“İsimlerin unutulduğu bir dünyada, hatırlamak ölümcül bir ayrıcalıktır.” Bir şehir unutmaya başlamıştı. İsimler siliniyor, yüzler yabancılaşıyordu. Miyera, rüyalarında başkalarının anılarını taşıyordu ama her hatırlama, bedeninden bir parça alıyordu. Bu bir hastalık değildi. Bu, kırılmış bir yasanın kanıtıydı.

Bazı geceler biter… Bazılarıysa insanın içine yerleşir. On yıl önce yaşanan kara gece, herkes için farklı yaralar bıraktı. Kimi sustu, kimi kaçtı, kimi ise hayatta kalabilmek için karanlıkla anlaşma yaptı. Ama gerçek asla toprağın altında kalmaz. Şirin Kaya, geçmişinden kaçtığını sandığı anda, kader onu yeniden karanlığın merkezine sürükler. Artık sadece kendi hayatı değil, uğruna her şeyi feda edebileceği bir can da tehlikededir. Seçimleri ağırdır, bedelleri kanlı… Ve bazen yaşamak, ölmekten daha acımasızdır. Alvir Karahan için ise bu hikâye bir aşk masalı değildir. Bu, suçlulukla nefes almaya çalışan bir adamın, affedilmeyi değil, gerçeği arayışıdır. Yanlış suçlamalar, bastırılmış duygular ve susturulamayan bir kalp… Gerçek ortaya çıktıkça, acı daha da derinleşir. Gizli anlaşmalar, kadim kanunlar, kırılgan ittifaklar ve karanlıkta bekleyen bir düşman… Hiç kimse göründüğü gibi değildir. Ve bu oyunda en tehlikeli sır, sevilen birinin kalbinde saklı olabilir. Bitmeyen Kara Gece, aşk ile nefretin, güç ile çaresizliğin, kader ile isyanın çarpıştığı bir hikâye. Karanlığın içinde doğan umut, her zaman ışık getirmez… Bazen sadece daha büyük bir fırtınanın habercisidir.

Bir yanda tacını kaybeden lanetli bir kral... Diğer tarafta ise ölümü bedenine lütuf kabul eden bir kadın... Kader ikisini bir araya getirdiğinde doğa suskun, ilahlar uykudaydı. Aşk bedenlerini sarhoş etmiş, soğuk bedenlerini bir sis gibi gizlemişti. Hiçbir soğuk cehennemin alevlerini söndüremezdi ve kadın ecelin yakasında olduğunu anladığı an yanmaya başladı. Kral ise alevlerin içine girmek yerine kaçmayı tercih etti. Kadın gözlerini yeniden açtı. Taçsız kral ise kadından kaçtı.

Marsilya`da bir uğultu, kılıçların kör sesi, Onun avuçlarında söndü bir devrin nefesi. Dünya kan kokuyordu, Christian`ın kucağında bir okyanus soluyordu. .... ​İki yüz seksen dokuz kış geçti üzerinden, Ruh çekildi hayatın o buz tutmuş yerinden. Bir kalp ki soğumuştu, taş kesilmişti yasla, Isınmaz sanılıyordu, uyanmazdı bir daha asla. Ölüm bir Rönesans, yeniden doğuşun adı, Küllerin arasından sızdı o eski tadı. Gözler mi aynı? O bakış mı? Bilinmez... Bu kaderin oyunu mu, yoksa silinmez bir iz mi? ​Yoksa bu, acının en tatlı, en kanlı düşü mü?

helen adında bır fanı bır kız daha 19 yasında . bır gun evınde huzur ıcınde oturur ken ıcınde bır fırtına olusmaya baslar korkudan kucuk dılını yutacak vazıyete gelır ve banyoya kosmaya baslar banyoya vardıgında aynaya bakar once herseyın yolunda oldugunu dusunur ama aynaya daha yakından bakınca kendısınde degısen bıtakım seyler oldugunu fark eder helen ın hayatı artık eskısı gıbı olmayacktır...

Geçmişten günümüze gelen biri mi? Üstelik şeytanın kızı ve mafya olma yolunda? Büyük bir sır gizlenmiş durumda... Lyra 26 yaşında bir genç kız, babası şeytan kralı. Lyra geçmişten günümüze geldi... Bu geliş iyi bir geliş değildi... Bir sürü zorluk, mücadele, olay... Günümüze arkadaşı Savaş ile gelen Lyra, zamanımıza yavaş yavaş alışmaya başlar ve mafya olma yolunda ilerler... Ama bilmediği şey vardır... Düşmanlarından biri onun geçmişten geldiğini bir şekil öğrenmiş ve onu bu dünyada esir tutmak için ona ve ekibine engel oluyor...

Bir kızın dünyaya gelişi tüm canlılar için hayat olacağını nereden bilebiliriz ki

“Peşimi bırakmayan yalnızlık değil geçmişimdi. Zorlandığımda durup dinlendiğim yer sevdiklerimin yanı değil yalnızlığımın gölgesiydi.”

Uyandığında hatırladığı ilk şey korku değildi. Eksiklikti. Geçmişi parçalanmış bir genç kız, açıklaması olmayan bir düzenin içine çekilir. Burada gerçekler açıkça söylenmez, sorular hoş karşılanmaz. Herkesin bir rolü, herkesin sakladığı bir yüz vardır. Zaman ilerledikçe anılar bulanıklaşır, mekânlar değişir, güven duygusu çözülür. Gördükleri mi gerçektir, yoksa ona gösterilmesi istenenler mi? Karanlık sadece dışarıda değil, zihnin en derin yerlerindedir. Fantastik unsurlarla örülü bu psikolojik gerilim; kontrol, kimlik ve irade kavramlarını sorgularken, okuru tek bir gerçekle yüzleştirir: İnsan, kendinden alınan şeyin ne olduğunu hatırlamadığında mı daha kolay yönetilir? Bu hikâyede kurtuluş yok. Sadece uyanış var. Ve her uyanış, bir bedel ister.

Kitabımın bütün hakları saklıdır bilginize...

İntikam bir insanın gözünü kör ettiğinde onu ne duyguları, ne de mantığı durdurabilirdi. Çünkü söz konusu yaşadığını yaşatmaksa kimse gözünü kan bürümüş birinin önüne geçemezdi. Ve söz konusu intikamsa, masumların canının yanması kaçınılmazdı. Perdosteria. Yıllar önce dokuz krallığın birleşip kurdukları o krallık. Ve bu krallığın başına geçecek bir prenses. Aura Crowded. Bir prenses için gayet normal bir yaşam süren Aura`nın hayatında her şey yolundaydı. Arkadaşları, ailesi ve gelecekte çıkacağı tahtı... Her şey alıştığı gibiydi. Lakin tüm bu monoton hayatın tek gecede alt üst olacağından habersizdi. Anka Kuşu ve Davetsiz misafirin ziyaretiyle tüm hayatı değişecek ve kendini bir anda acımasız bir savaşın ortasında bulacaktı. Kayıplar verecek, canı yanacak, bu uğurda öldürecek ve hatta belki de ölecekti. Bu, bir prensesin hak ettiği taht için verdiği bir savaşın hikayesi. Bu, o prensesin savaşın ortasında aşkı bulma hikayesi. Bu, hayatını çalanların hayatına davetsiz misafir olan bir çocuğun hikayesi. Bu, intikamın yaktığı canların hikayesi. Bu, yapılan hataların harladığı bir yangının hikayesi. Aura kendini tam ortasında bulduğu bu yangından sağ çıkabilecek miydi?

Tanrıların unuttuğu topraklarında, on iki kabilenin kaderi kanla, büyüyle ve yeminlerle örülmüştü. Bazıları ışığı savundu, bazıları karanlığı... Ama hiçbir güç, kalbin yönünü değiştiremedi. Velharun`un kutsal sularında yaşayan Serel, geçmişi sisle örtülü bir kızdır. Bir gün, göle düşen bir yabancının kaderiyle kendi yolunun kesişeceğini bilmezdi. Eron, lanetli soyunun gölgesinde yaşayan bir savaşçıdır - onun gelişiyle suyun huzuru bozulacak, unutulmuş bir kehanet yeniden uyanacaktır. Aşk ve nefretin, sadakat ve ihanetin birbirine karıştığı bu hikâyede gölün yankısı yalnızca gerçeği değil, kaderin ta kendisini de çağıracaktır. Çünkü bazı kalpler, sessizce bir evreni değiştirir.

Güç, bazen sadece bir maskedir. Karanlık ise bizzat kendin olabilir. O doğduğunda, geleceği çoktan silinmişti. Kaynak yoluna kapalıydı; kırık, eksik, umutsuz. Ama kimse onun karanlığı seçebileceğini öngöremedi. Yuna, geçmişin gölgelerinde büyüdü; reddedildi, unutuldu. Şimdi ise, Akademi`nin en parlak isimlerinden biri. Fakat kimse onun gücünün kaynağını bilmiyor. Kimse, yasak bölmelerde açılan eski bir kitabın ve kanla mühürlenmiş bir sırrın taşıdığı laneti görmüyor. Kutsal gözlemciler uyanıyor. Sırlar açığa çıkmak üzere. Ve Yuna, gerçek benliği ile yüzleşmeye hazırlanıyor.

Amber Efnan... Bu onun kimliğindeki isim peki o zaman aynadaki yabancı yansıma kim?... Ben Amber Efnan çocukluğundan beri büyükannesinin yanında pastanede büyüyen bir kız çocuğu o muazzam tatlı kokusuna alışmış ve her duyguya bir tatlı armağan edebilecek bir kızdı ... Ben Amber Efnan bilmediği kehanetin her zerresini kapladığı ve kendini bile tanıyamayan belki benliğine çoktan elveda dediği bedenle yaşayan o kız ... Ne kadar kolaydır insanın saniyede ibresinin değişmesi bir kelimeye bir nefese bazen de bir kahenet kadar uzakta... Kehanet... Neydi bu kehanet Novantara diyarının korkulu rüyası Zaman geldi,Bukalemun uyanıyor.

GERÇEK HAYATTAN SIKILAN VE ZORLA TUTUNANLARA... Jacob adında biri kendisinin normal bir insan olduğunu düşünüyor ama bulduğu bir kapı ile kendisinin normal bir insan olmadığını öğreniyor, ayrıca bu bulduğu kapı bir diyara açılan kapı ve bu diyarın ismi pordinos. Burada çeşitli maceralara ve evini bulma yolunda jacob` a eşlik edin. Bu kitap fantastik bir kitaptır, bu kitap ile fantastik yaratıkları ve mitolojik yaratıkları yakından öğrene bilirsiniz ve bu hikayede kendim eklediğim bir fantastik yaratık var.

Bir otel düşünün. Yapayalnız olduğunuz ve tek bir çalışan dahi görmediğiniz bir otel. Genç bir kadın böyle bir otelde uzun zamandır yaşamaktaydı. Çok ama çok uzun bir zamandır bu oteldeydi ki artık ilk geldiği zamanı bile hatırlayamıyordu. Ancak etrafta gördüğü şeyler ve yaşadığı bazı olaylar zihninin derinliklerinde ki bir şeyleri uyandırmaya başladı. Genç kadın geçmişini ve otelin sırlarını yavaş yavaş fark etti. Hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anladı. Bu otelde yalanların nasıl sofraya konulduğunu ve doğruların nasıl da dolaplara sıkıştırılıp saklandığını göreceksiniz. Daha fazla oyalanmadan sizleri selamlıyorum. Otelimize hoş geldiniz. Ne yapmış olursanız olun sizi bağrımıza basacağımıza söz veriyoruz çünkü hoş geldiniz ve hoş bulup bulmamaksa size kalmış.

Marienn, ihanetle gözünü kaybettikten sonra hayatına tüccar olarak devam etmeye başladı ve ester`e, liman şehrine gelmeye karar verdi. Burada olacak olayların, asla tahmin edemediği yönlere sürüklenmesi onun için bir sürpriz olacaktı.

"Gözlerini kapattığında gökyüzünün rengi bile değişir derlermiş..." Gerçek ile hayalin sınırlarının belirsizleştiği, gölgelerin sonsuzluğun sonunda birleştiği bir dünyaya davetlisiniz. Yankılar: Bilinmezliğin Gizemi, okuyucuyu sadece bir maceraya değil, aynı zamanda duyguların ve kararların sınandığı derin bir yolculuğa çıkarıyor. Ana kahraman Eva, hayatın karşısına çıkardığı engellerle savaşırken, dostluk ve düşmanlık arasındaki o ince çizgide yürümek zorundadır. Peki, senin tüm dünyanı değiştirmeyecesaretin varmı? Unutmayın; her yankı, bir sırrı beraberinde getirir. Bilinmezliğin gizemini çözmeye hazır mısınız?

Normal bir hayatı olan bir kız olan willa, doğum gününde aslında kendinin normal bir insan olmadığını ve evrenin normal olmadığını öğrenir. Artık okulunu, sevdiği insanları geride bırakması gerekir ve başka bir okula gitmesi gerekir kendi gibi olanların okuluna. Birde tehdit mesajları var tabi gizli birinden sürekli gelen tehdit mesajları. Yeni okulunda hayatta kalabilecek mi? Tehdit mesajlarını kimin yolladığını bulabilecek mi? Bunu ve kitabı merak ediyorsanız okumanız yeterli.

Soğuk bir rüzgar, taşların arasından süzülerek harabelerin üstüne serpilen külü savurdu. Ay ışığı, paramparça sütunların gölgelerini yere düşürüyor, zamanın unuttuğu bu toprakları sessiz bir lanetin içinde bırakıyordu. Amara, ağır adımlarla ilerledi. Çıplak ayakları, taşların soğuk yüzeyine dokunduğunda içini garip bir his kapladı. Buraya ilk kez geliyordu ama bir şekilde biliyordu… Burası, bir zamanlar onun eviydi. Siyah kelebeklerden geriye hiçbir iz kalmamıştı. Ama biliyordu; onlar hala buradaydı. Küllerin, toprağın, duvarların içinde saklanıyor, zamanı geldiğinde yeniden dans etmeyi bekliyorlardı. O, kelebeklerin yarattığı felaketin doğduğu topraklarda duruyordu. Boynunda asılı olan kolyeden bir mühür çıkardı. Karanlıkta soluk soluk parlayan bu mühür, ona geçmişten kalan tek şeydi. Parmaklarını onun soğuk yüzeyinde gezdirdiğinde, bir fısıltı duydu. Rüzgar mıydı? Yoksa geçmişin yankıları mı? Arkasını döndüğünde gölgelerin arasında beliren siyah bir siluet gördü. Tanıdığı bir yüz… ya da tanıması gereken biri. “Beni hatırla.” Sesi rüzgarın içinde kayboldu, ama Amara’nın içindeki boşluğu bir anlığına bile olsa doldurdu. O gece, rüyasında kanla dolu bir havuz gördü. Ve kelebeğin, siyah kanatlarını açarak dans etmeye başladığını…

-Hey bak ikimizin de 1 canı kaldı. Bence beni vur ve kazan. Zaten ne arkadaşız ne de başka bir şey yani.. Umurunda olmamalı. +Arkadaş değil miyiz? -Gerçekten arkadaş olduğumuzu mu düşündün yani. +Ama sana Zack dememe izin veriyorsun. -Önceden onlar da söylüyordu. +İlkinim. -Onlar gibi mi? +Bana kendini az da olsa açtın. -Onlara açmadığımı nereden biliyorsun? +Bana kötü davranmıyorsun. -Sana onlardan daha kötü davranıyorum sürekli aşağalıyorum sevmediğin şeyler yapıyorum ve sen bunu söylüyorsun sen gerçekten de bir soytarısın sadece güldürüyorsun insanı. Zavallı.

Rosalyn morthal, normal bir hayat sürerken bir anda kendisini binlerce yıl öncesinde draven krallığında bulur. Ormanlarda, köyde ve sarayda yaşanan olaylar onu büyük bir lanetin merkezine sürükler. Kralın acı dolu geceleri, krallıkları birbirine bağlayan lanet ve halkın çektiği sıkıntılar... Hepsi Rosalyn`in kanı ile son bulacaktır. Kendi geçimişini, soyunu ve güçlerini keşfederken Aşk ve ihanet arasında bir seçim yapmak zorunda kalır. Lanet sona erecektir... Krallıklar yeniden doğacak ama herkesin hayatı sonsuza dek değişecek...

Efsanelere inanır mısınız? Kan emici vampirlere ya da dolunayda dönüşen kurtadamlara? Peki ya en kudretlilerin dahi bir gün düşeceğine? Sıradan bir şirkette, sıradan bir hayat süren, sıradan bir adamın hayatına hoşgeldiniz. Bir akşam mesaisinden sonra, hayatı sıradan olmayan bir biçimde değişen adamın hayatına.. Lakin uyarmam gerek, kitabı okurken camı kapatın ve iyisimi perdeyi de çekin. Zira kim bilir, belki de sıradaki kurban sizsinizdir.

Aurelia İmparatorluğu, büyünün sıkı kurallarla denetlendiği, beş farklı gücün Kan, Zihin, Ateş, İllüzyon ve Ruh kesin sınırlarla ayrıldığı karanlık bir düzendir. Bu düzeni yöneten Konsey ve onların üzerinde mutlak otoriteye sahip İmparatoriçe Cerya Draeven, gücün kontrol dışına çıkmasını en büyük tehdit olarak görür. Sınır bölgelerinden birinde yaşayan on dokuz yaşındaki Elara Aurelis, sıradan ve dikkat çekmemeye çalışan bir hayat sürmektedir. Konsey’in artan denetimleri, şehirde dolaşan fısıltılar ve Elara’nın açıklayamadığı içsel huzursuzluklar, bu sıradanlığın yavaş yavaş çatlamasına neden olur. Elara henüz bunun farkında değildir,ancak onun varlığı, imparatorluğun yüzyıllardır koruduğu düzenle doğrudan bağlantılıdır. Zamanla Elara, hem kendisinde hem de çevresinde meydana gelen tuhaflıkların tesadüf olmadığını fark etmeye başlar. Gücün bastırıldığı bir dünyada, saklanan sırlar er ya da geç açığa çıkar. Elara’nın hayatta kalabilmesi, kim olduğunu öğrenmekten çok, bunu ne kadar süre gizleyebileceğine bağlıdır.

Yeryüzü krallıkları henüz büyüyle bu kadar iç içe değilken, dünyanın altında başka bir hüküm sürüyordu. Taşın ve kökün altında, karanlığın içinde, kadim bir bilgelik yaşıyordu. İnsanların adını fısıltıyla andığı, yüzünü görmeden korktuğu bir varlık… Şahmeran. O bir canavar değildi. O bir kraliçeydi. Yarı insan, yarı yılan bedeninde çağların bilgisini taşıyan Şahmeran, yeraltı halkının koruyucusuydu. Damarlarında akan siyah kan, yalnızca gücün değil, kadim büyülerin de kaynağıydı. Onu yenilmez yapan şey bedeni değil, kalbiydi. Ta ki bir insanı sevinceye kadar.