-Olur mu… +Neden olmasın.

"Güzellikle gelirsen abine bir şey olmaz, ha ama yok ben illa zoru seviyorum diyorsan abinin beynini patlatırım, arından seni sırtıma alıp götürürüm!" İnsanların deli gibi korktuğu bir adam...bir seri katil...bana aşık olup beni tehdit ederse ne olur? Bunun sonu aşk olur mu mesela?...

Bazen en büyük zaferler sahada kazanılmaz; Asıl galibiyet kaybettiğini sandığın o kalbe yeniden gitmektir

Teröristler tarafından kaçırılıp yetimhaneye bırakılan Miray’ı babasının bulması…

5 yaşındaki merinin ölü sanılması ile abileri ve babasının eksik yaşaması Pliiss bana sansss verrrrğ okuuuu🙏🏿

Merhametli düşman.

Aras Demir için hayat doksan dakikalık maçlardan ibaretti. Kazandıkça alkışlanan, kaybettikçe yalnızlaşan bir yıldızdı. Lina Yalçın için futbol; gürültü, kalabalık ve yarım kalan cümleler demekti. Geçmişiyle arasına kalın duvarlar örmüş, mesafeyi güven sanmıştı. Bir kulüp koridorunda yolları kesiştiğinde, ikisi de bunun sadece geçici bir karşılaşma olduğunu sandı. Oysa bazı duygular, kurallara sığmazdı. Bazı aşklar, tam bitti denilen anda başlardı. Basın, yasaklar ve suskunluk arasında sıkışan bu hikâyede, kalpler uzatma dakikalarına kaldı. 90+3’te Sen, kaybettiğini sandığın anda gelen bir aşkın, son düdükten sonra bile devam eden hikâyesi.

İlk görüşte aşk...

Defne, annesini doğumda kaybetmiş, uzun yıllar boyunca anneannesi ve dedesiyle ufak bir kasabada yaşamış genç bir kız. Dedesinin ölümünün ardından, hayatının bu aşamasında babasının yanında olması gerektiğine inanan anneannesi, Defne`nin babasıyla iletişim kurmaya karar verir. Babası Cem Bey ise uzun yıllar sonra kızıyla tanışmayı kabul eder. Cem`in korkaklığı Defne`nin hayalkırıklığı yaşamasına sebep olur. İki yabancı, aynı evi paylaşmaya başladıklarında, aralarındaki boşluğu doldurmanın zorluğunu hissederler. Geç kalınmış bir baba-kız ilişkisinin içsel bir yolculuğunu başlamış olur. Aynı zamanda Defne hem babasına ,hem de babasının yaşadığı çevreye adapte olmaya çalışır. Defne yeni hayatında arkadaşlığı,aşkı ve yeni birçok şeyi daha öğrenecektir.

Bir tane kızımız var bu kızımızın canından çok sevdiği kişiler vr. Bunlar işte ailesi ve arkds grubu ailesiyle çok iyi anlaşıyor. Birgün yine arkadaş grubu ile birlikteyken babası arıyor ve ona acilen Kara Hastanesine gelmesini söylüyor.

Miray İnci, soğuk yetimhane duvarlarının ardında büyümüş ruhu kırık bir kızdır. Defalarca intihar etmeye kalkışmış ancak günün sonunda hep hayata tutunmayı başarmıştır.Miray İnci, haplarla denediği son intihar girişiminde ise son derece ciddi bir komplikasyon geçirmiş,ve bunun sonucunda kalp yetmezliği tanısı konmuştur. Hayatı boyunca ölmeyi bekleyen Miray İnci bu haber karşısında hiçbir duygu hissetmemiştir. Peki ya ortaya ailesi çıktığında da bu kadar umursamaz ve sakin kalabilecek midir? "Siz bana çok geç kaldınız Meltem Hanım.Küçük Miray sizi 5. yaşından beri bekliyordu ve geleceğinize inanıyordu.Ama ben artık büyüdüm ve İnci oldum.Küçük mirayı ise kalbimin en derinlerine gömüp susturdum.Siz ve aileniz bana çok geç kaldınız."

-Bu şarkıyı hatırlıyor musun? -Yoo, hatırlamıyorum.. -Hatırlatırız o zaman. Birbirini tamamlayan ve birbiri için yaratılmış iki ruh. Ruhunda büyük bir boşluk hisseden Alara, ve o boşluğu tamamlayan çocukluk arkadaşı Atlas.

Yillarca ablasi Bellatrix Lestrange ile buyuyen Ophelia Lestrange’in hikayesi.

Merhametli düşman

Kadın, fırtınayı bekleyen değil; fırtınayı yön değiştiren güçtür.

Çağıl ve Parla… Yıllardır süren bir arkadaşlık. Ama herkes için bu sadece “arkadaşlık” değil. Ortak arkadaşlarıyla açtıkları iş yerinde, özellikle akrabalarının bitmek bilmeyen ısrarlarıyla sürekli sevgili sanılırlar. Ne kadar inkâr etseler de kimseyi inandıramazlar. Bir süre sonra bu yanlış anlaşılma, bir oyuna dönüşür.

Bir mektup. Bir gün batımı. Ve söylenemeyen bir gerçek… Bazı hikâyeler yarım kalmaz, sadece yanlış zamanda susar. O, yazdıkça hafiflediğini sandı. Ama her cümle biraz daha ağırlaştı. Çünkü bazı vedalar söylenmez, kalbin içinde büyür. Eğer bazı duygular zamanında dile gelseydi her şey farklı olur muydu? Yoksa bazı hikâyeler yarım kalmak için mi başlar? Bu, yarım kalan bir aşkın değil… Cesaret edilemeyen bir itirafın hikâyesi...🥀🍁🍂

Asena ailesinde gördüğü şiddete dayanamayarak İtalya’ya kaçar ve italyan mafyası Dante Vitale ile karşılaşır

Ayça, kimseyle paylaşmadığı, kendinden bile saklayıp hatırlamamaya çalıştığı anları "Nasıl olsa bir daha karşılaşmayacağız." düşüncesiyle şans eseri tanıştığı Çağan`a anlatır. Ancak bilmediği bir şey vardır ki karşılaşmaları o günle sınırlı kalmayacaktır. ... "İlk karşılaşmamızda aklımı, ikinci karşılaşmamızda kalbimi doldurdun... Şimdi bakıyorum da sadece aklım ve kalbim değil, bütün benliğim seninle dolu. Ve ben bu durumdan hiç olmadığım kadar memnunum."

İlk hikayem yanlişlarım hatalarım olabilir. Ama desteğiniz benim için çok önemli. Yorum ve beğenileriniz ile daha güzel şeyler çıkacağına inanıyorum. Birbirlerine kenetlenmiş dört cesur kadının hayatını konu alıyor ama hikayemiz daha çok Leyla karakteri üzerinden ilerliyor. Hakkımızda hayırlısi olsun bakalım iyi okumalar..

17 yıllık ailesi gerçek olmayan güneş biyolojik ailesine bir şans verir ve hikayesi başlar..

“Bir kabus kadar korkunç, bir rüya kadar gerçek…”

"Tek bir yasak var ölemezsiniz! O zaman başlıyoruz .Görev 1..." ---- Hızlı hızlı adımlarken kulağımda onun sesini duydum. Ölümcül bir saklambaçtı bu. O saydı ben nefes nefese tamamladım. Bir Ruhum kir İki Kayboldu seninki Üç Onu bulmak güç Dört Bütün günahları ört. Beş Seçtin onu eş Altı Gözlerimi kapattı Yedi Bekledi Sekiz Geçmişten eskiz Dokuz Artık sıkılmaya başlıyoruz On Son Bağlantı kesildi. Bu sefer gelen ses arkadaşımındı. "Sana tek başına gitmemeni söyledim. Budalalık bu!" "Çok geç!" Hızlı adımlarım karşımdaki kişiyi görmemle durdu. "Onu buldum!" Şaşkınlıkla dudaklarımdan firar eden kelimeler boğazımda düğümlenmişti. "Ne!" Birkaç saniyelik sessizlikten sonra endişeli bir ses tekrar kulağımı tırmaladı. "O burada..." "...çıkın ikinizde hemen oradan çıkın çabuk!" Sırılsıklam olmuş halimi umursamadım. Kulağımda bana bağıran arkadaşımın sesi artık çok uzaktan geliyordu. Yavaş yavaş ona yürürken ayaklarım beni zar zor tutuyordu. O da bana benimkinden daha hızlı adımlarla yaklaşmaya başladı. Aramızdaki sadece bir mesafe değildi yıllardı acıydı... Tam ortada buluşup göz göze geldiğimizde dudaklarından bir kelime döküldü lakin tam o sırada kaderin cilvesi olsa gerek büyük bir şimşek çaktı. Kelimesi fısıltıya dönüştü. Dudaklarını okuyamadım. Yağmur sesimizi bastıracak derecede yağıyordu. Ona ne dediğini soracakken gözlerimin önünde bir perde belirmişti. Başım döndü, dengemi sağlayamadım. Görüş alanım bulanıklaşmıştı. Bana neler olduğunu anlayamıyordum. Onun bakışları mı değişti? Çok bulanıktı ayırt edemiyorum fakat bu gördüğüm korku mu? Sırtımda bir sızı hissediyorum bedenim beni tutmuyordu yere düşerken beni tutan parmakları hissettim. Birlikte mi düştük? Sanırım bilincimi kaybediyorum. Ona sormam gerek ne demişti?

(Rivals to Lovers)★ Göz göze geldik ama fark etmedin, Ben sessiz kaldım, sen sınavların peşindesin. Kalbim çalıyor gizli bir melodi gibi, Kurtum yanımda, sen gitarıyla uzaklarda... Belki bir gün, fark ederiz, Rakip miyiz, platonik mi, kim bilir..." ᯓ★ İmkansızım:hatta dur sende şu hayatının aşkını böyle bulacağını sanan o çatlak Wattpad kızlarından mısın? Siz:tabikide hayır Siz:ayrıca ben klasik okuruyum. İmkansızım:Ne tesadüf,Bende. .

Bazen hayatınız bir telefonla değişir. Ama o telefon yanlış kişiye aitse, işler biraz karışabilir. Eylül… Yeni atanmış bir biyoloji öğretmeni. Gürültülü mahallesinden çıkıp İstanbul’da yeni bir hayat kurmaya çalışan, dili hızlı, aklı daha da hızlı çalışan biri. Ama uçakta yaptığı küçük bir hata her şeyi değiştirir: Yanlış telefonu alır. Sorun şu ki o telefon, ünlü basketbolcu Mete Eren Çetinkaya’ya aittir. Daha büyük sorun ise… Eylül’ün çoktan herkese Mete’nin sevgilisi olduğunu söylemiş olmasıdır. Bir yalan, bir telefon, ve kontrol edilemeyen bir kaos… Peki gerçek ortaya çıktığında ne olacak? Belki de bazı hatalar… Hayatın en doğru başlangıcıdır.