Az önce kavga ettiğim adam tam karşımda satın aldığım bahçenin sahibi olduğunu söylüyorrr💕

Derler ki Karadeniz hırçınlığı ile meşhurdur. Sevdi mi kimseyi dinlemez kaybetmeyi sevmez. Poyraz Çakır. Namı diğer Karadeniz`in Hırçın Poyraz`ı Çisem`i görene kadar sevdanın sadece kalpte olduğuna inanırdı. Ta ki ander gözlüsünü görne kadar. Poyraz, Çisem`i zorla otutturulduğu nikah masasından kurtardığında aklında sadece masum bir kadını memleketine götürmek vardı. Sevda planlı değildi. Aynı sevdanın yanında bir belanın gelmesinin planlı olmaması gibi. 🌀 "Burası Karadeniz," diye mırıldandı. Sesindeki netlik ve inanç ruhuma işliyordu. "Burada emanete hıyanet olmaz. Sen bana emanetsun," Sonunu getiremedi. Getiremesine de gerek yoktu. Çakır gözleri ematene hıyanet etmeyeceğini söylüyordu. İçimden tekrar ettim. Burası Karadeniz burda emanete hıyanet olmaz. Olsa bile Poyraz Çakır sözünden dönmez.

Kekre aşçı bir kızın hayatı

Herkes iyi okumalar

Bi adam sayesinde 4 sene sonra tekrar doktırluğa dönebileceğimi ve o adamın hayatımın aşkı olucağını nerden bilebilirdim ki...

Herşey numarayı yanlış yazıp o kişiyi aramamla başladı meğersem gizli hayranımmış...

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

Ege’nin hayatı, yıllar sonra geri döndüğü şehirde tamamen değişecekti. Yeni bir okul, yeni bir başlangıç… ve unutamadığı bir geçmiş. Ama hesaba katmadığı bir şey vardı. Melisa. Bir zamanlar kalbinin tek sahibi olan kız, şimdi başkasının yanındaydı. Üstelik Melisa’nın abisi, Ege’nin en güvendiği arkadaşlarından biriydi. Geçmiş, sırlar ve yarım kalan duygular, onları her geçen gün daha fazla birbirine yaklaştırırken; kıskançlık, öfke ve gurur her şeyi daha da karmaşık hale getiriyordu. Ege, Melisa’yı unutmaya çalışırken karşısına çıkan Zeynep, onun için yeni bir yol olabilir miydi? Yoksa bazı aşklar, ne olursa olsun, kalbin en derininde yaşamaya devam mı eder? Bir geri dönüş. Bir yüzleşme. Bir seçim. Ve yarım kalan bir hikâye…

Gerçek ailem kurgusudur umarım beğenirsinizzzz

Mazisi baya eskiye dayanan iki insan, birbirlerinden uzak durmaya ant içmiş. Ancak maalesef işler hiç de planladiklari gibi gitmiyor. Bilirsiniz kader hicbir zaman insanın beklediği şekilde işlemez. Bakalım hayatın sürprizleri arasında bu ikili nasıl yol alacak? Hikayeyi merak mı ettin? Hemen okumaya başla. Söz, seveceksin.🐛🎀

"Zenciler Birliği" adlı gruba alındınız

Mahalle, yaz akşamlarının o kendine has telaşıyla yaşıyordu. Bakkalın önünde oturan ihtiyarlar, kaldırımda koşturan çocuklar, açık camlardan sızan şarkılar… Hepsi tanıdıktı Elizan için. Bu sokak, onun büyüdüğü yerdi. Yanında en yakın arkadaşı İris vardı; sürekli konuşuyor, kahkahaları sokağı dolduruyordu. Elizan’ın abisi Doruk ise her zamanki gibi ikisinin birkaç adım önünde yürüyor, etrafa dikkatle bakıyordu. Mahallede Doruk’un gözüne takılmadan dolaşmak kolay değildi. Ama o akşam bir şey değişmişti. Köşedeki eski evin önünde, yeni taşınan bir aile vardı. Kamyonun içinden indirilen eşyaların arasında bir çocuk dikkat çekiyordu: Aras. Yabancıydı, sessizdi ama bakışlarıyla herkesi süzüyor gibiydi. Elizan, farkında olmadan adımlarını yavaşlatmıştı. Belki de o yaz, mahalledeki sıradan günlerin yerini bambaşka bir hikâyeye bırakacaktı.

SINIR Amerika`da yaşayan Hristiyan asıllı bir Amerikalı ve Müslüman asıllı bir Pakistanlı arasında geçer. !Eşcinsel bir kurgudur homofobikler ve köpekler giremez!

"benim bu huylarımı seviyor musun?" Diye sordum. Gülümseyerek "Senin her şeyini çok seviyorum" dedi.

-Beni delirtmek mi istiyorsun? Büzme o dudaklarını.+Üzdü mü? -Hayır, delirtti.

Bir berdel kurgusudur

kocalarım bir seçim yaptığında hiç düşünmeden Ilgın`ı seçtiler beni hamile halimle düşmanın elinde bıraktılar beni de seçmelerini isterdim son dakikaya kadar kocalarımı bekledim ama gelmediler adam vicdan yaptı çocuğum ve beni bağışladı bir daha onlara dönmek istemediğim için ölmüş numarası yaptım ve adımı değiştirdim bundan sonra ismim azrak değil bundan sonra benim adım doğa bebeğimle yeni bir başlangıç yapacağım

Aşk neydi hiç bilmediğimiz bir anda karşınıza çıkan birimiydi yoksa yıllarca beklediğiniz kişi mi? Doğru tam olarak neydi bizlere söylenen mi yoksa yaşananlar mı? GÖZLE görünene mi inanmalı insan kulağı ile duyduğuna mı?Hayat tam olarak neydi yaşadıklarımız mı yaşadıklarımız mı?Şuan yaşadıklarım bir bilinmezlikti ve ben bu bilinmezliği çözecektir.

Liseye yeni başlayan bi kızın aşk hikayesi.

Şehrin altında biriken karanlık duygular, "Kıyamet Ruhları" olarak yüzeye çıkar, hayatta kalmaya çalışan bir grup öğrenci, hem canavarlarla hem kendi içlerindeki karanlıkla savaşır.

“Bazı yollar unutulmaz bazı sokaklar sadece ayak izini değil, kalbini de alır yanında…” Zaman geçti. Sözler suskunlaştı. Ama içimde bir sokak hep yürümeye devam etti. Adını fısıldadığım o eski yol, her gecede bana geri döndü. Rüyalarımda, uyanamadığım sabahlarda, içime çöken sessizliklerde… Bu kitap, eksik kalanların, söylenemeyenlerin ve hiçbir zaman tamamen silinmeyen izlerin hikâyesi. Bir sokağa adanmış bir kalbin, geçmişe yazılmış bir mektubun ama en çok da kendine dönüşün hikâyesi… Bu bir kavuşma değil belki Ama bir buluşma… Kaybettiklerimle, vazgeçtiklerimle, affedemediklerimle. Ve elbette, adını kalbimde taşıdığım o yolla. Çünkü bazı insanlar unutulmaz ve bazı sokaklar, sonsuzlukta bile beklemeye devam eder. ADINI FISILDAYAN SOKAĞIM KİTABIMIN ÜÇÜNCÜSÜDÜR :)

Sosyal medyadan tanımadığın birisine yazarsan ve bu kişi okuldaki zorban çıkarsa n`olur?

Bazı hayatlar doğarken değil, susarken çalınır. Onunki annesinin kelimeleriyle başladı; çizilmiş sınırlar, yazılmış kararlar, seçilmiş kaderler… Hepsi onun adına verildi. Köprücük kemiğinde bir hilal vardı. O hilal, en karanlık gününün izi oldu. Bir grubun içine girdiğinde yalnız olmadığını sandı. Artık beş kişiydiler. Beş farklı hikâye, aynı sır: Hilaller ve hançerler. O grubun içinde, bir gün âşık olacağı adam da vardı. Ama o, bundan henüz haberdar değildi. Ve her şeyi bilen biri vardı… Gerçeği değiştirmeyen, sadece susarak saklayan biri. Onun arkasından çevrilen planların farkında olan, bazen de o planların bir parçası hâline gelen biri. Ona her zaman güvendi. Yanında kendini güvende hissetti. Hiç bilmedi ki en büyük sır, en güvenli sandığı yerde saklanıyordu. Ama o grubun içindeki tek farkı şuydu: Eğer o sembolün bir acısı varsa, onu gerçekten hisseden tek kişi oydu. O hilali sadece taşımadı… sessizliğinin altında onunla birlikte büyüdü. Şimdi kalem el değiştiriyor. Bu hikâye artık yazılan bir kader değil. Beş kişilik bir sırdan doğan bir isyan. Ve bazı gerçekler insanı özgür bırakmaz. Bazıları, öğrendiğin anda seni geri dönüşü olmayan birine dönüştürür. Peki ya gerçeği hiç öğrenmeseydi? En derin yara, düşmandan değil; sarıldığın koldan gelir. ...

Gerçek kimliğini saklayarak yayın yapan İlay Deniz, aile dostalarının oğlu f1 pilotu Baran Aras ile yayın yaparken chat üstünde yakıştırılmaya başlar. Baran halinden memnundur. Çünkü İlay`a anonim mesaj atan platonik kişidir.