Bir yandan hayatı, bir yanda kaderi. İkiside elinin ucunda bağlı, birinden birini seçecekti. Yezda ya kaderini seçecek razı gelecekti, yada hayatını seçecek kaderini değiştirecekti. Küllerinden doğacak bir aşk masalı

Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

Barzan Aşiretinin son oğlu, Azad Barzan. Barzan`ların en güçlü oğlu. Ailesinin göz bebeği. Babasından sonra aileyi temsil edecek tek kişi. Annesi , ve babası oğullarının evlenmesini istiyordu. Ama annesinin ve babasının uygun gördüğü kızı istememişti Azad. Çünkü onun yüreğinde başka biri vardı. Rojin. Rojin , Azad`ın her şeyiydi. Peki ya Azad Rojinin her şeyi miydi ? İki düşman aşiret , ve imkansız bir aşk hikayesi. Bu aşk iki aşireti ve iki insanın hayatını nereye sürükleyecekti? " Ben seni seviyorum Rojin. " "Hayır Azad. Sen sadece sevilmeyi seviyorsun. " [TANITIM BÜLTENİNDEN]

Burası Mardin bütün feryatların, çığlıkların susturulduğu yer.. "Coğrafya kaderdir," Zeynep Aldemir.. KİTAPLARIM NOTER ONAYLIDIR.. EN UFAK BİR SÖZ ÇALMA HALİNDE ADLİ İŞLEM YAPILACAKTIR!! BÜTÜN TEHLİF HAKLARI SAKLIDIR!!!!

Pera, hayatı boyunca hep satılmış, ezilmiş ve susturulmuştu. Birilerinin malı, birilerinin oyuncağı olmuş; kendi adını bile özgürce söyleyememişti. Onun için mutluluk, yalnızca yıldızlara bakıp hayal etmekti. Ta ki bir gece kapılar kırılana kadar… İstanbul’un gölgelerinde yaşayan, sanat ve antika kaçakçılığıyla servet kurmuş acımasız bir mafya, Pera’yı kaçırdı. Ama onu satın almak için değil, yanında tutmak için. Başta yeni bir tutsaklıktı bu. Demirden kurallar, sert bakışlar, kaçışsız duvarlar… Fakat zamanla başka bir şey filizlendi. Pera, en çok korktuğu yerde ilk kez kalbinin atışını hissetti. O, onun zindanıydı; ama aynı zamanda ilk defa değer gördüğü tek yer de orasıydı. Zorla başlayan bu esaret, karanlığın içinde beklenmedik bir duyguya dönüştü: Aşk. Ama bu aşk, özgürlüğün kapısını mı açacaktı, yoksa Pera’yı bambaşka zincirlerle daha derinlere mi çekecekti?

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Mervan Ağa tabancayı havaya kaldırdı, namluyu ağır ağır çevirdi. Ağalara baktı. Sesi bu kez buz gibi çıkıyordu."Ben birini istiyorsam alırım. Kimse de bana engel olamaz! Engel olmak isteyen varsa... buyursun gelsin!" Derin bir sessizlik oldu. Kimse cevap veremedi. Kimse kımıldayamadı. Mervan Ağa tabancayı indirdi ve öfkeyle arka odaya yürüdü. Kadınların olduğu odaya girince orada da fırtına gibi esti. Herkes panikle geri çekildi. Bir tek Avşin kalakaldı. Elinde tepsi vardı. Öylece duruyordu. Gözleri kan çanağı gibi şişmiş, ağlamaktan kıpkırmızı olmuştu. Titreyen dudaklarıyla bir şey söylemeye çalıştı ama sesi çıkmadı. Mervan Ağa bir an durdu. Onu öyle görünce içi bir anlığına yumuşar gibi oldu. Ama hemen ardından Diyar`ın yüzü geldi gözünün önüne. Diyar`ın kardeşi... düşmanın kanı...

"Ne oldu?" diye sordum korkuyla. Son dakika birşey çıkmıştı işte... Al başına belayı... "İstemediler mi Fatma`yı?" diye sordum. Esma abla kapıyı kapattıp yatağa doğru yürüdü yanıma oturduğunda, "İstemesine istediler de Fatma`yı değil seni istediler!" dedi karşısında ki kapıya boş boş bakarak. "Ne..." dedim boş bulunup ama gerisi gelmedi. Ne demek beni istediler? Adam yüzümü bile görmedi nasıl beni isterler. "Şaka? " dedim olmadığını bile bile... Kapıdan içeri bir hışım giren yengem ile şaka olmadığına emin oldum. "Kalk bakalım gelin hanım!" dedi sinirinden alaya vuruyordu "Koskoca Karacahanlar`a gelin gidiyorsun şu haline bak!" dedi üstümü başımı düzeltmeye çalışarak.

Mardin`in en nadide mücevheri: Viyan Cevherizade. Herkesin uzaktan bakıp iç geçirdiği, ama kimsenin dokunmaya cüret edemediği yasak elma. 💎 Dışarıdan bakıldığında o, Cevherizade Konağı`nın etrafı koruma duvarlarıyla örülü, kibirli ve ulaşılamaz kızıydı. Kimsenin yüzüne bakmaz, kimseyle göz göze gelmezdi. İnsanlar bunu asaletinden ya da kibrinden sanırdı. Oysa gerçek, Viyan`ın ruhuna ve bedenine vurulmuş görünmez bir mühürdü. Bir erkeğin tenine değmesi, Viyan için karanlığa düşmek demekti. Bedeni, yabancı bir dokunuşa isyan edip bilincini kapatırken; Viyan çareyi kimseye ümit vermemekte, gözlerini yerden kaldırmamakta bulmuştu. O, cam bir fanusun içindeki "Seyirlik Bebek"ti. Dokunmak yasaktı, sadece izlenebilirdi. Ta ki Agir Dervişoğlu, o fanusun camına elini yaslayana kadar... Mardin`in hükümranı Agir, herkesin "buzdan prenses" dediği Viyan`ın gözlerindeki o saklı korkuyu gördüğünde, imkansız bir yangının fitilini ateşledi. Dokunmadan sevmek mümkün müydü? Yoksa Agir, yanacağını bile bile o cama dokunup "Seyirlik Bebeği" uykusundan uyandıracak mıydı?

Umutsuzluğun taş duvarlarına çarpan çığlıklar hiçbir zaman duyulmaz. Çünkü bazı şehirlerde suskunluk, kanla yazılmış bir yasadır. Töre... Adı gelenek, hükmü ölüm olan bir karar. Ardil, yüreği ateşten bir adam. Hezâl, acıyı soyadı yapmış bir kadın. Avbanu, hep ikinci bırakılmış bir kader. Bir şehir, iki aile ve üç hayat... Kurşunlar patladığında sadece bedenler düşmez. Evler yanar, anneler susar, çocuklar büyüyemez. Peki ya hüküm kimin? İnsanların mı... yoksa korkunun mu? Bazı hayatlar yaşanmadan silinir. Ve bazı aşklar daha başlamadan hükümsüz kalır. 3 başrolden oluşan bu kitap nasıl ve nereye gidecek inanın bende bilmiyorum hikayem sizlere emanet hakkettiği yere ulaştırmanız dileğiyle sağlıkla kalın.🤍 Kopyalanması durumunda gerekli olan yapılacaktır

Mirhan Ali Harmanşah ve Firuze Yıldırım` ın dillere destan aşkını okumaya hazırmısınız?

Dışarıdan bakıldığında herkesin imrendiği bir evlilik... Mutlu bir çift, düzenli bir hayat ve sorunsuz görünen bir birliktelik. Ama kapalı kapıların ardında saklanan bir ihanet vardır. Kadın, evliliğinin aslında bir yalandan ibaret olduğunu, kocasının onu aldattığını ve aldattığı kadının hamile kaldığını öğrendiğinde dünyası başına yıkılır. Üstelik bu kadın, töre ve baskılar yüzünden kuma olarak eve getirilmek istenmektedir. Ancak o, boyun eğen bir kadın değildir. İmam nikâhını kabul etmeyerek yasal hakkını kullanır, bu düzene sessiz kalmaz. Onurunu, gururunu ve kendi hayatını seçer. Bu evlilikte kalamayacağını anlayarak boşanma kararı alır. Boşanma süreci, toplum baskısı, yalnızlık ve hayata yeniden tutunma mücadelesiyle geçerken, hayatına beklenmedik biri girer: Bir asker Kimseye fark ettirmeden, sessizce ve gizliden ona yardım eder. Bazen bir kelimeyle, bazen bir omuzla, bazen de sadece varlığıyla... Bu hikâye; ihanetin, kadın olmanın, susmak zorunda bırakılmanın ve yeniden ayağa kalkmanın hikâyesidir. Ve bazen en karanlık zamanlarda, insanın hayatına bir asker girer... Savaş meydanında değil, kalbin en savunmasız yerinde.

Hayat çok acımasızdı hemde çok acımasızdı bir kız çocuğnun çığlıklarını içinde tutması kadar acımasızdı Ben Asena;Annemin ve abimin öldüğü gün hayat hikayemin bittiğini sanıyordum ama benim hayat hikayem üvey abimin yaptığı bir hatadan dolayı berdel olarak o konağa gelin gittiğimde başlıyordu...

“Bir alyans bile çatlasa, o evlilik sükutla çürür..”

“Firuze”: Şanssız Firuze, kocasının kuma getireceğini öğrendiği gün yıkılır; ancak beklenmedik bir şekilde hamile kaldığında hayatı değişir.

KURGU YAŞ SINIRI, KÜFÜR, KÖTÜ DAVRANIŞLAR İÇERMEKTEDİR.... BUNA DAYANARAK OKUYUN SORNADAN BAŞIMA AHLAK BEKÇİLİĞİ KESİLMEYİN.! ••• REKLAM VE TANITIM YAPMAYIN!! ••• VE EN ÖNEMLİSİ İĞNELEYİCİ YORUMLARINIZI KENDİNİZE SAKLAYIN.! ••• #AİLEMİZE SENDE KATIL. #KADER #SSAAFFİİRRR

Gerçek bir hayat hikayesidir. Köy hayatı ve kuma konusu işlenmektedir. "Gelin" kitabımla benzer türdedir.

Zerda ve Ayhan evlenir. Evliliğinin ilk yılında Zerda can yoldaşı olan, onu gülümseten bir kız çocuğuna hamile kalır. Zerda tarafında mutluluk büyürken, Ayhan ise mutlu değildir. Soyuna devam etmesi için onun nazarında erkek çocuk şarttır. Karısı Zerdaya çile çektiren, yapmadığını bırakmayan Ayhan yıllar sonra ailesinin isteği olmadan karısının üzerine kuma getirir. Zerda gelin yanan, kuma gelin Hawar yakan Ayhan ise ateş edendir. Zerda kumaya karşı kocası kuma gelinden çocuk yapar. Fakat kaderin de onların için büyük bir sürprizi de vardır. - ATEŞ ZERDA GELİNİ YAKMIŞTIR -

Bir akşam, köyde dedikodular yayıldı:“Azad Ağa’nın kızı büyümüş, güzelliği dillere destanmış.”Bu sözler Şahmaran konağına kadar gitti.Ve kader, o gün yeniden yazılmaya başladı.Azad, kızını korumak için her zamankinden sertleşti.Ama Avjin’in kalbinde artık bir kıvılcım vardı.Annesi Zelal gibi sevmeyi bilmeyen bir dünyada, sevmeyi öğrenecekti belki de.Oysa kimse bilmiyordu…Sevda, bu topraklarda kadınlar için ya dua olurdu, ya da kefen.O gece rüyasında annesini gördü Avjin.Zelal beyazlar içinde, uzaktan ona bakıyordu.“Avjin…” dedi ince bir sesle, “sevda bazen ateştir kızım. Isıtmaz… yakar.”Sabah olduğunda Avjin’in gözleri yaşlıydı.Ama içinde ilk kez, annesinin kanından gelen o inatçı sevda kıpırdanıyordu.

Allah`ın rahmetinin en güzel tecellisidir anne.. En çok onlar sever, en çok acıyı da onlar çeker. Her fedakarlıkta bulunurlar evlatları için. Her annenin vardır bir hikâyesi. 🌿 Bende annemin hiç bir kurguya yer verilmeyen hikayesini yazıyorum. 🌾 "Sadece filmlerde yaşanır sanıyorduk.."

Siz: Bana bak oğlum (19.01) Siz: Senin törenden de aşiretinden de korkacak değilim ben Siz: her istediğinizi elde edeceksiniz diye bir şey yok burada Siz: Başlamışım Mardin`e ben Adanalıyım oğlum! Siz: Ben küçükken kekoydum lan

Th.jungkook`un ilk kocası benim beni seviyor JM.ona evlat bile veremedin ben varken senimi sevicek

Kan davalı oldukları adama herkesin karşı çıkmasına rağmen aşık olan masum bir kız. Sevgilisinin onu aldattığını öğrenir aynı gün adam onu evliliğe mecbur bırakır. Asminin hüzün dolu hikayesi.

"Gözlerinde kendimi görerek öptüğüm tek kadın sensin Derya. Dokunduğumda aşkıma aşkla karşılık veren, sevdikçe beni kendine hapseden, bana ait hissettiğim ve ait olduğum tek kadın. Senden başka hiç kimseye böyle dokunmadım, dudaklarım sadece senin teninin tadını bilsin çok isterdim. O zehirli meyvenin tadını hiç bilmemeyi, ilk seni öpmeyi, içmeden sorhoş eden, aklımı başımdan alan dudaklarını, tertemiz dudaklarla tatmayı nasıl isterdim bilemezsin." derken alınını, şakaklarını, yanaklarını, burnunun ucunu öptü tek tek. " Zamanı geri alamam ama sana söz ölürken bile sadece senin adınla mühürlü olacak dudaklarım." deyip sözünü mühürler gibi derin bir öpüşmenin içine hapsetti ikisini. Yana yatıp Derya`yı üzerine aldığında kollarında ki kadının aşkından emindi, kendinden emindi ve bunun nasıl özel bir his olduğunu ihanete uğramayan kalpler bilemezdi...

Küçük yaşta aşık olan genç kız ve onun sevgisini görmeyen genç adam.