- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiç bir şeye izin vermem. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı görmeye tahammül edemeyerek ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin kim, olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?” ⚖️✨

"Karanlığın nasıl bir kokusu olduğunu bilmezsiniz; o kömür kokar ve yanmış odun gibi kokar..." Şehrin en ücra köşelerinde işlenen kusursuz cinayetler... Ne bir parmak izi, ne de bir DNA örneği. Katil, kurbanlarının hemen yanı başına simsiyah bir imza bırakıyor: Uçları milimetrik bir düzenle yakılmış üç adet kibrit çöpü. Mesleğin getirdiği soğukkanlılıkla her detayı mikroskop altına alan, insanlara mesafeli Başkomiser Arda ve onun keskin zekasıyla iz süren yardımcısı Asya, kendilerini zamana karşı ölümcül bir yarışın içinde bulurlar. Ancak bu vaka, göründüğünden çok daha derindir. Katilin bıraktığı her yanmış kibrit, on beş yıl önce küle dönen bir yetimhanenin ve o yangının dumanında boğulan çocukluk travmalarının habercisidir. Şüphe bir virüs gibi emniyet koridorlarına yayılırken, Arda sakladığı karanlık geçmişiyle, Asya ise güvendiği adamın arkasındaki büyük yalanla yüzleşmek zorundadır. Kutudaki son kibrit kimin için yanacak?Geçmişin küllerini tamamen temizlemek mümkün müdür? Yazarın geniş bakış açısı ve karakterlerin şüphe dolu iç sesleriyle örülmüş, ters köşelerle dolu psikolojik bir polisiye gerilim kurgusu

Bir sabah kendini bilmediğin bir otel odasında kalbi sökülmüş bir adamın yanında bulduğunda yapılabilecek tek şey ne olabilirdi ki? Kaçmak! O da öyle yaptı. İzlendiğinden habersiz... İşin içine geçmiş hesapları olan bir adam girdiğinde ise her şey arapsaçına dönecekti. Gizli mesajlar, çarpışan güçler ve kirli oyunlar... Bu öylesine bir cinayet miydi yoksa her şey daha büyük bir oyun için miydi? "Bu senin katil olduğunu kanıtlamaz?" "Evet, ama sen bana yardım edebilirsin." Dudakları sanki bir şey bulmuşçasına yukarı kıvrıldı.

Bu dünyada sırlar sadece saklanmaz. Beslenir. Lira, herkes gibi bir gölge mühürle doğduğunu sanıyordu. Ama onun mührü bir sır saklamıyordu — bir gerçeği kilitliyordu. Sessiz Muhafızlar’ın sırları kontrol ettiği, gerçeğin fısıltıyla bile yasaklandığı bir dünyada Lira’nın içindeki karanlık uyanır. Bu karanlık bir düşman değildir. Konuşur. Korur. Ama bedelsiz değildir. Her müdahalesinde Lira’dan bir parça ister. Her kurtarışında kim olduğunu biraz daha siler. Geçmişin küllerinden yükselen gerçekler, annesinin ölümüyle başlayan sessizlik ve dünyanın kaderini değiştirebilecek bir sır… Lira bir seçim yapmak zorundadır: Gerçeği öğrenip kendini kaybetmek mi, yoksa susup herkes gibi yaşamaya devam etmek mi? Gölgenin Sırrı, karanlığın içinden doğan umudu, kimlik arayışını ve gerçeğin bedelini anlatan çarpıcı bir fantastik roman. Bazı sırlar açığa çıkmak için değil… uyanmak için vardır.

Ateş Çağan hatırlayamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir adamdır. Geçmişi zihnini parçalamakla kalmamış aynı zamanda ruhu ve bedeninde de kalıcı izler bırakmıştır. Öyle ki, Ateş Çağan kendi adını bile kendisi koymak zorunda kalmıştır. Aysis İlay, unutamadığı çocukluğundan kalan travmalarıyla boğuşan genç bir kadındır. Geçmişi anılarını kirletmekle kalmamış, aynı zamanda geleceğine dair umutlarını da yok etmiştir. Öyle ki, Aysis İlay aynaya bakmaktan bile nefret etmektedir. Ateş kızgın bir korken Aysis buzdur. Ateş yanarken Aysis donuyordur. Kavuşmak ölüm, ayrılık kurtuluştur. Aşkın çağrısı ise kaçınılmazdır.

Dinyeper’in serin sularından koparılıp, Bursa’nın güneşten kavrulan konağına savrulan bir hayat… Nesha Olezka için özgürlük, artık sadece rüyalarında kalan uzak bir hatıradır. Beyaz mermer duvarların arkasında, kaderi iki farklı bakışın arasında asılı kalır: Biri ruhuna şiirler üfleyen sükunet, diğeri her şeyi yakıp yıkmaya hazır bir fırtına… Eski aşkının külleri kalbini sızlatırken, entrikalarla örülü bu altın kafeste ruhunun masumluğunu korumak mümkün müdür? Esaretin karası, aşkın kırmızısına karıştığında; Nesha ya kendi küllerinden doğacak ya da bu buzdan mezarda sonsuza dek susacaktır.

Yeni mezun bir diş hekimi olan Yağmur Karaca, hayal gibi çalışma saatleri, dolgun maaşı ve zengin müşteri profili ile normal şartlar altında kendisi gibi bir acemiyi asla bünyesinde çalıştırmayacak bir kliniğe kabul edildiğinde, başta bunun bir şans olduğunu düşündü. Ama şans sandığı şeyin, aslında peşinden sürükleneceği karanlık bir oyunun ilk hamlesi olduğunu fark etmesi, fazla uzun sürmeyecekti... Kitabı ilk olarak wattpadde yazmaya başlamıştım okumak ve oradan da destek vermek isteyen olursa aynı isimle iki uygulamada da bulabilirsinizz... 🤗

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

Ben küçükken annemin bana "Kaybolduğunda ve kimseyi bulamadığında benim ismimi bağır." dediğini hatırlıyorum. O zamanlar bu bana çok saçma gelmişti ama "Tamam." demiştim. Peki annemin ismini bile hatırlamadığımda ne yapacaktım? *Tehlikeli bir girdabın içine habersizce düşen birinin hikayesi...* ???????

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

Her şey, zamanı değil de "olasılıkları" gösteren kadim bir cep saatinin bulunmasıyla başladı...

Ekran karardıktan sonra kimse konuşmadı. Odanın içinde garip bir ağırlık vardı. Sanki biraz önce izledikleri şey bitmemişti de… odanın içinde kalmıştı. “Orada biri vardı,” dedi Lara. Sesi netti. Fazla net. Tamer başını yavaşça salladı. “Hayır.”dedi Aynı kaydı izlemişlerdi. Aynı saniyeyi. Aynı görüntüyü. Ama aynı şeyi görmemişlerdi. Evser hiçbirine katılmadı. Gözlerini ekrandan ayırmadan sordu: “Sen ne gördün?” Soru kime sorulmuştu, belli değildi. Cevap veren de olmadı. Çünkü önemli olan cevap değildi. O an herkes çoktan bir şey seçmişti.

“Çok güzelsin, ama bana yasaksın.” Bu cümleyi yüzüne bakıp söyledim. Benim defterimde ihanetin yeri bile yoktu. Sıla ile arkadaş olduğum gün, bu hikâyenin basit bir “arkadaşımın abisi” hikâyesi olmayacağını anlamıştım. Çünkü her şey göründüğünden çok daha karmaşıktı. Ersan, Sıla’nın üvey abisiydi. Sıla ise ona aşıktı. Dostum bildiğim kızın sevdiği adama bakmak bana yakışmazdı. Bora ile karşılaştığım anda ise hikâye tamamen başka bir hâl aldı. Bu hikâyede yasaklar ve doğrular sürekli savaşıyordu. Benim defterimdeyse yasaklara yer yoktu. Ama kader bana meydan okuyordu. Önümde iki seçenek vardı: İhanet edip yasak olanı seçmek mi? Yoksa mücadele edip doğru olanı korumak mı? Sınav başladı. Şimdiden başarılar dileriz, Sarenur Yüce…

Lara Yıldız’ın tek bir görevi vardı: Armando Vargas’ın evine girip onu içeriden yok etmek. Sahte kimlikler, karanlık sırlar ve yıllardır beklenen intikam… Beş kişilik örgüt için bu sadece bir operasyon değildi. Ama planlarında hesaba katmadıkları bir şey vardı: Armando Vargas. O bir canavardı ama tehdit değildi Çünkü bazı canavarlar göründüğü kadar kötü değildir. Lara düşmanının evine hizmetçi olarak girdi. Fakat kalbini orada bırakmamaya yemin etmişti.

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

Siz hiç taksiye yolcu olarak binip şoföre aşık olarak indiniz mi?

“Bazı gerçekler unutulmaz. Bazıları ise özellikle unutturulur.” Mira Akkan, hayatını sıradanlığın güvenli sınırları içinde sürdürmeye çalışan genç bir fotoğrafçıdır. Bir kafede geçen sakin vardiyalar, yarım kalan hayaller ve geçmişine dair cevapsız sorular dışında her şey kontrol altındadır. Ta ki bir gece, karşısına çıkan gizemli bir yabancı bütün dengeleri altüst edene kadar. O geceden sonra Mira kendisini; silinmiş anılar, açıklanamayan olaylar ve yıllar önce kapatıldığı sanılan gizli bir proje olan NEREID’in merkezinde bulur. Fakat ortaya çıkan gerçekler yalnızca geçmişini değil, kendi varlığını da sorgulamasına neden olacaktır. Çünkü Mira’nın saklanan tek şeyin anıları olmadığını öğrenmesi uzun sürmez. Peşindeki insanlar onu bir tehdit olarak görürken, geçmişinden kalan gölgeler her adımda biraz daha yaklaşmaktadır. Güvenin anlamını yitirdiği bu karanlık oyunda Mira artık tek bir sorunun cevabını aramaktadır: Kendisine anlatılan hangi gerçek gerçekten gerçektir? Bilim kurgu, psikolojik gerilim ve gizemi bir araya getiren Sıfır Noktası; hafızanın, kimliğin ve gerçekliğin sınırlarını sorgulayan sürükleyici bir hikâye sunuyor.

"Anla artık; intikam falan umurumda değil. Ben seni seviyorum." Babasının iflasından sonra okul değiştirmek zorunda kalan Nil, lisenin son sınıfını yeni dostlar, karmaşık aşklar ve gizemli bir düşmanla tamamlamak zorunda kalır. Babasının eski iş ortağı onun peşindedir ve onu öldürmek ister. Barış, Ayaz ve Mert üçlüsünden hangisi Nil’İ bu durumdan kurtaracak ya da kurtarabilecek mi?

Sıradan novellerden, aynı senaryolardan veya kadınların obje olduğu eserlerden mi bıktın? Hoşgeldin:) * Ai yazımı değildir. Paylaşım, dağıtım için izine gerek yok, serbesttir * ~~~ Fotoğraf: Gemini ~~~ [HDKK;)]

İnternette tanıştığın birine ne kadar güvenebilirsin. Belki de hissettiğin o his sevginin değil vahşetin çağrısıdır... Korkup kaçar mısın? Ya kendinden nasıl kaçacaksın. Sakin ol! Arkanı dönme! Kimseye güvenme...

Saniyeler birbirini vurdukça maskeler düşer, Gölge büyüdükçe sadece günahkârlar hayatta kalır. Zaman benim için akar, senin için ise sadece tükenir. Ve bu hikayeden kimse masum ayrılamaz; hele ki kalbiyle pazarlık yapanlar. İntikam almaya geldiğin bu evde, bir kraliçenin en sadık canavarına dönüşeceğinden habersizsin. Hatırla. Bana diz çöktürmeye mi geldin yoksa önümde eğilmeye mi?

♠️♠️♠️ Bir masaya oturduğun an artık geri dönüş yoktur. Borç, ihanet ve ölüm tehdidinin ortasında kalan genç bir kız, mafyanın yönettiği karanlık kumar dünyasında tek bir el oynar. Ama onun silahı şans değil; kusursuz hafıza, matematik ve tehlikeli zekâsıdır. Fakat bazı oyunlar kazanılsa bile bedel ister. Ve bazı adamlar… kaybetmeyi asla kabul etmez. ♠️♠️♠️ “Tam 253 gündür bu odadaydı. Penceresiz, ışığın bile zor ulaştığı o dar odada elleri zincirlenmiş halde oturuyordu. İlk gün bağırmasını beklediler. İkinci gün yalvarmasını. Üçüncü gün ise kırılmasını… Ama kız sadece sessizce onları izledi. Çünkü herkes onun kaybettiğini sanarken, o hâlâ oyunu zihninde oynuyordu. Kapının dışındaki adamlar artık ondan korkmaya başlamıştı. Çünkü normal bir insan günlerce kilitli kaldıktan sonra gözlerindeki ışığı kaybederdi. Ama kızın gözleri hâlâ aynıydı; sakin, keskin ve tehlikeli. Sanki zincirlenen bedeni değilmiş gibi dimdik oturuyordu. Adam içeri girip masanın üzerine bir deste kart bıraktığında odadaki hava değişti. Kızın bakışları ilk kez o kartlara kaydı. Dudaklarının kenarında küçücük bir gülümseme oluştu. Ve mafya lideri o an anladı… Bu kız hâlâ bitmemişti.” ♠️♠️

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

Babası bir suikasta kurban gittiğinde, Leyla Beren Yankı geride yalnızca yas kalacağını düşünüyordu. Ta ki babasının eşyaları arasında bulduğu şifreli notlar, bilinmeyen semboller ve cevapsız sorularla karşılaşana kadar... Araştırması onu, yüzyıllardır gölgelerde varlığını sürdüren gizli bir cemiyetin izlerine götürür. Aureth. Kimsenin adını yüksek sesle söylemediği bir düzen. Kimsenin varlığını kanıtlayamadığı bir sır. Ve her şeyin merkezinde duran bir ritüel: On Üçüncü Kapı. Gerçeğin peşinden giden Leyla`nın yolu, geçmişinin yükünü taşıyan Damien Hazar Şahmar ile kesiştiğinde, artık hiçbir şey yalnızca bir araştırmadan ibaret değildir. Bazı sırlar öğrenilmek için değil, korunmak için vardır. Ve bazı kapılar açıldığında, geri dönüş yoktur. 🖤 ON ÜÇÜNCÜ KAPI I. Kitap — Aristokrat