Düşman olan iki ailenin çocuklarının birbirine aşık olması ama aşklarını korkularından kendilerine bile itiraf edememelerini anlatır

"Emredersiniz komutanım," dedik bir anda hep bir ağızdan. Biz çoktan sırt sırta omuz omuza çarpışacak o birlik olmuştuk. Sayımız azdı belki ama gün gün çoğalacaktık. Birimiz giderse de, yerine başkası gelecekti. "Böyle işte!" dedi Binbaşı Dağdeviren yüksek sesle, "Biz dağların aslanı, Anadolu`nun Kurt`u, buz gibi Asyalıyız. Ne Amerika`ya, ne Çin`e, ne Avrupalısına boyun eğmeyiz. Biz, Pers kralını kana doyurma sözü veren Tomris hatunun, Anadolu topraklarına ilk adımı atmış Alparslan`ın, dünyanın dizlerini titretmiş Timur Han`ın, Cengiz Han`ın, aşılmaz denilen surları aşmış Fatih`in, dünyaya hükmetmiş Kanuni`nin torunlarıyız." İçimde coşkuyla çağlayan bir nehir vardı, dolup taşıyordu. Bir yanımda bayrak dalganıyordu, diğer yanımda istiklal marşı okunuyordu. Bir yanımda dağların sisleri vardı, öbür yanımda dalgalarını kıyıya vuran deniz. Bir yanım kara kış yaşıyordu, bir yanım kızgın kumlara basıyordu. Bir yanımda Ötüken vardı, bir yanımda Anadolu. Bir yanım Her Türk diyordu, diğer yanım Asker doğar diyordu. "Bize bir ülke bıraktı, bayrak bıraktı, marş bıraktı, özgürlük bıraktı, Cumhuriyet bıraktı. Bizim o mavi gözlüye sözümüz var. Bir daha Atatürk gelmeyecek bu ülkeye ama biz onun verdiği topraklarda doğup büyümüş evlatlar olarak hepimiz onun sarı saçından bir tel olacağız. Onun saçının teli bile olamayacağız belki ama uğraşacağız. Allah bu ülkeye bir daha İstiklal Marşı yazdırmayacak!" Sandalyelerimizi sertçe geriye atıp hepimiz selam verdik. "Emredersiniz komutanım!" 🇹🇷🐺🇹🇷

Varlığı bile bilinmeyen yakalamayan son 10 katilden biri

Kadın: aldatılmanın verdiği ağırlık bünyeme işlerken içkimden bir yudum daha almıştım oysa evlilik teklifi beklerken aldatılmak insana ne ağır gelirmiş.. Adam: gözlerimle süzdüğüm kadında takılı kaldı gözlerim bu güzelliği bu kadar içmeye zorlayan şey ne olabilirdi içimdeki merak zihnimi ele geçiriyordu...

Ruh hastası, psikopat adamı dizginlemek için zorla tutulan kız bu kitapta +1& içerikler vardır okurken dikkat edilmesi lazım

UYARI Kitabım on altı yaş ve üzeri için uygundur. Psikolojik şiddet ,intihar ve bazı olumsuz öğeler bulunmaktadır.

Kuzgun uçtu, evini aradı. Kuzgun uçtu, tuzağa düştü. Kar yağdı, bir ev tüm ihtişamına rağmen yok oldu. Sesleri içine çekti, içindekileri kovdu. Deva gelene kadar. Deva Kuzgun, hayatın kıyısında tutunmaya çalışan genç bir kadındır. Umutsuzca bir sığınak ararken, karşısına çıkan şüpheli derecede ucuz lüks bir villa, ona hem umut hem de huzursuzluk getirir. Seçeneksiz kalan Deva, bu fırsatı kaçırmaz… İzan Karavezir’in parmakları masaya vurdu kendini. Tak. Deva’yı gördü. Tak. Evi karşısına çıkardı. Tak. Kuzgun tuzağa düştü. Tak. Onunla tanışma zamanı gelmişti. İzan Karavezir, bir planını daha başarıyla sonuçlandırmıştı. Sırada kendini tanıtmak ve Kuzgun’un sınırlarını keşfetmek vardı. ** ÇALINTI VE KOPYALAMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR. Kapak tasarımı atesemiliter`e aittir. Kendisine emekleri için teşekkür ediyorum.

Tüm hakları saklıdır içeriklidir alıntı ve çalıntı durumunda yasal işlem başlatıcaktır.

Karan,Türkiye`ye döner dönmez Defne Karahan ismini duyar .Ön yargılı davrandığı bu isim hayatında görüp görebileceği en çok duygu hissettiği isim olacaktır. Türkiye`de katliam başlatan kadın bölge lideri Defne Karahan, babasının namını kendi sorumluluğuna alır. Babasının katilini hâlâ bulamayaşının öfkesi gülümsemesinde biter. Karan Turhanlı, Karahan ailesine beslediği kin ve nefreti onların en büyük servetini alarak bitecektir. Güvendiği herkes ona sırtını dönünce Defne. Yalnız başına bu yola devam etmek ister ama bu yolu onunla geçmek isteyen bir adam vardır. Saçlarını yakan birisinin aksine bir teli için dünyayı yakacak kişiyle karşılaşır.

İdil ve Ali, Büyük Patron Rıza’nın sokaktan bulup yetiştirdiği birçok çocuktan ikisidir. İdil, ağır bir bedel ödeyerek Rıza’nın yanından ayrılır ve kendine küçük bir hayat kurar; ama hiç beklemediği bir anda hayatına Ali dahil olur. Özgürlüğünü ve kimliğini arayan İdil, Ali’nin gelişiyle çok daha büyük çıkmazların içine girer ve bildiği her şeyi unutmak zorunda kalır.

Yalan. Belki o kadar uzun bir kelime değil ama uzun hikaye kendisi. Karadeniz`in imzası gibidir yalan belki düşmanlık için belkide barış için susar insan. Sevdasından da susar sevince de susar. Ben Eleni Koçari, yalanlarla kurulmuş bir dünyada kurduğum yalansız hayallerimi gerçekleştirmek için çabalıyorum. Ailemi bulmak için geldiğim trabzon benim sevdiğim adamı ve hayallerimi bulmamı sağladı. Buda benim hikayem demek isterdim ama değil bu benim sevdiğim adamla olan savaş hikayem...

"az önce bir şimşek çaktı fark ettin mi?" "ne alaka Merih?" "Vallahi bak, kafamda çaktı, hissettim." dik bakışlarımı ona çevirdim. O ise umursamadan devam etti: "Önce seni, sonra şimşeği çok yakınımda hissettim"

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!"

suanlik bi açıklama yok cunku ilk bolum ve cok heyecanliyim

Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayan yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Elvin Erçil, bu benim hayatım. 05.01.2025

Masallara inanmayan bir prenses ile siyah atlı prensin hikayesi... ALENA & EMİRHAN

Geçmişte yaşadıkları yüzünden kaç kere hastanelik olan küçük Çağın, doktorların koyduğu tehşis ile yaşamaya mecbur bırakılır. Yavaş yavaş tanıştığı insanların yüzünü,ismini hatta nerede olduğunu bile unutur hâle gelen Çağın,2021 yılında kütüphanede ders çalışırken yanında kıpırtı sezer. Açık kumral teni ve lüle lüle saçları ile bir "Afet`i" andıran kıza gönlünü kaptırır. Uzun zaman kalbinde yaranan boşluğu fark eden Çağın`ın hatırladığı tek şey, kızın en sevdiği şarkı ve okuduğu okuldur. Peki, kafasına koyduğu şeyi yapmaya niyetli bir genci kim durdurabilir? ~~~~ Sınıfın sessiz ve kendisini alzheimer diye tanıtan çocuğunu merak eden Afet,okulun düzenlediği şarkı yarışmasına katılır fakat çocuğun da katıldığından bihaberdir. Öğretmenlerden numarasını alıp konuşturmaya çalışan Afet`in aklında neler vardır?

Yirmi üç yaşında olan Deniz tam bir dizi bağımlısı. Birgün okuldayken arkadaş ortamında bir dizi ve başrolü yani Esmer hakkında konuşulur. Daha sonra Deniz Esmer’in sosyal medya hesaplarını alır ve Esmer’in oynadığı diziyi izlemeye başlar. Her diziyi izlediğinde Esmer’i sosyal medyadan etiketler. Fakat Esmer’e çok mesaj geldiği için Deniz’in mesajlarını görmez Deniz’de ümidini keser. Ve birgün birşeyler başlar

Sadece yeni taşındığı şehrın en ünlü okuluna kayıt olmuştu tek istediği bu değiştirdiği son şehir ve son okul

Yıllardır beklenilen bir insan...

Yıllar önce ilkkez karşılaştılar o günden sonra bir daha hiç karşılaş madılar taki Ege Defne`nin evine gidene kadar...

Kitabı düzenliyorum canlarım çok yakında sizlerle olacağım

☀️☀️☀️ Bir okul… Bir görev… Ve sıradan görünen iki genç. 🦁🦁🦁

Bir rüya… Bir mühür… Ve bir daha asla uyanamayacağı bir gerçek. Aleyna Kara, adaletin peşinde koşan genç bir avukattı. Kendi kurduğu güvenli dünyasında, her şeyden habersiz yaşıyordu. Ta ki o karanlık isim zihnine sızana dek: Barlas Demirhan. Beyaz bir gelinliğin siyaha boyandığı, barut kokulu ellerin kaderi mühürlediği o katedralde tek bir cümle yankılanıyordu: "Kaçacak yerin kalmadı." Güvenin bittiği, karanlığın başladığı bu savaşta tek bir soru vardı: Bir kadın, ruhu karanlığa hapsolmuşken adaleti bulabilir mi?

Nida İzmir`den Ankara`ya taşındığında her şeyin düzeleceğini zanneder. Fakat aslında her şey daha berbat olacaktır. Aynı zamanda da hayatının en iyi günlerini geçirecektir. Ta ki onunla karşılaşana kadar