Annesinin ölümüne sebep olan Türkiye`nin korkulu mafyasına kafa tutan Kardelenin sırada ki avı Araf Vladis`tir. Avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı? - "Bana İhanet ettin Kardelen. Bana yalanlar söyledin" Dinlemiyordu! Dinleseydi ihanet edenin ben olmadığımı anlayacaktı. "Araf Dinler mi-" Sertçe sözümü kesti. "Dinlemiyorum Kardelen! Bu kaçıncı dinleyişim seni? İhanetin sebebi neydi Kardelen? Sevgim sana yetmedi mi? Nasıl sevilir bilmiyorum ki öğretseydin bilirdim!" Elimi koluna koydum. "Araf yalvarırım dinle. Yalvarırım dinle beni bir" Kolunu çekti "Dinleyecek bir şey yok Kardelen. Bana ihanet ettin, ve bende şimdi seni öldüreceğim." Ne ne dedi o?

Yeni kurgum 😁 iyi okumalar

"Bizden bir halt olmaz." dedim. "Senin uğruna değer." dedi. Onu her an satacağımı bilmiyordu. Kimse kabul etmese de ortada koca bir hata vardı. Ve hatalardan ders çıkarmayan ulaşılması zor bir aşk. Bazı sırlar vardır… Taşıyanı hayatta bırakmaz.

Bir öğrencinin hayatı tartışmalı bir cinayete tanık olduktan sonra çarpıcı bir şekilde değişir.

Herkes evinde doğar, ölür. Çiçeğin evi mezarıdır. Ve bir gün herkes evine döner.

Bazı hikâyeler bir ölümle başlar. Ama bu bir cinayetle başladı. Alev Pars, kendi kaderini kendi yazanlardan. Ama o gün kaderini kanla imzaladı. Bir baba yere düştü. Bir kız ayağa kalktı. Ve dünya onun neye dönüştüğünü henüz bilmiyor. Zorla kurulmuş bir evlilik. Gizemlerle örülü bir adam: Toprak Alvay. Ve görünmeyen bir savaşın ortasında kalan bir kadın. Her adımında bir tehdit. Her bakışın ardında bir sır. Her dokunuşta bir ihtimal: ihanet. Ama Alev`in asıl savaşı bugünle değil... geçmişle. ( ilk kitabın ve ilk kez kitap yazıyorum. Belki eksiklerim olabilir. Ama kendimi geliştirmeye devam ediyorum. Destekleyen herkes için şimdiden teşekkürler🩷)

Dolunay ve karan ın tatlı, eğlenceli ve heycan dolu aşk hikayesine başlıyoruzz

Sahi neydi o klişe? "İki farklı dünyanın insanlarıyız" klişesini çok duymuşuzdur. Peki iki gönül sevince seyran olan samanlık bu iki farklı dünyayı birleştirebilecek mi? Tüm Türkiye tarafından tanınan ünlü fenomen Esen Doğaner arkadaşından notları istemek için telefon numarasını alıp Yüzbaşı Rüzgar Gökturan `a yazar... "S-sen o komutansın." "Hangi komutan?" "Benim favori hocamın komutanı hayran olduğum komutan"

Kafede görüp aşık olduğun kişi senden ayrıldıktan sonraki gün evlenirse ve 5 yıl sonra abinin kalbi ile karşına çıkarsa...

K drama tarzı seveceğiniz bi kitap ;) - Ne üvey abisi be

Koray sundur~karen karendar Koray Sundur henüz iki yaşındayken hayatı paramparça olur. Ailesi, düşmanları olan Karen Kalender’in babası tarafından acımasızca öldürülür. Bu olaydan sonra Koray, yıllarca büyürken içinde tek bir duygu taşır: intikam. Yıllar geçer ve Koray güçlü, soğukkanlı ve zengin bir adama dönüşür. Tek amacı vardır: ailesini öldüren adamdan hesap sormak. İntikam planını hazırlarken kader onu beklenmedik bir şekilde Karen Kalender ile karşılaştırır. Bir gün ormanda yolları kesişir. Karen, Koray’ın yıllardır nefret ettiği adamın kızıdır. Koray için bu karşılaşma bir tesadüf değil, kaderin ona verdiği bir fırsattır. İntikam planının bir parçası olarak Koray, Karen’i zorla kendisiyle evlenmeye mecbur bırakır. Ancak ikisi de bilmez ki bu zoraki evlilik, nefretle başlayan ama zamanla karmaşık duygulara dönüşecek bir hikâyenin başlangıcı olacaktır.~♧

Kaçırıldı. Susturuldu. Zincirlendi. Ama kırılmadı. Lina, gücün ve kontrolün hüküm sürdüğü bir dünyada zorla yaşıyordu. Burada kurallar basitti: İtaat et... ya da bedelini öde. Ama Lina hiçbir zaman kurallara uyan biri olmadı. Ve tam her şey karanlığa gömülmüşken bir bakış, bir koku her şeyi değiştirdi. Tehlikeli. Sessiz. Ve tanıdık. Bu bir kurtuluş mu... yoksa daha büyük bir felaket mi?

TokaAvcısı:Mavi sweatshirt. Muz toka. Sinirli kaş. Ve yine gülmemek için kendini zor tutan dudaklar. Senin o "umrumda değil" haline bile ayrı düşüyorum. MuzTokalı:?? Şey... Sen kimsin ve neden kulağımın arkasından mesaj atıyormuşsun gibi hissettim? "İki anonim hesap, binlerce kelime... Ve gerçeğe giden tek bir yol."

İstanbul hayali kuran bir kız... Ailesinin kuralları arasında sıkışmış bir hayat... Ve karşısına çıkan bir teklif: "Benimle evlenir misin?" Ama bu bir aşk hikâyesi değil. Sadece bir yıl sürecek, tamamen formalite bir evlilik... Kuralları olan, duygulara yer olmayan bir anlaşma. Peki ya kurallar bozulursa? Ya kalp, imzalanan sözleşmeleri dinlemezse?

Ve her şey… benim attığım o ilk mesajla başladı: "Komşu Komşu Hu Hu…" Her masal kötü cadının lanetiyle başlamaz. Bazıları bir prenses tarafından yazılır ve sonsuzluğa kadar yaşar. Fakat bu masalda her şey tek bir şeye bağlı: Önce prens, prensesi hatırlamalı... · · ─ ·𖥸· ─ · · O küçük mesaj, yıllardır kalbimin bir köşesinde bekleyen heyecanı uyandırdı. Küçükken yalnızca arkadaşım olan Miraç’la yollarımız ayrı düşmüştü; ama işte şimdi, hayatımın en tatlı karmaşası olarak geri dönmüştü. Her bakışı, her sessiz mesajı kalbimi hızla çarptırıyor, hem gülümsetiyor hem de içimdeki heyecanı kabartıyordu. Kim derdi ki “hu hu” ile başlayan bir mesaj, yılların özlemini ve gençliğin bütün renklerini tekrar getirecek? Ve ben, her anında hem neşeyi hem de kalp çarpıntısını hissederek, bu hikâyeye adım attım.

"Benim dünyamda kahve kokusu vardı, onun dünyasında ise barut... Ben sadece bir kahve içip kalkacaktım, o ise bir vatanı koruyup dönecekti. Kafenin camındaki buğuya ismini yazdığım o adam, bana vatanın topraktan değil, bir çift bakıştan ibaret olduğunu öğretti. 14 Ağustos’ta başlayan o ilk bakış, sonu gelmez bir nöbetin ilk saniyesiydi. AŞİYAN: Hasret kokan bir yüreğin, vatan kokan gözlere duyduğu o ölümsüz sadakat."

Bir adam kıza aşık oluyor ve kız bunu bilmeyip sonralardan öğreniyor

Baktı Mafya ona, içindeki hisleri bakışlarında fark etti. Kadın bu işi zevkle değil, zorunlulukla yapıyordu. Mekânda bulunan herkes kadının dansına şehvetle bakarken Mafya ona sahiplenici bir şekilde bakıyordu. Kadında bir an önce buradan gitmek ister gibi bir hava vardı ve o an Mafyanın içinden geçen cümle şuydu "Bu kadını kurtarmam lazım..."

İhanet aile bildiklerin tarafından yapılırsa o artık kalbini delip geçen bir bıçağa dönüşür.

"Gözden öpmek ayrılık getirir derler Deniz..." 2015 yılının o tozlu köy yollarında, kalpleri sadece birbirleri için atan iki gençti onlar. Biri dalgaları dizginleyemeyen hırçın bir Deniz, diğeri o denizin kıyısında sessizce kök salmış narin bir Gül. Sözler verildi, yeminler edildi. Bir türkü fısıldandı bir ağacın gölgesinde. Ama kader, masum bir duayı 11 yıllık bir sessizliğe mahkûm etti.

" ben kim olduğumu bilmiyorum eren, çok uğraştım ama bulamadım. Ben kimim?" "sen duman`ın içinden çıkan çileksin umay. Bu bizim hikayemiz, ben sana kim olduğunu bulmana yardım ederim yeter ki bu eli tut, birlikte yürüyelim."

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Karadeniz`de aşklar fırtına gibi kasıp kavurur. Mardin`de ise sessiz yaşanır. Zarina, ait olduğu topraklar kadar sertti. Susmayı değil, dik durmayı öğrenmişti. Ta ki Karadeniz`in hırçın rüzgârını sırtında taşıyan o adama kadar; Komiser Demirhan Çakır. Abisinin arkadaşı. Onlar aynı şehrin insanı değildi. Aynı geçmişten de gelmiyorlardı. Ama aynı ateşin tam ortasına düşmüşlerdi.

Ruhunun en izbe kıyılarında yankılanan o tiz yalnızlığın ortasında, her sabah hayata gözlerini mağlup aralamanın kederini bir zırh gibi kuşanan Leyla, hem varlığının hiçe sayılmasından korkan hem de var olmanın yadsınamaz heyecanına kapılıp, henüz keşfedilmemiş bir trajedinin eşiğinde titreyen bir merakla, kendi sonuna doğru sessizce sürüklendi... Korkma Leyla sonunu kucaklamaktan. Herkesten farklı bir sonun yok elbette...

Siz: Allah belanı versin senin Aras! Siz: Beni o kızla nasıl aldatırsın? Siz: Çağırsaydın üçlü yap- Siz: Neyse şu an sinirliyim sana. Siz: Hayır yani madem aldatıyorsun bari gizlice yap amk. Siz: Senin yüzünden okulda adım çıktı. Siz: Aldatıldığımdan değil okulda adım çıktığı için ağlıyorum. Siz: Ben bunu hakedicek kız mıydım?