"Bazen bir günlük susar, ama içindeki çığlıklar asla..." “Gerçek, bazen sustuğun yerde başlar...”

“Baban sattı seni yıldız “ dedi bana “ Benim babam asla böyle bir şey yapmaz”dedim “ Niye bu kadar kendinden eminsin ya artık benimsin şurayı imzala” dedi “ seninle asla evlenmem”dedim “ Onu imzalayacaksın yıldız ölüm fermanını imzalayacaksın”

1. Gün: Oysaki her şey çok normaldi. 7. Gün: Karantina başlayalı 7 gün olmuştu ve bir kaç gün sonra bitmesini umuyorduk. 9. Gün: Oslo alevler içerisindeydi. Ljubljana karanlığa gömülmüştü. Lima`da yaşayan kimse kalmamıştı. İstanbul sessizlik içindeydi. Geri kalan günlerde ne olacağını kimse bilmiyordu...

Her gerçek bir gün çıkar;ne kayıp izler vardır yolunu bulan,ne ruhlar vardır yıllar sonra karşılaşan...ama asıl yalan vardır insanın dünyası`nı yıkan. İşte kayıp izler kitabı da budur; iki ruh yıllar sonra karşılaşır, yalan ve çaresizlik dünyasını karanlığa çevirir. Bu kitap her acının kalemini yazdı. Bu kitap kayıp izlerin kalemiyle sonlandırdı.

GÖLGE VE NOTA "Bitti dediğin yerde nota biter, gölge başlar." Nehir Yıldız, abilerinin karanlık dünyasından gelen ağır bir darbeyle ruhunu ve sesini kaybetti. Tenindeki izler ve kalbindeki sessizlikle bir başınayken, sığınabileceği tek bir yer vardı: Yer altının en güçlü ve en tehlikeli adamı, Demir Yalçın. Demir için bu sadece bir emanetti; ta ki Nehir’in gitarından dökülen o yaralı notalar, onun buz tutmuş dünyasını sarsana kadar. Biri susturulmuş bir melodi, diğeri ise onun etrafına örülmüş aşılmaz bir duvar... Düşmanlar pusuda, geçmiş kapıda. Herkes gittiğinde, nota susar mı yoksa gölge onu sonsuza dek korur mu?

Lee Felix 5 yıldır tanıştığı Hwang Hyunjine karşı hisler besliyor fakat asla açıklayamıyor. crınge gelebılır ıyı okumalar dılerıım :33

Lina, kimsesizliğin ve mutsuz bir hayatın içinden çıkıp kendi cafesine sahip olmayı başarmış genç bir kızdır. Sessiz bir ara sokakta, lanetli olduğunu bilmediği bir dükkânda yeni bir başlangıç yapar. Ancak geceler uzadıkça, karanlık derinleştikçe Lina yalnız olmadığını fark eder.

Soğuk bir kış gecesi, kimsenin cesaret edemediği o ormana adım attı Yankı Sönmez. Ama bu sadece bir macera değildi. Bu, bir tuzağın başlangıcıydı. Terk edilmiş bir ev. İçeriden açılmayan bir kapı. Ve duvarlara kazınmış kanlı bir mesaj: “Yalnız olduğunu mu düşünüyorsun?” Yankı, karanlık bir labirentin içine hapsolduğunda, yalnız olmadığını fark etti. Her adımda bir sır, her köşede bir tehdit. Ve her şey, onun için hazırlanmıştı. Bu evde ölüm sessiz değil. Bu labirentte çıkış yok. Ve bu hikâyede, hayatta kalmak bir ihtimal değil—bir mücadele. Dilay Türk’ten psikolojik gerilim ve korkunun sınırlarını zorlayan bir roman: KANLI LABİRENT Adımını attığın anda, artık geri dönüş yok.

Eda Akkurt hala çocukluğunun travmalarını atlatamayan bir kadındı. Geçmişini unutmaya çalışırken hayatına giren kişi onu en derinden sarsar ve geçmişinin tüm perdelerini aralar. Diğer yandan da onu sürekli izleyen bir mesajcıyı bulmaya çalışır. Bir yandan geçmişinin karanlık tarafıyla uğraşırken diğer yandan da hayatında yeni kararlar alıcaktır.

Bir şehir. Bir mafya lideri. Bir kadının adalet arayışı. Bu şehirde güç, kanla yazılır. Ve Karan Demirsoy, bu kuralın yaşayan hâlidir. Yeraltı dünyasının zirvesinde duran Karan, ihanetin affı olmadığını bilen, merhameti zayıflık sayan bir mafya lideridir. Adı fısıltıyla anılır, verdiği söz ölüm kadar kesindir. Onun dünyasında duygulara yer yoktur. Ta ki Duru Akın’a kadar… Hukuk stajyeri olan Duru, babasının ölümünün ardındaki karanlığı aydınlatmaya çalışırken kendini Karan’ın hüküm sürdüğü cehennemin tam ortasında bulur. Nefretle başlayan bu karşılaşma, zamanla tehlikeli bir çekime dönüşür. Çünkü Duru, Karan’ın kurduğu düzeni sorgulayan tek kişidir. Ve Karan, ilk kez bir kadının karşısında geri adım atmak zorunda kalır. Ancak yeraltı dünyasında aşk, en ölümcül zaaflardan biridir. Karan’ın acımasız hasmı Rauf Keskin, bu zayıflığı fırsata çevirmek isterken; perde arkasındaki asıl oyun kurucu Serdar Bozkurt, herkesi birbirine düşürecek hamlelerini çoktan yapmıştır. Karan’ın en güvendiği adam Taylan bile geçmişin gölgesinden Bu hikâye; kurşunların hedef şaşırdığı, ihanetin sessizce büyüdüğü, ve bazen bir kalbin, bir bedenden daha kolay öldüğü bir dünyanın hikâyesi. Kalbime Sıkılan Kurşun, mafyanın karanlığıyla aşkın kırılganlığının çarpıştığı, her sayfası gerilim ve tutku dolu bir başlangıç.

0541**: Öleceksin 0533**: Kimsiniz? 0541**: yakında öğrenirsin;) 0533**: Çok korktum ama lütfen bir daha olmasın. *engellendi* Telefonumu kapatıp cebime koydum. Son zamanlarda böyle eğlence isteyen kişiler artmıştı. Derslerin verdiği stresle bu tür oyunlara katlanamaz hale gelmiştim. Gittikçe ağırlaştığını hissettiğim çantamla birlikte okuldan çıktım. Okul çıkışında yaşanan kalabalıktan bir an önce kurtulmak için adımlarımı hızlandırmıştım ki gelen mesajla duraksadım. Az önceki kişiden gelmişti. İyide ben bunu engellememiş miydim? 0541**: Seni ilk gördüğüm andan beri öldürmek istiyorum. 0533**: Bak kardeş eğer oyun istiyorsan yanlış kişiye çattın. 0541**: İçimde sana karşı beslediğim bir öldürme arzusu var. 0533**: Tamam birader lütfen içindeki arzuları kendine sakla ve bir daha yazma. Yoksa bundan sonrasını polise anlatmak zorunda kalacaksın. 0541**: Polislerle aram pek iyi değildir:) ama seninle iyi anlaşabiliriz ha ne dersin? Böyle oyunlara kanacak değildim. Ama nedensizce içim ürpertiyle dolmuştu. Anlık refleksle kafamı kaldırdım. Karşımda bana göz kırpan bir adamı görmemle elim mesaj kısmında kaldı.

Her şehirde iki yüz vardır: görünen ve görünmeyen. Yerüstünde saygın iş adamı Aras Demir, yeraltında acımasız korhan karahan .. her ikisinin de aynı kişinin efendisidir. Almanya’da kazandığı düzen, İstanbul’un kaotik sokaklarında test edilecek. Eski düşmanlar, seçici sevkiyatlar ve ihanet… Bu oyun sessiz ama ölümcül. Hazır mısınız

Gündüze ulaşna kadar vazgeçmek yok

Ölüler sevebilir mi? Evet.

Psikolog-Suikastçı Yağız intikam için çıktığı yolda başarılı olabilecekmiydi ? Hayallerinin peşinden giden Efsun kalbini mi yoksa aklını mı dinleyecekti ?

İnsanı insan yapan en önemli şey, içindeki duygulardır. Peki ya bu duygular tamamen yok olur ve geriye yalnızca vahşet kalırsa? Son üç yılın en vahşi cinayetleriyle adını duyuran Toka, yeni kurbanlarının peşindedir. Masumiyetin yok oluşunu kaderin bir lütfu olarak gören Toka, yirmi iki gencin daha hayatını hedef alan entrikalarla dolu bir oyun hazırlar. Ancak bu kez oyun, öncekilerden çok daha farklıdır. Başarılı görevleriyle tanınan Altay Dinçer ve ekibi, Toka’nın hedef aldığı masum insanları korumak ve onu yakalamakla görevlendirilir. Fakat ekibe sonradan katılan yeni bir birim, tüm dengeleri altüst eder. Bu kaosu fırsata çeviren Toka, ilk hamlesini yapar ve ajanların ölümcül bir hata yapmasına neden olur. Yirmi iki yaşındaki Doğa Altun, arkadaşı Ela ile birlikte açtığı anaokulunda sakin bir hayat sürerken, diğer yirmi gençle birlikte Toka’nın gazabına uğrar. Böylece huzurlu yaşamları, ölüm kokan bir oyunun parçası hâline gelir. Bu bir ölüm değildi... Bu bir son da değil… Bu, ölüm kokan hayatların yalnızca ön fragmanıdır. Tüm Hakları saklıdır.

Pars bir gece trenine biner. Elinde tek yönlü bir bilet vardır: Son istasyon. Bir cenazeye yetiştiğini sanmaktadır. Kimin cenazesi olduğunu bilmez. Ama gitmezse affedilmeyecek bir borç vardır. Her vagonda bir cinayete tanık olur. Kimse bağırmaz. Kimse yardım istemez. Kimse onu fark etmez. İstasyonlarda inmeye çalışır. Kapılar açılır. İnsanlar iner. Pars inemez. Vagonlar ilerledikçe cinayetler değişir. Yöntemler çeşitlenir. Ama bir şey sabit kalır: Pars hep oradadır. Tanık mı, yolcu mu, yoksa sebep mi olduğu sorusu, her bölümde biraz daha ağırlaşır. Tren ilerlemez; Pars’in içinden geçer. İnemeyen, suçluluk, bastırma ve yüzleşme üzerine kurulu, karanlık bir psikolojik gerilim. Okuru ileri götürmeyen, içine çeken bir yolculuk. Bazı insanlar trenden iner. Bazıları ise… hiç inmemelidir.

Bir gece. Bir okul. Ve kızlar tuvaletinde yatan bir ceset. Seda, hayatında ilk kez korkunun bu kadar yakından baktığını fark ettiğinde artık çok geçti. Yanında, adını bile bilmediği bir çocuk vardı. O, masum olduğunu söylüyordu. Ama bu gece kim masumdu ki? Hayatının sonunu getirebilecek bir ihanetin ortasında kaldığını nasıl bilebilirdi ki. Susmak zorundaydı. Güvenmek zorundaydı. Ve hiç istemediği bir suçun tam ortasında kalmıştı. Umut, Barış, Kerem ve Seda bu yola nasıl olduğunu bilmeyerek de olsa bilerek çıkmışlardı ve sonunun ne olduklarına bile emin değillerdi. Cinayet, sırlar ve zorunlu bir ortaklık… Bu hikâyede asıl soru “kim öldürdü?” değil, “kime güvenebilirsin?”

Ailemi kaybettikten sonra, beni hayatta tutan tek şey intikam oldu. Bir tarikatın zoruyla, kimliğimi geride bırakıp bir kasabaya doktor olarak geldim. Görünürde iyileştirmek için… Gerçekte ise Alper Tunga’yı öldürmek için. Bu yolculuğun yalnızca karanlıktan ibaret olacağını sanıyordum. Oysa kader, planlarımı paramparça edecek sürprizler hazırlamıştı. Gerçekler, yalanlar ve kalbimin hiç hesaba katmadığım sesiyle yüzleşmek zorunda kaldım. Ben Selis Alver. Karanlığın içindeki ateşin sesiyim. Beni bu yoldan kimse çeviremez. Çünkü intikam, susturulamayan bir ateşin fısıltısıdır.

Arkadaşının ölümünden sonra, Kolpa bir karar verir. Aslan adındaki gizemli adamı öldürmek zorunda kalacaktır. Nazlı’nın en yakın arkadaşının ölümünden sonra hayatı değişir. Nazlı birden kendini bambaşka bir hayatın pençesinde bulur.Onu takıntı hâline getiren Can peşini bırakmaz ve Nazlı`nın hayatını zindan eder. Onu elde etmek için her yolu deneyecektir.

Bazı kapılar açılmaz. Bazıları ise açıldığında, geri kalan her şeyi kapatır. Genç gazeteci Emir, İstanbul’un Balat semtinde kimsenin girmeye cesaret edemediği eski bir köşkün izini sürmeye başladığında bunun sıradan bir haber olmadığını bilir. Ama bilmediği şey şudur: Bu köşk, gerçeği arayanlardan bedel ister. On dört kapı. Her kapının ardında bir suskunluk. Her suskunluğun ardından bir ölüm. Emir ilerledikçe yalnızca köşkün karanlık geçmişiyle değil, kendi hayatı boyunca görüp sustuğu her şeyle yüzleşir. Tanıklık ettikleri, yazmadıkları, bilerek görmezden geldikleri… Köşk, ona yeni sırlar sunmaz; eskilerini geri verir. Bu hikaye, bir korku hikâyesi değildir. Bu, sessiz kalmanın, bakıp geçmenin ve “benim işim değil” demenin bedelini anlatan bir yüzleşmedir. On Dördüncü Kapı, gerilimi bağırarak değil, fısıldayarak kuran; okuru korkutmaktan çok suç ortağı hissettiren karanlık bir hikayedir. Son sayfa bittiğinde geriye tek bir soru kalır: Bir kapıyı açmamak da bir seçim midir?

Çiğdemin pisikolojik zorluklarla dolu hayatı

Gerilim kurgu bir hikaye

Normal bir günün sabahında hastane nöbetinden çıkan İncila, bugün hayatının değişeceğinden habersizdir. Evine giderken takip edildiğini fark eden İncila, izini kaybettirir ve evine ulaşır. Duş alıp uyur, uyandığında alnına bir silah dayalıdır. Ne yapacağını bilemeyen İncila, mecburen kardeşinin hayatı için onlarla gider. Bir kaç gün işkence edilir, o günlerden birinde tam öldürülecekken biri onu kurtarır. Onu kurtaran kişi aynı zamanda onu tekrar tutsak alan kişidir. Bu gizemi çözmek için hazır mısın? Okumaya başla o halde, cesaretin varsa.

Yolun sonu Nyx. Sen öylesan Viper. Uyarı! Madde kullanımı, yaşa dışı oyunlar, küfür, argo, şiddet ve hafif düzeyde işkence içermektedir. Lütfen bunlara dikkat edip okuyunuz.