Yalnızlığa mahkum olmuş bir Ruh çıkacağı bu zorlu mesafelerde ruh eşini bulmaya çalışırken karşısına çıkabileceği sorunlardan kurtulup sevdiği kızı kötü adamın elinden kurtarabilecek mi?

Ahu genç, zeki bir doktor dur ailesinin yanında üzgünde olsa mutlu yaşamaya çalışmaktadır ... Babasının onu 70 yaşında bir adam verme isteği üzerine düğün günü kaçar ve bir villa nin bahçesine sığınır ama bilmiyordur ki onu camdan izleyenin mafya olacağını.....

Abime atacağım en büyük kazığı atmıştım. Düşmanıyla evlenmiştim. Arden ile evlenmek zorunda kalmıştım başka çarem yoktu. İyi biriydi yani ben öyle sanıyordum... Abimden intikam almak için beni kullanacağını nerden bilebilirdim ki...

Alternatif bir Dünya da yaşayan Jessica`nìn annesinin gizli ölümü sonucu, gerçek gücünün ortaya çìkmasì ve savaslarin başlaması Jess`de uyanan ejderhanın ateşinin baslangiciydi.

Burada herkes yalnız, herkes kimsesiz. Burası İn! Burada adalet yok, acıma yok, güçsüzlüğe yer yok, insanlık yok! Herkes sadece kendi canını düşünür. Herkes hayatta kalmaya çalışır. Kimse dost değildir. Herkes, birbiriyle düşmandır. Burada hiçbir arkadaşlık menfaatten öteye geçemez. Başarısız olamazsın. Başarıya da asla ulaşamazsın. Burası bizim inimiz… Hepimizin İn’i. Özgürlüğe aç, adaleti sadece sözlük anlamıyla bilen çocuklar… Onlar yaşamak zorunda. Yaşatmak gibi bir dertleri yok. Bu, onların özgürlüklerini arama hikayesi. Bu, onların adalet için savaşma hikayesi. “Artık bu çocuklar kimsesiz değil!” diye bağırdım. “Ben varım!” Öfkeyle doldu gözlerim. “Hepinize yeterim!” Anlatılanlar tamamen kurgudur. Gerçek kişi veya kurumlarla ilgisi yoktur. 13.06.2022 TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

Bu bir Hindistan kırgusudur. Ancak trajedik olanlardan...

17 yaşımda, bana beyaz bir elbise yerine, kefen gibi bir gelinlik giydirmişlerdi. Koruyup kollamak yerine benden yaşlarca büyük bir adama gelin vermişlerdi. Kendi nikahımdaydım ama sanki benim nikahım değilmiş gibiydim. Gelin için ayrılmış sandalye tarzı koltukta otururken kulaklarım hiçbir şey duymuyordu. Ruhum ölü, ama bedenim sapasağlamdı. Yanımda oturan Berivan, sıkıca elimi tutarken bana bir şeyler fısıldıyordu ama kafam hiçbir ses almıyordu. Ne bir çıtırtı, ne de bir fısıltı. Ta ki yanımda oluşan hareketliliğe kadar. Beyaz duvak örtülmüş yüzümü sağ tarafıma çevirdim. Büyük mavi ve kanlanmış gözlerim, bir çift simsiyah gözle kesişti. Daha da çok ağladım o lanet Ağa`nın yüzünü gördüğümde. Kaşlarını çatarak bana yaklaştı. Çenemi kırarcasına tuttu. Parmaklarıyla yanağımı sıkarken kulağıma yaklaşıp, "Ağla," dedi. "bugünden sonra hep cenneti yaşadığını sanacaksın. Çünkü ben senin yaşadığın cehennemden daha beter bir dünya yaşatacağım sana. İşte o zaman bu zamanlarını mumla arayacaksın cici kız..." KİTAP ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINTI DA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

En ıssız yerde açan menekşe miydi imkansız olan? Yoksa sadece bir kurtuluş uğrunda verilen canlar, yapılan fedakârlıklar mı? Bu dünyada imkânsızlık yoktu. Bu dünyada Mutlakiyet vardı. Suçsuz insanlar fikirlerinden dolayı idama mahkûm bırakılırken, RÂ da tam bu yüzden kuruldu. insanların zihinlerini fethetti. Yasaların değerli olduğu ülkelerde güç hüküm sürüldü. Karantina. Bütün dünya bir yalana inandırıldı. Adalet. Varlığı yalnızca rüyalardan ibaretti. "Kanıt olmadan adalet olmaz. Sessizlik de bir tercihtir." Dedim sert bir sesle. Neyi kanıtlamaya çalışıyordum, inanmadığım bu dünya yasalarını mı? "Adalet bazen kanıttan önce gelir ve sessizliği tercih olarak saymıyorum. Sessizlik acizliktir ve sen asla aciz değilsin." Derken rahatını hiç bozmamıştı. Üstelik gözlerini bir an olsun kırptığını görmemiştim. Pür dikkat beni izliyor olması, rahatsız ediciydi. Ve Yönetim. Mutlakiyet yönetimine göre, sessiz kalmak da bir tercih, En büyük lütuftu...

​"Bazı günahlar toprağa gömülür, bazıları ise küle döner." ​Azra "Kül" Soykan; o adaletin kör noktası, sistemin en tehlikeli sızıntısı. Arkasında iz bırakmayan, her düğümü tek bir mermiyle ya da tek bir kodla çözen bir hayalet. ​Şehrin en güçlü ismi Karan Demirkol`un babası öldürüldüğünde, geriye sadece cevabı olmayan sorular ve şifreli bir geçmiş kaldı. Karan, bu karanlık labirentten çıkmak için tek bir yola güveniyordu: Bir zamanlar yakalayamadığı o "Kül"e. ​İntikam ateşiyle yanan bir adam ve o ateşi küle çevirmeye yeminli bir kadın... ​Soylu maskelerin ardındaki saf pislik ortaya çıkarken, her sır yeni bir düğüm, her yakınlaşma yeni bir tehlike doğuracak. Karanlığın içinde bir oyun kuruldu ve bu oyunun tek bir kuralı var: ​Kül olmadan, şifreyi çözemezsin. Azra (Kül): "Bana para ya da güç teklif etme Demirkol. Bana o soylu maskelerinizin ardındaki saf pisliği vaat et." Karan: "Sen kâbus ol Azra, ben o kâbusun içinde uyanmaya hazırım."

Sevim Liman`ın yaşadığı kasaba normal değildir. İstenildiğinde alıkonulan suçlu kadınlar , cinayetler...Sevim bu kadınların ne için götürüldügünü onlardan biri olana kadar anlamaz. Fakat o soradan bir alıkoyulqn değil duyusuz bir ebedir. Ebeler sıkı kurallar içerisinde kalan ve en son ölen kişilerdir. Bile bile ölüme yürümek kimlerin işidir?

"Bazı insanlar karanlıktan kaçar, bazıları ise o karanlığı yönetir... Selçuk Saygun babasının gölgesinden uzaklaşıp tek başına yaşamak için çabalarken, aniden gelen haberle geçmişi kapısında bekler. Geçmişiyle yüzleşebilecek mi? yoksa herşeyden uzaklaşıp kendisinden ve geçmişinden kalabilecek mi?

Emir... Eylül olan kızın peşinden koşarken bir zombi felaketi başlar. Klişe bir şey olmadan tüm ekip yaşamı amaçlayarak özgürlüğün peşine düşer. Acaba kime ne olacak. Kim sağ çıkacak? Kim özgürlüğüne bile dokunamadan ortadan kaldırılacak...

— Demir ve Gölge Bazı hikayeler tesadüf değildir. Bazıları… çok önceden yazılmıştır. Ve bazı isimler vardır… sadece bir isim değildir. Bir anahtardır. Bir kilittir. Bir yıkımdır. Feryal Karza, hayatını kontrol altında tuttuğunu sanıyordu. Düzenli, mesafeli ve hesaplı bir hayat. Geçmişten uzak durmayı başarmış, sorular sormamayı öğrenmiş, cevapların her zaman tehlikeli olduğunu bilen bir zihin. Her şey olması gerektiği gibiydi. Ta ki o sabaha kadar. Telefon ekranında beliren tek bir harf, onun bütün kurduğu düzeni paramparça etti: “Ç.” Ne bir açıklama vardı, ne bir devamı. Ama bazı mesajlar… tek bir harfle başlar. Ve bir hayatı bitirir. O harften sonra hiçbir şey aynı kalmadı. Unutulduğu sanılan dosyalar açıldı. Sessiz kalmış isimler tekrar konuşmaya başladı. Ve Feryal, kendini hiç ait olmadığı bir dünyanın içinde buldu. Bu dünya; kanla yazılmış anlaşmaların, ihanetin sıradan olduğu ilişkilerin ve gücün tek geçerli kural olduğu bir yerdi. Bu dünyanın merkezinde ise tek bir isim vardı: Çelik Demir Karahan. Onu tanıyanlar az konuşur. Onu tanımayanlar… konuşamaz. Çünkü Çelik, sadece bir adam değildir. Bir sistemdir. Bir düzenin ta kendisidir. Ve o düzen… merhamet tanımaz. Geçmişini gömmüş, duygularını susturmuş, kendi adaletini kendi yazmış bir adam. Ama bazı şeyler… gömülü kalmaz. Özellikle de yanlış kişiye dokunduğunda. Çelik için bu sadece bir dosyaydı. Bir isim. Bir çözülmesi gereken denklem. Ta ki o isim… Feryal Karza olana kadar. İki hayat. İki farklı geçmiş. İki ayrı karanlık. Ve tek bir kesişim noktası: Sırlar. Feryal, kendi isminin anlamını bildiğini sanıyordu. Işık. Parlaklık. Saflık. Ama bazı isimler… sadece görünen anlamı taşımaz. Bazıları içinde sakladığı gerçeği bekler. Ve o gerçek ortaya çıktığında, her şey yanar. Çünkü bu hikayede: Işık kurtarmaz. Karanlık saklamaz. Her şey ortaya çıkar. Sadakatler kırılır. Güven yerle bir olur. Ve en tehlikelisi… düşmanlık, en güçlü bağa dönüşür. Feryal, kendini bir oyunun içinde bulduğunu düşündü. Ama bu bir oyun değildi. Bu, yıllar önce yazılmış bir hikâyenin yeniden başlamasıydı. Ve bu hikâyede: Kimse masum değil. Kimse tamamen suçlu değil. Ama herkes… bir şey saklıyor. Bir mesajla başlayan bu yol, geri dönüşü olmayan bir yere çıkacak. Bir isim, bir dosya, ve bir adam… Her şeyi değiştirecek. “İsminin anlamını biliyor musun?” Evet, biliyordu. Ama asıl mesele bu değildi. Çünkü bazı isimler… anlamını tersinden taşır. Ve o anlam… fırtınadır.

Bu kitap iki takın arkadaşın birbirlerine ihaneti ile ilglidir

"Seni niye getirdiler buraya" "Niye sordun" "Aynı odada kalıyoruz sonuçta bilmek istedim" "Annem babam öldü ""Benim de "Benimkiler gözlerimin önünde öldürüldü. Kanları buraya bulaştı" dedim adeta son kelimeleri tükürür bir şekilde. Sonra artık yıkamaktan yara olmuş elimi gösterdim. Bana acıyan bir bakış attı. Sonra konuşmaya devam etti "Hiç akraban yok mu" "Var,bir dayım var, Gelip beni buradan alacak." "Benim de 2 dayım var ama 6 senedir gelmediler"sonra hızla konuyu değiştirdi. "Ben buradan ayrılmayı düşünmüyorum artık. 18 yaşımdan sonra da burada çalışacağım. Ya sen sen ne yapacaksın" "Tek istediğim şey o 2 şerefsize bana yaşattıkladının beterini yaşatmak" "Bence ailen bunu istemezdi,yani iki şerefsiz yüzünden hayatını karartmanı istemezdi" ""O iki şerefsizden intikamımı alırken hayatımı karartmayacağım aksine çok daha güzel bir hayatım olacak."dedim ağazımın içinden

"Pozhaluysta,otkroyte dver`."diyen bir erkek sesiyle kendime geldim. Rus olduğunu tahmi ediyordum. Çüş!Bir de Ruslara mı bulaşmıştık? Mecburen kalktım ve kapıyı açtım.Pembe kapı kolunda olan elim orda kaldı öylece. Karşımda orduca insan vardı. Ve bunlar ... Farklı ülkelerdendi.

Sadece bir karşılaşma,herkes maske takıyor. O da bende. İlk kim düşürecek maskesini ? Benimki sağlam ya onun ki? Geçmişin külleri etrafımızda dönerken o küllerin sebebleri neredeler? Bir yangınla olacak iş değil,yok etmem gerekiyor hepsini,herşeyi. Alaranın girdiği bu oyunda gerçekler açığa çıkıp maskeler bir bir düşerken,ölmesi gereken ölürken, yaşaması gereken yanarken,kim kimi koruyacak? Geçmişin küllerini saçan insanlar geleceğide yakmak isterken,ellerinde ne kalacak? Alara ve Uraz bir birlerine karşı koydukları maskeler düşünce geride kim kalacak? Asıl tehlike onların birbirlerine karşı taktıkları maskeler mi? Yoksa etraflarında dönen o küller mi? Bir Suikasçi olan Alara ile Organ mafyası Uraz bir iş için birleşirse geride kimler kalacak? Onlar mı? Yoksa külleri saçan insanlar mı? O küller artık sifona atılmalı. Tüm bu oyunlar dönerken Alara ile Uraz birbirlerine karşı hissettikleri çekimi fark edecekler mi? Maskeler Düşünce Geride Kalanlar size bir çok duyguyu aynı anda yaşatacak. Belkide bu da bir maskedir? Sizi bu evrene davet ediyorum. Ve bolca gülüp, ağlayacağınızı garanti ediyorum. Hadi maskeleri düşürelim ?

Bir yanda yüreği bir KOR gibi yakan sırlar, diğer yanda o yangından geriye kalan sahte bir yansıma... Genç bir kadının, tozlu bir aynanın derinliklerinde kaybolan benliğini arayış hikayesi. Gerçekler açığa çıktığında, ayna kırılacak ve geriye sadece soğumuş bir kül yığını kalacak. Aynaya her baktığınızda gördüğünüz kişi gerçekten siz misiniz? Yoksa geçmişin isli dumanı ardında saklanan bir yabancı mı?

Kızın babası öldükten sonra Türkiye`ye gelir gerçek ailesini arar ve babasını öldüren mafya aslında gerçek ailesinin oğlu olduğunu ve adamın onu koruması

Sevdiği birini kaybeden Dora intikamı için yer altındaki masaya oturur ve yer altında kimseyi bırakmayacağına söz verir.

Küçüklük tramvaları,ortaya çıkmaya başlayan sırlar ve daha nicesi…

Siz: Culo, como estas Yaman: Pardon Siz: Ne pardonu Yaman: Neden bana göt diyorsunuz hanım efendi? ... Okullarına 3 ay önce gelen ispanyol ve yakışıklı çocuğa yani Yamana yazmak isteyen Açelya, Yamana çeviriden ispanyolca "Merhaba" yazıyor. Fakat Yaman Türkçe biliyor ve Açelya yanlışlıkla Yamana Merhaba kelimesi yerine Göt küfrünü yazıyor... Açelya ve Yaman aşık olduktan sonra bazı bedellerin ödenmesi gerekir. Bir anda ortaya "Maske" adlı cemiyetin örgütleri ortaya çıkar...

Yıllar sonra elime geçen bir mektupla bir üvey abim olduğunu öğrendim. Bu kişi halk arasında ünlü boksör, gerçekte ise güçlü bir mafyaymış. Ve benden onu bulmam isteniyordu. Şimdi ne yapacaktım? Onu mu bulacaktım yoksa, hiçbir şey olmamış gibi mi davranacaktım? Ben Mısra Tunçer, Adli Tıp uzmanıyım. Ne karar vereceğimi hep beraber öğrenelim mi?

"Evli miyim? Ne demek evliyim?" “Buz kadar soğuk bir plan... Kan kadar kırmızı bir intikam… Hazal neye karıştığını anlamadan, Aras’ın oyununda başroldeydi.” “İntikam için kurduğu oyunda, aşkı hesaba katmadı… KANLI BUZ çözülürken, herkes yanacak!” Hazal Durukan 10 yıl İtalya`da yaşadıktan sonra ne zamandır beklediği şeyi yapmak için İstanbul`a dönmeye karar verir. İstanbul`a geldiği gün bir anda Evlendiğini öğrenir. Nasıl olduğu hakkında hiçbir fikri olmayan bu kadını zorlu günler bekliyordu. Ayrıca İstanbul`a geldiği gün uçaktan iner inmez bir mafya tarafından kaçırılır. Onu kaçıran adam onun bilmeden evlendiği kocasıydı. Karışık olayların içinde kalan Hazal`ın kafasıda olaylar kadar karşıktı...

Bir sıradan kişinin mafyalığa tırmanışını anlatıyorum