Bir gece,bir takip,bir kaza ve sonsuz karanlık...

Ben ajan naz soylu En büyük mafya lideri Aras karahan

Aras şehirden kaçmadı. Hayatından çıktı. Şimdi tek evi çekme karavanı, tek adresi yollar. Ama geçmiş… adres sormaz. Yıllar önce adı silinen gizli bir program vardı: K-17 İnsanları eğitmezdi. Zihinleri yeniden yazardı. Aras kurtulduğunu sanıyordu. Oysa o hiçbir zaman kurban değildi. Tetikleyiciydi. Şimdi program yeniden aktif. Defne’nin anıları değişiyor. Gerçeklik kayıyor. Takip edenler kapıyı kırmıyor… İçeri zihinle giriyorlar. Ve Aras korkunç gerçeği öğreniyor: Bazı sistemlerden kaçılmaz. Çünkü onlar seni bırakmaz. Sadece zamanı gelince geri çağırır.

Nefretten aşka? ⛓️

Gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanmıştır... "Bazı yaralar dikiş tutmaz, bazı düğünler alkışla değil silahla başlar." Liliyar, Urfa`nın kavurucu sıcağına sadece bir cerrah olarak değil, kızı Lara`nın geleceğini korumaya ve ailesini bulmaya yemin etmiş yaralı bir anne olarak gelmişti. Ancak bu topraklar merhameti değil, intikamı besliyordu. Bir gece yarısı, elindeki silahla Halil İbrahim Alaca`yı vurduğunda, sadece bir adamın göğsünü değil, iki ailenin arasındaki o dipsiz kuyuyu da deşer. Liliyar, kuralları çiğnedi, bir kurşunu yasak bir odada çıkardı ve imkansızı başardı. Ama kurtardığı o hayat, ona özgürlük değil; boynuna dolanan altın bilezikler, kırmızı kurdeleler ve geri dönüşü olmayan bir Berdel hükmü getirecektir. Bir cerrahın en büyük sınavı, düşmanını yaşatmak mıdır yoksa onunla bir ömür aynı yastığa baş koymak mı? Düşmanla sevdalık yaşanır mıydı? Halil İbrahim Alaca ise bir yanda kardeşinin onuru, diğer yanda hayatını borçlu olduğu bu inatçı kadının bakışları arasında sıkışmıştır. Bir silahın sustuğu yerde başlayan bu evlilik, Urfa`nın gördüğü en büyük savaşa mı yoksa küllerinden doğan bir aşka mı gebe? "Beni yaşattığın için pişman olacaksın doktor," demişti Halil İbrahim. Liliyar ise sadece gülümsemişti: "Seni yaşattım ki, kendi yaktığın ateşte nasıl kül olduğunu izleyebileyim." Bu, bir teslimiyetin değil; bir cerrahın neşteriyle törenin kalbine attığı o en derin kesiğin hikayesi.

Bazı hikayelerin tek ele aldığı iki kişidir... Bu onlardan biri değil. Bazı hikayeler okuduğunu sorgulatır... Bu onlardan tam olarak biri. --- Cinayetlerini ünlü kimliğiyle gizleyen bir suikastçı Yeraltı Dünyasının bildiğinden daha fazlası olduğunu keşfederse? Peki ya bunu o dünyaya ait başka bir suikastçıyla birlikte yaparsa? Yeraltı Mahzeni... -Lunara N. T. (Yazılmaya başladığı tarih: 24 Temmuz 2024) Orjinal kurgudur. Tanıtım dışı kitabın bir bölümünün ya da hepsinin başkası tarafından alıntılanması yasal değildir.

Hüma nami değerli lodos 5 abinin en küçük kardeşleriydi ona en büyük abisi büyütmüştü. Annesi onu doğururken ölmüş babası o bebekken ölmüştü abilere hümaye bu işi sokmak istemeseler de Hüma o işi çoktan girmişti bile

Alara Kuzgun`un bir adı vardı. Sonra o ad elinden alındı. Örgüt ona yeni bir kimlik verdi. Gölgelerin Hâkimi. Soğukkanlı. Hatasız. Duygusuz. Ta ki bir gün öldürmek yerine koruması emredilene kadar. Miran Demir. Bir öğrenciyi korumak Alara için basit bir görev olmalıydı. Ama bazı insanlar zayıf noktan olur. Okul koridorlarında başlayan bu görev, rakip örgütlerin, gizli kimliklerin ve ihanetlerin ortasında bir savaşa dönüşür. Ve Alara ilk kez bir seçim yapmak zorunda kalır. Görev mi ? Kalp mi ?

🐰|Yurttaki Diğer insanlar onlardan korkarken sen onlara haddini mi bildiriyorsun?

7 kişilik arkadaş grubunun sırları vardı ihanet dolu olan bu sırlar o gece ortaya dökülecekti peki tek masum olan kişi kimdi? Arda , İdil ,Lara ,Defne ,Kerem ,Bora ve Cem liseden beri yakın olan arkadaş grubudur hep birlikte üniversitenin tatil zamanında tatile çıkmaya karar verirler ama orada buldukları şeyler ile asla eskisi gibi olamayacaklardır ...

Kaçarken kurulan bir taht olur mu? O, geçmişinden kaçtığını sanıyordu. Meğer kaçtığı şey, onu zirveye taşıyacak yolmuş. Gücün, ihanetin ve sadakatin iç içe geçtiği bu hikâyede; kim kral, kim piyon belli değil. Taht bazen mirasla değil, kanla kurulur. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Geceleri sokaklar konuşur. Motorlar bağırır, kalpler hızlanır. Ona “sokak serserisi” diyorlar. Çünkü bir kızın bu kadar cesur olmasını affedemiyorlar. Yasak yarışlar, bastırılmış duygular ve kaçınılmaz bir çarpışma… Bu hikâye hızla ilgili değil. Kimliği gizli olan bir çetenin iki üyesinin Kader çarpışması ile ilgili.

Sınıf arkadaşına aşık olmuş ve onu elde etmek için herşeyi göze almış sinirli ve zorba bir erkeğin yaşamı

Birçok acının gün yüzüne çıkışını anlatan bir intikam hikayesi.

Böyle aksiyonlu olmasını istiyorum.

Ülkü aden yeni bir boks macına çıkmış,onuda emeğinin hakkıyla kazanmıştı.Ülkü 5 uaşından beridir boks ve kickboks yapıyodu.Bir telefon hersey değişti.

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Bir sabah her şey hâlâ yerindeyken, akşam olduğunda dünya sessizce çökmeye başladı. Ne sirenler vardı, ne net açıklamalar. Sadece kopan şebekeler, kararan şehirler ve artık insan gibi davranmayan insanlar… Umut, Kerem ve Arda hayatta kalmak için kaçarken, Zeynep ailesini korumak için karanlığa sığınır. Bir baba kaybolur. Bir ev son sığınak olur. Bir kapı açılır… ve hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Son Umut, zombi kıyametinin ortasında geçen bir hayatta kalma hikâyesi değil sadece. Bu; aile olmanın, kaybetmenin, ve hâlâ umut etmeye cesaret etmenin hikâyesi. Sessizliğin en tehlikeli olduğu bir dünyada, gerçek soru şudur: İnsan kalmak mı daha zor, yoksa hayatta kalmak mı?

Ikimizde katildik ama gercek katil hep bendim

"Bir gölgeyle mi müttefik oluyorsun, yoksa kendi celladına sırtını mı yaslıyorsun?" Lidya SOYKAN ve Hazar KORCAN... Ortak bir düşmanı yok etmek için tek bir namluda iki kurşun olmayı seçtiler. Biri zekasını bir tilki gibi gizledi, diğeri gücünü bir kurt gibi sergiledi. Ancak bu müttefiklik, güvenin değil; zorunluluğun eseriydi. Sırlar paylaşıldıkça yalanlar çatlıyor, av ile avcı arasındaki çizgi siliniyor. Çünkü kurt ininde tilki oyunu oynamaya kalkanlar, avın kim olduğunu ancak namlu alınlarına dayandığında anlarlar. "Küllerinden doğan tek şey Anka kuşu değildir; bazen o küller, bir imparatorluğu yakacak en büyük kıvılcımı saklar." Peki ya senin müttefiğin, aslında peşinde olduğun en büyük avcıysa?

Ramo mafya babasıdır. Her şeyin hâkimi. Ta ki… o kadın karşısına çıkana kadar.

Kaderleri, doğdukları o karanlık gecede mühürlenmişti. Aynı yetimhanenin soğuk duvarları arasında büyüyen, birbirlerinin yaralarını saran iki çocuk: Sare ve Murat. Yıllar onları ayırdı, ancak intikam yemini olan Roma’nın ışıltılı ve tehlikeli sokaklarında yeniden bir araya getirdi. Artık onlar yetimhane çocukları değil, gölgelerde savaşan birer askerdi. İstihbaratçı Sare Korel, İtalyan mafyası Mancini ailesini içeriden çökertmek için “Selin Armano” kimliğine bürünürken; öldü sanılan çocukluk aşkı Murat Kurtkan, “Victor Salazar” adıyla düşmanın en yakınına, hamlelerinin diğer ucuna yerleşmişti. Ve bu süreçte onlara yardım eden ekip, dostlar da yanlarındaydı. Hedefleri, geçmişlerini kana bulayan acımasız mafya lideri Leonzino Mancini’yi yok etmekti. Ancak Mancini’nin oğlu Carlo ile tehlikeli bir oyun oynayan Sare ve “Nero Gecesi”nin karanlık planlarını çözmeye çalışan Murat için bu görev, sadece bir operasyon değil, kişisel bir savaştı. Aşk, intikam ve ölümün kol gezdiği bu oyunda, son bakış kime mahver olacak?

Bu hayatta neyin nerden geleceği ve ne olacağı hiç ama hiç bilinmez.

Şehrin gürültüsü, yerini devasa çam ağaçlarının uğultusuna bıraktığında anlamıştım: Geri dönüş yoktu. Aurelian Koleji`nin o meşhur dökme demir kapıları, ardımdaki dünyayı silip atmak istercesine ağır ağır kapandı. Taksi şoförü dikiz aynasından bana acıyan bir bakış attı. "Buraya girenlerin çoğu," dedi sesi titreyerek, "çıktıklarında tanıdıkları kişiye benzemezler, küçük hanım." ​Cevap vermedim. Çantamdaki sprey boyanın metalik tıkırtısı ve cebimdeki sahte kimliğim, bu lüks hapishanedeki tek dayanağımdı. Okulun ana binası, sislerin arasından yükselen bir şato gibi göründü. Binanın en tepesinde, altın varaklı harflerle o slogan parlıyordu: ​"Veritas in Auro" (Gerçek Altındadır) Ama o an bilmiyordum; Aurelian`da gerçekler altın değil, kan ve sırla kaplıydı. Ve benim sıram geliyordu.

Aleda Karael ve Ivan Mikhail Ramonov`un karşılaşması, kaderin elleriyle şekillenen bir oyunun ilk hamlesiydi. Aleda, her adımında ölümle burun buruna gelmiş, geçmişin acılarıyla yoğrulmuş bir Boksördür. Ivan Mikhail Romanov ise, Rusya`nın derin karanlıklarında adı duyulmamış bir gücün sahibi, bir mafya lideridir. İkisi de birbirinden farklı, ama bir o kadar birbirine çekilen. Bir anlaşma, sırlarla dolu bir müttefiklik, onları yavaşça birbirine yaklaştırırken, aralarındaki gerilim her geçen saniye daha da büyüyordu. Ve ne zaman iki karanlık ruh bir araya gelirse, aralarındaki ateş, her şeyi yakıp kül ederdi. Kaderin ince ipiyle bağlı, yasaklı bir aşkın ve karanlığın derinliklerine doğru yapılan bir yolculuk. Her karar, her adım, her dokunuş... Hepsi birbirini takip eden, yıkıcı bir sırrın peşinden sürükleyecek. Beni okumaya devam et, çünkü bu hikaye... Yeni başlıyor.