Yalanlar ve doğrular. Seçimler ve sonuçlar. Hayatlarımızın bu dört kelimeden oluşuyordu. Oluşmuştu. Geç kaldık. Ben, doğruyu söylerken inanmamıştı. O... O, ise bana yalan söylerken inanmıştım. Belki de yalanına inanmak istemedim. Kendimi kandırdım. Birbirimizi ölecek kadar çok severken böyle olmamız kimin suçuydu? Benim mi? Onun mu? Ya da her ikimizin? Beş yıl önce gittiğim bu şehirde geri dönerken tek amacım bana yapılanların hesabını sormaktı. Ölmek mi? Kalsın. Daha alacağımız intikam var. Yanımda artık kimse yokken daha güçlü olduğumu biliyordum. O mu? O, ölmenin ruhsal olarak nasıl bir his olduğunu bilmiyordu. Gösterecektim. Ben, Elis Kaya`ydım.

Yıllar önce gözlerinin önünde ailesi öldürülen Arya, ailesinin katilleriyle yıllar sonra tesadüfen karşı karşıya gelecektir. Ne yazık ki kayıt altına aldığı olay, başına bela olur. Peki sizce Arya o beladan kurtulacak mı?

Ben Duru Yıldız... Tesadüfen üzerine kahve döktüğüm adama akşamına nasl mesaj atabilirim bunu sorgulamıştım. Tıpkı klişe bir dizi gibiydi herşey...

❝Fadime`nin yıllar önce İso`dan saklamayı tercih ettiği ve saklamayı sürdürdürdüğü sırları vardı.❞

Uzun yıllardır İstanbul’da yaşayan Açelya, memleketi Muğla’dan gelen telefon yüzünden yaz tatilini eski mahallesinde geçirmek zorunda kalır; ancak gittiğinde gerçeklerle ve yalanlarla yüzleşeceğinden habersizdir. Yıllar önce bastırdığı hislerle mücadele edebilecek mi, yoksa o hislerin içinde boğulacak mı?

Önce düşman sonra arkadaş sonrada aşık olan önce çok farklı olduklarını düşünen ama sonra aslında çok benzediklerini fark eden iki lise son sınıf öğrencisinin hikayesi.

araba kazasından aşkı hatırlama

Hani derler ya..gerçek aşıklar elbet bir gün karşılaşırlar,ben hiç karşılaşamadım gerçek sandığım, kaybettiğim aşkımla. Zelal Berza, kaybettiği aşkını arıyordu..fakat bilinmeyen adam giderken arkasında nasıl bir felaket oluşturduğunun farkında değildi.

Hayallerinin peşinde koşarken, ailesinin gölgesinde boğulan bir kız... Mihrimah Bozok, küçüklüğünden beri hep yalnızdı. Annesinin ölümü, babasının nefret dolu bakışları ve kimsenin bilmediği kırmızı lekesiyle büyüdü. Hayali doktor olmak, kendi hayatını kurmaktı. Ama kaderi, hiç tanımadığı bir adamın ellerine bırakıldı. Pusat Demir Kankılıç... Çünkü onun adı bile bir sır gibiydi. Mihrimah, ne kadar kaçarsa kaçsın, sonunda dönüp yine o isme çarpacaktı. Bu, bir masal değil. Bu, bir gelinlik kadar ağır, bir söz kadar keskin, bir bakış kadar yakıcı bir hikâye. Kimi zaman aşk, kimi zaman nefret... Ve en çok da geçmişin gölgesinde yarım kalmış hayaller.

Yıllar önce ailesini kaybetti. Katil ise hiçbir ceza almadı. Biray o gün bir söz verdi: Adaleti kendi elleriyle sağlayacaktı. Avukat oldu. Planını kurdu. Her şey kusursuz ilerliyordu… Ta ki karşısına onun çıkmasına kadar. Çünkü bazı insanlar… sadece planları değil, kalpleri de altüst eder.

Yaşamaktan bıkmış bir kızı yaşama tutunması ve hayattan aradığı o heyecanı bulması için bir örgüte alırlarsa...

Bir anestezist adayı olarak öğrendiğim ilk şey şuydu: İnsanları uyutmak, onları uyandırmaktan çok daha kolaydır. Kendi hayatımı derin bir uykunun içine hapsederken, geçmişimdeki o karanlık gölgenin bir gün beni bulacağını hiç hesap etmemiştim. Ama o geldi. Şehrin hem yeraltına hem yerüstüne hükmeden adam… Güç, korku ve karanlığın tek sahibi. Onunla karşılaştığım an tek bir şeyden emindim: Artık hiçbir narkoz, içimdeki acıyı susturmaya yetmeyecekti. Ben Bilge. Kaçtığım her sırrın içinde boğulurken, beni korumaya yemin etmiş bir canavarın kollarında uyanmaya mahkûmum. "Ruhun uyuşmuş olabilir… ama kalbin hâlâ atıyor, Kadavra. Ve o kalp artık bana ait."

Alara ve Evren var işte

Osmanlının son dönemleri... Bir Rus prensesi ve bir seyis... Konakta yolları kesişen iki kader, Dicle ve Fırat nehirlerinin akışıyla nasıl bağlanacak? Sırlar, baskılar ve yasak aşk... Onları beklenmedik bir sona mı sürükleyecek? O iki nehir o iki yürek kavuşacakmı?...

gecmişten gelen şeyler

16 yaşındaki Gece o günün kurtuluşu olduğunu nerden bilebilirdi ki...

yıllar sonra gerçek ailesini bulan kızımız

Kendi kanından olanın ihaneti, yabancının kurşunundan daha derine işlerdi. Bengi için dünya, babasının güç hırslarıyla örülmüş camdan bir saraydı. Ancak o saray, babasının en büyük düşmanı Savaş’a kurduğu tuzaklarla yerle bir oldu. Tehditlerin gölgesinde, hayatta kalmak için celladını korumaya mahkûm edilen bir kadın... Ve o kadının nefretle baktığı gözlerde, aslında kendi özgürlüğünü gören bir adam. ​Bengi, celladıyla aynı tarafa geçtiğinde; şah devrildi, vezir oyuna dahil oldu. Artık mesele sadece hayatta kalmak değil, bu yıkımın içinde birbirini yok etmeden durabilmekti. "Bu Dünya üzerimize yıkılsa bile, enkazın altında elini tutacağım tek kişi sensin Bengi."

Deftere yazdıklarımda cesurum ama gerçek hayatta suskunum. Çünkü bazı duygular söylenince küçülüyor, yalnızca daha gerçek oluyor. Belki bir gün bu satırları okuduğumda bu acıya uzaktan bakabileceğim. Şimdilik tek yapabildiğim, onu sevmeyi kimseye belli etmeden içimde büyütmek... Göz doktoru olmak isteyen Nil Arın`dan, Okyanus gözlüye...

"Bizi kimseler ayıramaz. Ölüm bile!" Yeşil ve parıldayan gözleriyle kahve gözlerime baktı. "Çünkü sana bir şey olursa ben yaşayamam. Bana bir şey olursa da sen. Biliyorum."

"Her yaz burada buluşuyoruz, kırk yaşımıza gelsek bile." hepimiz o gün bunun için söz vermiştik ama hepimiz 46 yaşımıza geldik ama hala hiç birinden haber yok nerede ne yapıyorlar bilmiyorum. Bir zamanlar hayatımı süsleyen o dört kişi şuan neredeydi. Aklıma kendime verdiğim o söz geldi "Birbirimizden kopsak bile geç bile olsa sizi her şekilde bulurum, söz veriyorum." Onları bulacaktım ama ilk önce onlarla olan anılarımı onlarla geçen bir yazımı okuyun şimdi 1999 yılına gidiyoruz çünkü hikayemiz 1999 yılında Bodrum´ da başlıyor

İki yaralı kadın, tek bir şehir ve onları yutmaya hazır bir karanlık. Biri, ateşler içinde eski kimliğini öldürüp küllerinden doğmaya hazırlanıyordu. Diğeri ise bir kafenin rutubetli camlarını silerken, hayatının en büyük kumarını oynadığından habersizdi. Barlas Karadağ, bir cellat mıydı yoksa sığınılacak son liman mı?

Geçmişinden kaçan bir kız, yeni başladığı lisede cinayetler, sırlar ve tehlikeli bir aşkın ortasında kalır.

Dedesini kaybettiği gün, her şey değişti. Artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Ne kahkahalar, ne hayaller, ne de o eski huzur… Ama hayat durmadı. Ve o da durmadı. Kırık bir kalple, kendi yolunu çizmeyi öğrenen bir kızın, acıyla büyüme hikayesi.

Baba bile demeye dilimin varmadigi adamın kendi çıkarları için beni attığı cehennemdeki ateşin en çok onu yakacağını kim bilebilirdi. Ama o yanarken ben... ben onu yakan ateşin harlanmasını sağlayan kişi olmaktan asla pişman olmayacağım.