Yandere olan bir kitap..

Anya volkonskaya evlatlık verildiğini ve gerçek ailesinin türkiyede olduğunu öğrenince direkt türkiyeye gider ama türkiyede bir volkonskaya olduğu duyulunca tüm gazateler ve İnternet siteleri bunu paylaşır anya umursamaz sadece ailesine gider fakat bilmediği şey onlarında masum olmadıklardır

Lunabella... Ay gibi güzel... Ama onun için daha çok `ulaşılmaz` demek. Kendine bu ismi verdiğinde doğduğu dünyanın karanlığını düşünmüştü. Kendi yolunu kendi aydınlatmalıydı. Yanmayı bile göze alırdı. Kendi için gerçekten bir şey istemişti ve yanmayı dahi göze aldı. Her aydınlığa sebep olan bir karanlık vardı. İşte başta, en çok da bu yüzden Lunabella`ydı. Lunabella daha güçlüydü, daha soğuk görünürdü ve ulaşılmayacak kadar uzaktaydı. Tüm bakışlar onun üzerindeydi. Sahne ışıklarının altında kusursuz bir soprano, ulaşılmaz bir ses, dokunulmaz bir hayaldi. O bir ay gibi parlarken sahnede herkes ne kadar büyüleyici olduğunu konuşurdu. Kimse daha ilerisine gidemezdi. İşte en sonunda da bu yüzden Lunabella`ydı. Çünkü o ulaşılamazdı. Ancak o ışıkların ardında gölgelerin arasına saklanan gerçekler, karanlık bir dünyanın ve silinmeyen bir geçmişin emarelerini taşıyordu. Tüm bunlara sebep olan o karanlık, bir başkasının doldurduğu varlığıyla artık daha az yalnız hissettiriyordu. Daha az korkunç, daha katlanılabilir. Daha cesur, daha özgür. Gerçek sen, sen olduğunda bir insanın yanında; kim bu güveni hissetmezdi ki? Kim buna tutunmazdı? Bir ilk yaşanıyordu. Valerio ona yaklaşırken, Isabella ilk kez kendini güvende hissetti. Isabella ona güvenirken, Valerio ilk kez tereddüt etti. Ne var ki bazı ilkler, sonu getirir; Sonuçta... ay bile ışığını ödünç alırdı, değil mi? -

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

Bir gün gökçe yeni bir siteye taşınır ve sonrasında o sitede herkesin kendine ait bahçesi vardır boran fazla sesli müzik dinler o müzikte komşu kızıdır sonrasında gökçe gıcık olur ertesi gün camı izlerken onun ortak bahçede olduğunu görür ve iner kavga ederler sonrasında boran sakın bahçeme gelme der sonraki gün gökçe topu erkeğin bahçesine kaçar gene kavga sonra kızın abisi (Ali) kızdan habersiz o kişiyle arkadaş olur bu yüzden de samimmi olurlar ve büyüdüklerinde bir mahalle düğününde boran...

En olur olmadık anda zorla evlilik aşka dönüşürse ne olur

Bir genç kızın yaşamı ve hayatın acımasızlığı...

Geçmişe kanla yazılmış iki isim.. Biri gerçeğin ortasında.diğeri gerçeğin peşinde. Yaklaştıkça her şey daha tehlikeli hâle gelir Çünkü bazı şeyler kurtuluş değil tuzaktır. Kitabımdaki alkol,intihar,öpüşme vb. Şeyler özendirme amaçlı değildir

Ahu ve Ateşin arasındaki bağ güçleniyor mu?

aşk. mafya. ressam.

Soğuk bakışlı bir adam… Fırtınaların ortasında savrulan genç bir kadın… Ve kaderin onları aynı kıyıya sürüklemesi. Liman Savar, hukuk fakültesinde okuyan sıradan bir öğrenciydi. Ta ki babasının karanlık bir mafya babasına borçlandığını öğrenene kadar. Borcun bedeli, imzalanmış bir senet değil; kızının hayatıydı. Tam da o anda karşısına çıktı Kuzey Arvas. Küllü buz mavisi gözleri, buz gibi duruşu ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla soğuk bir CEO. Ama Kuzey sadece iş dünyasının güçlü bir ismi değildi; karanlık sırları, geçmişin gölgeleri ve tehlikeli bağları vardı. Bir yanda onu borcun karşılığı olarak isteyen mafya… Bir yanda istemeden de olsa Liman’ı koruyan, ama aynı zamanda en çok korkması gereken adam Kuzey. Okyanusun ortasında bir fırtına gibi, iki yabancının yolu aynı limanda kesişti. Ama her liman güvenli değildir… Bazen en tehlikeli yer, kalbin sığındığı yerdir.

“Ne borcu?” dedim. Gittikçe korkmaya başlamıştım. “Boş ver orasını. Benim sana bir can borcum vardı. Ben bunu annenin canını almayarak ödüyorum. Sen de abimin kanı için benimle evleniyorsun.” Bu adam ciddi miydi? Ne demek bana can borcu vardı ve ne demek onunla evleneceğim? Hangi birine şaşıracağımı bilemiyordum.

Kardeşimin hastane tedavisi için bir tefeciden borç aldım... En fazla ne olabilir ki?

Katilime aşık mı oluyorum...

Çiçek bahçesinde tanışmaları

Bazı hikâyeler… dışarıdan bakıldığında sıradan görünür. Ama içine girdiğinde… her şey değişir. Dora için her şey, sadece yeni bir başlangıçtı. Yeni insanlar, yeni bağlar… ve hiç beklemediği kadar derin duygular. Ama bazı kalpler… çoktan kırılmıştır. Ve bazı insanlar… sevilmeyi değil, sadece hayatta kalmayı öğrenmiştir. Karan’ın gözlerinde sakladığı karanlık, Uraz’ın gülüşünün ardındaki gerçek, ve geçmişin asla tamamen gitmeyen izleri… Hepsi bir araya geldiğinde, hiçbir şey göründüğü gibi kalmaz. Sevgi gerçekten her şeyi iyileştirebilir mi? Yoksa bazı yaralar… sadece üzeri örtülmüş acılar mıdır? Belki de asıl soru şudur: Bir de bana sor… gerçekten ne hissediyorum?

“Bana inanmak zorundaydı. Bana inanması gerektiğini ona inandırmam gerekiyordu”

Bella, 9 Haziran 2013`de sevdiği erkek, Eric tarafından öldürülür. Ve sadece 3 gün sonra, herkesler onu unutur. Ancak bir adam vardır ki, Trick. Bella`nın öldürüldüğü sokakta bir telsiz görür, bu telsiz o anki sesleri değil. Geçmişdeki çığlıkları, yardım isteklerini duyurur. Bir ölü ve bir diri aşık, nasıl kavuşabilir ki?

Kül Kedisi masalını bilir misiniz? Orada prenses gece yarısı balodan kaçarken... Bazılarıysa alevlerin içinden çıkar. Yıllar önce çıkan yangında herkes bir şey kaybetti. Kimi gücünü, kimi vicdanını... O ise çocukluğunu bıraktı alevlerin içinde. Geride yalnızca iki şey kaldı: Bileğinde taşıdığı yanık izi, ve annesinin büyütmeye kıyamadığı beyaz zambaklar. Şimdi ise karanlık bir dünyanın tam ortasında, yanlış insanlarla aynı masaya oturuyor. Hayatta kalmayı biliyor, güvenmeyi değil. Geçmişi ise küllerin arasından çıkıp her gece yeniden karşısına dikiliyor. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Şehrin en tehlikeli soyadlarından birine sahip olan o adam, baktığı her şeyi kontrol etmeye alışmıştı. Ama bu kez karşısındaki kız, yıllardır gömdükleri sırların tam merkezindeydi. Bazı yangınlar söner. Bazıları insanın içinde yaşamaya devam eder. Ve bazı masallar... mutlu sonla bitmez. Peki bizim hikâyemiz nasıl bitecek? Bir masal gibi mi... Yoksa külle yazılmış bir kader gibi mi? Bunu öğrenmenin tek bir yolu var. Sizi Kül Kedisi`nin hikâyesine davet ediyorum. Ve emin olun... bu hikâye uzun süre aklınızdan çıkmayacak.

Ar69fı7stügısto0fucj

Bakışları üzerimden geçer, arkamdaki bir duvara ya da yanımdaki birine odaklanırdı; sanki ben camdan yapılmış bir boşluktum. Göz göze gelme ihtimalimiz, bir yıldız kayması kadar nadir ve imkansızdı benim için. Oysa ben, onun her mimiğini, çayını kaç şekerli içtiğini, güldüğünde gözlerinin kenarında oluşan o ince çizgileri ezberlemiştim. Ben ise görünmez olandım... Kendi hikâyemin içinde hapsolmuş, başkalarının saadetine dekor olmuş bir figürandım sadece.

İmkansız Aşk Aile Yüzleşmeler

"Sadece bir mesajdı; geri dönüşü olmayan bir oyunun ilk hamlesi." Görünmez bir duvarın arkasına saklanıp en ulaşılamaz olana dokunmak eğlenceli gelmişti. Ancak oyunun kuralı değiştiğinde, avlayan değil avlanan olduğumu fark ettim. Şimdi o kaçtığım fırtına tam karşımda duruyor ve tek bir soru soruyor: Saklanacak bir ekran kalmadığında, nereye kaçacaksın?

Artık Nehri Gümüşhan değildim. Artık Nehri korhanlıydım. Babamın katılının torunuyla evlıydım hemde Allah katında. Bır kez daha nefret ettım kendımden. Bır kez daha af dıledım babamdan. O an arkamdan onun sesini duydum. "Artık benımsın, benim karımsın Nehri Korhanlı."

*Önceki hesabım silindiği için başka bir hesaptan yeniden yazmaya başladım. ★★★ Bir doktor ve onun katilin hikayesi... "Sadra..." Elindeki küçük neşteri sol elinin parmakları ile çevirerek etrafta yavaş adımlarla dolanıyordu ve bakışlarını elindeki neşterden hiç çekmiyordu. Aniden olduğu yerde durdu ve bana bakmaya başladı. "Sadra ne demek biliyorsun, değil mi?" Hızlıca, biraz da adrenalinin verdiği hızla başımı aşağı yukarı salladım. Bakışlarını bir kaç saniyeliğine bana çevirdi. Bakışlarını tekrar benden çektiğinde elindeki neşteri çevirmeye devam etti. "Sadra... Asalet demek" Bana bakmadan söyledikleri ile şaşırmıştım çünkü ismimin anlamını çok az kişi biliyordu ve bu devirde neredeyse hiç kullanılmazdı. Elindeki neşteri çevirmeye devam ederken gözlerindeki nefret beni buldu. Gözleri gözlerimdeydi. Zaten yüzündeki maskeden dolayı sadece gözlerini görüyordum. Yemyeşil, koyu yeşil gözleri vardı ve az ışıklı bir ortamda olmamıza rağmen gözlerinin rengi çok belliydi. Bir anlık cesaretle, "Ne istiyorsun?" Diye sordum. Bu sefer elindeki neşteri hızla bana doğru fırlattı. Ellerimi hızlıca başıma koyarak başımı eğdim aynı zamanda da başımı başka tarafa çevirmiştim. "Bunun cevabını zaten biliyorsun!" Ellerim başımı koruduğu, kollarım gözümün önüne geldiği için hareketlerini ve gözlerini göremiyordum. Öfkeli sesi beni iliklerime kadar titretmişti ama hayır, benden ne istediğini bilmiyordum. •Bir doktor ve bir katilin hayatı ne kadar normal olabiliyorsa kitap o derece normaldir. •Sadra isimli yazılan ilk ve tek kurgudur. Çalınması durumunda gereken yerler baş vurulmaktan çekinilmeyecektir. •Kitabıma bir şans vermenizi tavsiye ederim. Yazılma tarihi: 19/06/2024 Paylaşılma tarihi: 01/01/2025 (Wattpad`de de mevcuttur.) İyi günler dilerim🍂🍁🤎