🪖Asker Aşkı |Komutan Ilgaz Kılıç🪖Teğmen Gece Kaya🌕Çocukluk Aşkı ⚔️🌖🌌🫀🪖❣️🐾🥂 Annesi onu dünyaya getirirken vefat eden Gece`nin bütün hayatı babasına bağlıdır daha 8 yaşında bir kız çocuğu olan Gece babasının ölümüyle kendini yetimhanede bulur zor olan hayatının ona verdiği tüm acıları kabullenmek zorunda kalarak 12 yaşındayken yetimhaneden ayrılır ve gerçek hayatla yüzleşir sokakta kaldığı sürede kendini geliştiren Gece hayatını kedine yaşam ve güvence şansı veren yani en azından öyle düşündüğü boksa adar Gece ayaklarını yere sağlam basan güçlü bir kadın olmuştur yine sıklıkla çıktığı boks maçlarından birinde rakibi hiç beklemediği biri çıkmıştır onu Gece`nin diğer rakiplerinden ayıran onun "emare timi" adıyla tanınan bir timin komtanı Ilgaz olmasıdır komutan ılgazın ona sunduğu teklifle hayatının yeni ve sonsuz başlangıcı olduğunu bilemez Gece için sadece 2 seçenek vardı ya Ilgazın teklifini kabul edecek ve ölümle burun buruna yaşayacaktı ya da zor hayatına kendine olan yarım güveniyle devam edecekti ~Ay geceye muhtaçtı,Gece ise ona aşıktı~

Ayağa kalkarak kapıya doğru ilerledi ,elini kapının koluna koymuştu tam açacakken. " Kendini affet melisin böyle saklanarak kaçarak kendine eziyet ediyorsun affet ki rahatlayasın Sancar bey." Üzülüyordum aslında onun için kolay bişey değildi biliyordum ama kendini affetmez ise bu hep böyle devam edip kendine eziyet edecekti. Bedenini bana döndererek"Neyin affetmesinden bahsediyorsun, sen ne biliyorsun da böyle konuşuyorsun. Ne haddine , psikoloksun diye herşeyi anlaman yada cözmen gerekmiyor Mira hanım. Evet affedemiyorum kendimi cünkü onlar benim kardeşimdir benim yüzümden şehit oldular , benim yüzümden anlayabiliyormusun. "

"Buradan kurtulduğumda," dedim dizlerimi kendime çekerken. "İki cihan bir araya gelse de biz bir daha yan yana olmayacağız." "Senle ben, buradan ibaret değiliz Avşar kızı. Çünkü artık biz olduk." Başımı biraz daha bastırdım dizlerime. "Öyleyse önce kendinden başla." Ahsen, hiç tanımadığı biriyle evli olarak uyandığı günden beri elinden kaçıp giden hayatını sorgulamaktadır. Peki Esved onun nefret edeceği kadar kötü biri miydi ki? Bazı bağlar kopmaz, Sessizce sökülür... Bu hikaye sizi tekrar 2016`da hissettirecek kadar sizden... 💛

Kuzgun kitabının devamıdır. *** Ölü sanılan Bilge Bozkurt intakımını almak için geri dönerse ne olur? Gelin beraber bakalım...

Yağmur nizamiyenin ışıkları altında perde gibi yağıyordu. Kadın kapının önünde dururken montundan su damlıyordu. Nöbetten çıkan üsteğmen onu görünce kaşlarını çattı. “Burada beklemek yasak.” “Beklemiyorum.” “Kime geleceksiniz?” “İçeride birine.” “Randevunuz var mı?” “Hayır.” “O halde neden geldiniz?” Kadın bir an sustu, sonra düz bir sesle konuştu: "Görmek istediğim kişi yakınım"dedi Üsteğmen kadını birkaç saniye süzdü. Yağmur ikisinin arasına ağır bir sessizlik bırakmıştı. “Kimliğinizi görebilir miyim?” Kadın kimliği uzattı. Adam okuyunca bakışı değişti. Kapıyı açtı. “Buyurun.” Kadın içeri adım atarken arkasından sadece şu cümleyi duydu: “Yağmur dinene kadar çıkmayın.” Kadın gözlerini devirerek yürümeye devam etti. --------------------------------------------------------------------------- Bazı karşılaşmalar tesadüf gibi görünür, ama kader en çok yağmur altında çalışır. O gün nizamiyede açılan kapı yalnızca bir askeri alanın kapısı değildi; iki yabancının hayatına aynı anda düşen, sessiz ama geri dönüşsüz bir başlangıçtı. Birinin görevi sınırları korumaktı, diğerinin kalbi ise çoktan o sınırların içine düşmüştü. Ve ikisi de o an bilmiyordu ki, bazı hikâyeler bir selamla değil… bir sorguyla başlar. Çünkü gülün açtığı yerde diken de vardır. Ve kader, en çok birbirine dokunmaması gereken hayatları birbirine yaklaştırmayı sever. ----------------------------------------------------------------- Vatanın aydınlığında doğup,gül dikeninin karanlığında solan bir aşkın hikayesi.

İntikamın, ihanetin ve aşkın kesiştiği yollarda insanı bekleyen tehlikeler nelerdir? Asena, acıların kadınıydı. Ama hiçbir zaman yenilmezmiş gibi davranmadı. O gün, gözlerinin önünde ailesini kaybettiği an, hayatı ikiye bölündü: öncesi ve sonrası. O günden sonra her şeyini ortaya koydu. Yıllarca eğitim aldı. Yıllarca emek verdi. Yıllarca aynı yoldan dönmeyi aklından bile geçirmedi. Çünkü vazgeçerse, kaybettiklerinin gerçekten yok olacağını biliyordu. Vatanı korumak… İstihbaratçı olmak… Sessiz kalmayı öğrenmek… Ve sonra… Altay ve ekiple tanıştığı gün geldi. ÖZKUT’a adım attığı anda, her şeyin değişeceğini hissetti. Henüz nedenini bilmiyordu. Ama bazı kaderler, daha başlamadan insanın içine çökerdi.

Biraz komik,depresif,inatçı ve en çok hayat dolu olan kızımız.Yıllarca doktor olma hayali ile yaşayan aysima bir gün doktor olur ve tayini Iğdır Tuzluca`ya çıkar.Orada hayatının aşkını bulur.

Hayat bazen hiç beklemediğin anlarda karşına yeni kapılar açar. “Yeni Görev” de tam olarak böyle bir yolculuk; hem kendimi hem dünyayı yeniden keşfettiğim, sınandığım ve büyüdüğüm bir serüven. Bu kitapta, bazen kırılgan, bazen cesur, bazen kararsız biri olarak attığım adımları, yaşadığım duyguları ve aldığım dersleri paylaşıyorum. Okurken kendinden bir parça bulacağını, kimi zaman kalbinin hızlandığını, kimi zaman durup derin nefes aldığını hissedeceksin. Hazır ol, çünkü “Yeni Görev” sadece bir hikâye değil; yeni başlangıçların, ikinci şansların ve içindeki gücün farkına varmanın davetiyesi. Sen de benimle bu yolculuğa katılmaya var mısın?

Bu bir ASKER ve GERÇEK AİLEM kurgusudur. ‘’Sen benim kaderimsin. Seni bir kez kaybettim, bir daha kaybedemem. Sensiz geçen yıllarımı bana geri vermek zorundasın.’’ ‘’Ben yapamam anla artık. Bu kalp ölü, atıyor ama yaşamıyor. Benimle olursan sen de ölürsün.’’ ‘’Hayır, ben asıl sen yokken bir ölüymüşüm. Bu kalp bir tek seni görünce böyle atıyor ve yaşadığımı hissediyorum. Lütfen, bana izin ver ben de senin kalbini tekrar yaşatayım.’’ ‘’Bilmiyorum. Kafam çok karışık ama kalbim sadece sen diyor her zaman sendin sanki. Her şeye ve herkese rağmen.’’ ‘’Her şeye ve herkese rağmen. Seni bir daha bırakmam.’’ ‘’SÖZ mü Alp?’’ ‘’SÖZ Miray’ım. Bu benim sana asker sözüm.’’ Kıdemli Yüzbaşı Emir Alp Bozkurt Yüzbaşı Aslı Miray Keskin

Sınır Hattı, yalnızca bir coğrafyanın değil, kalplerin de keskin çizgilerle ayrıldığı bir hikâye.Urfa`nın en güçlü aşiretlerinden birinin kızı olan Dilan, geçmişin yükünü ve ailesinin gölgesini omuzlarında taşıyarak yaşar. Hayatı, seçme hakkı tanınmadan çizilmiş bir kader gibidir. Ta ki sınırda görev yapan, disiplinli, sert ve bir o kadar da sessiz bir askerle, Kıdemli Üsteğmen Alp Bozkurt ile yolları kesişene kadar.Alp için sınır, korunması gereken bir vatan çizgisidir. Dilan içinse aşılması imkânsız bir duvar.iki farklı dünyanın insanı, aynı ateş hattında yan yana geldiğinde; görev, sadakat, aile ve aşk birbirine karışır.Silah seslerinin arasında filizlenen bir yakınlık,suskun bakışlara sığdırılan duygularve her adımda biraz daha tehlikeli hâle gelen bir bağ... Sınır Hattı, vatan uğruna verilen mücadelenin ortasında, kalbin hangi tarafta duracağını sorgulatan; güçlü kadın karakteri, sert asker atmosferi ve yavaş yavaş derinleşen aşkıyla okuru içine çeken bir hikâye.Bazen en büyük savaş, düşmana karşı değil;kalbine karşı verilir.

Bazı isimler sadece bir kelime değildir. Bazı isimler bir vedadır. Eflin Alya Kartal, küçük yaşta hem babasını hem annesini kaybetti. Babası ona hep “Alya’m” derdi. O isim, bir daha hiç kimsenin ağzından çıkmamalıydı. Ama çıktı. Yıllar sonra askerî birliğin sert duvarları arasında, duygularını saklamayı öğrenmiş bir adam o yasaklı ismi fısıldadı: “Alya.” Aras, geçmişin en karanlık anına dokunduğunu bilmiyordu. Ya da belki biliyordu. Şehit bir babanın emaneti, yarım kalmış bir mektup, ve sessizlikle büyümüş bir kız… Eflin geçmişinden kaçarken, Aras geçmişin tam ortasında duruyordu. Bazı yaralar görünmez. Bazı sessizlikler çığlıktan daha gürültülüdür. Ve bazı aşkların başlangıcı… en yasaklı isimle olur.

"Üç ay boyunca kurşunlardan kaçtım ama kaçamadığım tek şey bir çift göz oldu"

Asker olan bir kızın ve en yakın arkadaşlarının hikayesi

Bir koordinat. Bir saniyelik gecikme. Ve değişen hayatlar. Askeri istihbarat analisti Asu Karaca, kusursuz planlarıyla tanınır. Ta ki verdiği bir bilgi sahadaki dengeleri altüst edene kadar. Tim komutanı Göktuğ Karahan için ise tek gerçek vardır: Adamlarını sağ salim geri getirmek. Yanlış bir istihbarat, sarsılan güven ve içeride saklanan bir köstebek… Görev ile vicdan, şüphe ile sadakat arasında kalan iki insan, hem sınır hattında hem de birbirlerine karşı bir eşikte durur. Çünkü bazen en tehlikeli çizgi haritada değil, insanın kalbinde çizilir.

Bu hikaye, Bartın Eran Karer ve Elzem Aksel adındaki iki ana karakterin, yıllar süren bir yolculuğuna odaklanmaktadır. Hikayemiz, Bartın ve Elzem`in, Bartın`ın annesinin ölümünün ardından tanışmasıyla başlar. Bartın, Elzem`i katil olarak görüp suçunu üstlenir. Bu suçlama sonucu cezaevine gönderilir. Ancak, altı ay sonra, Bartın`ın ölü olarak çıkarılması ve ardında bıraktığı sır, hikayenin dönüm noktalarından birini oluşturur. Bartın`ın ölümünün ardından altı yıl boyunca, Elzem, Noyan adında bir terörist için çalışmaya devam eder ve zamanla onun avukatı olur. Ancak, Noyan`ın Elzem`in ajan olduğunu fark etmesiyle işler çığırından çıkar ve Bartın ve ekibi Elzem`i kurtarır. Elzem, yıllardır güvenerek çalıştığı "istihbarat" biriminin aslında gerçekte ne olduğunu öğrendiğinde, hem kendi hem de Bartın için yeni bir yol açılır. Yeni bir gerçeği öğrenen Elzem, Bartın`la birlikte vatanına hizmet etmeyi ve doğru olanı yapmayı seçer. Geçmişin kanla yazılmış defterleri açıldığında, çiçeği yaşatmak mı daha zordur yoksa onu sevebilmek mi? Onların hikayesine hoşgeldiniz.. Kapı size sonsuz açık ♾️ (Kurgumu ve hikayemi kopyalayanlar hakkında yasal süreç başlatacağımı söylemek isterim.)

Bir tarafta devraldığı bir cinayet dosyasıyla uğraşan Savcı Işıl Bozkurt. Diğer tarafta o dosyada şüpheli durumuna düşen Murat Erdem`in abisi Üsteğmen Sarp Erdem. Işıl Bozkurtun abisi ise Sancak Timinde Kıdemli Üsteğmen Yağız Bozkurt, Sarp Erdem ile aynı timde. Bu kurguda hem timi, hemde Savcı ile Üsteğmen arasında ki tuhaf ilişkiyi okuyacağız. Şimdiden keyifli okumalaaarr

Asker ~ Öğretmen Öğrencisinin velisine yazdığını düşünen Aydeniz Asena, aslında yanlış bir numaraya yazmıştır. Devamını da kitapta okuyalım bence, dimi?

Onlar altı kişiydi. İsimlerinden çok kod adlarıyla tanındılar. Emir geldikçe gecenin içine girdiler, gölgede kaldılar. Yüzbaşı Aras Çelik, timini tek bir hat gibi yönetirken; Üsteğmen Defne Bozkurt, karanlığın içinde soğukkanlılığıyla iz bırakıyordu. Görevler sertti, düşman görünmezdi, hata payı yoktu. Her operasyon bir sınavdı. Her sessizlik, yaklaşan çatışmanın habercisi. Ve bazı gecelerde, görevle duygular arasındaki çizgi tehlikeli biçimde incelirdi. Ve tam her şey kontrol altına alınacak derken, beklenmedik bir aşk filizleniyor. Bu hikâye yalnızca silahların, emirlerin ve çatışmaların hikâyesi değil. Bu, aynı siperin altında omuz omuza duranların, vatan için susanların, ve geceyle gölge arasında kalanların hikâyesi. Kurşun geçebilir. Emir değişebilir. Ama aynı timde verilen yemin kolay bozulmaz. Çünkü bazı görevler bitse bile, hikâyesi devam eder. Bir yandan askerî disiplin, bir yandan kahkaha, bir yandan da kalp atışlarınızı hızlandıracak bir aşk hikâyesi. Gece ve Gölge Arasında sizi hem güldürecek hem de heyecanla sayfaları çevirtecek bir hikaye.

Time yeni atanan Kıdemli Üsteğmen Elif Kurt ve tim komutanı olan Yüzbaşı Alp Boz

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

Bazı insanlar doğarken yalnız kalır. Bazılarıysa yaşarken eksilir... Neva, annesinin yarım kalmış hayalini tamamlamaya çalışan bir cerrah. Barlas, babasının izinden yürüyen bir asker. İkisi de güçlü, ikisi de yalnız. Hayat, yollarını hiç beklemedikleri bir yerde kesiştirir. Aşkın ve ölümün, bekleyişin ve vazgeçişin arasında, bir çizgi kadar ince, bir vatan kadar büyük bir hikâye başlar. Bu, iki ruhun buluşma hikâyesi. Ama belki de en çok... yarım kalanların tamamlanma hikâyesi.

Türkiye’yle doğu sınırı olan Zerqael, çok büyük bir depremle sarsıldı. Gece yarısı başlayan sarsıntı, şehirleri dakikalar içinde yerle bir etti. Sokaklar toza bulandı, çığlıklar karanlığı yırttı. Yıkılan sadece binalar değildi; umutlar da enkazın altında kalmıştı. Türk muhabir Ahsen Karataş, deprem felaketini dünyaya duyurmak için Zerqael’e gönderildiğinde yalnızca bir haberin peşindeydi. Kamerası, mikrofonu ve gerçeği anlatma cesareti vardı. Amacı, buradaki çığlıkları bütün dünyaya duyurmaktı. Fakat gördükleri, mesafeli kalmasına izin vermeyecek kadar ağırdı. Üsteğmen Yiğithan Öztürk ise arama kurtarma birliğiyle birlikte bölgeye ulaşmıştı. O, aynı topraklara hayat kurtarmak için gönderilmişti. Görevi netti : Ekazın altındaki her cana ulaşmak. Zamanla yarışıyor, artçı sarsıntılara aldırmadan yıkıntıların arasına giriyordu. Yolları, yıkılmış bir şehrin tozlu sokaklarında kesişti.Artık bir görevi daha vardı. Gönlünü verdiği Ahsen Karataşı korumak. Zelzele sadece toprağı değil, kalpleri de yerinden oynattı. Ve bazı sarsıntılar, en sağlam görünen insanları bile değiştirirdi.

Beladan burnu çıkmayan Selçuk Akpınar ve onun Komutanı Ertekin Eroğlu ile arasında geçen aksiyonlu romantizm.

​"Savaşın en büyük yalanı, sadece düşmanla yapıldığıdır. ​Gerçek savaş; barut kokusunun genzinizi yaktığı o siperlerde değil, zihninizin en karanlık köşelerinde, susturamadığınız anılarınızla verilir. Bir yanda kuralları kutsal sayan, kalbini çelik bir zırhla kaplamış Yüzbaşı Azra; diğer yanda adaleti kitaplardaki o kusursuz cümlelerde arayan Teğmen Barış... ​Biri geçmişin hayaletlerinden kaçıyor, diğeri ise geleceğin kahramanı olmaya can atıyor. Ancak Yedişehitler Köyü’nün sisi çöktüğünde, ne rütbelerin bir önemi kalacak ne de ezberlenmiş stratejilerin. Sadece iki şey ayakta kalacak: Bileğe takılan renkli bir hatıra ve birbirine emanet edilen iki can. ​Bu, sadece bir operasyonun değil; kusurların, kefaretin ve küllerinden doğan bir sadakatin hikayesidir."

Mardin`den, doğup büyüdüğüm memleketten, sokaklarında ip atladığım topraklardan kopmak zorunda kalmıştım. Ailemi bırakıp da geldiğim Karadeniz`de, hiç bilmediğim bir memlekette öğretmenlik yapmaya gelmiş, tam da yapayalnız kaldım dediğim anda, birisinin ailesi olmak için adım atmıştım buralara. O yetim, Ben yurtsuz... Ben onun herşeyi, o benim yurdum olacaktı. İkinci bir aileye sahip olacağımı bilemezdim. Bir yaren kazanacağımı da... Birinin yareni olacağımı da...