Bir zamanlar sadece bir kızdı... Şimdi ise herkesin korktuğu bir gölge. Adalet bazen mahkemelerde değil, kırılmış bir kalbin içinde doğar. İhanetle büyüyen bir ruh, merhameti unutmayı öğrenir. Geçmişi kanla lekelenmiş bir gecede yok edilen hayatı, onu iki seçeneğin ortasında bıraktı: Zalim olmak... ya da sonsuza kadar mazlum kalmak. Güç, korku ve yalnızlık arasında sıkışan genç bir kadın; gerçeğin peşine düştükçe en büyük düşmanının yabancılar değil, kendi geçmişi olduğunu fark eder. Her sır açığa çıktığında bir hayat söner, her adım onu geri dönüşü olmayan bir karanlığa sürükler. Bazı hikâyeler... mutlu sonla bitmez. Bazıları ise... kanla yazılır. Zalim ve Mazlum, adalet ile intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir ruhun hikayesi. İntikamın ağırlığını taşırken, aşk kalbine dokunmaya cesaret edebilecek mi?

Ölüyor olmak değildi bu his. Her gece ölmek isteyip yeni bir güne uyanmaktan ibaretti. O sırlar çözülmedikçe ne uyku, ne de ölüm vardı. Ben Güneş Şirzai. Babamın katilinin avukatıyım. Ve bunu bile bile ona aşık bir tarafım... Bildikçe nefret eden diğer yarım. Ölüm buydu. Çaresizlik, her şeyin sonunu getiren ebedi bir duyguydu.

Bu kitap geçmişinden kurulamayanlara... Hayat beni çok garip yerlere sürüklüyordu ben ise kaçamıyordum

İntikam tutkuya dönüşür mü? Gizemler çözülür, sırlar tek tek açığa çıkar mı? İntikam uğrunda çıktığı bu yolda belki yıllar önce gizlenmiş sırların, belki yeryüzüne çıkıp her şeyi tekrar darmaduman edecek gerçeklerin, duygularla çeliştiği, sürükleyici intikam ateşi dolu sayfalar~

"Karanlığın nasıl bir kokusu olduğunu bilmezsiniz; o kömür kokar ve yanmış odun gibi kokar..." Şehrin en ücra köşelerinde işlenen kusursuz cinayetler... Ne bir parmak izi, ne de bir DNA örneği. Katil, kurbanlarının hemen yanı başına simsiyah bir imza bırakıyor: Uçları milimetrik bir düzenle yakılmış üç adet kibrit çöpü. Mesleğin getirdiği soğukkanlılıkla her detayı mikroskop altına alan, insanlara mesafeli Başkomiser Arda ve onun keskin zekasıyla iz süren yardımcısı Asya, kendilerini zamana karşı ölümcül bir yarışın içinde bulurlar. Ancak bu vaka, göründüğünden çok daha derindir. Katilin bıraktığı her yanmış kibrit, on beş yıl önce küle dönen bir yetimhanenin ve o yangının dumanında boğulan çocukluk travmalarının habercisidir. Şüphe bir virüs gibi emniyet koridorlarına yayılırken, Arda sakladığı karanlık geçmişiyle, Asya ise güvendiği adamın arkasındaki büyük yalanla yüzleşmek zorundadır. Kutudaki son kibrit kimin için yanacak?Geçmişin küllerini tamamen temizlemek mümkün müdür? Yazarın geniş bakış açısı ve karakterlerin şüphe dolu iç sesleriyle örülmüş, ters köşelerle dolu psikolojik bir polisiye gerilim kurgusu

Bir ölüm çetesi nin veözel birlik ajan timini gireceği bir olay da -savaşta kim kazanır??Hayat her zaman ince bir iptir bu hikaye gibi peki bu hikayede o ince ipi kesersek ne olur??Bu kitapta bunu öğreneceğiz

Başkomiser Yavuz son zamanlarda yaşadığı kayıplardan sonra hayata küsmüş, kendini toparlayamamıştır. Bir süre sonra yaşadığı sanrılar mesleğini olumsuz etkilemiş, sonunda akıl hastanesine yatırılmıştır. Başkomiser Yavuz üç aydır hastanede tedavi görmektedir. Bu sırada cinayet büro ekibi siyah torbaya konulmuş kesik insan parçaları bulurlar. Cinayetin arkasında kimin olduğu belli değildir. Ortada hiçbir delil yoktur. Emniyet teşkilatı her koldan harekete geçer ama haftalarca uğraşmalarına rağmen bir adım dahi ilerleyemez. Emniyet Müdürü bu işi çözecek tek kişinin Başkomiser Yavuz`un olduğuna inanır. Bu durumda Başkomiser Yavuz` un akıl hastanesinden çıkarılması gerekmektedir. Yavuz`un abisi Cihan, ve Feriha, Emniyet Müdürüyle konuşur, Yavuz`un iyileştiğini söylerler. Emniyet Müdürü, Başkomiser Yavuz`u soruşturmanın başına geçmesi için ikna eder. Yavuz akıl hastanesinden çıkıp katilin bir sonraki kişiyi öldürmeden zamanla yarışmaya başlar. Tabii kendi yöntemiyle... Ama cinayet serileri devam eder. Başkomiser Yavuz, hayatı boyunca onlarca cinayet gördü. Kan gördü. İhanet gördü. Delilik gördü. Ama böylesini hiç görmedi. İstanbul’un farklı semtlerinde ortaya çıkan kesilmiş insan uzuvları… Kimliği belirsiz cesetler… Arkasında ne parmak izi bırakan ne de hata yapan bir seri katil… Her yeni parça, şehrin karanlığını biraz daha büyütürken Yavuz ve ekibi kendilerini yalnızca bir cinayet soruşturmasının değil, insan zihninin en karanlık labirentinin içinde bulur. Bir yanda geçmişinin hayaletleri, diğer yanda parçalanmış bedenler arasında sıkışan Başkomiser Yavuz, gerçeğe yaklaştıkça insanın içindeki kötülüğün sınırı olmadığını anlayacaktır. Başkomiser Yavuz: "Eksik Parçalar”, psikolojik gerilim ile polisiyeyi birleştiren, karanlık atmosferi ve unutulmaz karakterleriyle okuru son sayfaya kadar nefessiz bırakacak bir roman.

Yıllar önce ablam öldü, denizin dalgaları arasında kaybettim onu çığlıkları hala kulağımda yankılanırken kaybettim ve şimdi on altı yıl sonra yeniden denizdeyim. Aslında hiç tanımadığımı öğrendiğim ablamın geçmişi ile baş başayım. Onun katili artık ablamın anıları arasında bana seslenen ve onu bulmam için içimi kemiren bir fısıltıdan çığlığa dönüştü. Bu sefer yalnız değilim yanımda tüm dünyanın tanıdığı bir adam var ve bu adam nasılsa bana uzun zamandır kalbimin derinliklerime gömdüğüm bir hissi hatırlatıyor. Güveni ve sevgiyi… İlk kez belkide yalnız değilim. Ablamı kurtarmak zorundayım en azından geçmişimden kurtulmak zorundayım.

Geçmişin karanlık yüzü yıllar sonra aydınlığa çıkar. Peki karanlık mı aydınlığa mahkumdur yoksa aydınlık mı karanlığa, Bir polisin dostluk için yaptığı seçimler bazı hayatların yanan ateşi oldu.. Abisinin intikamı için bu yolda yıllarca inandığı yalanla sevdiği kadını kullanan bir Adam ona koşulsuz şartsız aşık olan bir kadın ve ölümünden sonra bile mektuplarla kardeşine yol gösteren bir Abi, meşale kim için yandı kim için düştü kimi yaktı..

Bir şehir. Üç cinayet. Ve ardında kalan derin bir sessizlik. Başkomiser Okan’ın peşinde olduğu sırlar, suskunluk içinde örülen bir ağ gibi. Susmak bazen zorunludur, ama susturulan sesler mutlaka duyulur. Ve bazen en yakın dostun bile gölgesinde, gerçekler en soğuk yüzünü gösterir. Bu hikâye, kaybolanların ve unutturulanların öyküsü. Sayfalar ilerledikçe, gerçekler bulanıklaşır, şüpheler artar, karanlık büyür. Gerçeği arayanlar için bu yol kolay değil. Çünkü her cevap, yeni bir soru getirir. ⸻ Gazeteci Devrim İplikçi’nin ölümü, sadece bir cinayet değil; şehrin en karanlık sırlarını ortaya çıkaran bir kapı aralıyor. Başkomiser Okan, doğudaki güçlü bir çetenin gölgesinde, sessizliğin ve korkunun içinde gerçekleri açığa çıkarmaya çalışıyor. Şehrin üstü örtülmüş sırları, dostlukların ardındaki ihanet ve susturulmuş sesler, gerçeğin peşindekiler için tehlikeli bir yolculuğun başlangıcı. Devrim’in hayatı ve ölümü, bu yolun hem anahtarı hem de uyarısıdır.

İki farklı bir ruh iki farklı bir insan. Ama tek bir beden. 🪞 ⚰️ 🪞 Ölüm yeni bir yaşamı belirledi. Yalan büyük bir ihaneti koynunda büyüttü. Acı kimliksizliğe bürünüp onu sahte bir bedene hapsetti. Gerçekler silik bir imgeden ibaret olarak kaldı. Yalanlar bir hayatı şekillendirdi. Hiç kimse istediği bedende değildi. Hiç kimse gerçeği köreltemezdi.

Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ` Mafya bozuntusu `karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır. ༺═────❦─────═༻" "Ne var kardeşim bu adamda? Ne sus sus deyip duruyorsunuz? Neden korkacakmışım?" `...` "Adım ejder , bu kadarı da yetmiyorsa diğerlerine `insan kasabı ` diye sorarsan onlar beni titrek parmaklarıyla göstereceklerdir minik serçe" 🪽 Bu kurgunun tüm hakları saklıdır. Metnin tamamı veya herhangi bir bölümü yazarın açık izni olmaksızın hiçbir şekilde çoğaltılamaz yayımlanamaz veya farklı platformlarda kullanılamaz. Aksi bir durumun tespiti halinde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. Bu kurguda yer alan olaylar karakterler ve davranışlar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan unsurların gerçek hayatla herhangi bir bağ kurulmadan yalnızca kurgu çerçevesinde değerlendirilmesi önemle rica olunur. Metinde yer alan hiçbir durum veya davranış gerçek yaşamda kabul edilebilir ya da örnek alınabilir nitelikte değildir.

Okulda işlenen bir cinayet mi? (HER PAZAR YENİ BÖLÜM)

Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu. Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım. O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım. Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz. Varlığım yok oluşun miladı. Yaşamı var oluşun yok oluşu.

Iris Nytheris,krallığın son ifade biriminde çalışan bir kız. Bu krallıkta adalet kesin ve net vesper taşı sayesinde. Vesper taşı ölüleri birkaç dakika diriltip gerçekleri açığa çıkarıyor , suçların ve cinayetlerin önüne geçiyor. Peki Vesper taşı cidden doğrularımı söyletiyor. Kendi kralı prensesi öldürseydi onu caydırır mıydı?

Bir cinayet büroda komiser yardımcısı olan kadın, yeni işlenen cinayet dosyasında iki yıl önce mesleğini bırakmış komiser ile ortak olarak çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri zıt ola ikili başta birbirilerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker, değil mi?

Bazı suçlar karanlıkta işlenmez. Işıkların altında, sessizlikle yapılır. Kimse görmediğinde değil, görenlerin konuşmadığında büyür. Tanık yoksa masumiyet de yoktur. Sadece susmayı seçenler ve suskunluğun bedelini başkalarına ödetenler vardır.

Bir kelebek gördüm ne yapacağını bilemeyen yaşamak için birgünü olan kelebek öldü ve yeniden doğdu o kelebek sahte olan herşeye mahkumdu kendine bile

(+15) Yeniden yazılıyor.

Ali Ve Ahmet iki en iyi çocukluk arkadaşıdır. Bir gün doğum günü partisinde Ahmet hırsızlıkla suçlanır. Bu olaydan sonra ise birden ortadan kaybolur. Ahmet in en iyi arkadaşı Ali ise onu bulmak için uğraşırken acı görüntü ile karşılaşır. Ahmet ölmüştür. İlk başta "İntihar " denerek kapanır dosya . Ancak Ali birinin en yakın arkadaşını öldürdüğüne adım gibi emindir . Olayı araştırmaya başlayan Ali maalesef ki tüm çabalarına rağmen eli boş döner. Tam herşey bitti derken evine ansızın gelen mektup ile yalnız olmadığını anlar. Artık herşey değişmiştir. Gerçekten de Ahmet in katili şu anda yakınlarında , hatta ve hatta tam arkasında da olabilirdi. Şimdi herşey onun aleyhine işlemektedir. Katili bulmak için artık bir adım önde olduğunu anlar ve arkadaşını öldüren kişiyi bulmadan asla pes etmeyecektir.

“Ben gölgelerdeyim. Adımı bilmeyeceksin, ama her çığlıkta beni duyacaksın. Her cinayet bir işaret, her beden bir mesaj. Ben öldürmüyorum… ben seçiyorum. Onların kanı, benim ritüelim. Ve sen, sayfaları çevirdikçe, bu oyunun içine daha da çekileceksin. Adaletin yüzünü takıyorum, herkes bana güveniyor. Ama maskemin altında yalnızca karanlık var. Kim suçlu, kim masum? Bunu öğrenmek için sonuna kadar benimle kalmalısın. Çünkü bu şehirde tek gerçek var: Bir gün sıra sana da gelecek.” LÜTFEN 15YAŞINDAN KÜÇÜKLER OKUMASIN! kORKU VE ŞİDDET BARINDIRIR. VE BİR SERİ KATİLİN AĞZINDAN YAZILMIŞTIR! 27 Mart 2026 saat 09:20

"Adalet susarsa, ölüler konuşmaya başla" Şehir,sembolik bir cinayetle sarsılıyor. Korkunç bir sessizliğe mahkûm edilmiş bir dedektif. Her ceset "Üç maymunun"kanlı bir parçası: görmedim, duymadım, bilmiyorum

Yedi cam fanus. Yedi kasaba. Yedi çiçek. Her fanus kendi içinde mükemmel ama aynı zamanda kendi içinde mahkum. Bir cinayet, bir ipucu, bir bela... Hayatta kalmak ve halkını yaşatmak zorundasın...

Bu hikâyede herkes bir sır taşır. Bazıları yaşatır... bazıları öldürür.

Adalet mülkün temelidir dediler fakat temel kimin elindeydi? Bunu düşündükçe insanın aklı daha da karışıyordu çünkü cevap sandığımız kadar net değildi. Aşk ve Adalet arasında sıkışıp kalmış bir kız aşkına sahip çıkabilir miydi? Bazen insan kalbinin dediğiyle dünyanın dayattığı arasında kalır ve hangi tarafı seçerse seçsin bir şey eksik kalır. Beraber aynı davaya bakan iki yabancıydılar sonra araya Adalet girdi aşk bitti sandılar bir daha görüşmediler, sandılar ki görüşmezsek her şey daha iyi olur Ama unuttukları bir şey vardı umutsuz olmaz aşksız yaşanmaz`dı. Çünkü bazı bağlar, uzaklaşınca kopmaz sadece daha sessiz hale gelir. Kim haklı kim haksız, kimi haklı kimi haksız, haklının da vardır bir haksızlığı, haksızlığın da vardır bir haklılığı... Ve belki de bu yüzden hiçbir karar tam anlamıyla iç rahatlatmazdı. İyi olmak kolaydır zor olan adil olmaktır. en mükemmel Adalet ise vicdandır. İnsan en çok da kendi vicdanıyla baş başa kaldığında zorlanırdı. Soğukkanlı bir savcı, neşeli bir adli tıp uzmanı ile karşılaşır Kader onları pamuk ipliğine bağlayıp çekmişti birbirlerine, ama görmedikleri bir şey vardı pamuk ipliği görünmezdi onlar birbirlerini hissederek buldular ve yavaşça ipi çektiler sonra ise olanlar oldu... Ve hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacaktı.