Beni saf sanıyordu fakat ben saf olacak en son kişi bile değildim. Nefret ve kinim beni güçlü kılan şeylerdi. Ben tilki kadar kurnaz olan zekamı babamdan almıştım, Ben manipülasyon yeteneğimi babamdan almıştım, Ben sadece dış görünüşümü değil her özelliğimi babamdan almıştım.. Fakat ailem dışındaki hiç kimse bunun farkında değildi. Ben kim miydim? Ben Simay Soykan, Kenan Soykan`ın biricik kızı, Ben Kenan Soykan`ın saf rolü yapan psikolog kızı, Ben Kenan Soykan`ın her şeyin içinden geçecek kızı, Ben Kenan Soykan`ın konu ailesi olduğunda sevdiği adamı bile gözü görmeyecek kızı...

geçmişte yaşanan olayın intikamını teker teker alınır. Ama bu intikamı Alan kişi öğrenen esel şoka uğrar çünkü hiç beklemediği birisidir.

Yaman Ali, Melih, Meyra ve Havin arasında geçen acı bir aşk hikayesi... Yaman Ali yıllarca Meyra`yı kalbinde taşımışken, Meyra yıllarını onun kardeşini sevip beklemekle geçirir. Yıllarca sevip beklediği adam, yıllar sonra başka bir kızla evlenerek döner...

Milli istihbarat teşkilatından Asena bir göreve çıkar bu görev terör ile alakalı olduğu için özel harekattan bir timle beraber çalışmalıdır

Özgür Tamay`ı kucağına alıp musluğa doğru yürüdü. Elini yüzünü yıkayıp, Ertük`ün çitlere astığı ceketi alıp yolcu koltuğunun üzerine koydu. Tamay`ı oraya oturtup kemerini bağladı. Çiçeğin tepkisini çok merak ediyordu. "Annen bize çok kızacak." Küçük kız omzunu silkti. "Baba ben asker olmaya karar verdim." Özgür kızına bakıp konuşmaya başladı. "Bak, beni örnek alman güzel bir şey ama... Annen duyarsa bana kızar. Bu düşünceyi aklından sil tamam mı? Hem sen kolay mı zannediyorsun askerliği? Yapamazsın sen, narin bir şeysin." Tamay sustu. Bu susma şekli babasına trip attığını belli ediyordu.

"Bana söz vermiştin." Çaresizce ona bakıyordum. "Dedin ki seni kimseye verm-" "Karını da al git" bakışlarım donuklaştı. `Karıni da al git` diyen o muydu? Çaresizce ona bakarken yere düştüm. Hala ona bakmaya devam ettim bana bunu yapamazdı ona güvendim o bana söz verdi.. "Bundan sonra birilerinin karılarına göz dikmezsin diye umuyorum" "Karında oğlu da umrumda değil kardeşimi ver" sakinliği beni yıktı.. Daha dün akşam beni öpen adam şimdi umrumda değil mi diyordu?.. Özet:bir kızın küçük yaşta zorla evlendirilip oğlu ile o adamdan kurtulmaya çalışması.

Mizgin Kalyoncu, şımarık ve prenses gibi yetiştirilmiş bir ressamdır. Gümüşhane`nin bir köyünde yaşamaktadır. Sıcak bir yaz gününde, festivalde horon teperken yanında oynamaya başlayıp kavga ettiği askerin, aslında küçükken evlenip Almanya`ya gitme sözü verdiği çocukluk arkadaşı olduğunu bilmemektedir. Ağır başlı Yüzbaşı Sadi Ilgaz ile patavatsız Mizgin`in atışmalı aşk hikayesini okumaya ne dersiniz?

Zerox:Gerizekâlı herif hilemisin lan sen Kairo:Ben hile değilimde sen botsun gibi Zerox:seni bulacağım oğlum ben

Zengin ve güçlü iki genç, düşman gibi görünse de, malikanede başlayan çekişmeleri onları istemeden. Birbirlerinin hayatına sürükler.

Bir zamanlar en sevdiğim çiçek papatyaydı. Benim kalbimde umudun bir simgesi haline gelmişti sanki. İçimde tüm kırıklıkları yutup tüm güzelliğiyle onları sakladıklarını düşünürdüm. Saklamakla kalmaz orayı silerdi. O kırıklıkların varlığını unuttururdu güzelliğiyle. En azından o zamanlar böyle düşünürdüm. Tüm her şeye rağmen içimde yeşerttiğim bir umudun simgesiydi bende. Fakat yanıldığımı çok sonra anladım. Orada hiç bir zaman bir umut yeşermedi. Her şeyin bir yansıması vardır. Bu da bir yanıltmacanın yansımasıydı içimde. Orada hiç bir zaman umut yoktu. Şimdi orada gördüğüm tek şey kanlı bir papatyayı andırıyordu bana. Kanayan bir papatya... Bu hikayede geçen kişi, kurum, olay ve mekanlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve kurumlarla olan benzerlikler yalnızca bir rastlantıdır.

Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman`ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi...

Bir mektupla başladı herşey ailem yine bana sınav olacaktı ,ben aydınlıktan karanlık o geceye gidecektim benim doğduğum geceye bir doğuş bir yok oluş tarihiydi ogece

Tutsak bir beden ama özgür bir kalp...

Rose babasından kalan mirası kabul edecekmi ? Rose aşk sandığı aslında neydi?

Bu hikâyede, geçmişteki hüzünler dışında hüzün yok. Hep mutluluk, sevinç eğlence var. Akılsız, saf bir şeyden haberi olmayan kızlardan da yok. Kötü çocuk kötü kız diye bir şey de yok. Arkadaşlık, dostluk, aile var. Mutsuzluğu anlatan kitaplara rağmen mutlu olanların da olduğunu anlatan hikâye. 🌼 Hikayemde Herkes Başrol.

Yirmi beş yaşındaki savcı Helin Ece Esen, aldığı bir davanın sadece mesleki bir görev olduğunu sanıyordu. Ta ki dosyanın satır aralarında babasına uzanan karanlık bir sır saklı olduğunu fark edene kadar. Davanın baş şüphelisi Bora Alp Alazar, hayatının en büyük gerçekle yüzleşmek üzeredir. Suç mu, kader mi, yoksa kurulan bir oyun mu? İkisini birbirine bağlayan isim ise tek bir kişidir: Baran Altuğ.

Onlar, sessiz bir bakışla başladı; adını koyamadıkları duygular, suskunluk ve korkularla örülü bir yolculuğa… Hayatın zorlukları, aile baskıları ve mesafeler onları ayırsa da, kalplerindeki sevgi hiç bitmedi. Zamanla yeniden buluştular; gizliliğin gölgesinden özgürlüğe, belirsizlikten umut dolu yarınlara doğru… Birlikte hayaller kurdular, geleceği planladılar ve her engelin üstesinden gelmeye kararlıydılar. Ve sonunda, cesaretin ve sabrın en güzel sembolü gerçekleşti: Galata Kulesi’nin gölgesinde yapılan evlilik teklifi… Bu hikâye, aşkın sabır, güven ve cesaretle her engeli aşabileceğini, bazen sessiz bir bakışın bile bir hayatı değiştirebileceğini anlatıyor.

“Bu hikâye, reenkarnasyon ile delilik arasındaki çizgide yürüyen bir kraliçenin anlatımıdır.”

Aurora – Asila Yeraltının karanlık kalbinde, sadece seçilmişlerin bildiği bir kulüp vardır: Aurora. Dört grubun — Alpha, Beta, Sigma, Gamma — hüküm sürdüğü bu gizli dünyada, güç, sadakat ve ihanet birbirine karışmıştır. Her hafta ölümcül yarışlar düzenlenir, maskelerin ardında savaşan kimse gerçek yüzünü göstermez. Ama Aurora sadece bir dövüş arenası değildir… Kazanmak, hayatta kalmaktan fazlasını getirir: saygı, güç, sürgünden dönüş — ve belki de özgürlük. Kaybetmek ise bazen sadece ölmek anlamına gelmez… "Aurora", yeraltı dövüşlerinin, yasak ittifakların ve karanlık sırların arasında kimliğini kaybetmeden hayatta kalmaya çalışanların romanı. Her maske bir hikâye saklar — ve her hikâye kanla yazılır. Onlar maskelerinin ardına gizlenmiş savaşçılardı. Kim olduklarını unuttular, çünkü Aurora’da isimlerin değil, galibiyetlerin değeri vardı. Ama biri, kuralları yıkmaya cesaret etti. Ve o gün, Aurora’nın ışığı ilk kez karardı.

Ben Lina, peşimde olan bir adamdan kaçarken kurtulmak için başka bir adamın arabasına binmiştim. Acaba bu adam da kaçtığım adam gibi biri miydi, yoksa beni kurtarabilecek biri mi?

Babası yüzünden annesi ile birlikte şehirden şehire kaçan Rüya’nın hikayesi bu.En sonunda annesi ile geçirdikleri bir kazanım sonucunda Rüya yetimhaneye yerleştirildi.Aslında başlarda her şey güzeldi , en yakın ve tek arkadaşı Emirhan ve onu canından çok seven bakıcısı Gül.Bu kadardı ve bunlar Rüya’ya fazlasıyla yetiyordu.Yıllar hızlıca akıp gitti, Rüya ve Emirhan büyüdü , her şey çok güzeldi taki o balo gecesine kadar.O geceden sonra hiç bir şey normal olmayacaktı Artık Rüya bitmişti , Kâbus başlamıştı.

Gt yapıyorum.Kendi kitabı için tanıtım isteyen mesaj atsın onun haricinde kendi okuduklarımı yapıyorum.

“Üniversitesini bitirip kendi şehrine gelen Gece’nin ailesi yüzünden zorla evlenmesini okuyacaksınız”

Herkese güven zordu benim için. Hayatta hep doğru insanı bulamazdım. Vazgeçtiklerim vardı, sevipte vazgeçtiklerim. Hayatıma iyi gelenler vardı, iyi geliyor sandıklarım. Ve ben, ben artık doğru sevgi ve güveni buluyordum. Kendim deniyordum. Güven bulunan en zor şeydi. ________________________________________________ Çünkü hep geride kalanlar anılar olurdu. Herşey giderdi, herşey unutulurdu ama anılar gitmez, unutulmazdı. ___________________________________________ "Sen niye bu kadar tatlısın dansçı kız?" "Bilmem? Belki sadece yakışıklıma tatlıyımdır?" ___________________________________________ Söyle bakalım? Beni ne kadar seviyorsun?" Kafamı ona çevirdim ama boyu uzun olduğu için kafamı biraz kaldırmak zorunda kalmıştım. "Gözyaşı kadar." Dedim. Kaşları çatıldı. "Gözyaşı kadar?" "Hıhım. Gözyaşı dışardan küçük ve anlamsız, boş bir şey gibi gözüksede içi anlamlı ve de büyüktür. Ben de sana olan sevgimi gözyaşına benzetiyorum."

Yurt dışında 20`den fazla ülkede basılan kitabımın Türkçe adaptasyonu. Çeviri değil, adaptasyondur. Eğlencesine okunması tavsiye edilir. Mantık hataları olabilir. Kıvanç Avcı çok az şeye takıntılıydı: futbol, o altı yaşındayken eşyalarını toplayıp evi terk eden annesi ve babasının sevgisini kazanmak için başarması gerekenler. Bal Derinöz bu listeye dahil edilemezdi ve edilmemeliydi. Bal, Kıvanç, Derya, Mert ve Çınar. Bu kitap bu beş kalbi kırık çocuğun bir araya gelerek hayatla barışmaya çalışmalarını anlatıyor.