bu kitap izlediğim bir diziden esinlenerek yazılmıştır keyifli okumalar

Eylül bir sabah abisini kanlar içinde görmesiyle şok olur abisi o ana söylemek içi direnir eylül bunun peşinden gider giderkende başına bin bir dert gelir acaba abisinnin yanı Berkin sakladığı ne ve Eylül bunu bulabilecek mi

Merhaba bu benim ilk kitabım Umarim beğenirsiniz>>🪽

Bazen gerçekten aşık olduğunu sanarsın ama o duygu aşk değil sadece o duyguya inanmışsın ve onun bir anlık zevk olduğu aklına bile gelmedi. Aşk sadece bir inanç

“Bazı hikâyeler sessiz başlar… ama yankısı bir ömür sürer.” Savatra her gün okuldan sonra baleye giderdi. Sahne, onun için yalnızlıktan kaçış, annesinin yokluğunu unuttuğu tek yerdi. O gün, annesi çantasına yanlış ayakkabıyı koydu. Küçük bir hata, sanki görünmeyen bir elin kader defterine düşürdüğü bir çizikti. Birkaç kelime söylendi, bir telefon kapandı… Ve o andan sonra dünya karardı. Işıklar yandığında Savatra sahnedeydi — ama kalbi artık başka bir yerde, karanlığın içinde yankılanıyordu. Bir kızın kaderle dansı, sessiz bir pişmanlığın yankısı ve hiç bitmeyen bir “keşke”nin hikâyesi... “Savatra” – Bazen en derin sessizlik, en ağır çığlıktır. Alıntı: “Annemi o gece kaybetmedim… Onu, sesimi duymadığı her gün biraz daha kaybettim.”

“Bazı şehirlerde rüzgar hep aynı yönden eser… Ama bazen biri gelir, tüm yönleri değiştirir.”

Boşa Geçen Bir Ömür, başkalarının hayatını ayakta tutarken kendi hayatını erteleyen bir adamın sessiz hikâyesi. Otuzlarının başında, ne çok genç ne de geç kalmış sayılan bir yaşta; sorumlulukların, aile bağlarının ve geçmişte yarım kalmış bir aşkın arasında sıkışıp kalan bir adam… Alkolle mücadele eden bir anneye bakmak zorunda, kendini önemsemeyen bir babanın gölgesinde büyümüş. Sevdiği kadınla kurmayı hayal ettiği gelecek ise, onun seçmediği bir hayatın bedeli yüzünden hiç başlamadan bitmiş. Bu roman, büyük olaylardan çok küçük vazgeçişleri anlatır. Kimseye yük olmamaya çalışırken kendinden vazgeçmeyi, “idare etmenin” bir ömür sürmesini, ve kimsenin fark etmediği bir çöküşü… Boşa Geçen Bir Ömür, yalnızlık ve depresyonu merkeze almaz; onları hayatın doğal bir sonucu gibi kenarda tutar. Asıl mesele, insanın kendi hayatında hiç başrol olamamasıdır. Bu, dramatik bir intihar hikâyesi değil. Bu, kimsenin durdurmadığı, kimsenin de gerçekten başlatmadığı bir hayatın hikâyesi.

Eğlenceli bir mahalle kurgusu~

Hiçbir çiçek kana bulanmamalıydı öyle ki kana bulanan çiçek çirkin olurdu, sevilmezdi ama ben kana bulanınca güzel olmuştum kana bulanınca sevilmiştim. Alina luna küçükken Türkiye`ye gelmiş olan ve Bulgaristan`ın en büyük mafya liderinin kızıdır. Türkiye`de bir asker gibi eğitim alan Alina babasının isteği üzerine suikastçı olmuştur. Babasından bilgileri alarak suçlu, kötü niyetli kişileri öldürüyor ve ortadan kayboluyordur. Herkes Alina`yı kod adı olan çiçek isminde tanıyordu Alina ise öldürdüğü kişilerin başına not yazıp onun yaptığını belli ediyordu bütün notlarda ise tek birşey yazıyordu. Çiçekler yeniden kanla ıslandı Altında ise bir imza vardı çiçeğin imzası, namı değer Alina Luna Rossi`nin sahte imzası Alina bunları yaparken babası onun son kumarı için harekete geçmişti kızı hep canı ile kumar oynardı. Son kumarı ise düşman inine sızıp kod adı kan olan suikast liderini öldürmekti fakat zarlar bu sefer altı değilde yedi gelecekti.

… aşk mı kazanacaktı yoksa hüsran mı ??

Şizofreni bir kız düşünün; küçüklüğünden berii hep arka planda olan, sürekli seslerin ona yükseldiği, sürekli ağlatılan bir kız düşünün. Bir gün kendi düşüncelerini bastıran sesler ortaya çıktı. Fakat sonra o sesleri bastıramadı... Kimse ona inanmadı. Ama herkes bunun hakkında yorum yaptı...

Miray hayattan o kadar bıkmıştır ki 10 yaşından belli hiç birşey onun için yolunda gitmemişti. 10 yaşındayken babası gözünün önünde annesini öldürmüştü. Babası annesini ve abisini bicakladiktan sonra babası Mirayı da bıçaklanmısti. O gün öğünden belli Miray kendinden ve herkesten nefret ediyordu tabii 5 arkası dışında. Tabi yıllar sonra abisi Mirayı bulana kadar abisi Mirayı bulduktan sonra Miray yeni arkadaslar hiç açmadığı kalbini birine açmıştı. Kalbini abisinin en yakın arkadaşı Parsa açmıştı. Ama Miray bunun imkansız olduğunu biliyodu. Ama parssin hiç bişey demeden gittiği zamanı görene kadar çok mutluydu. Ama sonra bir anda mutluluğu sönmustu. Miray yıllar sonra özel mit mensubu olup parsla karsilasana kadar. Görev yüzünden ikisi evlenene kadar.

Ateş ateşi yakar mı? İhanet her yerden uzanırken yolun sonu ya ölüm ya da öldürmek! Ateşin rengi Mora döndüğünde açılacak sırlar be kadar ölüm saçar?

Ölümün kendine gelmesi için gün sayan Poyraz Akın Dağhan daha önceden barda tanıştığı bir kızın hayatını kurtarmak için anlaşmalı evlilik teklif eder. Kitabımın tüm hakları saklıdır....

İlk kitabım elimden geldiği kadar bölüm atacağım kitabı beğenirseniz eğer yorumlarda belirtmeniz yeterli

"Pişman olmak, belki demek değildir. Pişman olmak, keşke demektir. Ve pişman olmak, belki demekten daha iyidir." O gün bir felaketi çağrıştıran hiçbir şey yoktu. Güneş açmıştı, bahar yerini yaza bırakmıştı ve kuşlar cilveleşip cıvıldıyordu. O gün her şey harikaydı. Ya da onun haricindekiler için harikaydı. Coğrafya öğretmeni olan Ada, kendisini evlatlık alan kadının gözetimi altında sıradan bir devlet okulunda son üç yıldır öğretmenlik yapmaktadır. Bilmediği şey ise, onu evlatlık alan kadının gizlediği sırların ucunun Ada`ya dokunmasıdır. Bir felaket sonucu haksız yere gözaltına alınıp nezarete atılan Ada, sorguya çekilmiştir. Fakat ansızın gelen bir uyku gözlerini istila etmiş, onun hayatını tümden mahvetmiştir. Uyku onun gözlerini serbest bırakıp köşeye çekildiğinde, Ada kendini bir felaketin ortasında bulmuştur. Haritada bile olmayan yapay bir adanın üzerinde. Rapunzel`in kulesini andıran uzun bir kule vardır. Bu kule, suç işlemiş kişileri topladıkları yasa dışı ve gizli bir yerdir. Bu yerde hiçbir şey yasal değildir. Deriye işleyen hatalar ve cezalar, her zaman derine de işlemiş midir?

Bazı insanlar hayatına girer, hiç dokunmaz… ama bir ömür eksik bırakır. Sibel ve Serkan, aynı anın içinde duran iki suskunluktur. Söylenmeyen cümleler, seçilemeyen hayatlar ve başkalarıyla yaşanmaya zorlanan yıllar… Her biri, aralarında yalnızca bir nefes mesafesi varken kaybolur. Nefes Mesafesi, doğru insanı yanlış zamanda tanıyanların, susarak kaybedenlerin ve hayatı başka ihtimallerle tamamlamaya çalışanların hikâyesi.

Kitap tanıtımı yapicam

Bir akreple bi yılanın hikayesi

24 yaşında hayata dair bir umudu olmayan yani kendisi öyle düşünen müzik öğretmeni İlay Karayel ve ona hayatın da insanlara umutları olduğunu öğreten ama onun da hayata karşı umudu olmayan Atlas Yılmaz. Birbirlerine yaşamayı ve umutları öğreten iki insan, iki aşık. Terketmeler, ölümler, mutluluklar, hüzünler... "Ben senden önce yaşamak nedir bilmezdim. Sonra sen girdin hayatıma bütün dertlerim bir anda yok oldu. Yaşamak nedir onu öğrendim ben İlay. Şimdi yaşamayı öğrettiğin adamı bırakıp gidiyor musun gerçekten?" "Asıl sen Atlas? Sen bunu yaptığında neler çektim ben haberin var mı? Hm. Var mıydı haberin? Ölmek istediğimden haberin var mıydı Atlas? Hiç bir şeyden haberin yok. Şimdi aynı şeyleri yaşa. Yaşa ki benim neler çektiğimi de anla."

Selam, Kitaplarınız okunmuyor mu?

Onu öldüren şey babası değil sevdiği kişinin İHANETİ oldu, Tek başına Acı çekmiş biri kendinden başkasına sarılmaz....

Hayatın karmaşasında kaybolmuş gibi hissettiğinde bir köşe ararsın ya… İşte burası tam da öyle bir yer. Kelimeler, yaralarına dokunacak kadar yumuşak; umut verecek kadar güçlü. Ruhva, sadece bir kitap değil; ruhuna fısıldayan bir dost, kalpten kalbe açılan bir kapı. Hoşgeldin Yolculuğa 🤍

Genç boksör Eylül Duru Akıncı, hayatını disiplin ve dövüş sporlarına adamıştır. Ta ki kulüplerine yeni, sert ve gizemli Aras Demirhan gelene kadar… İlk bakışta çatışma ve meydan okumadan başka bir şey yoktur aralarında, ama zamanla ringdeki mücadeleleri, duyguların sessiz bir savaşa dönüştüğünü ortaya çıkarır. Bu roman, tutku, güç ve sadakatin iç içe geçtiği bir dünyada, iki güçlü karakterin hem hayatta hem de kalpte verdikleri savaşı anlatıyor. Her yumrukta, her bakışta sınırların zorlandığı, kalbin ritminin yükseldiği bir aşk hikayesi.

Bu hikâye, adaleti savunmakla adalet olmak arasındaki o ince çizgide yürüyen bir kadının hikâyesi. Kurallara inanan, ama kuralların insanları her zaman korumadığını bilen bir kadının. Ve bu hikâye, dünyayı kurtarmaya çalışmayan bir adamın, yalnızca çürümüş olanı temizlemeye karar verdiği noktada başlar.