Hiçbir şey anlatıldığı gibi değildir, yaşandığı gibidir.

Altuğ ailesi öldü sandıkları kızının ölmediğini öğrenir. DAHA FAZLASINI MERAK EDENLERİ KİTABIMA BEKLİYORUM.

Kapının önünde sessizce bekleyen Aypare, zaman geçtikçe huzursuzlanmaya başlamıştı. Dewran Ağa içeride hâlâ çıkmamıştı. İçini kemiren belirsizlikle baş edemeyince, elini temkinli bir şekilde kaldırıp kapıya iki kez hafifçe vurdu. Kapının ardında, sessizce bekleyen Aypare, içeriden gelen tok ve net "Gel," sesiyle irkildi. Nefesi kesilir gibi oldu. Kalbi, kaburgalarına sığmayacakmış gibi atmaya başladı. Mağaza artık neredeyse boştu. Ne Nurcan ne de Emin görünürdeydi. Sessizlik neredeyse elle tutulur hale gelmişti. El mahkûm, kapıyı yavaşça araladı. İçeri adımını attığında, bir ayağı hâlâ dışarıda gibiydi. Tüm temkinini üstüne giymişti adeta. Gözleri çevresini tarıyor, zihninde olası senaryolar dönüp duruyordu. Yakışıklı olmak, iyi niyetin garantisi değildi. Onu da hayat öğretmişti Aypare`ye. Dewran Ağa ise hâlâ gömleğinin ön kısmını iki eliyle tutuyor, bakışlarını kaçırıyordu." Düğmeleri kapatamıyorum. Yuvası kapalı," dedi. Bu sözler Aypare`nin içini bir nebze rahatlattı. En azından derdi başka şeydi." Makas alıp geliyorum hemen," deyip hızla dışarı çıktı. Az sonra elinde küçük, sivri uçlu bir makasla yeniden içeri girdiğinde içten içe bir çatışma yaşıyordu. O anın gerektirdiği yakınlık, içinde bir huzursuzluk yaratıyordu. Ama başka bir yolu yoktu. Düğmeler gömleğin üst kısmındaydı, Dewran Ağa`nın eliyle açması mümkün değildi. Aypare yaklaşırken gözleri gömleğin düğmelerine takılmıştı ama elini uzattığında, parmak uçları kazara adamın tenine değdi. Sıcaktı... Teni, yaz güneşine tutulmuş bir taş gibi sıcak ve diri. Bu sıcaklık Aypare`nin soğuk ellerine yayıldı. Parmakları ürperdi ama titremedi. Dewran Ağa, Aypare`nin her hareketini göz ucuyla takip ediyordu. Ama gözü en çok onun dudaklarında takılı kaldı. Yüzünü ilk defa bu kadar yakından görüyordu. O anda Aypare`nin güzelliğini inkâr edemedi. Sade ama etkileyici bir güzelliği vardı. Yüzündeki duruluğun altında derinlik, gözlerinde susturulmuş kelimeler vardı. Ama bu büyülü anın içinde başka bir isim geldi aklına: Bade. Gözlerini sıkıca kapattı bir an. İçinden kendine ağır küfürler savurdu. Sevdiği bir kadın varken, karşısındaki başka bir kadına böyle bakması... Onu kendi içinde öfkelendirdi. Aypare, görevini tamamladı. Düğme yuvalarını tek tek açtı, sonra birkaç adım geriye çekildi. Dewran Ağa da içten içe bu yakınlıktan rahatsız olmuştu. Elini hızlıca gömleğin düğmelerine götürüp ilikledi. Ama bakmadı Aypare`ye. Bir kez olsun gözlerini kaldırmadı.

Kan davası bitti sanıldı. Asıl savaş yeni başlıyordu. Bir kurşun, iki aşiret ve kanla yazılmış bir kader... Karaçınar ve Şahinoğlu aşiretleri arasında yıllardır süren kan davası, karşılıklı berdel ile son bulacaktı. Fakat kimse bu evliliğin yalnızca iki aileyi değil, dört kalbi de ateşe atacağını bilmiyordu. Masmavi gözlerini beyaz peçesinin ardına saklayan Mahra Karaçınar, çocukluğundan beri Yaman Şahinoğlu`na sevdalıydı. Ama, Yaman onu değil, kızkardeşi Mihra`ya seçmişti. Mihra Karaçınar, hayatını altüst eden bu evliliğin tek suçlusunun, onu seçen Yaman Şahinoğlu olduğunu düşünüyordu. Oysa bazı adamlar kötü görünürken iyidir, bazıları ise iyi görünürken karanlığın ta kendisi... Herkesin güvenini kazanan, sanki kurtarıyormuş gibi görünen Savaş Şahinoğlu`nun ardında saklanan sırlar birer birer ortaya çıktığında, dost ile düşman arasındaki çizgi silinecekti. Aşkın ihanete, sadakatin kana karıştığı bu hikâyede herkes kaderiyle yüzleşecek. Çünkü bazı savaşlar silahla değil, kalple verilir. Ve bazı kaderler... kanla yazılır.

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Zamanın durduğu, Kaderin ağır ağır çöktüğü, Yaşayanların eksildiği lanetli diyar.

Adım Meyra okuma hevesi kursağında kalan genç bir kızım. Babam ve annem beni para için hiç tanımadıkları birine kuma verdi. Üniversiteye gideceğim yerde kuma gitmiştim. [Yorum ve Voteleriniz Benim İçin Çok Değerli]

Bazen tek bir mesaj, her şeyi başlatmaya yeterdi. Ahu, amcasından aldığı bir numaraya kısa bir mesaj attığında bunun sıradan bir yanlışlık olduğunu düşünmüştü. Ama cevap geldiğinde hiçbir şey sıradan değildi… çünkü karşısındaki kişi Türkçe bilmiyordu. Drew, kim olduğunu bilmediği bir numaradan gelen mesajı anlamaya çalışırken bunun basit bir hata olmadığını hissetmişti. Her cümle daha çok soru, her cevap daha büyük bir bilinmezlik yaratıyordu. Dil farklıydı. Dünya farklıydı. Ama mesajlar aynı yere çıkıyordu: birbirlerine. Bir yanlış numara… Bir yanlış anlaşılma… Ve geri dönüşü olmayan bir bağ. Ahu ve Drew, hiç tanımadıkları birinin hayatına adım atarken aslında kendi kaderlerinin de yönünü değiştiriyordu. Çünkü bazen… aradığın kişi, yanlışlıkla yazdığındı.

Karanlıktan kaçarken daha karanlık bir adama sığınmak.... Hayatının en büyük hatasımı yoksa kaderimi ? "Tehlikenin Kucağında" onun kaçış değil yeniden doğuş hikâyesi...

Bu bir minik bir kız çocuğuyla, hayatında hiç babalık nasıl olunur bilmeyen bir adamın hikayesidir ...

Toxic ilişkiden kurtulmak mı?

Kitabımı merak ediyorsan burayı değil bölümlerini okumalısın ;)

Bir lise Bir Zorba Bir Sır

Bu sadece bir anlaşmaydı ya kalp devreye girerse? Dokuz Ay ile bağlantılı kitaptır 2.kitaptır Bazı alanları benzese bile geneli benzemeyecek Baş karakterler Kadın karakteri:Mina Demirkıran Erko karakteri:Burak Batur

Aynaya baktığında gördüğün sadece bir yüz mü, yoksa içindeki yıkım mı?" Gülnaz ile tanış. Onun hikâyesi gül bahçelerinde filizlenmedi; dikenin kanattığı karanlık köşelerde yazıldı. Omuzlarındaki yük, ruhundaki yangın ve gözlerindeki kırılgan ama intikam dolu sessizlik… Hepsini taşımaya hazır mısın? Bu kitap, sadece bir hikâye anlatmıyor; içinde saklı fırtınayı uyandırıyor. Bazı sırlar vardır ki, açığa çıkmak için her şeyi yok etmeyi göze alır. Ve o fırtına koptuğunda, hiçbir şey asla eskisi gibi olmayacak. Peki sen, bu hikâyeyi okumaya ve kendi içinde kopan fırtınayla yüzleşmeye hazır mısın?

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

20 yaşına 1 ay kala kimliği belirsiz bir aile tarafından evlat edinen Felix, zamanla hakkında pekte iyi fikirler dolaşmayan, ailenin büyük oğlu, aynı zamanda üvey abisi olan Hyunjin`e hisler beslemeye başlar. Fakat Hyunjin arkasından işler çevirdiğini bilmediği sevgilisi HyunA`yla birliktedir. Bir süre sonra gerçekleri öğrenen Felix olayları ``abi``sine anlattığında, acaba Hyunjin 2 yıllık sevgilisine mi, yoksa ``kardeş``i Felix`e mi inanacak?

Ekran karardıktan sonra kimse konuşmadı. Odanın içinde garip bir ağırlık vardı. Sanki biraz önce izledikleri şey bitmemişti de… odanın içinde kalmıştı. “Orada biri vardı,” dedi Lara. Sesi netti. Fazla net. Tamer başını yavaşça salladı. “Hayır.”dedi Aynı kaydı izlemişlerdi. Aynı saniyeyi. Aynı görüntüyü. Ama aynı şeyi görmemişlerdi. Evser hiçbirine katılmadı. Gözlerini ekrandan ayırmadan sordu: “Sen ne gördün?” Soru kime sorulmuştu, belli değildi. Cevap veren de olmadı. Çünkü önemli olan cevap değildi. O an herkes çoktan bir şey seçmişti.

Herkesin bir dönüm noktası vardır. Benimki ise karanlığın tam ortasında başladı. Geçmişin gölgesi peşimi bırakmazken, hayatımın en yanlış yerinde onunla karşılaştım. Soğuk bakışları, mesafeli duruşu ve suskunluğunun ardında sakladığı fırtınayla… O, karanlığı seçmişti. Ben ise karanlığa mahkûmdum. Onun dünyası intikam üzerine kuruluydu; benimki ise kaçmaya çalıştığım acılarla doluydu. Ama bazen en tehlikeli insanlar, en kırık kalplere dokunur. Aramızdaki bağ bir tesadüf değildi… Bir sır, bir hesaplaşma ve belki de geri dönüşü olmayan bir seçim bizi aynı yolda yürümeye zorladı. Karanlık ikimizi de içine çekerken, aşk en beklenmedik anda aramıza sızdı. Bazı hikâyeler ışıkta başlamaz. Bazıları karanlıkta doğar… ve ya her şeyi yakar, ya da küllerinden yeniden doğar.

"Bazı insanlar hayatına geç kalmaz... Sadece yarım kalan yerini tamamlamak için gelir. Bir adam... Bir kız... Ve yıllar önce başlayan, kimsenin bilmediği bir hikâye. Doğduğu gün bir yetimhanenin kapısına bırakılan Derin, hayatı boyunca ait olduğu yeri aradı. Hayata karşı güçlü durmayı öğrenirken tek dayanağı, seçilmiş kız kardeşi Elif oldu. Diğer tarafta ise herkesin hayran olduğu başarılı cerrah Karan Saral vardı. Kusursuz görünen hayatının arkasında, duvarlarla örülmüş bir adam... Bir konferans günü kesişen yollar, geçmişin sırlarını, yıllarca saklanan gerçekleri ve kaçınılmaz bir bağı ortaya çıkarmaya başlayacak. Derin, ait olduğu yeri arıyordu. Karan ise yıllardır hissetmediği bir şeyi... Bazı aşklar kaderle karşılaşır... Ama emekle gerçek olur."

Biri sınır ötesindeki dehlizlerde ölümü defalarca dize getirmiş, hayatı emir-komuta zincirinden ve katı kurallardan ibaret pervasız bir asker: Yüzbaşı Sinan Karaca. Diğer tarafta adliyenin o soğuk koridorlarında adaleti kendi tırnaklarıyla kazıyan, tekinsiz dosyaların üzerine korkusuzca giden dişli bir hukukçu: Savcı Defne. Farklı dünyaların, asla eğilmeyen iki dik duruşun yolları; onları hayatlarının en büyük oyununu oynamaya zorlayan, masa başında soğuk mühürlerle imzalanmış 1 yıl 2 aylık gizli bir protokol kağıdıyla kesişir. Bu sahte evlilik, dışarıdaki düşmanlara karşı kurulmuş nizamî bir baraj, arkasına saklanacakları güvenli bir kışladır. Kurallar nettir: Duygulara yer yok, sınırlar aşılmayacak, gardlar düşmeyecektir. Ancak hesaba katmadıkları iki büyük stratejik hata vardır: Biri, yan yana geldikçe birbirlerinin zifiri ve zümrüt gözlerinde kaybolmaktan, sırılsıklam aşık olmaktan deliler gibi korkmaları... Diğeri ise, o katı nizamnameleri ve sarsılmaz kanunları altüst ederek hayatlarına bomba gibi düşen 9 haftalık küçük bir mucize. Dışarıdaki tekinsiz gölgelerle, davalarla ve aile baskılarıyla savaşırken; bir yandan da kalplerindeki o önlenemez yangını ve hamileliği herkesten saklamaya çalışan iki yaralı ruh... Defne, etrafını saran o neşeli dost çemberiyle hayata tutunmaya çalışırken; Sinan, aşık olmanın getirdiği o vahşi korkuya rağmen karısını ve karnındaki o küçük haydutu canı pahasına korumak için dünyayı yakmaya hazırdır. Bir kır bahçesindeki o bembeyaz gelinliğe doğru yürürken, her pusudan daha güçlü çıkan bu sarsılmaz bağ, soğuk protokol kağıtlarını bütünüyle hükümsüz kılacaktır. Masa başında atılan sahte bir imza, kalbin nizamına karşı ne kadar direnebilir? Zifiri karanlık, zümrüt yeşiline bütünüyle teslim olduğunda, bu şanlı kışlayı kim yıkabilir? "Bu kışlanın nizamını dün de, bugün de biz belirledik Savcı Hanım. Telsizler açık, güvenlik çemberi alındı; bizim hikâyemiz şimdi başlıyor."

Kitabını paylaşmamı isteyenler yazsın 🥰

Biz kimiz? Sorusunu sormak için artık çok mu geçti?

Hikayemizin başında söyleyelim bazı erkekler geç olgunlaşır. Ehline denk gelmeyen her şey ziyan olur. Can da; inci mercan da….

Annesi ve babasının ölümüyle intikam alacak olan Eflal ve ona iki yıldır aşık olan Taygun