan sarsıcı bir yolculuğun hikayesi. Diyarbakır’ın tozlu yıkıntıları arasında yükselen bir bebek çığlığı (Mustafa Celal) umudu yeşertirken, asıl büyük sarsıntı enkazın dışında başlıyor. Enkaz altından sağ çıkmak sadece bir başlangıçtı; asıl mücadele, o yıkıntıların üzerinde yeniden yürümeyi, hatta vals yapmayı öğrenmekti. +2 Zirveden enkaza düşen bir kadının direnişine ve ruhlarda asla dinmeyen o büyük artçı sarsıntılara tanıklık edeceksiniz. +2 "Rüzgâr eken fırtına biçer derler; ama bu fırtına yeni bir bahar mı doğuracaktı, yoksa ebedi bir kış mı?"

Her zaman hayallerimiz in biz birsey yapmadan sırasıyla gerçekleşmesini isteriz hepimiz kimse bir bedel ödemek istemez..hayaller bazen hayal olarak kalır peki hayatt bize ne getirir

Küçük bir yaşta annesini kaybeden Avukat Eflin babasının zoruyla sevmediği bir adamla evlenmek zorunda kalır ama kimsenin bilmediği bir şey vardı; oda Altay Kaan Alkan... İstihbarat ve Mafya

Mafya Düşmanlığı; ​zamanın durduğu o anlarda, kaderin çarkları en acımasız oyunlarını oynamaya başlar. Bir yanda sadakat yemini etmiş dostlar, diğer yanda geçmişin gölgesinden sıyrılıp gelen ezeli düşmanlar... ​Mafya Düşmanlığı, sadece bir güç savaşı değil; aynı zamanda güvenin ihanetle, sevginin ise intikamla sınandığı bir yolculuktur. Atlas’ın sarsılmaz iradesi, Alya’nın masumiyeti ve Yiğit’in gizem dolu adımları, sizi bir gizli karargahın sessizliğinden, namluların soğuk nefesine kadar sürükleyecek. ​Bu hikayede; paylaşılan bir bardak çayın sıcaklığını, çaresiz bir amcanın dualarındaki umudu ve her şeye rağmen dalgalanan şanlı bayrağın gururunu hissedeceksiniz. Ama unutmayın; düşmanlık bir kez başladığında, artık kimse masum değildir ve saatler kaçınılmaz olan o karşılaşma için işlemeye devam eder. ​Hazır olun; çünkü kapılar kapandığında ve maskeler düştüğünde, yalnızca en güçlü olanlar hayatta kalacak.

Bir gecede alınan karar, üçhayatı birbirine zincirler. Elanur, ağabeyinin kanlı kefareti olarak Bozanlı Konağı’na kuma verilir. Yaman onu kardeşinin kefareti olarak görür. Ancak Elanur’un cesareti, ve sabrı Bozanlı Konağı’nın taş duvarlarını bile yavaş yavaş yıkar. Feraye ise yeni gelen bu “kuma”yı kabullenemez. Konağın içinde nefretle aşk, sabırla intikam, gururla teslimiyet iç içe geçer. Ve bir gün, Elanur’un kaderiyle Yaman’ın kalbi aynı soruyla karşılaşır: “Kefaret, kanla mı ödenir, yoksa kalple mi?”

Dilan Miran, Diyarbakır’da güçlü, gözü kara ve ailesine bağlı bir genç kadın. Berzan Reşkan, başka bir aşiretin karizmatik lideri ve gizemli bir duruşa sahip. Gündüz yaşanan küçük bir araba çarpışması, onları akşam düğünde karşı karşıya getirir. Halayın başında göz göze geldiklerinde, hem merak hem de ilk heyecan doğar. İki farklı dünya, aileler, aşiretler ve kaderin ördüğü yollar; Dilan ve Berzan’ın hikayesi burada başlar.

“Bazı kalpler, kendi yankısında kaybolmak için değil; bir başka kalbin sessizliğinde bulunmak için bekler.” Deniz, geçmişin kirli dumanını ciğerlerinde taşıyan bir sürgündü; attığı her adımda kendine çarpan, kendi uçurumunda yürüyen bir gölge... Ülkü ise harflerin arasına saklanmış bir gizli bahçe; kitapların kâğıttan duvarlarıyla kendine bir dünya örmüş, sessiz bir direnişin en zarif haliydi. Sonra bir gün, zamanın durduğu o tozlu rafların arasında, iki yarım hikâye tek bir noktada buluştu. Birinin kanayan yarası, diğerinin mürekkebinde dindi. Birinin iç çekişi, diğerinin cümlesinde can buldu. Bu bir aşk hikâyesi değil; bu bir küllerinden doğma hikâyesidir. Çünkü aşk, bazen sadece bir bakışta kendini bulmaktır. Ve dünyanın en büyük devrimi, sustuğu sanılan bir kalbin, bir başkasının sesinde yeniden atmaya cüret etmesidir. Sahi, sen birinin gözlerinde kendi cennetini gördün mü?

Deniz ve kıyının savaşı... İmkânsız Karadeniz aşk hikâyesi. ⚓ Karadeniz dalgaları, affetmez alır götürür sevdiğini. Geri vermek gibi de bir huyu yoktur. Senden koparır bir parçanı. Geriye sadece dalgaların vurduğu kıyılarda yasını yaşamak kalır. " Biz hep aynı kıyıya vuran iki dalga gibiyiz birbirimize çarpıp dururuz ama bir olamayız. "

13 yaşındayken yazdığım kitabı yazıyorum.

Hassas bir bünyeniz varsa okumanızı tavsiye etmem + "Söylesene insan verirmiy di sevdini ölüme, zülüme, kıyıma ben niye burdayım bir kıyımın içinde niye susuyorsun ALAZ Kandağ söyle ben niye burdayım."

Bu hikâyede, geçmişteki hüzünler dışında hüzün yok. Hep mutluluk, sevinç eğlence var. Akılsız, saf bir şeyden haberi olmayan kızlardan da yok. Kötü çocuk kötü kız diye bir şey de yok. Arkadaşlık, dostluk, aile var. Mutsuzluğu anlatan kitaplara rağmen mutlu olanların da olduğunu anlatan hikâye. 🌼 Hikayemde Herkes Başrol.

"Acı seni daha güçlü yapar, gözyaşları daha cesur,kalp kırıklığı daha bilge.O yüzden daha iyi bir gelecek için geçmişe teşekkür et."

Açelya 17 yaşında olmasına rağmen okadar çok şey yaşamıştı ki... Ama herşeye rağmen bir umudu vardı belki kurtulurdu. Peki kurtulursa nolacaktı? Nasıl bir hayatı olacaktı? Gerçekten yaşayabiliyorum diyebilecek miydi? Açelyanın yaralı kalbini onarabilecekler miydi??? ***Kitaptaki herşey bana aittir eğer çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. ***

Ben Aslı, yıllar boyunca aşkını kalbime gömen ,tüm geçmişini kalbinin bir tarafına kazıp cenazesini yapan kişi... O , burdaydı şuan tam karşımda öğretmenlerimin yanında bana yılların kırgınlığı ile bakan o gözleri hala aynıydı... "Aslı, bak , ben gerçekten özür dilerim, ne yaptıysam seni sevdiğimden beni bırakıp gitmeni , gitmeni yediremedim Aslım"... "Gel tekrardan ortak olup yıllar sonra bize yapılanların intikamını alalım"...

Savcı~Öğretmen Bazı insanlara bakıldığında yüzünü tanımazdınız ancak onun sizde uyandırdığı his nasıl biri olduğunu net bir şekilde gösterirdi. Hisler hiçbir zaman yanılmazdı ve hisler bazen insanın hayatındaki tek güveneceği dalı olurdu. Çünkü bu hayatta insanın zihni bile kendine oyun oynayabilirdi...

Evin yangın alarmı çalmaya başladığında Çağla’nın sesini duydum. “Bunu yapmış olamazsın...” dediğinde onlar da dışarı çıkmıştı. Az sonra görevliler yangınla ilgilenmek için gelirlerdi. Yürüyen merdivenlerden inerken Kayra elimi tutarken bir anda beni kendisine çekti. “Gerçekten bu kadar ileri gitmene gerek var mıydı?” Başımı kaldırdım. “Doğru söylüyorsun. Daha fazlasını yapmalıydım.” dediğimde güldü. “Delirmişsin sen.” “Delirtenler sağolsun.” dediğimde beni bir çırpıda kucağına aldı.

Açkora Hanedanı’nın sırları, ihtişamı ve karanlık gölgeleri… Bu kez her şey Turgay Açkora’nın gözünden anlatılıyor. Hayatta kalmak için verdiği mücadele, yalanların ve aldatmacaların içinde kaybolan gerçekler, sevgi ve ihanetin keskin sınırları… Turgay, geçmişin gölgeleriyle yüzleşiyor ve ailesinin ardında bıraktığı sırları gün yüzüne çıkarıyor. Melis, Derin, Nurcan ve Erkin… Her biri Turgay’ın hikâyesinde farklı bir rol oynuyor. Ama bu roman sadece Açkora Ailesi’nin ihtişamını değil, Turgay’ın iç dünyasını, korkularını ve hatırlamak zorunda kaldığı gerçekleri de ortaya koyuyor. Gizem, entrika ve dramatik olaylarla dolu bir roman… İlk kitaptan çok daha farklı, çok daha şaşırtıcı, çok daha kişisel. Açkora Ailesi 2, okurlarını Turgay’ın bakış açısına davet ediyor: Ailenin en derin sırlarını onun gözünden görün, yaşayın ve hissedin.

``Buluş...`` Aklıma bir ilmek gibi işlenen bu isimle donup kalmıştım. Ne oluyordu? Ben neden bunları düşünüyordum? O isim yıllar sonra neden aklıma gelmişti? Her şey bir sırdan ibaretti ama neyse ki ben sırları zihnin içindeki dehlizlerden gün yüzüne çıkarmayı çok severdim. Peki bu sırrın zihindeki dehlizi neredeydi? İşte bunu bana zaman gösterecekti.

Bu kitap Osmanlı Devleti`nin macerasını anlatıyor ama çok güzel okumanızı tavsiye ederim

Ada Karael için yenilgi, lügatinde olmayan bir kelimeydi. Zengin dünyasının asi kızı, yeraltı ringlerinin ise Pirana`sıydı. Ta ki o geceye kadar. Ada o gece hayatında ilk kez bir erkeğe yenilmişti. Üstelik kendisini mindere seren gizemli yeşil gözlerin, okulun en disiplinli sınıfında karşısına dikileceğinden de habersizdi. Ve asıl savaş işte şimdi başlıyor. Ada ya intikamını alacak ya da bu fırtınaya teslim olacak.

Efsa için hürriyet, parmaklıkların ardında bıraktığı bir rüya değil; ayaklarına serilen taze mezar toprağıydı. 19`unda kanatları kırılan bir kuş, kucağından koparılan bir ninni ve üzerine çöken buz gibi bir esaret... Bir yanda onu diri diri gömen cellatları, diğer yanda karanlığıyla ruhları hapseden Viran. Şimdi o yaralı kanat, sığındığı bu kışlayı ya ateşe verecek ya da küllerinde boğulacak. "Bazı vedalar mezarda biter, bazıları ise mezarda başlar."

BİR AŞK , YAŞAMAK İÇİN KAÇMAK,ÇOKÇA SAVAŞ, DÖNMEK İÇİN GÜÇLENMEK, HERŞEYDEN ÖNEMLİSİ HEP BİRLİKTE OLMAK.