Kitabın baş karekteri olan Esin İletürk`ün kendini korumak için boksör olması ve çocukluğundan beri tanıdığı ve sonra tek aşkı olan Aras Demiray`la tekrar karşılaşması, kötü karakter olan Yaşar Karayılan`la beraber başa çıkmaları . Çok gizli HAYAT OPERASYONUNA katılmaları ve mitle beraber hareket etmeye başlamaları konularından yalnızca bir kısmı Kitabın Diğer Karakterleri: EYLÜL TURAN: Mit Mensubu SİBEL AKKURT: Mit Mensubu EFSUN TUNAOĞLU: Savcı ASEL KARACA: Komiser UMAY KILINÇ: Askeri Doktor ZEHRA ÖZYILDIZ: Savcı EMRE İLETÜRK: Doktor(Esin`in Kardeşi) SİRAÇ AKKURT: SÖH(Sibel`in Abisi) BÜŞRA BADDAL: PÖH KARAN İLETÜRK: Emliyet Müdürü(Esin`in Abisi) POLAT GİRAY ŞAHİN: Başkomiser EREN KARABULUT: Polis keyifli okumalar umarım beyenirsiniz takip etmeyi unutmayın YAZAR: GİZLİ ÇİÇEK...

Mafya babasını yeni kaybeden Karaca arkadaşlarının yardımı ile babasının kurduğu örgütün başına geçer İtalya’dan İstanbul’a yeni döndüğü halde yeni olaylarla karşılaşır babasını kurduğu Akel Birliği adlı masada onu kadın olduğu için küçümseyenler olur.bakalım Karacayı daha neler bekliyor?

Adana’nın sert ve sadık Karakaya Mahallesi, yasa dışı işlerle tanınan Demirciler Mahallesi ile karşı karşıya. Ramo Karakaya, güçlü, zeki ve soğukkanlı bir lider olarak mahalleyi korumakta kararlıdır. Başlangıçta hedefi sadece Adana’yı yasa dışı maddelerden korumaktır. Ancak Demirciler’in lideri Kara, Ramo’nun kız kardeşi Belinay’ı kandırarak kaçırır ve babasını öldürür. Bu ihanet, Ramo’nun içindeki öfkeyi ateşler. Yanında çocukluk arkadaşları Matrix (zeki hacker) ve Baran (öfkeyle hareket eden savaşçı) ile birlikte Ramo, mahalleyi ve sevdiklerini korumak için acımasız bir intikam yoluna girer. Kara ve kuzeni Agit’in planlarına karşı hem strateji hem de güç kullanarak mücadele eder. Belinay’ın masumiyeti ve Boran’ın ikizi olarak değişimi, hikâyeye duygusal derinlik katar. Karakaya Mahallesi halkı Ramo’ya sadık, Demirciler ise acımasız ve para hırsıyla hareket etmektedir. Hikâye, ihanet, intikam, aile bağları ve büyük çatışmalarla dolu bir aksiyon-gerilim serüvenine dönüşür

Bazı insanlar masum doğar. Bazıları hayatta kalmak için öğrenir. Bazılarıysa intikamla yeniden yazılır. O, bir zamanlar sessizliğiyle tanınan bir kadındı. Kalbini saklayan, korkularını yutkunarak taşıyan… Ta ki kanla yazılmış bir gerçekle yüzleşene kadar. Bir sır, bir ölüm ve yanlış ellerde verilen bir emir… Onu masumiyetinden koparıp bir cellada dönüştürdü. İntikamın gölgesinde yürürken, hiç ummadığı bir yerde aşkla karşılaştı. Ama bazı aşklar kurtarmaz. Bazı dizeler kan ister. Güvendiği insanlar tarafından sırtından vurulurken, gerçeğin en acı haliyle yüzleşti: Bu hikâyede herkes rol yapıyordu… Ve son diziyi söyleme hakkı sadece birine aitti. Kanlı Dizeler, ihanetin, intikamın ve aşkın aynı kalpte çarpıştığı, sonu unutulmayan bir hikâye. Çünkü bazı yaralar kapanmaz… Sadece şiire dönüşür.

Hayat, tek bir anla altüst olabilir… Rize’de hukuk okuyan İlteriş Kağan, sıradan bir öğrenciydi. Ta ki bir gece, yolda kanlar içinde yatan bir adamı hastaneye yetiştirene kadar. O adam Karahan Keskin`di — yeraltı dünyasında “iyi mafya” olarak bilinen ama düşmanlarıyla çevrili bir lider. O andan itibaren İlteriş, kanunlarla örülü hayatından uzaklaşıp yeraltının karanlık gölgelerine adım atar. Her adımında yeni bir sır, her dostluğun ardında gizli bir ihanet vardır. Güvendiği eller bile tetiği çekmeye hazırken, aşk bile ölüm kokar. Adalet mi, intikam mı? Kader mi, seçim mi? Her şey gölgelerin içinde saklı…

İKİ KIZ , BİR TÖRE

Mardin’in töreleri kan davası ve içindeki adalet duygusu arasında sıkışmış olan baranın hem soyunu hem de tüm sevdiklerinin hayatını korumak için verdiği mücadelenin öyküsü..

abimin arkadaşı

Tanıtım: Adım Firuze. Bir zamanlar, ismimi annem koydu. Hala hatırlıyorum, nasıl bakmıştı bana, her şeyin anlamını yansıtan bir gülümsemeyle. “Firuze,” demişti, “gözlerindeki o derinlik, bu dünyada nadir bulunan bir renktir. Senin adın, dünyaya bir hatırlatmadır.” O zamanlar, annemin bu sözlerinin ne kadar özel olduğunu anlamam mümkün değildi. Çocukken, her şey basitti. Ancak yıllar sonra, annem öldüğünde, o gülümseme ve o sözler, birer hatıra olmaktan çok, içimde bir boşluk yaratmaya başladı. Annemi kaybettim, daha doğrusu… o amansız hastalık, annemin bedenini yavaşça söndürdü. Ama hiç unutamadığım bir şey vardı: Gözleri, bana son bir kez bakarken, hiç korkmamıştı. Sadece bir adım daha yakınlaşıp, “Sonsuza kadar birlikteyiz,” demişti. O an, beni sarmalayan her şeyin anlamını ancak şimdi anlıyorum. Baba, tabii, hep vardı. Ama o da bambaşka bir dünyaya aitti. Annemle olan ilişkileri bir masal gibiydi. Onlar arasında, sevgi ve saygı vardı ama her şeyin ötesinde bir uzaklık da vardı. Bazen babam, odasında bir şeyler okurken, ben onu izlerdim. Hiçbir şey söylemeden… Oysa annemin yokluğunda, o uzaklık bana daha çok yaklaşmıştı. Birbirimize saygı duyduk, ama sevgi... o sevgi, hep bir adım geride durdu, ya da ben onu bulamadım. Bir çocuk büyürken, sadece annesinin değil, babasının da gözlerinde anlam arar. Ama bazen, bazı anlamlar, zamanla kaybolur. Firuze, adını koyan annem, o gözlerin ardındaki hikayeyi anlatamadı. Ama ben, her geçen gün, o kaybolan anlamı bulmaya çalışıyorum.

Bazen başlangıç noktası bitiş noktasıdır . Bir yeşil gözlerde hayat bulmuş ve bir yeşil gözlerde son bulmuştum.

"Ben normal bir hayat yaşıyorum sandım...ta ki o beni bulana kadar." Yeni bir hayat kurduğunu sanan Nehir,ona yaklaşan tehlikenin farkında değildi ve her şey o an oldu tanımadığı bir adam tarafından kaçırıldı fakat garip şeyler hissediyodu bu hissettiği şey neydi? Öfke mi? Nefret mi? Yoksa kaderi onla oyunmu oynuyo? Bazı hikayeler nefretle başlar, bazı kalpler o nefretle parlar.

Korsanlar,kılıçlar,çiçekler…

Chat a bir hikaye yazmasını istedim bu hikayeyi yazdı Galatasaray, Barış Alper Yılmaz,kerem Aktürkoğlu(keremi Galatasaray da diye hayal ediyoruz)

✧ Onun adı; Lorenzo Salvatore Moretti... Babası İtalya`nın en büyük mafya ailelerinden birini kurdu. O ise bu hayattan uzak durmaya yemin etmişti. Ama geçmiş, onun peşini bırakmamıştı ✧“Babası İtalya`nın en eski mafya ailelerinden birinin lideridir. Fakat o, mafya dünyasından uzak bir hayat kurmuştu ta ki babası gizemli bir şekilde öldürülene kadar.” ✧ Lorenzo Salvatore o ll. Fantasma`ydı o babasından sonra ll. Hayalet`ti. ✧ Ceren Akay... Türkiye`de doğup büyümüş okumuş yemekler yapmış. Mesleği: Profesyonel şef İstanbul’da prestijli bir restoranın mutfağında yetişmiş. İtalya’ya geliş amacı: Napoli’de ünlü bir İtalyan şefin yanında çalışmak için 1 yıllık burs kazanmıştı. ✧ Annesi ve babası Türk, babası küçük yaşta terk etmiş. Hayat boyu "güçlü kadın" olmak için çabalamış. 10 yaşlarında annesini kaybetmişti. ✧ Ceren: Yemekle hayatı iyileştiren bir kadın. Lorenzo: Hayatla zehri karıştıran bir adam. Ama kader, onları aynı masada oturtacaktı.

Google’ı açtım. Klavyeye sinirle yazdım: "Dämon Schattens ne demek?” Çeviri ekranında soğuk, tek bir cümle belirdi: "Gölgelerin Şeytanı." Boğazım kurudu. Gözlerim ekrana kilitlendi. Yutkundum. Bir efsane mi bu? Yoksa gerçekten biri mi? Daha fazla arattım. “Dämon Schattens Almanya” “Dämon Schattens kimdir?” “Gölgelerin Şeytanı Almanya şehir efsanesi” Sonunda bir Alman blog sayfası çıktı karşıma. Sayfa karanlık bir temadaydı. Kırmızı ve siyah tonlar. Başlık gözümü aldı:“Dämon Schattens: Berlin`in Altında Yaşayan Lanet” Tıkladım. Yazının ilk satırında şunlar yazıyordu: "Gerçek adı bilinmez. Ama Almanya’nın bazı bölgelerinde karanlık bir isim fısıldanır: Dämon Schattens. Bu isim, sırra kadem basan insanlar, garip mesajlar ve iz bırakmadan kaybolan telefonlarla ilişkilendirilir. Onu tanıyan yoktur ama ona denk gelen herkes bir daha aynı kişi olmaz." İçim buz kesti. Sayfayı aşağı kaydırdım. "Bazıları onun sadece dijital bir varlık olduğunu düşünür. Bazılarıysa Berlin’in yaşadığını, yüzünü asla göstermediğini ama kimliğini taklit ettiği kişilerin hayatlarına sızdığını söyler." Daha fazlasını okumaya elim gitmedi. Telefonumu kapattım. Ellerim soğumuştu. Gölgelerin Şeytanı… Bade’nin telefonundan bana ulaşan kişi...O buydu. Sonra bakmaya devam ettim karşıma Bir forum bağlantısı daha çıktı. Karanlık bir yer. Açtım. Yazılar titrek bir fontla yazılmıştı, bazıları sansürlüydü. Ve orada gördüm: "Dämon Schattens" – Almanya yer altı dünyasının en tehlikeli ismi. Gerçek adı bilinmiyor. Onu tanıyanlar ya kayboluyor ya da konuşmayı reddediyor. Berlin, Hamburg, Münih, Dortmund gibi şehirlerde adı fısıltıyla bile anılmaz. Suç dosyası yok. Polis kaydı yok. Ama herkes onun kim olduğunu biliyor. Bir hayalet gibi. Karanlıktan doğmuş biri.Tanınmamak onun silahı. Ve lakabının anlamı? "Gölgelerin Şeytanı." Adını söylemek bile uğursuzluk sayılıyor." Ekranı okudukça midem bulandı. Nefesim daraldı. Gölgelerin Şeytanı mı?! Telefon titredi. Yeni mesaj. 00429***: "Araştırdın mı?" Gözüm karardı biliyordu.

ROUGE & NOIR "Dünya iki renkten ibarettir: Henüz dökülmüş sıcak bir kanın kırmızısı ve geride kalan sonsuz bir siyah." Lüks malikânelerin yüksek duvarları ardında, şampanya kadehleri ve paha biçilemez sanat eserleri arasında sessiz bir savaş yürüyor. Adaletin değil, sadece gücün ve intikamın konuştuğu bir yeraltı krallığı. O gece, bahçedeki yağmur suları topraktaki kanla karıştığında bir devir kapandı. Elinde hala dumanı tüten namlusuyla gölgelerin arasında duran adam, sadece bir düşmanı infaz etmemişti; aynı zamanda kendi kaderine giden yolu o kırmızı lekeyle çizmişti. Rouge: Kalbin atışını hızlandıran o tehlikeli tutku ve durdurulamaz öfke. Noir: Her şeyi yutan, geçmişi silen ve geleceği gizleyen o mutlak karanlık. İhanetin kokusu, en pahalı parfümlerden daha keskindir. Bu hikâyede kimse masum değil, sadece bazıları rolünü daha iyi oynuyor. Şimdi şehir, bu iki rengin birbirine karışmasına şahitlik edecek. Çünkü siyah, kırmızıyı yutmadan önce son bir dans başlamak zorunda.

Herkes ondan kaçıyordu, beni ise penceremi kapatamadim.

"Bazen en büyük gerçek, en acı yalandan doğar.” Kendini sıradan bir hayatın içinde sanıyordu. Ta ki bir gün, geçmişin karanlık kapıları birer birer aralanana dek… Ailesi sandığı insanların, dost dediği yüzlerin arkasında gizlenen sırlar — hepsi tek tek su yüzüne çıktı. Ve ardından gelen dört yabancı... Onlar sadece tanımadığı insanlar mıydı, yoksa hiç tanımadığı bir hayatın parçaları mı? Bir genç kız... Yıkılan güvenin, paramparça olan kalbin ve yeniden doğan kimliğin hikâyesi bu. Aşk mı? Evet, kalbine yavaşça sızan birini tanıyacaksın. Ayrılıklar mı? Kimi zaman sevdiklerini bile arkanızda bırakman gerekir. Aile mi? Kan mı belirler, kalp mi? Ve dostluklar... Kimin gerçek, kimin sahte olduğunu anlamak her zaman kolay olmayacak. Bu bir seçim hikâyesi. Kızımız ya her şeyi ardında bırakıp yeni bir sayfa açacak… Ya da geçmişin yalanlarıyla savaşmak zorunda kalacak. Hazır mısın? Çünkü bu hayat artık onun bildiği hayat değil.

Felix bir Kimya öğretmenidir her ne kadar geçmişinden azda olsa bahsedilse de tam olarak kimse kim olduğunu bilmiyor, okulda bir öğretmen geceleri kimsenin göremediği bir hayalet... (Bu kitapta Felix` in hayat hikayesini öğrenirken, ölüm isteğinin yerine yavaş yavaş hayata tutunma ışıklarıyla tanıştığını fark edeceksiniz İYİ OKUMALAR)

Savaşın hüküm sürdüğü bir dünya! İnsanlar bencil, ülkeler tüm dünyaya hüküm sürmek istiyor. Böyle bir ortamda savaş yetimi bir çocuk savaşı durdurmak istiyor. Fakat insanların ihanetlerine rağmen bunu başarabilir mi...

Bir avukatın yıllar önce yaptığı hata yüzünden vicdan azabı çekmesi ve o yaptığı hata yıllar sonra bir kadın sayesinde geçmişte yaptığı hatayı tekrar hatırlaması.

Kaybolmuş sırların gölgesinde bir kadın, geçmişin zincirleriyle yüzleşir. Aile bağları, ihanet ve güvenin ince çizgisinde sınanır. Kayıplar ve öfke arasında savrulan bir yolculuk başlar. Gizemli bağlantılar ve beklenmedik bir çekim, yaraları iyileştirecek, hayatın dengesini değiştirecek bir aşka dönüşür. Ve bir kadının içindeki cesaret, hem geçmişi hem de geleceği şekillendirir.

Mafya kurgusu yalancı aşklar falan

Psikolog bir kadın, Parla Yaman. MİT Özel Ajanı adam, Eren Ardıç Şanlı. Ofisinden çıktığı gece tacize uğramasına ramak kala, yardıma gelen bir gölge. “Seni tedavi etmem gerekiyor!” “Evet, beni tedavi etmelisin.” Eren Ardıç, Parla uğruna işinden vazgeçmeli mi? Peki; Parla, Eren’e gerçekten güvenmeli mi?

Yıllar...Yıllar önce kurak ve çorak topraklardan bir krallık yükseldi bu krallığın ismi MORVAYN`dı. Bu krallıkta binlerce hatta milyonlarca insan feda oldu. Karanlığın sarayın duvarlara sindiği bu krallık geceye esir düştü. Karanlık sadece duvarlara değil sarayın dört bir yanına yayıldı. O engin koridorlara,asla boş kalmayan taht odasına,Yansımaların aynası olan sularına ve daha pek çok yerine sindi bu karanlık. Senelerce karanlığı kucaklayan bu krallığın sosyal sınıfları vardı. Bu sınıflar hizmetkârlar,Krallar,Varisler ve Tahtçılar olarak dört sınıfa ayrıldı... ve bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Nefeslerin bile taşlara hapsolduğu bu kurak ve çorak topraklarda artık bir şeyler değişmeliydi. Değişen insanlar değil inanışlar olmalıydı. Milyonlarca insanın yaşadığı bu topraklar da bir gücün timsali olmalıydı taht.