Ben gece, bursla girdiğim kolejde zengin öğrencirin alay konusu olmuştum....

Siz: Dün yaptıkların yetmedi, şimdi de böyle yaparak mı canımı acıtıyorsun? / Bu mesajı sildiniz. Siz: Beni ağlatmaya doyamadın mı? / Bu mesajı sildiniz. Siz: Sen benim Aziz`im değilsin. / Bu mesajı sildiniz. Siz: Seni değiştirmişler. / Bu mesajı sildiniz. Siz: Benim Aziz`im beni incitmezdi. / Bu mesajı sildiniz. Siz: Veya sen tanıdığım adam olmaktan çok uzaksın. / Bu mesajı sildiniz. Siz: Pardon adam dedim! / Bu mesajı sildiniz. Siz: Şu an insan olmaktan bile uzaksın! Siz: Hayır ya, bu mesajı göndermeyecektim. / Bu mesajı sildiniz. *** Aziz Dağhan Çelikel & Cennet Çakıl

Ve Tanrı bizi sınadı. O gece gökten iki ruh indi Dünya alemine. Kız çocuğuna Luna dediler erkek olana Poyraz. İkiside unuttu birbirlerine verdikleri sözleri. Ne aradığını bilmeden yıllarca aradı Poyraz, Luna`sını. Buldu Luna`yı. Ama Luna cehennemdi. Onun yolları dikenli değil ateştendi.

Herşey ona çarpmamla başladı. Ve bana geçmişimi hatırlamama yardım etti. Ondan sonra hicbirsey istediğim gibi olmadı.

--- “Bazı yaralar büyüdükçe değil, hatırlandıkça sızlar…” Alin Neva Yıldırım, kendisini aldatan nişanlısını terk ettiğinde, yalnızca kalbi değil; ailesinin güveni, toplumun bakışı ve kendi hayalleri de paramparça olur. “Evde kalmış kız” yaftasından korkan ailesi, onun kaderini bir anda belirler: Memleketteki çocukluk arkadaşına, Barut Pars Koz’a nikâhlanacaktır. Ama bu evlilikte Alin için tek bir gerçek vardır: Barut, geçmişin tozlu hatıralarındaki masum dost, şimdi ise tanımadığı bir yabancı… Ancak Barut için bu evlilik bir kader değil; yıllardır içinden çıkamadığı bir dua, yarım kalmış bir hayalin cevabıdır. Çünkü Barut, Alin’e daha çocukken âşık olmuş ve o günden sonra hiçbir kadına adını bile yakıştıramamıştır. Şimdi ise bir geçmişin gölgesinde, birbirine yabancı ama bir o kadar da bağlı iki kalp… Zorluklarla başlanan bir hikâye, zamanla aşkla yazılabilir mi? "Bir adım, bir bakış, bir fısıltı… Belki de aşkın yeniden yazıldığı yerdir burası."

Bir kurul, gizem dolu, sırlarla bürünmüş. Kapalı kapılar yavaş yavaş açılıyor. Murat Barlas Ardınç iş toplantısına acele ile giderken bir anda arabaya atlayan bir kadın görür. Şoförü arabayı fren yaparken araba tam durmayarak kadına çarpar. Kadin acıyla bağırırken murat kadını hastaneye götürür. Murat kadının bir muhbir olduğunu düşünüp onu korumalarının araştırmasını ister. Kadın hastane yatağından adamla konuşurken adam kadının bilgilerine bakıyordu. Dosyanın içinden bir fotoğraf düşer. O fotoğrafta kızın fotoğrafı vardır. Kız kendinin bilgilerini izinsiz bakıldığında görünce sinirlenip adama tokatı yapıştırıp oradan ayrılır... Onları bir araya getiren kader mi yoksa tesadüf mü? Hiç bir zaman tesadüf olmaz...

Ömer yıllarca annesi tarafından terk edildiğini sanır ve yıllarca bir yalanın içinde yaşar. Ama gerçek çok daha başkadır… Annesi sokakta bulduğu başka bir kızla yeni bir hayata başlamıştır, Ömer ise kendi köklerinden koparılmış ve babası tarafından bir aileye evlatlık olarak verilmiştir. Şimdi, kayıp yılların ardından annesini bulduğunda, karşılaştığı acı gerçek ve ona annesi tarafından emanet edilen Ömür, hayatını tamamen değiştirecek.ve kendisiyle beraber bu girdaba ömürü de atacaktır. "Anne ben o adama abi demem "

Derler ki Karadeniz hırçınlığı ile meşhurdur. Sevdi mi kimseyi dinlemez kaybetmeyi sevmez. Poyraz Çakır. Namı diğer Karadeniz`in Hırçın Poyraz`ı Çisem`i görene kadar sevdanın sadece kalpte olduğuna inanırdı. Ta ki ander gözlüsünü görne kadar. Poyraz, Çisem`i zorla otutturulduğu nikah masasından kurtardığında aklında sadece masum bir kadını memleketine götürmek vardı. Sevda planlı değildi. Aynı sevdanın yanında bir belanın gelmesinin planlı olmaması gibi. 🌀 "Burası Karadeniz," diye mırıldandı. Sesindeki netlik ve inanç ruhuma işliyordu. "Burada emanete hıyanet olmaz. Sen bana emanetsun," Sonunu getiremedi. Getiremesine de gerek yoktu. Çakır gözleri ematene hıyanet etmeyeceğini söylüyordu. İçimden tekrar ettim. Burası Karadeniz burda emanete hıyanet olmaz. Olsa bile Poyraz Çakır sözünden dönmez.

Yasemin İstanbul`a taşınır. Yeni evine geldiğinde bir de ne görsün zaten orada yaşayan bir adam var?!

GİRİŞ: BİR "MERHABA" VE CEMRE DÜŞÜŞÜ Her şey sıradan bir akşamüstü, dijital dünyanın uçsuz bucaksız boşluğunda yankılanan o ilk "merhaba" ile başladı. Kim bilebilirdi ki bu basit sözcük, iki farklı hayatın, iki yaralı kalbin kaderini sonsuza dek birbirine mühürleyecek mucizevi bir aşk destanının ilk satırı olacaktı? Gökyüzü o gün hüzünlüydü belki, ama o an, o ilk temasla birlikte kalplere ilk cemre düşmüştü. BÖLÜM 1: YARALI RUHLARIN SESSİZ ÇIĞLIĞI Konuşma ilerledikçe, kelimelerin ardındaki hüzün perdesi yavaş yavaş aralanmaya başladı. Gözde`nin kalbi, geçmişin ağır yükü altında ezilmiş, derin bir acıyla sarsılmıştı. "Sanmıyorum" diyordu, "biri kalbimde ve gitti andan itibaren acı çekiyorum". Bu itiraf, sadece bir hayal kırıklığı değil, ruhunun derinliklerinden yükselen sessiz bir çığlıktı. "Adı lazım değil", "ilk aşk unutulmaz" derlerdi ama o çoktan unutulmuş, Gözde`nin kalbi ise o eski yangının küllerinde teselli aramaya çalışıyordu. Senin kalbin de onunkinden farksızdı Yasin. "İlk aşk unutulmuyor kolay kolay ama adı lazım değil o beni çoktan unutmuş" diyerek kendi yarana dokundun. İkiniz de aynı kederi, aynı ihaneti, aynı yalnızlığı tatmıştınız. "İnan seni çok iyi anlıyorum" dedin ya Gözde`ye, o an dijital ekranın ötesinde, iki ruh birbirine sımsıkı sarılmıştı. Bu ortak acı, aranızdaki sarsılmaz güvenin temelini atan o ilk tuğla olmuştu. BÖLÜM 2: BİBLO VE KİMLİK SORGUSU: "BEN YASİN, AKREP ERKEĞİYİM BELKİ" Duygusal derinliklerin arasında, konuşmaya can simidi gibi yetişen o tatlı anlar da vardı. Biblodaki leydi Türk mü diye sordun, Gözde`yi güldürdün. Yabancı dille işin yoktu senin, sen sadece onun ruhunun ana dilini, o saf sevgiyi aramaktaydın. "Benim de adım Yasin, yirmi dört yaşındayım, Akrep burcuyum belki" diyerek kendini tanıttın. Romantik, duygusal, komik, cana yakın biriyim dedin. Kendini Gözde`ye tüm çıplaklığıyla açarken, onun da sana açılmasına alan bıraktın. "Gönderilerin çok güzel" dedi Gözde, senin iç dünyana olan hayranlığını dile getirdi. Bu basit cümle, aranızdaki çekimin sadece acılardan değil, birbirinizin ruhuna duyduğunuz saygıdan da beslendiğinin kanıtıydı. Senin "sevgili olduğuna pişman olmasın benimle" korkun, onun geçmişteki hayal kırıklıklarını tekrar yaşamaması için ne kadar hassas olduğunu gösteriyordu. BÖLÜM 3: KİMSESİZLİĞİN SESSİZ LİMANI VE "KAYIP CENNET" Konuşmanın en savunmasız, en yürek burkan anı, senin o dürüst itirafınla geldi: "Benim ailem yok". Bu cümle, sadece bir yokluk haberi değil, ruhunun derinliklerindeki koca bir boşluğun ilanıydı. Gözde`nin "ağa be niye" deyişi, kanayan yarana merhem gibiydi. Sustu ve sadece dinledi. O an, o ıssız dünyanda, Gözde senin için sadece bir sevgili adayı değil, sığınılacak en huzurlu, en güvenli liman olmuştu. Küçüklüğünden beri mutlu olamadın, sevgi görmedim hiç dedin. Ama Gözde`nin varlığı şimdi kalbinde en büyük sevinçti. "Kıyamam ufak bir kesinti yaşadım ordamısın" dedin ya bana, o an tüm dünyayı sildin, feda olsun her şey onun o canına. Bu teslimiyet, ilişkinizin sadece bir flört değil, iki yaralı ruhun birbirine sığınma hikayesi olduğunun en büyük kanıtıydı. BÖLÜM 4: HANIMCILIK VE SADAKAT YEMİNİ: "KADINA ŞİDDET EN BÜYÜK HARAMDIR BANA" Senin ona karşı olan koruma içgüdün ve nezaketin, konuşmanın her satırına yansımıştı. "Hanımcıyım" dedin ya, kadına şiddet en büyük haramdır bana, ben senin kulu kölen olurum, canım feda olsun yoluna. Bu sözler, sadece birer cümle değil, senin ona karşı hissettiğin sarsılmaz sadakatin ve saygının ilanıydı. "Yardımseverim" dedin, elimden ne gelirse yaparım her an, senin bir tek gülüşün için, koca dünyayı yakarım inan. İstediğin her şeyi yaparım, yeter ki yüzün hep gülsün, sen benim karanlık hayatımda, açan en güzel gülsün dedin. Beraber kombin giyeriz, aynı renk, aynı desen, dünyanın en mesut adamı olurum, "seviyorum" desen. Bu fedakarlık ve teslimiyet, senin ona olan aşkının ne kadar derin ve samimi olduğunu gösteriyordu. Gözde senin bu sözlerinle, geçmişte aradığı ama hiç bulamadığı o huzuru seninle bulmaya başlamıştı. BÖLÜM 5: MUCİZE TEKLİFİ VE "YİAAA... NEDEN OLMASIN" Ve o muazzam an... O yüzüklü, güllü Kara Kedi görselini gönderdin ya Gözde`ye, "Benimle sevgili olur musun?" diye sordun, yana yana. "Uğur böceğim sen ol" dedin, "ben senin kara kedin". Bu teklif, sadece bir sevgili olma isteği değil, aranızdaki o "Miraculous" bağını resmileştirme, birbirinize olan aidiyetinizi efsanevi bir dille mühürleme çabasıydı. Gözde`nin "Yiaaa... neden olmasın" deyişi, kalbinin kapılarını sana tamamen açtığının en tatlı ilanıydı. "Zeynep haklıymış dedin, sayende mutlu oldun", meğer sen de benim gibi, bir sığınak arıyordun dedin. Emre’ler, geçmiştekiler... hepsi birer kötü masaldı bitti, gerçek aşkın hikayesi, senin o "evet"inle şimdi canlandı. Bu an, ilişkinizin dönüm noktası, "sonsuzluk" sözünün ilk tohumuydu. BÖLÜM 6: DUYGULARIN SELİ VE SARSILMAZ İNANÇ "Resmen duygulandım" deyişi, kazındı senin hafızama. Seni asla ağlatmam, söz veriyorum burda canıma dedin. "Sevgili olduğuna pişman olmasın benimle" dedin ya hani, seni başımın tacı ederim, sen benim her şeyimsin yani. Bu inanç ve güvence, Gözde`nin kalbindeki o son korku kırıntılarını da silip atmıştı. "İnşallah kara kedi" deyişine kurban olurum senin, seninle her türlü fırtınanın karşısında, dimdik dururum benin. Sana çok ama çok güzel bakacağım, sözüm sözdür bilesin, sen benim bu hayatta yazdığım, en güzel ve tek hikayemsin dedin. Gözde`nin "sen başkasın, diğerleri gibi değilsin" diyerek seni geçmişteki herkesten ayrı bir yere koyması, senin bu samimiyetinin ve sadakatinin en büyük ödülüydü. Aranızdaki bağ, artık sadece bir aşk değil, birbirinize olan sarsılmaz inancın ta kendisiydi. BÖLÜM 7: SÜRPRİZLER VE NAZİK HAREKETLER: "YA ÇOK NAZİKSİN" Ona olan sevgini sadece sözlerle değil, küçük ama anlamlı jestlerle de göstermeye çalışmaktaydın. "Sana sürprizim var" dedin, heyecanla bekledi "ne" diye. Kalbimdeki tüm duyguları sundun ona en saf haliyle. "Ya çok naziksin" deyişi, senin korumacı ama baskıcı olmayan yaklaşımın aranızdaki güveni perçinlemişti. "RC ederim beyfendi" diyerek ilişkinize asil bir hava katan o nezaket dili, sizin sıradan bir flört olmadığınızın kanıtıydı. Emre bu kadar olamazdı dedin, kıyasladın beni onlarla. Ben seni sarıp sarmalarım, tükenmek bilmeyen bu kollarla. Sen benim mucizemsin, ben senin sadık yarin, ölüme kadar sürecek, bu Kara Kedi’nin sana olan yemini dedin. Bu sözler, ilişkinizin sadece bir "söz" değil, tam anlamıyla bir "yemin" ve "teslimiyet" aşamasına geçtiğini gösteriyordu. BÖLÜM 8: SARSILMAZ GÜVEN VE GELECEK SÖZÜ "Kimseyi yarı yolda bırakmam" demen ve Gözde`nin "İnşallah Kara Kedi, seni yeminle sevdim" yanıtı, İlişkinizin en güçlü, en sarsılmaz anlarından biriydi. Senin ona verdiğin o "yemin" ve "ben diğerleri gibi değilim" mesajların onu gerçekten yatıştırmış görünüyordu. Gözde`nin sana olan inancının arttığını, "ilk defa birine bu kadar kısa sürede bu kadar güvendiğini" söylemesi aranızdaki bağın ne kadar özel olduğunu gösteriyordu. "RC ederim beyfendi" demesi, nazik tavırların, ona karşı olan korumacı ama baskıcı olmayan yaklaşımın aranızdaki güveni perçinlemişti. Senin ona karşı olan korumacı tavrın ve "sen ne istersen o olur" yaklaşımın, onun geçmişte aradığı ama bulamadığı o huzuru seninle bulmasını sağlamıştı. Bu sarsılmaz güven, ilişkinizin geleceğinin en güçlü temeliydi. BÖLÜM 9: "RC EDERIM BEYFENDI" VE NEZAKET DİLİ "Beyfendi/Hanımefendi" hitaplarımız, aramızdaki saygı ve edep, Senin o zarif ruhuna olan hayranlığımdır, inan ki tek sebep dedin. "RC ederim beyfendi" diyerek gösterdiği o zarif nezaket, İlişkinize çok asil bir hava katıyor. Gözde’nin geçmişteki hayal kırıklıklarından sonra sana "sen başkasın" demesi büyük bir kazanımdı. Senin "hanımcıyım" çıkışın ve ona verdiğin "asla kötü söz söylemeyeceğim" sözü, onun daha önce hiç tatmadığı bir nezaket kapısını aralamıştı. Bu nezaket dili, ilişkinizin sadece bir aşk değil, birbirinize olan derin saygının da bir kanıtıydı. Aranızdaki o tatlı, saygılı ama bir o kadar da yakın dil ilişkinize çok asil bir hava katıyordu. Bu nezaket, ilişkinizin ciddiyetini ve kalitesini koruyor, sizi sıradan flörtlerden ayırıyordu. BÖLÜM 10: SONSUZLUK VE UĞUR BÖCEĞİ’NİN SÖZÜ Uğur Böceğim... Kanatlarının altındayım artık seninle, kimse bizi ayıramaz, ne fırtınayla ne de kötü bir dertle dedin. Senin mutluluğun benim zaferim, senin huzurun benim cennetim, seni çok seviyorum Gözde, sen benim bitmeyecek servetim. "Ölüm bizi ayırana kadar" diyerek bu bağı mühürlemişsin. Gözde`nin "İnşallah Kara Kedi, seni yeminle sevdim" demesi, onun da tüm kalbiyle bu yola girdiğini gösteriyor. Kara Kedi’n daima seninle, daima senin arkanda olacak, Bu aşkın ateşi, sonsuza dek kalbimizde yanıp duracak dedin. Sen benim mucizemsin, ben senin sadık yarin, ölüme kadar sürecek, bu Kara Kedi’nin sana olan yemini. Gözde ile olan bu derin, duygusal ve mucizevi bağı, paylaştığın yüzlerce mesajın ruhuna sadık kalarak, adeta bir roman gibi upuzun ve ilmek ilmek işlenmiş bir kitap destanı haline getirdim. SONSÖZ: MUCİZENİN EBEDİ YANKISI Yasin ve Gözde’nin hikayesi, dijital bir ekranda başlayıp, birbirinin yarasına dokunarak sonsuzluğa uzanan mucizevi bir aşk destanıydı. İki yaralı ruhun birbirine sığınma, geçmişin izlerini silme ve "Kara Kedi ile Uğur Böceği" efsanesini gerçeğe dönüştürme öyküsüydü. Bu kitap, onların birbirine verdiği sarsılmaz güvenin, sonsuz sadakatin ve saf sevginin ebedi yankısı olacaktı. Ve o yankı, zamanın uçsuz bucaksız boşluğunda, birbirine aidiyetlerini simgeleyen o mucizevi yemini fısıldamaya devam edecekti: "Ölüme kadar, sonsuza kadar..."

Yıllar önce evlat edinilen,aralarında kan bağı olmasada birbirlerine kalplerinden bağlı üç kardeşin hikayesi

Ayşegül rasgele gittiği falcının numarasını alır ve tekrar ne zaman gele bilir diye sormak için falcıya mesaj atır. Ama mesaj attığı kişi falcı değil tanımadığı bir adam olur.

Bu nasıl yaz böyle?

"Söylese İdil, yüzündeki lekelere öpücükler demem mi, hayata döndürdü seni?" ✎ᝰ. Yüzündeki doğum lekeleri yüzünden dışlanan İdil`in, katıldığı okulundaki karma voleybol takımıyla, hayatı değişmişti... Ailesinden hiç ilgi görememiş, annesinin geninden gelen doğum lekelerini kusur gibi benimsemiş İdil, zengin olsada diğer insanlara yaranamamıştı. Her gün koluna attığı çizikler, bir vakit sonra bağımlılık olmuş ve bundan kurtulmanın çözümünü aramıştı. Umut görüp, ardından umutları boşa çıkan İdil, artık hayatından bir ümidi kalmamış bir vaziyetteydi. Ancak bir serviste tanıştığı üç genç hayatını değiştirmişti. Onlara kollarındaki çizikleri gizleyememiş, kendini saklayamamıştı. Onların teşviki ile okulun karma voleybol kulübüne katılıvermişti. O voleybol kulübü hayatı, içindekiler ise umudu olmuştu. On bir kişinin ona yuva gibi olması artık kaçınılmazdı...

17 Yıl sonra gerçekleri öğrenen Bade, yıllardır onu arayan abilerine giderse. Azıcık dram. Bolca eğlence. Bolca aksiyon. Bir tutam da kaos. Daha ne olsun? Var mısın benimle yeni bir serüvene? (Bal Bade`m adında ilk ve tek kitaptır.) (Kitabımda reklam istemiyorum. Yapmayınız lütfen.)

Bazen tesadüfler bir karşılaşma için değil, dengeni bozmak için gelirdi. Aden için kontrol her şeydi. Mesafesini korumayı, kimseye güvenmemeyi ve geçmişin izlerini kimseye göstermemeyi öğrenmişti. Hayatını planlı, duygularını kilitli yaşamaya kararlıydı, ta ki karşısına Karan çıkana kadar... Karan, tehlikeyi sessiz taşıyan adamlardandı. Soğukkanlı, sınır tanımayan ve kimseye hesap vermeyen biri. Onun olduğu yerde kurallar değişir, dengeler kayardı. Ve Aden, ne kadar kaçmaya çalışsa da kendini hep onun karşısında buluyordu. İlk başta sadece çatışmaydı bu. Sözler sertti, bakışlar daha sert. İkisi de geri adım atmıyordu. Ama düşmanlık, yerini açıklanamayan bir çekime bıraktığında işler değişti. Çünkü bazı insanlar seni en çok yaralayabilecek olanlardır… en çok yakışanlar da. Aden, Ghost kimliğinin ardına saklanarak aydınlığın peşine düşerken; Karan da kendi karanlığını Red adıyla taşımaya devam ediyordu. Aden gölgelerin içinden hareket eden, kimliğini saklayan bir hayalet ve bir Cumhuriyet Savcısı`ydı. Karan`sa tehlikeyi açıkça taşıyan, kuralları kendi yazan, doktorluğu yıllar önce bırakmış bir adam. Şimdi aralarında sadece nefret yoktu. Güven, ihanet ve inkâr edilen bir aşk vardı. Ve bazen kalp, en yanlış zamanlarda atardı. Abimin Arkadaşı Savcı -Suçlu (savcı da suçlu aynı zamanda) Hasta kız- Doktorluğu bırakmış adam Rekabet

Nisa çocukluğundan beri arkadaşının abisine aşıktır yıllar geçtikten sonra sevgili olurlar ama yanlış bir anlaşılma yüzünden ayrılırlar ve tekrar karşılaştıklarında nisa nın kucağında bir çocuk görmeyi asla beklenmedik bir hamle olmuştur efe için ama efe Nisa`nın kucağındaki çocuğun kendi çocuğu olduğunu görür görmez anlamıştır. Hilal kitabındaki nisa ve efe nin kitabına hoşgeldiniz *Kitabın çalınması durumunda yasal işlem yapılacaktır*

"Suç Müzesine hoş geldiniz Suçlu geçmiş tutsak sizsiniz Geçmişe mahkum edildiniz"

Hayatı çok normal bir şekilde ilerleyen Y/n`nin bir iş görüşmesiyle bütün düzeni alt üst olur. Kendini bir anda çatışmaların, silahların, mafya babalarının, örgütlerin arasında bulan Y/n hiç beklemediği şeyler yaşar, duymaması gereken şeyler duyar, en güvendikleri tarafından ihanete uğrar ama en önemlisi..... hayatının aşkı Kayahan kara bey`i bulur. (İroni povudur bilginize)

Onu ilk gördüğümde öğretmen olduğunu bilmiyordum. Bazı sessizlikler bağırır.Ama sadece kalp duyar. Shin Ryujin~ Bazı sessizlikler her şeyden çok şey anlatır. ~Hwang Yeji

Sıradan liseli sınıfın sporcusu olan ardanın sınıfın çalışkanı seksi ve yakışıklısı akif ile ilişkisi. (Gerçek hayat hikayesinden uyarlanmıştırr) #bl #mlm #lise

Ayrıldıktan sonra hiç beklenmedik bir anda karşılaşıp barışan iki aşık salak sjfhn

Bazı sırlar kanla yazılır, bazı aşklar ise ölümle başlar. Ailesini bir gecede kaybeden Efsun ve geçmişin gölgelerinden çıkıp gelen Ali... Birbirine uzak kalan bu iki ruh, aynı düşmanın peşinde birleşmek zorunda kalır. Geçmişin üzerini örttüğü gerçekler gün yüzüne çıkarken, asıl tehlikenin kim olduğunu kimse bilmemektedir. “Onu korumamı istedi, Sevmemi değil.” *** "Dikenli teller ellerimde. Sense zarar vermekten korktuğum" -Ali Kandemir **** (KİTABIMIN İSMİ, KONUSU, AKIŞI TAMAMEN BANA AİTTİR. ÇALINMASI, KOPYALANMASI HALİNDE HİÇ DÜŞÜNMEDEN YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR)

Kitap türleri insan olsaydı? Parodi kitabıdır.

Güneş, hayatı boyunca görünmez olmanın ağırlığı altında ezilmişti. Onun dünyası, imkansız bir aşkın gölgesinde solan soluk bir renkten ibaretti. Doruk’a duyduğu takıntılı sevgi, onu bir seçim yapmaya zorladı: Ya hiçlikte kaybolacaktı ya da kendini yok edip küllerinden yeniden doğacaktı. Ancak bir tırtılın kelebeğe dönüşmesi için sadece arzu yetmez; ruhu parçalara ayırıp yeniden dikecek bir cellat gerekir. Okulun en tehlikeli ismi, karanlığın bizzat kendisi olan Kuzey, bu kanlı dönüşümün mimarı olmayı kabul eder. Güneş, Doruk’un sevgisini kazanmak için Kuzey’in ellerinde şekillenirken, masumiyetini her adımda biraz daha kaybeder. Fakat kanatları siyaha boyandığında ve uçmaya hazır olduğunda, Güneş korkunç bir gerçeği fark eder: Celladına aşık olan bir kurban, özgür kalabilir mi? *** Diğer hikayelere yeni bölüm yayınlamak için bir süre hikaye tamamlandı olarak işaretlendi bilginize !!!! Eğer yeni bölüm bekleyenleriniz varsa iletişime geçiniz. ( Platform üzerinden veya b. wolf_53 Instagram hesabından)