On yıl önce verilen bir karar, üç hayatın yönünü değiştirdi. Bahar artık bir hemşireydi. İnsanların yaralarını sarmayı öğrenmiş olsa da geçmişin izleri hâlâ peşini bırakmamıştı. Çünkü o gece, ağabeyini kurtarmak için suçu üstlenen kişi ağabeyinin en yakın arkadaşıydı... ve yıllarını hapishanede bırakan adam. Hakan geri döndüğünde sadece özgürlüğünü değil, beraberinde ağır bir vicdan yükünü de getirdi. Sokakların karanlığına karışmış hayatı ve susturamadığı geçmişi arasında sessizce yaşamayı seçti. Fakat kader, onları yeniden aynı yola çıkardı. Bahar`ın kalbi Mert`e doğru kayarken, Mert`in suskunluğu bu aşka izin verecek mi? Geçmişin borcu, dostluğun gölgesi ve karanlık bir dünyanın ortasında filizlenen bu duygu ayakta kalabilecek mi? Bazen en zor savaş, kalbin verdiği savaştır. Bu savaştan hangisi galip gelecek?

“İnsanlar ay’a benzer, kimseye göstermedikleri karanlık bir yüzleri muhakkak vardır.”

Çocukken oynadığımız, güldüğümüz anıların sadece bir anı olup geçtiğini söyleseydiniz keşke... Geçmişe dönüp daha fazlası olmak için elimden geleni yapardım... (Kitabımızın konusu kesinlikle bana aittir bütün haklarım saklıdır! Keyifli okumalar)

Mecbur yaşarsın... Ama ya sevmek..!

Tecavüzcü bir pisliğin kalıntıları ne kadar güçlü bir kadın oluşturabilir…

Güneş ne yandan doğar bilmem ama benim günüm senle başlar, senle biter...

Tek hayali okumak olan Lavin evden kaçar ve hayali olan mesleği…

Gözlerim, babamın ölümüyle başlayan bu karmaşık yolculuğun kararmış sokaklarında dolaşıyordu. Kalbim, bir yandan intikam ateşiyle yanarken diğer yandan geçmişin karanlık koridorlarında kaybolmuştu. Babamın ölümü bir sır perdesini aralayarak beni gizemle örülü dünyanın içine çektiğinde ; anılar, beni her adımda daha da sarhoş eden bir içki gibi acıydı. Gerçekler yanan bir mum gibi içime damlıyordu. Geceleri, şehrin sessizliğinde kaybolmuşum gibi hissediyordum, iz süren bir avcının pençesindeymişim gibi... Kimdi babamın gerçek katili? Cevapları ararken, kendi geçmişimle yüzleşmekten kaçamamıştım. Görünmez bağlantılar, aile sırları ve yıllarca örtbas edilmiş gerçekler arasında kaybolmuştum. Her ipucu, beni daha derinlere götürüyordu, adeta geçmişin kilitli kapılarını kırar gibi... Katilin izini bulmaya çalışırken aralanan güven kapısı, Ateş’i benliğime davet ediyordu. Ben bu yolun rüzgarında savrulurken, Ateş benimle beraber her defasında takılıp düştüğüm karanlık çukura dalıyordu. Ben zehirli bir sarmaşıktım, o ise her yeri küle çeviren ateşti...Beni yakıp kül mü edecekti? Yoksa toprağımı ısıtıp yeşermeme bir sebep miydi? Belki de en zorlayıcı olanı, babamın ölümüyle başlayan bu serüvenin, aslında benim kendi içsel gizemlerimi çözmeme yol açmasıydı. Kim olduğumu, nereden geldiğimi sorgularken, kendi karanlık köşelerimde yabancılaştığımı hissediyordum. Bu yolculuk, sadece bir katili bulma değil, aynı zamanda kendi varoluşumu sorgulamam için bir dehlizdi. O halde Ben bu hikayede kimdim?