Üniversitenin her yıl düzenlenen büyük balosu, bu yıl maskelerin ardına saklanan bir ölüm tuzağına dönüşür. Havai fişekler ve müzik eşliğinde başlayan gece, elektriklerin bir anda kesilmesi ve tüm kapıların esrarengiz bir şekilde dışarıdan kilitlenmesiyle bir kabusa döner. Dışarıda kıyamet gibi bir yağmur yağarken, okulun içinde kimliği belirsiz bir İtalyan mafya lideri, Aras Karahan, kurbanlarını tek tek avlamaya başlar. Ancak Aras, en masum öğrencilerden biri olan Güneş’le karşılaştığında, planladığı o soğuk intikam duygusu yerini tehlikeli bir aşka bırakır.

Geçmişte kırılan bir kalbin, yıllar sonra güçlenerek geri dönüşü. Çınar, geçmişte kalbini kırdığı kıza aşık oluyor… ama onun kim olduğunu bilmiyor. Mina ise onu tanıyor… ve unutamıyor.

05** *** 03 02 Yeter ya 05** *** 03 02 Dayanamıyorum artık 05** *** 03 02 Seni çok seviyoeum 05** *** 03 02 Seviyorum ne kelime 05** *** 03 02 Deli gibi aşığım 05** *** 03 02 3 yıldır 05** *** 03 02 Seni ilk gördüğümden beri 05** *** 03 02 Sne o okula adımını attığından beri 05** *** 03 02 Ama sana kim olduğumu söyleyemeyeceğim 05** *** 03 02 Eğer reddedilecelsen kim olduğumu bilmeden reddedileyim ~~~~~~ 05** *** 03 02 Tamam haklısın ama beni de anla eğer sevmezsen karşına çıkmam eğer azıcık bile seversen çıkarım karşına derim ki 05** *** 03 02 SENİ SEVİYORUM HAYATIMIN SÜSÜ OLUR MUSUN ~~~~~~ Peki Aysun, gizemli anonimin, Hayatının Süsü mü olacaktı yoksa kalbindeki yarası mı?

İzmir`in tanınmayan bir mahallesinde yaşayan Gökçe üniversite öğrencisiydi. Abisinin asker arkadaşı olan Aybars Gökçe`nin en büyük aşkıydı...

Dark Romance severlere; Başkan ve Meran`ın hikâyesi. "O kadını yaşatabilecek tek kişi sensin, Başkan." Gidecekleri yere varana kadar bu adamı ikna etmesi gerekiyordu, zaten başka şansı da yoktu. Sessizlik oldu. Sonra daha alçak bir sesle konuştu. "Ve işimiz bittiğinde... öldürebilecek tek kişi de sensin."

Bazı aşklar sessiz başlar. Bir sabah uyanırsın ve dünyanın en doğru yerinde olduğunu sanırsın. Birinin yanında olmak, nefes almak kadar kolay gelir. Ama hayat her zaman iki kişinin istediği gibi ilerlemez. Bazen bir masa başında verilen bir karar, iki kalbin kaderini değiştirir. Bazen bir saat, bir ömürden daha ağır olur. Ve bazen aşk… kalmakla gitmek arasında sıkışır. Alin ve Mavi için her şey bir soruyla başladı: Kalmak mı… yoksa her şeyi geride bırakıp gitmek mi? Bu hikâye sadece bir aşk hikâyesi değil. Cesaretin, korkunun, ailelerin ve seçimlerin hikâyesi. Çünkü bazı aşklar saklanarak yaşanamaz. Ve bazı yollar… geri dönüşü olmayan yerlere çıkar.

Bazen bazı hikâyeler bir anda başlamaz. Sessizce içine sızar. Fark etmezsin bile… ta ki bir gün, geriye dönüp baktığında hayatının eksik kaldığını anlayana kadar. Benim hikâyem de öyleydi. Bir eksiklik hissiyle başladı. Nereye koysam sığmayan, adı konmamış bir boşlukla. Sanki hayatımın bir parçası benden koparılmıştı… ve ben sadece kalan kırıntılarla yaşamaya devam ediyordum. Hatırladığım şeyler vardı… ve hatırlayamadıklarım. Ama bazı gerçekler vardı ki, hatırlamasam da sonuçları hep yanımdaydı. Mesela annem… O yangında öldü. Bunu biliyorum. Ama nasıl öldü… neden öldü… o an ne oldu… işte orası bende yok. Sanki zihnim o geceyi tamamen silmişti. Geride sadece duman kalmıştı. Ve içimde bitmeyen bir eksiklik. Bir yas gibi değil… daha çok yarım kalmış bir çığlık gibi. Bir yangın… Sadece bir evi değil, hayatımı da yutmuştu. Ama en kötüsü bu değildi. En kötüsü, geriye kalan şeydi: Hatırlayamamak. Bir şeyi kaybettiğini bilip, nasıl kaybettiğini asla bilememek. Bazen geceleri uyanırdım. Kalbim hızla çarparken… boğazımda yanma hissiyle. Ve hep aynı cümle zihnimin içinde yankılanırdı: “Anne… yanıyorum…” O sesi nereden bildiğimi bilmiyordum. Ama bana ait olduğunu hissediyordum. Ve bu his… beni her seferinde daha da parçalıyordu. Zaman geçti. Ama bazı şeyler zamanla geçmez. Sadece sessizleşir. Ben de öyle yaşadım. Gülümsedim. Konuştuğumu sandım. Devam ettim. Ama içimde hep aynı boşluk vardı. Her gün biraz daha büyüyen. Sonra o gün geldi. Ve her şey… yeniden başladı. Poyraz geri döndüğünde, geçmiş sandığım şeylerin aslında hiç bitmediğini anladım. Onu gördüğüm an… içimde bir şey kırıldı. Sevgiyle korku aynı anda çarptı. Ve ben o an şunu fark ettim: Bazı insanlar geri döndüğünde sadece kendilerini getirmezler. Geçmişi de beraberinde sürüklerler. Ve ben… o geçmişe bakmaya hazır değildim. Ama hayatın bir kuralı vardı: Hazır olmayı beklemezdi. Kapılar açılmaya başladı. Gerçekler sızıyordu. Ve ben ilk kez şunu fark ettim: Bazı küller sadece yanmış şeyler değildir. Yaşanılanlar da küle döner ama bazıları fısıldar.

yaldızlı çerçeveye sığmaya çalışanlar...

"Hiçbir şey bulamamak çok büyük ama en can alıcı işarettir baba." Rengin, henüz 17 yaşındayken hayatının gerçekleriyle tanışırken, bununla birlikte gelecek hiçbir şeyin farkında değildi. Rengin… Henüz hiçbir şeyin farkında olmayan genç bir kız. Bir asker ve bir öğretmenin kızı… Evlat sahibi olma ihtimali olmayan bir çiftin dayanağı, tutunabildikleri tek dal. Hayatını farkında olmadan sürdürürken, bir anda gerçekler çarpıyor yüzüne. Henüz 17`sinde. Aile bildiği insanların aslında gerçek ailesi olmadığını öğreniyor. Gerçeğin peşine düştüğünde ise hiçbir şey sandığı kadar kolay olmuyor.

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

“İsmi Yazgı’ydı; ancak o kaderini başkasının ellerine teslim etmeyecek kadar asiydi.” Annesinin kucağında verdiği son nefesle çocukluğu paramparça olan genç bir kız… Babasının para ve kanla örülü karanlık dünyasından kaçarak kendine yeni bir kimlik inşa eder. Geride yalnızca bir isim değil, ona dayatılan kirli bir geçmiş de kalmıştır. Artık o, dar sokakların ve yıpranmış binaların gölgesinde hayata tutunmaya çalışan, mahallenin sevdiği “Asi”sidir. Tırnaklarıyla kazıyarak kurduğu bu küçük dünyada, babasının gölgesinden uzakta nihayet nefes alabildiğini düşünür. Ta ki o kapı açılana kadar… Tam karşı dairesine taşınan Cesur, mahallenin tüm dengelerini altüst eden bir gizemle ortaya çıkar. Onun geçmişle bir bağı olmayabilir; ancak gelişi, Asi’nin büyük emekle kurduğu hayatın en ciddi tehdididir. O, sıradanlaştırmaya çalıştığı dünyasının en karmaşık düğümü ve en tehlikeli sınavıdır. Sırlarla dolu bu mahallede yolları kesişen iki yabancı, ya birbirlerinin yaralarını saracak ya da kurulan tüm dünyaları temelinden sarsacaktır. Çünkü bazen insan kurtulduğunu sandığı anda, en büyük felaketine komşu olur.

Aynı mahallede büyüyen iki kalp, bir gün hiç beklenmeyen bir ayrılıkla yollarını ayırdı. O gidiş sadece bir vedadan ibaret değildi; yarım kalan sözlerin, söylenmeyen duyguların ve küllenmiş bir aşkın başlangıcıydı.

Güzin hayatı boyunca ailesini ilkelerini protesto eden bir genç kızdı. Ailesi kızın protestolarından bıktıkları için onu evlendirmeye kara verirler güzinse evlenememek için evden kaçar sonrasında ailesin öz olmadığın hata bunca yıl baba bildiği adamın aslında onu kaçıran kişi olduğunu öğrenir. İntikam uğruna hayatı yok olan o genç kız hayatı boyunca yanlızdı ama artık üçüzleri ve abileri hata ve hata bir sürü arkadaşı olursa yanlız genç kız uyum sağlayabilir mi? Gerçekten hayat iyi mi? Yoksa kötü mü? Gibi bir çok sorunun cevabın bulmak için hayatın herşeyin sorgulayan Genç kız yeni hayatına ve ailesini uyum sağlayabilir mi? Ve ya onu kaçıran bunca yıl baba dediği adam onun peşini bırakır mı,ailesi onu sevicek mi yoksa yanlız kalmaya devam mı edecek?

ℱİℒ𝓔 𝓥𝓔 𝓚𝓐ℒ𝓔 Okulun başarılı voleybol takımı kaptanı Eylül ile futbol takımı kaptanı Arda okulun kısıtlı bütçesi ve antrenman saatleri yüzünden sürekli kapışmaktadır. Spor salonu tadilata girince, voleybolcuların antrenman yapacak yer bulamaması ve futbol sahasının bir köşesine "çökmesi" işleri iyice kızıştırır. Ancak bir gün, her ikisinin de takımlarıyla ilgili büyük bir kriz yaşaması (belki önemli bir maç kaybı veya bir sakatlık), birbirlerinin sert kabuklarının altındaki o hırslı ve yalnız kalbi görmelerini sağlar.

İll görüşte aşka inanmayanlar. Bence inanın çünkü, Gerçek...

"Gitmene izin vermem." Dedi Emir, ben bizi kilitlediği odada kapıya bakarken. "Soldurduğun çiçeklerin yasını mı tutacaksın, alfa?"

Gücün sesinle duruşunla ve seçimlerinle parlar. Kendini küçümseme. Dünya senin ışığını görmeli... Ben onu çok sevmiştim. Oda beni çok sevmişti. Peki aşk gerçekten bu muydu. Önce ayaklarını yerden kesip sonra seni yerin dibine sokan bir şey miydi?

Eski komşu Bazı insanlar vardır… Aynı sokakta büyürsün, aynı havayı solursun… Ama onları gerçekten görmek için yılların geçmesi gerekir. Sümeyye Ardıç, Hakkâri Devlet Hastanesi’nde çalışan genç bir hemşire. Hayatı; hastane koridorları, telaşlı günler ve içinde sakladığı sessiz duygular arasında geçip gider. Ali Arslan ise bir üsteğmen. Görev onun için her şeydir. Disiplin, düzen ve susmak… alıştığı hayatın parçalarıdır. Bir gün yolları kesişir. Kısa bir an… sıradan bir karşılaşma. Ne o gün birbirlerini tanırlar, ne de kalplerinin neden hızlandığını anlarlar. Ama kader, bazı hikâyeleri yarım bırakmaz. İkisi yeniden karşı karşıya gelir. Bu kez sadece gözleri değil, kalpleri de konuşmaya başlar. Geçmişin izleri, hatırlanmayan anılar ve yarım kalmış bir tanışıklık… Onları birbirine çekerken, hayat ikisine de aynı soruyu sorar: Birini gerçekten tanımak için hatırlamak mı gerekir… yoksa kalbin bilmesi yeter mi? Eski Komşu Aynı sokaktan çıkan iki yabancının, birbirine dönüşen hikâyesi… +!&içerik bulunan bilmektedir. Gerçek okuyucu istiyorum ve bol yorum istiyorummmmmmm.

Texting/yarı texting hikaye

Mardin`in sıcak güneşi altında, geçmişin gölgesinde yaşayan iki kırık ruh... Berdan, toprağına sadık, gururlu bir ağa... Eşini doğumda kaybetmiş, üç yıldır hiçbir kadının gözünün içine bakmamış, kalbine kimseyi sokmamış. Elif, hayata küstürülmüş, karanlığa itilmiş bir kadın... Bir daha kimseye güvenemeyeceğini düşünen, sessizliği kendine siper etmiş bir yaralı yürek. Kader, bu iki yabancıyı aynı sokakta, aynı suskunlukta buluşturur. İkisi de yaralı, ikisi de parçalanmış... ama belki de kırık olan tek şey kader değildir. Kırık Kaderler, geçmişin suskunluklarıyla geleceğin ihtimalleri arasında kalan iki insanın hikayesidir. Sevmenin yeniden mümkün olup olmadığını, acının içinden filizlenen umudu ve sessizliğin bazen en derin bağ olduğunu anlatır.

Doğumda karıştırılan kızın hikayesi ... -" Ne oldu? " keyifle koltuğa oturup "doğumda karışmış olabilir DNA testi istiyorlar ... " " Ne ?! " Acaba Deniz yeni ailesine alışabilecek mi ? Ailesi onu kabul edecek mi ?

Ağrının en büyük aşiretleri sen birinin kızı olan rojin güzelliğiyle zekasıyla tüm ağrının dilinde rojin aşiretin içinde en hakkaniyetli ağa kızıdır. Bu özelliğini her yerde belli eder. Sonucu ne olursa olsun. Gözü kara deli doludur. Hukuk fakültesi son sınıf öğrencisi. Hayali okulu bitirip iyi bir avukat olmak haklının yanında durup haksizin karşında olmak. Okulu bitince mesleginj en iyi şekilde yapmak ama bilmez ki abisinin kan davalılarinin kızıni kaciracagini. Sonucu ona pahalıya mal olacağını. Hep birlikteyiz izleyip göreceğiz. Bu hikaye gerçek hayatlardan esinlenilmiştir.

Rüyamdan uyandığımda saat 10:10`du beynimde; "Bir kere de bana ihtiyacın olsun bir alo de gelmezsem gençliğim solsun"şarkı sözleri yankılanıyordu. Kendi kendime "Onda numaram yok olsa bile aramaz dedim. Ama ben de onun nosu olsa arardım"dedim. Sadece rüyamda bile seni gördüğümü fark ettim.

Bayramlardan kaçan, herkesin kutladığı o özel günleri reddeden bir çocuk düşünün... Şekerin kokusu midesini bulandırırdı, çikolata bir çocukluk vaadi değil, kaçılması gereken bir hatıraydı onun için. "Sizin dört gözle beklediğiniz günlerde ben odama saklanırım, Leyla," derdi. "Bana neden bu kadar kendini kapattın deme. Ben zaten küflü odalarda büyümüş biriyim..." Bu, Türkiye`nin farkına geç vardığı bir ressamdı. Fırçası kadar suskun, renkleri kadar yaralı. Dostoyevski`yi yalnızca okuyan değil, onunla yaşayan bir adam... Yiğit ve Leyla, her gün başka bir yüzünü keşfederken şunu fark ederler: Bazı insanlar anlatıldıkça değil, çözüldükçe derinleşir. Ve bazı hikâyeler, mutluluktan değil, eksikliğinden doğar. Eğer bayramlardan kaçan bir çocuğun, karanlık odalarda büyüyen bir ruhun ve sanatla hayatta kalmaya çalışan bir adamın hikâyesini merak ediyorsan... Bu sayfayı çevir. Çünkü bu hikâye, okuyanı değil yakalayan türden.

"Canavarı uyandırdıysan eğer uysallaştırmayı da öğreteceksin. İnine girdin bir kere, yanmayı da yakmayı da göze almak zorundasın, Vera." ❝Uyuşturucu kaçakçılığının yeni örgüt lideri olan Kutay K. Karaca, güvendiği ve her şeyini bildiği sağ kolu olan Ayaz Sarınç`ın milyon dolarlık parasını kaçırıp, tüm bilgilerini de baş düşmanına satıp ihanet ederek ortadan kaybolması, büyük bir borcu ve ödemesi gereken bir ihanet bedelini de beraberinde getirir. Ayaz`ın babası olan Ender Sarınç, kefareten Kutay Karaca`ya büyük kızı Nida`yı para karşılığı satıp ihanetin bedelini ödemeyi planlar ancak plan istedikleri gibi ilerleyemeden Nida`nın kül olan cesedi bulunur. Ablasının ölmediğinden emin olan doktor kardeşi Vera, bu işin peşine düşerken borcu ödeyecek olan yeni kişidir. Öfke dolu başladığı bu yolda hedefinde Kutay K. Karaca vardır ancak unuttuğu detay ise Vera`nın babasının geçmişte, örgütüm başına geçmek için öldürdüğü eski uyuşturucu lideri Vladislav`ın da intikamının hesabını soracak olmasıdır. Tüm ihanetin ve geçmişin bedelini başa geçen yeni örgüt lideri Kutay Karaca ödetecekken bir süpriz çıkagelir. Vera`nın lisedeyken illegal araba yarışçısı olan eski flörtünün takıntılı ezeli rakibi de yıllar sonra peşlerine düşer. ❞