Türk Silahlı Kuvvetleri’nin adını fısıltıyla duyuran, resmi kayıtlarda varlığı neredeyse görünmeyen bir tim… Hançer Timi. Yedi kişi. Birbirleri için ölür, geri kalan herkese karşı duvar örerler.

Bir küçük kızın hayali

KÜL VE KEHLE: "Bazı insanlar doğarken ölür, bazıları ise ölürken yaşamayı öğrenir." Gece için hayat, 8 Haziran`da durmuştu. Şimdi ise karşısında oturan çocukluğunun "Küçük Sırığı" Ali Asaf, ona haram bir bakış ve elinde bir lavanta buketiyle gelmişti. Giymeye zorlandığı o altı gelinlik, aslında ruhunun altı farklı mezarıydı. Kendi kardeşini korumak için bir cellatla evlenmeye hazır olan Gece, sustuğu her saniye kendi mezarını kazıyordu... Öte yanda hırçınlığıyla bir şehri yakabilecek kadar yaralı Alev... Bir tarafta kendi elleriyle yerleştirdiği vicdan azabı varken; diğer tarafta ise kucağındaki tek sığınağı Menekşe bal kokuyordu. Kader, onu bir yol ortasında kendi hâlinde yaşayan bir yüzbaşı ile çarpıştırdığında; sadece iki araç değil, iki dünya birbirine girmişti. İki hayat... Yüzbaşı, "A Kişişi" dediği ballı zencefil kokan bu kadının yaşamına adım attıkça, sorduğu o tek soru tüm dengeleri değiştirecekti: "Evli misin?" Biri, törenin kanlı ellerinde bir kurban; diğeri geçmişin pençesinde soluk alan bir kaçak... İki kadının yolları, acının ve sadakatin en keskin virajında kesişiyor... Yıldırımlar Gece`yi esir almışken; Alev, kendi yarattığı ateşin içinden sağ çıkabilecek miydi peki? Sevda, bazen iliklenen bir kaban düğmesinde bazen de sessiz ama keskince dökülen bir gözyaşında saklıdır. Ama bu hikâyede sevda; hem katil hem de maktul... Ölüm, bazen toprağın altına girmek değil; yaşarken giyilen bembeyaz bir kefendir. Çünkü bu hikâyede kurtuluş celladına âşık olmakta değil; celladınla birlikte yanmayı göze almaktadır. *Herkesin hududu, çizdiği keskin ve bariz olan bir sınırı varken; onlar yaşamanın ne olduğunu anlayabilecek miydi?* ***** Kitabımın tüm hakları bana aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda gerekli işlemleri yapacağımı belirtmek isterim.

Herkes gitti. Acıttı. O da gitti. En çok da o acıttı.

İnsan bazen susarak büyür. Sevgi yerine korkuyla, şefkat yerine sabırla. Bazı çocuklar hayata erken alışır. Yük taşır, iz bırakır, ama ses çıkarmaz. Yıllar geçer, her şey içte birikir. Sonra bir gün, hiç beklenmeyen bir anda, biri çıkar. Karanlığı yarar, yalnız olmadığını hatırlatır. O andan sonra hayat aynı kalmaz. Bu satırlar, ayağa kalkmayı seçen birinin izidir. Geçmişi değiştiremese de, geleceğini kendi elleriyle kuran birinin.

Güldüğünü duydum. ‶Yıllar önce öptüğün yerlerin üzerine,ʺ dedi, alaycı bir ses tonuyla. ‶Şimdi yaralar mı açıyorsun, Üsteğmen?ʺ Dediğini beklemediğimden, bir an için gözlerimin yandığını hissettim. Doğruydu. Öperdim; tam gamzesinin üstünden öperdim. ‶Evet, aynen öyle yapıyorum.ʺ İçimde başlayan sızıntı, hiçbir şekilde dışıma çıkmıyordu. ‶Bazı şeyler yarayabilir ama yaralayadabilir, Komutanım.ʺ 20.02.2026 22.02.2026 21.30` 20.38`

Görev için bir köye sızıp, orada yakalansaydın?

Gökyüzünde bir pilot var. Kod adı: Fırtına. Cesur, kontrol edilemez ve sınır tanımayan. Yerde ise bir mühendis. Lakabı: Buz. Soğukkanlı, zeki ve hataya asla yer bırakmayan. Eftalya Buzok için duygular zayıflıktır. Bora Kağan için ise korku diye bir şey yoktur. Bir test uçuşu, beklenmedik bir sistem arızası ve ardından gelen sabotaj şüphesi… İkisi de birbirine güvenmek zorunda kalır. Buz ile Fırtına çarpıştığında ortaya sadece bir aşk çıkmaz. Gizli sırlar, kıskançlıklar ve tehlikeli görevler de açığa çıkar. Çünkü bazı aşklar sakin başlamaz. Bazıları fırtına koparır. Bazıları ise buz gibi yakar.

"Künh... öz demek. Bir insanın özüne indiğinde, onu dilediğin gibi yeniden yoğurursun. Ortaya çıkan artık bir asker değil silah olur." Bir avcı. Bir kurt. Bir ihanet. Ormanın karanlığında başlayan karşılaşma, gölgelerin ardına gizlenmiş büyük bir gerçeği yerinden oynatacak. Gerçek ortaya çıktıkça, birbirlerine en uzak olması gereken bu iki insanın yolları, farkında olmadan aynı karanlıkta birleşiyor. Bir avcı gerçeğe ne kadar yaklaşırsa, o kadar hedef olur. Bir kurt ne kadar köşeye sıkışırsa, o kadar tehlikeli hale gelir. Ve bazen... kader iki yabancıyı birbirlerinin hem en büyük tehlikesi hem de tek sığınağı yapar.

Asker kurgu okuyun baciskolarim............🙈😻🤍

Bu benim ilk kitabım umarım seversiniz

Kitabın düzenlenmiş halidir, tüm haklar bana aittir kopyalanması halinde hukuki işlem başlatılır. Bazı bölümler 🌃(akışı ifade eder)üste çıkması için boştur.

Teröristlerin olduğu ülkede huzur olmazdı Hiç bir zaman vatanımı alan Teröristleri afetmiycektim kan alan ve vatan bayrak için savaşanlar şerefine

"Ben Gece, onun karanlığında kaybolmaya geldim. O Karan, benim sessizliğimde yankılanmaya... Azap Timi için pusular yeni başlıyordu. İki asker, tek bir kader ve namlunun ucunda asılı kalan imkansız bir aşk."

Malena Balcı, 1943’ün karlı cehenneminde kendisini bir anda bulmasıyla tüm dünyası tepetaklak olur. Bu cehennemde karşısına gelen ilk kişi ise en büyük düşmanı ve rakibi olacak yüksek rütbeli bir asker olan Ernst`dir. Bir LWE olarak, Ernst ile hem fiziksel hem de psikolojik olarak girdiği savaşı kazanmak uğruna neler yapabilecek kimse bilmemektedir.

"Ağlama güzelim.." "Güzelinin değilmi?" "Güzelimsin..." ____ "Serçe gözlüm" "Yüzbaşım..." ___

"Bembeyaz bir odaya kapattı beni... Suçum neydi bilmeden, cezamı içime gömdüm. Duvarlar sessizdi, babam gibi. Ben o gün çocukluğumu içeride bıraktım."

Hayatınız altı üstünden daha güzel olabiliyormuş. Yıkıldıkça daha da sağlam zeminlerde kurulan bir hayat. Yaşamamak için bazen öldürmek gerekirdi. Öldürmek için ise ölmek gerekir. Şimdi anlıyorum, bir yanımda bencilce sevdiğim adam bir yanımda canımdan çok sevdiğim miniğim uyurken her şey anlam kazanıyor. Bu gece ölen tek şey benim içimde ki o umutsuzluk olucaktı. Taa ki camda gördüğüm o yüze kadar öyle olucak sanmıştım. Şimdi ise bir silah sevdiğim adamla miniğim arasındaydı. Seçim yap der gibiydi. Yine seçim yap!

Eşinin ölümüyle hayatını oğluna adayan Jandarma Özel Harekat Yüzbaşı Oğuzhan Yener ile komşu olan sınıf öğretmeni olan Nur Su Yalın’ın hikayesidir…

Hasret insanı nereye götürür bilinmez. Peki siz neye hasretsiniz?

🪖Asker Aşkı |Komutan Ilgaz Kılıç🪖Teğmen Gece Kaya🌕Çocukluk Aşkı ⚔️🌖🌌🫀🪖❣️🐾🥂 Annesi onu dünyaya getirirken vefat eden Gece`nin bütün hayatı babasına bağlıdır daha 8 yaşında bir kız çocuğu olan Gece babasının ölümüyle kendini yetimhanede bulur zor olan hayatının ona verdiği tüm acıları kabullenmek zorunda kalarak 12 yaşındayken yetimhaneden ayrılır ve gerçek hayatla yüzleşir sokakta kaldığı sürede kendini geliştiren Gece hayatını kedine yaşam ve güvence şansı veren yani en azından öyle düşündüğü boksa adar Gece ayaklarını yere sağlam basan güçlü bir kadın olmuştur yine sıklıkla çıktığı boks maçlarından birinde rakibi hiç beklemediği biri çıkmıştır onu Gece`nin diğer rakiplerinden ayıran onun "emare timi" adıyla tanınan bir timin komtanı Ilgaz olmasıdır komutan ılgazın ona sunduğu teklifle hayatının yeni ve sonsuz başlangıcı olduğunu bilemez Gece için sadece 2 seçenek vardı ya Ilgazın teklifini kabul edecek ve ölümle burun buruna yaşayacaktı ya da zor hayatına kendine olan yarım güveniyle devam edecekti ~Ay geceye muhtaçtı,Gece ise ona aşıktı~

Ayağa kalkarak kapıya doğru ilerledi ,elini kapının koluna koymuştu tam açacakken. " Kendini affet melisin böyle saklanarak kaçarak kendine eziyet ediyorsun affet ki rahatlayasın Sancar bey." Üzülüyordum aslında onun için kolay bişey değildi biliyordum ama kendini affetmez ise bu hep böyle devam edip kendine eziyet edecekti. Bedenini bana döndererek"Neyin affetmesinden bahsediyorsun, sen ne biliyorsun da böyle konuşuyorsun. Ne haddine , psikoloksun diye herşeyi anlaman yada cözmen gerekmiyor Mira hanım. Evet affedemiyorum kendimi cünkü onlar benim kardeşimdir benim yüzümden şehit oldular , benim yüzümden anlayabiliyormusun. "

"Buradan kurtulduğumda," dedim dizlerimi kendime çekerken. "İki cihan bir araya gelse de biz bir daha yan yana olmayacağız." "Senle ben, buradan ibaret değiliz Avşar kızı. Çünkü artık biz olduk." Başımı biraz daha bastırdım dizlerime. "Öyleyse önce kendinden başla." Ahsen, hiç tanımadığı biriyle evli olarak uyandığı günden beri elinden kaçıp giden hayatını sorgulamaktadır. Peki Esved onun nefret edeceği kadar kötü biri miydi ki? Bazı bağlar kopmaz, Sessizce sökülür... Bu hikaye sizi tekrar 2016`da hissettirecek kadar sizden... 💛

Kuzgun kitabının devamıdır. *** Ölü sanılan Bilge Bozkurt intakımını almak için geri dönerse ne olur? Gelin beraber bakalım...

Yağmur nizamiyenin ışıkları altında perde gibi yağıyordu. Kadın kapının önünde dururken montundan su damlıyordu. Nöbetten çıkan üsteğmen onu görünce kaşlarını çattı. “Burada beklemek yasak.” “Beklemiyorum.” “Kime geleceksiniz?” “İçeride birine.” “Randevunuz var mı?” “Hayır.” “O halde neden geldiniz?” Kadın bir an sustu, sonra düz bir sesle konuştu: "Görmek istediğim kişi yakınım"dedi Üsteğmen kadını birkaç saniye süzdü. Yağmur ikisinin arasına ağır bir sessizlik bırakmıştı. “Kimliğinizi görebilir miyim?” Kadın kimliği uzattı. Adam okuyunca bakışı değişti. Kapıyı açtı. “Buyurun.” Kadın içeri adım atarken arkasından sadece şu cümleyi duydu: “Yağmur dinene kadar çıkmayın.” Kadın gözlerini devirerek yürümeye devam etti. --------------------------------------------------------------------------- Bazı karşılaşmalar tesadüf gibi görünür, ama kader en çok yağmur altında çalışır. O gün nizamiyede açılan kapı yalnızca bir askeri alanın kapısı değildi; iki yabancının hayatına aynı anda düşen, sessiz ama geri dönüşsüz bir başlangıçtı. Birinin görevi sınırları korumaktı, diğerinin kalbi ise çoktan o sınırların içine düşmüştü. Ve ikisi de o an bilmiyordu ki, bazı hikâyeler bir selamla değil… bir sorguyla başlar. Çünkü gülün açtığı yerde diken de vardır. Ve kader, en çok birbirine dokunmaması gereken hayatları birbirine yaklaştırmayı sever. ----------------------------------------------------------------- Vatanın aydınlığında doğup,gül dikeninin karanlığında solan bir aşkın hikayesi.