Bu bir intikam hikâyesi değil. Ya da en azından sadece intikamdan ibaret değil. Bu, bir insanın kırıldıktan sonra nasıl yeniden şekillendiğinin hikâyesi. Gücün nereden geldiğini, korkunun nasıl sessizleştiğini ve acının bir silaha nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Çünkü bazı yaralar kapanmaz; sadece sahibini değiştirir. Bu sayfalarda anlatılanlar, kahramanlık masallarına benzemez. Burada kimse masum değildir. Seçimler vardır, bedeller vardır ve bazen geri dönüşü olmayan kararlar. Sevgiyle şiddet, sadakatle ihanet, korkuyla cesaret iç içe geçer. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değildir; herkes hayatta kalmak için bir şeylerden vazgeçmiştir. Bu hikâyede güç, doğuştan gelmez. Kazanılır. Kaybedilerek. Ödenerek. Geçmiş, bu sayfalarda bir yük değil; bir gölgedir. Kaçtıkça uzayan, yüzleştikçe şekil değiştiren bir gölge. Karakterler bu gölgenin içinde yürürken, bazen kendilerini kaybeder, bazen de ilk kez gerçekten kim olduklarını bulurlar. Eğer bu kitabı açtıysan, şunu bil: Burada adalet yok. Burada kurtuluş yok. Ama gerçek var. Ve bazen, insanı ayakta tutan tek şey de budur. URAGİRİ

Bir kölenin yumruğuyla sarsılan dünya, bir yıldızın ışığıyla yeniden inşa edilecek." Qi kapasitesinin kaderi belirlediği bir dünyada, Raiven Thorne damarları tıkalı bir "toz kulu" olarak hor görüldü. Ancak madenlerin derinliklerinde bulduğu kadim bir kozmik miras, ona Murim ustalarının bile hayal edemeyeceği Stellar Qi’yi bahşetti. Şimdi sağ elindeki gümüş mühürlü sargıyla devasa bir yıkımı gizleyen Raiven, peşindeki tiranlardan kaçarken Sisli Dağlar’ın zirvesinde kendi efsanesini yazıyor. Dragon Ball’un patlayıcı gücü ile dövüş sanatlarının disiplinini birleştiren bu yolculukta; Raiven sadece hayatta kalmak için değil, evrenin çarpık düzenini kökten değiştirmek için güçleniyor. Tema: Murim + Kozmik Fantezi Kilit Unsur: Gelişim, İntikam ve Gizemli Bir Miras.

AŞK. SIRLAR. AKSİYON. Ve gerçek sandığın her şeyin yalan olma ihtimali... Bu hikâye aklı başındaki deliler içindir. Lavin Kamer... Kişilik bölünmesini reddeden bir avukat. Ama gerçeklik onu reddediyor. Kendini mafyaların, çetelerin ve yozlaşmış polislerin ortasında bulur. Üstelik hayatına giren o gizemli adam... Onu kurtarmaya mı geldi? Yoksa gerçeği yok etmeye mi? Öte yanda Aldo Lorenzo... Kanla kurulan bir suç imparatorluğunun efendisi. Güç, para ve korku onun silahları. Ta ki geçmişi geri dönene kadar... Ve kimliği kendi düşmanına dönüşene kadar. Kötü barışlar daha büyük savaşlar doğurur. Ve bu savaşta kimse masum değildir. Ama asıl soru şu: Sen kimsin? Gerçekten bildiğin kişi misin... Yoksa sana söylenen mi? Haftada iki yeni bölüm: 👉 Salı 21:00 👉 Cumartesi 21:00 Yeni bölümler için takip etmeyi unutma. ⚠️ Psikolojik gerilim içerir. Rahatsız edici sahneler ve karanlık temalar bulunabilir.

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Çocukluğunda yaşadığı istismar sonucu katil.olan Claire şimdi tüm dünya tarafından kırmızı bülten ile aranan bir seri katildir . Yaptığı bir anlaşma sonucu türkiyeye Soner VALANS`ı öldürmek için gelir . Soner valans türkiyenin en önemli mafyalarından biridir ve konseyin sahibidir .

Hayatınız altı üstünden daha güzel olabiliyormuş. Yıkıldıkça daha da sağlam zeminlerde kurulan bir hayat. Yaşamamak için bazen öldürmek gerekirdi. Öldürmek için ise ölmek gerekir. Şimdi anlıyorum, bir yanımda bencilce sevdiğim adam bir yanımda canımdan çok sevdiğim miniğim uyurken her şey anlam kazanıyor. Bu gece ölen tek şey benim içimde ki o umutsuzluk olucaktı. Taa ki camda gördüğüm o yüze kadar öyle olucak sanmıştım. Şimdi ise bir silah sevdiğim adamla miniğim arasındaydı. Seçim yap der gibiydi. Yine seçim yap!

Adımlarımı hızlandırdım. Dar bir sokağa girip etrafa baktım sokak ışıkları etrafı korkunç gösteriyordu. Derin bir nefes alıp sakin olmaya çalıştım ev gözüme göründüğü an rahatlamıştım , adımlarımı yavaşlatıp eve doğru ilerledim sokağın diyer tarafından cam kırılma sesi gelmişti ürküp o tarafa baktım kimse cikler yoktu tam gidicektim ki ,Arkamdan bir nefes hissettim.Elim ayağım buz kesmişti. Donmuştum.Arkama bir cesaretle dönücektim ki burnuma tutulan bir bez parçasını koklamamla ayaklarım yerden kesildi. kendimi geri çekmeme rağmen hiç bir şey yapmadım. En son hatırladığım boğuk bir erkek sesiydi "İşte burdasın sevgili tutsağım "... UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

Ben bir aşiret kızıydım. Kurallar, beklentiler ve "uygun eş adayları" arasında sıkışmış bir hayatım vardı. Ama kalbim mi? O, kitaplarda okuduğum imkânsız aşklara çoktan kaptırmıştı kendini. Yanlış numaraya mesaj atmadım. Mafya babasına âşık olmadım. Ama gidip kendi ellerimle bir üsteğmene musallat oldum. Masal sandım. Klişe bir hikâye yazacağım sandım. Ama hayat, o klişeleri bile aratacak kadar acımasızdı. “En fazla ne olabilir ki?” dedim. Ve her şey, tam da o soruyla başladı.

"HER YEMİN BİR MEZARDIR." Her şey yıllar önce Algazer ve Kansoy ailesinin düşmanlığıyla başlayarak ebedi düşmanlığın kapılarını aralamasıyla başladı. Peki şimdi o düşmanlığı ne biterecek ya da bitecek mi?

Hanzer olmak; Seçmeden içine doğduğun, İstesen de sırtından atamadığın bir hayattır. İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu belki bir kan davasıydı ama ne kin tamamen susmuştu ne de aşk masum kalabilecek kadar güçlüydü.. Alıntı; Kız arkasını dönüp gidecekken Miran kolundan tutup kendine çevirdi. -Daha söyleyeceklerim bitmedi. Sare dolu gözlerle başı dik bir şekilde kocasına bakıyordu, ne yaparsa yapsın yıldıramayacaktı onu. -Daha sıkacak kurşunun var yani. Miran karşısında ki karısının gözlerinin içine baktı. -Sen artık bir HANZER`sin o ÖZKAN`lardan kimse senin bir şeyin değil artık, kardeşlerinde dahil hiçbiriyle görüşmeyeceksin bundan sonra. Sare acıyla kapattı gözlerini. Korktuğu şey başına gelmişti, kardeşlerini de göremeyecekse daha ne için katlanacaktı bu evliliğe?

Hassas bir bünyeniz varsa okumanızı tavsiye etmem + "Söylesene insan verirmiy di sevdini ölüme, zülüme, kıyıma ben niye burdayım bir kıyımın içinde niye susuyorsun ALAZ Kandağ söyle ben niye burdayım."

"çıkar üzerindekileri" dedi bana bakmadan " hayır " dedim kaşlarini kaldırdi "hayır mı? sonsuza kadar onunlamı kalıcaksın?" dedi " burda giyeceğim bir şey yok farkındamısın " " sana kıyafet getirdim" dedi eline çanta alıp " burda giyine bilirsin " o çapkin gülüşünü takındı yine " hayata senin yanında giyinmem sap*k" dedim çantayı alıcakken kolumu tutup kendine çekti " okadar emin olma derim"dedi fisiltar gibi

Şehrin gürültüsü, yerini devasa çam ağaçlarının uğultusuna bıraktığında anlamıştım: Geri dönüş yoktu. Aurelian Koleji`nin o meşhur dökme demir kapıları, ardımdaki dünyayı silip atmak istercesine ağır ağır kapandı. Taksi şoförü dikiz aynasından bana acıyan bir bakış attı. "Buraya girenlerin çoğu," dedi sesi titreyerek, "çıktıklarında tanıdıkları kişiye benzemezler, küçük hanım." ​Cevap vermedim. Çantamdaki sprey boyanın metalik tıkırtısı ve cebimdeki sahte kimliğim, bu lüks hapishanedeki tek dayanağımdı. Okulun ana binası, sislerin arasından yükselen bir şato gibi göründü. Binanın en tepesinde, altın varaklı harflerle o slogan parlıyordu: ​"Veritas in Auro" (Gerçek Altındadır) Ama o an bilmiyordum; Aurelian`da gerçekler altın değil, kan ve sırla kaplıydı. Ve benim sıram geliyordu.

"Evli miyim? Ne demek evliyim?" “Buz kadar soğuk bir plan... Kan kadar kırmızı bir intikam… Hazal neye karıştığını anlamadan, Aras’ın oyununda başroldeydi.” “İntikam için kurduğu oyunda, aşkı hesaba katmadı… KANLI BUZ çözülürken, herkes yanacak!” Hazal Durukan 10 yıl İtalya`da yaşadıktan sonra ne zamandır beklediği şeyi yapmak için İstanbul`a dönmeye karar verir. İstanbul`a geldiği gün bir anda Evlendiğini öğrenir. Nasıl olduğu hakkında hiçbir fikri olmayan bu kadını zorlu günler bekliyordu. Ayrıca İstanbul`a geldiği gün uçaktan iner inmez bir mafya tarafından kaçırılır. Onu kaçıran adam onun bilmeden evlendiği kocasıydı. Karışık olayların içinde kalan Hazal`ın kafasıda olaylar kadar karşıktı...

Kendini resme ve Sanata adayan bir prensin yaşadığı keder dolu anlardan sonra bir ilham per işinden ölüm perisine dönüşü anlatılmaktadır.

Arel abisi tarafından zoraki bir evlilik yapmıştır Ancak evlendiği adam bir Mafya örgütüdür. Ve o Mafya örgütünün içinde bulunduğu süreçte gerçek geçmişini öğrenmiş ve bütün hayatını Mafya örgütleri tarafından hayatını nasıl çaldığını örenir

Türk Hava Kuvvetlerinde Olan Kadın Ve Türk Kara Kuvvetlerinde Olan Adamın Hikâyesi... "Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Bu Tam olarak şu demekti. Bir Makine, Bir İnsan Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü Ve Gökyüzü Birleşir Bir Savaşçı Doğar."

"Ellerini yarıya kadar Vampirin boğazına sokmuştu . Gözlerinde ufak bir kırpma olmadan, elini sürüklüyerek göğüs kafesine kadar parçalayıp kalbinde durdu onu yerinden söküp çıkardı eliyle sıktığında kalp bomba gibi patlamış her tarafa sıçramıştı . Şahit olduklarım ve gördüğüm manzara dehşetinde ötesinde bir şeydi . Vampirin bedeninden boşalan kan yerde birikinti oluşturmuştu . Birikintinin üstünde yürüyerek ortaya geldi . Eserini yaratırken kana bulanmış elini yaladı ve gözlerini gerçek bir yırtıcı gibi kıstı" *** Yaşamda var olmuş en güçlü evrenlerden biriydi Selmora. Vampirler, kurtadamlar, periler, deniz kızları ve daha nice doğaüstü ırk bu topraklarda hüküm sürüyordu. Selmora`da bir kum tanesi bile büyüyle yoğruluydu. Gücünü Ay`dan alır, ihtişamını onun ışığıyla taşırdı. Masallarda kusursuz, dillerde olağanüstüydü; ama orada yaşam, masallardan çok uzaktı. Bin yıllardır süregelen savaşlar, ezelî düşmanlıklar ve kanla yazılmış ölümsüzlükler... Peki ya kader? Selmora, sonsuza dek böyle mi kalacaktı? Selmora nın kaderini okuyun...

Soğuk bir kış gecesi, kimsenin cesaret edemediği o ormana adım attı Yankı Sönmez. Ama bu sadece bir macera değildi. Bu, bir tuzağın başlangıcıydı. Terk edilmiş bir ev. İçeriden açılmayan bir kapı. Ve duvarlara kazınmış kanlı bir mesaj: “Yalnız olduğunu mu düşünüyorsun?” Yankı, karanlık bir labirentin içine hapsolduğunda, yalnız olmadığını fark etti. Her adımda bir sır, her köşede bir tehdit. Ve her şey, onun için hazırlanmıştı. Bu evde ölüm sessiz değil. Bu labirentte çıkış yok. Ve bu hikâyede, hayatta kalmak bir ihtimal değil—bir mücadele. Dilay Türk’ten psikolojik gerilim ve korkunun sınırlarını zorlayan bir roman: KANLI LABİRENT Adımını attığın anda, artık geri dönüş yok.

Gazel Alya Yalaz... Sıradan bir üniversite öğrencisi, sıradan bir hayat. En azından öyle sanıyordu. Ta ki birinin onu izlediğini fark edene kadar. İki yıldan fazla süredir peşinde olan bir katil, Gazel`e takıntılı hâle geliyor. Ona yaklaşan herkes birer birer ölü bulunurken, Gazel her gün biraz daha köşeye sıkışıyor. Nereye gitse, kimi sevmeye kalksa... gölgeler onun peşini bırakmıyor. Katil, sadece onu izlemiyor. Onu "sahipleniyor." Kim olduğunu bilmiyor. Ne istediğini bilmiyor. Ama bildiği tek şey var: Bu oyun, artık sadece korkudan ibaret değil. Bu, Gazel`in hayatta kalma savaşı.

Karanlığın tam ortasında, bir çığlık yankılandı… Evin duvarları, çaresiz kadının feryatlarını içine hapsederken, onun için kaçış neredeyse imkânsızdı. Öfkeden gözü dönmüş bir adam, karşısındakini paramparça etmeye hazırdı. Ama o sadece kendisini değil, karnındaki masum hayatı da korumak zorundaydı. Tam her şeyin bittiği an sanılırken, kapı büyük bir gürültüyle kırıldı. İçeri giren adam, savaşın tam ortasından çıkıp gelmişti. O, sadece bir asker değildi. O, hayat kurtarmaya yeminli bir adamdı. Fakat karşısında durduğu tehlike, cephede karşılaştığı düşmanlardan bile acımasızdı. Zaman daralıyor, hayatlar tükeniyordu. Bu gece yalnızca bir kurtuluş hikâyesi değil, hayatta kalmak için verilen bir savaş yazılacaktı. Peki Kanla sulanan bir gül nasıl iyileşirdi ?

0541**: Öleceksin 0533**: Kimsiniz? 0541**: yakında öğrenirsin;) 0533**: Çok korktum ama lütfen bir daha olmasın. *engellendi* Telefonumu kapatıp cebime koydum. Son zamanlarda böyle eğlence isteyen kişiler artmıştı. Derslerin verdiği stresle bu tür oyunlara katlanamaz hale gelmiştim. Gittikçe ağırlaştığını hissettiğim çantamla birlikte okuldan çıktım. Okul çıkışında yaşanan kalabalıktan bir an önce kurtulmak için adımlarımı hızlandırmıştım ki gelen mesajla duraksadım. Az önceki kişiden gelmişti. İyide ben bunu engellememiş miydim? 0541**: Seni ilk gördüğüm andan beri öldürmek istiyorum. 0533**: Bak kardeş eğer oyun istiyorsan yanlış kişiye çattın. 0541**: İçimde sana karşı beslediğim bir öldürme arzusu var. 0533**: Tamam birader lütfen içindeki arzuları kendine sakla ve bir daha yazma. Yoksa bundan sonrasını polise anlatmak zorunda kalacaksın. 0541**: Polislerle aram pek iyi değildir:) ama seninle iyi anlaşabiliriz ha ne dersin? Böyle oyunlara kanacak değildim. Ama nedensizce içim ürpertiyle dolmuştu. Anlık refleksle kafamı kaldırdım. Karşımda bana göz kırpan bir adamı görmemle elim mesaj kısmında kaldı.

Karanlığın ortasında, herkesin korkuyla sustuğu yerde o kahkahasıyla yükseliyordu. Bir deli kadar umursamaz, bir mafya kadar acımasızdı. Düşmanlarının aklına bile gelmeyen oyunları kuruyor, zekâsıyla herkesi bir hamlede dize getiriyordu. Deliliğiyle alay edenler, onun gölgesinde kaybolup gitmişti. Çünkü o, kurşunların konuştuğu dünyada aklıyla hükmeden tek adamdı.Ve bütün bu kaosun içinde, karşısına bir kadın çıktı.O kadın ya onun sonu olcaktı, yada yeniden varoluşu.. Bu adam ressam değildi ama ilk defa çizdiği gözler bir kadının ona bıraktığı hatıraydı. Bir ressam size aşık ise sonsuza dek yaşarsınız ta ki sadece sizin gözlerinize sadık kalana dek...

"Seçilmiş kan, Eternal." "Kim ben mi?" "Öğreneceksin, sorumlulukların seni ezdiğinde daha iyi öğreneceksin!" Bir kız; geleceği ve geçmişi dengeleyen, bütün sorumlulukları kendine toplayan: karmaların karması..

Masum bir balerin kızla mafya olabilir mi?