"Bu kadın vallahi deli. Sen nereden geldin be kadın Mardin`e......." ................................... "Allah`tan başkasından korkmam Mustafa Hamza Alibeyoğlu" ................................... "Seni seviyorum Mustafa. Benim bedenim de kalbim de hayatım da senin. Sen benim kış güneşim, sen benim huzurum, yeniden bana getirdiğin neşemsin. Ben sana gözüm kapalı güveniyorum. Sende bana inandığın, güvendiğin için çok teşekkür ederim"

Bir çocuk, bir ev, dört kardeş… Ve kimsenin gönüllü olmadığı bir bağ. Can, bir gecede ait olmadığı bir ailenin içine bırakılır. Onu bu eve getiren şey sevgi değildir; ölen bir annenin geride bıraktığı son istektir. Bir vasiyet.

Kalbim yine anlaşılamamanın verdiği hisle sızladı. Herkes için mükemmel olmalıydım. Annem için doktor, babam için iyi bir iş adamı, öğretmenlerim için sınavlarda başarılı olan öğrenci olmalıydım. Herkes için bir şeyler olurken kendi düşüncelerimde kaybolmamalıydım.

Vera Lalin Kora, geçmişin gölgesinde kaybolmuş bir isimdi. Artık Derin Lara Koral olarak doğmuş, kendi cenazesini izledikten sonra yeniden hayata tutunmuştu. Ama geçmiş sadece unutulmamıştı; Noir’in sessiz ve acımasız bakışı, her adımı takip eden bir gölge gibi üzerindeydi. Şimdi Derin, tanımadığı bir ekiple birlikte, görünmeyen düşmanların ve kendi sınırlarının içine çekileceği bir oyunun tam ortasında. Her nefes bir risk, her bakış bir sınav… Ve tek gerçek var: hayatta kalmak için birbirlerine güvenmek zorundalar. Zamanla insanlar girdi hayatına. Birbirlerini nereden tanıdıklarını bilmeden aynı masaya oturanlar. Gülüşleriyle geçmişi hafifleten, susarak da anlaşabilen bir grup. Dostluk, onlar için bir kelime değil, bir tutunma biçimiydi. SAMSARA, insanın kendini başkalarında bulduğu bir hikâye. Yeniden doğuşun sessiz hâli. Küller savrulmadan önce hissedilen sıcaklık. o samsarayla bir bütün olduğunu düşünürken aslında Noir ile bütün olduğunu bilmiyordu. "Sen Derin… Samsara’nın ta kendisisin…" "Ve ben o Samsara’da kaybolmak isteyecek kadar vurgunum…"

İki güçlü aşiret,geçmişte yaşanan olaylardan dolayı ağalık Korkmaz`lara verilir,Yıllar sonra iki aşireti karşı karşıya getirecek bir olay yaşanır ve aşiret ağaları kararını verir.Bu kararı saymayıp "ağa bensem hüküm benimdir "diyen Mirza Korkmaz yeni bir karar verir.Mardinin korkulu rüyası olan Mirza ile Mirhan`ların asi kızı Baharın hikayesi. Berdel konulu kitabımızı keyifli okumalar dilerim.

"Kadın ağadır erkekler paçavra.Bu törenin dedigidir. Erkek kısmısı çok konuşmaz keje! Çok yüz verirsen tepene çıkar. Nerde görülmüş erkegin ikinci kadını aldığı!? Neuzibillah! Namusumuz elden gider! Cehennem ateşlerinde yanarız." Dedi Xalte Ağa

Liseden beri İstanbulda olan ve tıp okumuş 26 yaşındaki Asil Kartal mesleğini yapmak için memleketi olan Mardin`e gelir. Ve orada PÖH olan 29 yaşındaki Devrim Çakır Karaca ile yolları denk düşer.

Aşık olmak için ya güven, ya da sadakat olmalıydı Leo... Sende ikisini de hiç göremedim.

Geçmiş izleri peşinde taşıyan bir gerçekti. Peki geçmiş gerçekten geçmiş miydi? İzler geçmişi yansıtırken acıyı unutmak mümkün müydü? Yaşayan ölülerin hikayesi. Yaşadığı her bir günün sonunda ölüme bir adım daha yaklaşanların hikayesiydi. Çünkü yaşadığın her gün ölüme yaklaştığın bir gündü. Ekin Elal geçmişini unutmak için tek odalı dairesinde iş başvurusu yapıp ödeyemediği kirasını ödemek için eğitimin aldığı korumalık işini yapmak istemektedir. Yüz kere başvuru yaptığı Arman şirketine yaptığı yüz birinci başvurusu kabul görmüştür. Oysa Ekin bilerek o şirkete girmek istemektedir. Yıllar önce kulağına fısıldanan bir soy ismi hayatının her yaşında kulağında çınlamıştı. Öte yandan Baran Arman çektiği acıları soğuk kişiliğinin ardına atmış çalıştığı şirketin ardında karanlık işleriyle istanbulun en büyük mafyalarından biridir. Baran`ın korumalığına başvuran Ekin bu süreçten sonra asla eskisi gibi olamayacaktı. Ne geçmişinin acılı taşların arkasında ki o gizem ne de geleceğinin yok oluşu onu eskisi gibi yapmayacaktı. "Eski Ekin gülerdi oysa şimdi duyguları alınmış bir robottan farkım yoktu yaşıyordum nefes alıyordum ama ruhum... o öleli yıllar oluyor" Aklın mı ? Mantığın mı ? Kalbin mi ? Aşkın mı ?

"Bırak! Defne yardım et! Yalvarırım yardım et Defne! " ama Defne gözlerinde daha önce hiç görmediğim bir duygusuzlukla bana bakıyordu. Bu onun hiç görmediğim bir haliydi öyle duygusuz öyle acımasız bakıyordu ki, bir an kendimi sorguladım bu Defne olamazdı. Neredeydi benim en yakın arkadaşım? Neredeydi dostum, kankam, kan kardeşim, sırdaşım. Neredeydi?

Bu bir geçmişin veya geleceğin hikâyesi değildi. Onun da dediği gibi, kirletilmemiş bir gök yüzünün meselesiydi.

Mahalle kurgusudur. Bir insanın kalbi mezarlık olabilir miydi? Bir insanı kalbine gömersen o da mezar olmaz mıydı zaten? Kapte öldürmek. Ama ya başardım sanıp başaramamak kendine haksızlık olmaz mıydı o zaman tüm yaşanan ve yaşanacak olan tüm şeylere haksızlık. Yada bir kalp sadece tek bir kişi için mi atardı yada atmalıydı? Adam için yarım kalmış bir sevdadan ibaretti Peki ya hiçbir şeyden haberi olmadan yaşayan kadının ne suçu vardı?

Savaş, en ölümcül anlarda bile bir kalp çarpıntısıyla son bulabilirdi, o benim kalbimi paramparça edip gitmişti, geriye ise yalnızca hiçlik kalmıştı.

Antik İran`da sıradan bir genç olan Datam`ın hatayı, bir gün hiç beklemediği yönde değişecektir

Ahzer; sevgi görmeden, annesinin altında ezilip büyüyen bir genç kızken daha 16 yaşında aile baskısına dayanamayıp dedesinin ayarladığı sözleşme ile evlenir. 26 yaşına kadar da evlendiği adamı hiç görmeyen Ahzer, Morozov`lardan biri olduğu için geçen on yılını rahat yaşar. Birgün yurt dışından ülkesine geri dönmek zorunda kalan baş rolümüz evlilik yıldönümlerinde eşiyle karşılaşır. Önceden, geçen her saatini zora sokan kaderi yeni düzelmişken tüm düşünceleri masanın başına geçme hırsıyla harlandı, yer yer Korlia`ya yaklaşan Ahzer, artık yavaşça kendi gerçeğini bulacak ve eşiyle büyüyecekti. Ama kader Ahzer Morozov`a hâlâ gülüyor muydu yoksa ölümü yakın mıydı. İşte bunların hepsi Korlia`ya bağlıydı. Bu Ahzer`in yaşamaya yeni başlayıp bir türlü yaşama doyamadığı dünyası. AHZER & AHZAN MOROZOV

Babamla annem boşandıktan seneler sonra annemin bir milyarder birisiyle benden habersiz evlenmişti ve o gün onların yanına zoraki taşınırken bana evlendiğini söylemesi tamamen beynimden vurulmuş gibi hissetirmişti

Bu hikaye çok başka

Gece şehrin altını yutarken üstte kimse farketmeden kadran dönmeye devam eder.Bazıları hayatta kalmak için yumruklarını konuşturur,bazıları ise gerçekleri kaydetmek için deklanşöre basar. Cemre ve inci iki fotoğrafçı,iki meraklı göz,beklemedikleri bir anda yeraltı dövüşlerinin asla poz vermeyen karanlığına düşerler. Bir gece iki ayrı dünya aynı kadraja girer.Bir fotoğraf çekilir ve hiçbir şey eski yerinde kalmaz. Çünkü her kare bir bedel her yumruk bir sırdır.

|Üç yıl önce boşanan Ceren ve Aras, 6 yaşındaki kızları Ada’nın hastalığıyla yeniden bir araya gelir. Ada, en zor günlerinde anne ve babasının yan yana olmasını ister; onlar da geçmişin gölgesine rağmen birbirlerine katlanarak aynı evi paylaşır. Geçmişe dair unutulmuş anılar, yılların ardında kalan duyguları sinsice yeniden alevlendirir ve saklı kalan yaralarını yeniden ortaya çıkarır.|

Gençliği vermiş bir kadın, sadece sabrının sonuna gelmişti. Geride bıraktıklarına döndüğünde elini uzatmaya cesareti olmayan adam, hasretle kalmıştı. Aylin~ Tamer ( Buraki isim, olay ve zaman tamamen hayal ürünüdür.)

Ben bir Mafyayım. Temizlikçiye aşık olan bir mafya. Kardeşine düşman kesilecek kadar aşk sarhoşu olan bir mafya…

Babasını kaybeden Ferkın ikizi Gezıf ve annesiyle yaşamaktadır. Tahta Ferkın’ın geçtiğini gören Gezıf ikizini tahttan indirmeye çalışır, oluşan kıskançlıkla birlikte Asy krallığından Sultan Asy ile işbirliği yapar fakat aynı sadakat Sultan Asy de var mıdır bilinmez…

Henüz iki haftalık çiçeği burnunda olan çift balayına gitmek üzere yola çıkarlar. Sadece Ay`ın aydınlattığı karanlık,yağmurlu havada ilerlerken yol kenarında arabası arızanlanmış,otostop çeken bir adamla karşılaşırlar. Arabalarına aldıkları adamın ruh hastası bir manyak olduğundan haberleri yoktur. Yolun sonunda kocasını kaybeden kadın, yıllarca takip edildiği adamın hayatının merkezinde bulur kendini.

Aziz Bey`in delirmesiyle başlayan olaylar, Sıla`nın ölmüş kız kardeşinin ruhuyla yüzleşmesine kadar gider. Mert`in hikâyeye girmesiyle her şey daha karmaşık bir hâl alır. Dostluklar, sırlar, zaaflar ve geçmiş hesaplaşmaları arasında karakterler karanlığa sürüklenir. Cinayetler, ihanetler ve acı kararlarla dolu bu hikâye, akılda kalıcı ve hüzünlü bir sonla biter.

Anka, sekiz yaşında annesini gözlerinin önünde kaybetti. Tetiği çeken kişi ise bir yabancı değil, çocuk kalbine aşkı öğreten Doğu’ydu. O günden sonra hayat ikiye bölündü: Annesinden önce ve annesinden sonra. Yıllar geçti. Ülke değişti. İsimler büyüdü. Acı ise hiç küçülmedi. Şimdi Anka, insanların hayatını kurtaran bir doktor. Ama kendi içindeki yaraya dokunmaya hâlâ cesareti yok. Çünkü bazı yaralar iyileşmez — sadece kabuk bağlar. Fakat geçmiş gömülü kalmaz. Bir telefon, bir ses, tek bir an… ve Anka kendini tekrar o günün kan kokusunda bulur. Aşk mı daha güçlüdür, nefret mi? Affetmek mi daha zor, hatırlamak mı? Peki ya kalbin, katilini hâlâ tanıyorsa? Bu hikâyede masumiyet erken ölür. Aşk kirlenir. Ve bazı gerçekler, insanı yaşatmak için değil — parçalamak için vardır.