Altay: Geçtin mi eve güzelim? Tamam, netleştirdim. Bu adam beni sinir etmek için bunu yapıyordu. Gıcık işte, gıcık. Tuna: Geçtim gıcık komutan. Tuna: Hem de ne hikmetse geçeli bir dakika bile olmadı. Sen telefonumu mu takip ediyorsun? Altay: Yok güzelim, canlı takip varken telefonla falan uğraşamam. Tuna: Çüşş Altayyyyyy, neredesin? Ayağa kalkıp sağa sola baktım ama bir şey göremedim. Tuna: Neredesin yahu? Altay: Senin göreceğin konumda olsaydım zaten bu takip olmazdı güzelim. Tuna: Beni nereden takip ettiğinizi bilebilir miyim komutan? Altay: Bu nasıl istek be güzelim? Bu bilgiyi takip ettiğim kişiyle paylaşamam. Ama başka sorun varsa yanıtlarım hemşire hanım. Tuna: Ne gibi? Altay: Rütbemi merak etmen gibi. O adamın nereye kaybolduğunu bilmek istemen gibi. Tuna: Yoo, niye merak edeyim? Biliyorum zaten rütbeni. O adam da gitmiştir bir yere. Altay: Neymiş rütbem? Tuna: Marketteki adamı nasıl öyle korkuttuysan tuğgeneral falansındır herhalde. Altay: 😎😁😂 Canım yanlış biliyorsun, ben cumhurbaşkanıyım. Beni bu kadar düşük bir seviyede görmene üzüldüm. Tuna: Altay dalga geçme lütfen. Ne bileyim ben? Adam öyle korkunca general falan sanmıştım. Altay: Ama tuğgenerali değil mi güzelim? Tuna: Gıcıkkkkkkkk. Seninle konuşmayacağım bir daha habeş maymunu. Altay: Tamam ya güzelim kızma, ilk tribi de yedim hadi hayırlısı. Tuna: Güzelim demeeeeeeeeee 😠☠️ Trip falan da atmıyorum. Altay: Tamamdır, demiyorum bir şey. Tuna: Ben gidiyorum. Altay: Nereye? Tuna: Uyuyacağım, çok uykum var. Altay: Tamam güzelim, iyi uykular. Rüyanda beni gör. Tuna: İnşallah öyle bir şey olmaz, yoksa gulyabani görmüş gibi kalkarım yataktan. Altay: Kalbimi kırıyorsunuz hemşire hanım. Bu kalbi iyileştirin diye geldik ama daha kötü ettiniz şimdi. Tuna: Bir de bana der trip atıyor diye. Altay: 😁 Trip atmıyorum. Nerede görülmüş komutanların trip attığı? Tuna: Ben de hiç bilmiyordum da sende görmüş olduk komutan.

Kayıp bir geçmiş....iki aşk arasında

Hastane odasında gözlerini açan Gülizar’ın son iki yılı zihninden silinmiştir. Zihnindeki anılarına bir sis düşmüş ve onu içine çekmeye başlamıştı. Gözlerini açtığında yanındaki tek kişi hatırlayamadığı sevgilisiydi. Onu bu duruma düşürenlerden intikam alarak anılarını geri kazanmaya çalışırken aşkla sınanır. Amor Vincit Omnia “Aşk her şeyin üstesinden gelir.”

Azad ve Dilruba… Yıllar önce yarım kalan bir masalın kahramanları. Bir düğün salonunda yeniden karşılaştıklarında, geçmişin yükü ve kalplerindeki kırıklar da onlarla birlikte gelir. Unutmak kolaydır, hatırlamak ise en zor. Peki, bir masal yarım kaldığında yeniden yazılabilir mi? Sevgi mi kazanır, yoksa nefret mi? Hatıralar mı ağır basar, yoksa yeni başlangıçlar mı? Bu roman, okuyucuyu aşkın, pişmanlığın ve hatırlamanın en derin noktalarına götürüyor. Her sayfada şu soruyla yüzleşeceksiniz: “Her masal mutlu biter mi, yoksa bazı masallar kalbin en derininde acı bir iz mi bırakır?”

Evleniyordum o gün hayatımın aşkıyla evleniyordum ve şu anda nikah masasındaydık ve ne yazıkki eşimin eski sevgiliside buradaydı ama onu eşim çağırmadı. Kendi yüzsüz olduğu için düğün haberini alınca gelmişti.

“İsimlerin unutulduğu bir dünyada, hatırlamak ölümcül bir ayrıcalıktır.” Bir şehir unutmaya başlamıştı. İsimler siliniyor, yüzler yabancılaşıyordu. Miyera, rüyalarında başkalarının anılarını taşıyordu ama her hatırlama, bedeninden bir parça alıyordu. Bu bir hastalık değildi. Bu, kırılmış bir yasanın kanıtıydı.

Bir bakışla yeniden başlayan o hikaye... Asel`in kalbi yıllar önce birine ait olmuştu. Şimdi geçmişiyle savaşırken, kalbini yeniden hatırlayacak mı? "aşk bazen bir bakışla yeniden başlar, kalbe Tutsak olur..."

Linet Andre, Madam tarafından eğitilmiş genç bir TEŞKİLAT askeridir. Linet, kendisini eğitip, büyüten Madam`ın ani ölümünden sonra Teşkilat tarafından son görevine gönderilir. Asıl amacı Madam`ın katilini bulup intikam almak olan Linet yıllar sonra Türkiye`ye geri döner. Çıkacağı son görevde Linet`in oldukça silik olan geçmişinden gelen Kordan Adam, Linet`in hasta olan zihnine kördüğümler bırakır. Ortak bir amaç uğrunda bir araya gelen Linet ve Kordan Adam geri dönülmez bir yolculuğa çıkar. Ve hayat onların hikayesini son kez tekrar yazmaya başlar.

İgnis Noctis (Gecenin Ateşi) Fısıldayan Ağaçlar, Kayıp İsimler… Targaryen, sıradan bir hayatın içinde kaybolmuş bir isimdi. Oysa yıllar önce, unutulmuş bir dünyanın içinde savaşan biriydi. Ormanın derinlikleri, ay ışığıyla aydınlanan patikalar, ağaçların arasında saklanan geçmiş… Hepsi bekliyordu. Bir okul kampı… Masum bir davet… Ama ormanın fısıltıları, yalnızca doğaya ait değildi. Her adımda yankılanan sesler, ona kim olduğunu hatırlatmaya hazırdı. Targaryen, unutulanı hatırladığında, hatırlanan da onu bekliyor olacaktı. Bazı yollar eve döndürür, bazıları ise hiç bilmediğin gerçeklere… Peki, sen hangi yolu seçerdin? *İgnis Noctis adıyla yayınlanmış ilk kitaptır.

Alysa, ailesinin kaybolmasının ardından sırlarla dolu bir dünyada kendini kaybolmuş hisseder. Geçmişin izlerini bulmaya çalışırken, yaşadığı her şeyin aslında yanlış olduğunu keşfeder. Gecenin karanlığında kaybolan, unutulan ya da silinen anılarla yüzleşmek zorunda kalacak ve yanında sadece bir kişi olacak o bilmese de. Gerçek ne kadar uzak olabilir ki?

İlk aşkını unutamazmış insan. O beni unuttu...

Yıllar önce iki yakın arkadaş olan Beyza ve Emir`in arkadaşlığı Beyza`nın gitmesi ile biter.Beyza geri döndüğünde hafızasını kaybetmiştir.Emir`in tekrardan Beyza`yı kazanmak ve Beyza`nın böyle olmasının arkasındaki sebepleri araştırır. Ve hiç beklenmedik gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalırlar.

Gülüşüyle baharları getiren kadın, sonbaharda kaldım.. Gittin.. Ve solumda kaldın.. Ve soluğumda… Ve sonumda… Dudakları kıpırdamıyordu adamın ama gözleri haykırıyordu seni seviyorum diye… Yaktığım sigaraların dumanıyla öldürmeye çalıştım, içimde yaşattığım seni. Sen kalbimden kovulmadıkça Bu ayrılık hep eksik kalacak 👉 Sigara, acı ve küfür içerir. Kısa alıntı yapılmıştır. Şarkı önerisi de vardır.

Hayatta istediğimiz şeçimleri yapamayız. Benim hayatım ise her zaman zorunlulukla geçiyor.

Her şeye rağmen yaşamak isterdim. İnan bana, gücüm olsa yine senin yanında tüm acılara rağmen kalıp, savaşmak isterdim. Geçmişime bakıyorum, geleceğimin tozlu penceresinden… En çaresiz hissettiğim an bile seninle ne kadar mutlu olduğumdan başka hiçbir şey hatırlamıyorum. Dudaklarımdan kopan feryatların yerine seni görünce delicesine atan kalbimin sesi vuruyor kulaklarıma. İnsan cehennemin içindeyken ne kadar yandığını bir türlü anlamıyor Falez, kötüyü görmeden iyinin değerini anlamadığı gibi! Lütfen unutma sevgilim bir şeyi nefes alacak kadar çok istersen işin sonun da nefessiz kalırsın. Şimdi düşünüyorum da sen sadece benim boynumdaki ipin düğümüymüşsün, beni nefessiz bırakan o ipin kesilmeyen, kör düğümü… Alıntı Tüm şarkı boyunca susan Korhan, gözlerime bakıp önündeki rakıdan büyük bir yudum aldı ve şarkının nakaratına eşlik etmeye başladı. ‘’Doldum dolana kadar Sarhoş olana kadar Burdan gitmeyeceğum Seni alana kadar’’

Herkesin unutmak istediği bir gecesi, adı, hayatı ve geçmişi vardır. Ben karanlık ve soğuk bir Şubat gecesinde vazgeçtim adımdan, hayatımdan. Yaşadığım her acıyı unutmak ve kaybettiğim her şey adına avazım çıktığı kadar bağırmak için düştüm bu sokaklara. Düştüm dediğime aldanmayın sakın çünkü bu sokaklar benim her şeyim artık. İnsan nisyandır aslında ve unutmak sadece insana mahsustur.

____________ Zor ve pis işlerin ortasında yaşanan 21 yıldan sonra yetim bir kıza aşık olan genç bir adam... Babasını bile yarım yamalak hatırlayan geçmişini sisperdeleri ardına saklayan 21 yaşındaki bir adam... Birbirine delicesine aşık yaralı bir çift... Ama çocukları olması neredeyse imkansız. Ya da onlar öyle sandı, sonuçta imkansızlığından dünyası bu dünya... Tam 21 yaşında evlenen ama asla vazgeçmeyen çift 6 yıl sonra en güzel haberi alır ama hayat onların mutluluklarını karartmaya kararlıdır. Karısı sayesinde pis işlerinden kurtulan genç adam karısının onu bırakmasını ardından bebeği için ve karısının intikamı için geri döner ama bilmediği bir şey vardır, dünya sürprizlerle doludur. İlk işi ise yıllar önce kaybolan bir çocuğu bulmaktır... Bilmediği şey ise sisli perdelerin saklanan yalan oyunları... ________ Cüneyt... Savaşçı demekti... Babası bu adı özellikle seçmişti.... Sonsuza dek savaşsın diye... ______________ Kitap genç yaşta olgunlaşmak zorunda olan yetim bir adamın kızını korumasını konu almaktadır. İlk kez bir gerçek ailem kurusunda kaybolan kişi değil kaybolan kişiyi arayan kişinin ağzından dinleyeceksiniz. Çünkü tüm gerçek ailem kurguları baş rolün bulunmasıyla başlar peki bu kayıp çocuk nasıl bulundu. Bunu kimse düşünmedi. Şimdi size faklı bir acının ve yaşayışın boyutlarını göstermeye geldim. Het bölüm biraz daha gerilecek ve daha fazla merak duyacaksınız... ___ ileri bölümlerden bir alıntı ___ Sen gittin ya ben işte o gün bittim..." Diye fısıldadı genç ama yorgun olan adam. "Baba olmak çok zormuş güzelim, yetemiyorum sanki ne ona nede kendi varlığıma..." birer damla göz yaşı düştü kara toprağa genç adamın kızarmış ama hâla simsiyah gözlerinden. "Neden gittin benide öldürmek için mi ardından..." Sesi iyice kısılmıştı ama içindeki feryatları susturamıyordu genç adam. Ağlama sesi yükseldi kocaman ve ıssız olan mezarlıkta. Küçük bir bebeğin ağlayışı ile tekrar yıkıldı ama kendini hızla fakat bir o kadar acıyla toparladı adam. Küçük bebeğin yanına gitti ağır ve acı adımlarla... bebeği sanki kırılacakmış gibi yavaşça çıkardı pusetten. Baktı göğsüne sinen sessizce ağlayan bebeğe aynı eşine benzeyen bebeğin bembeyaz teni ağaçlar arasından sızan güneşle parlıyordu. Yavaşça mezara döndü adam ve "Yeminim ederim sana sevgilim. Kızımı ölene dek koruyacağım ve gerekirse onun için can vereceğim." Dedi adam ve fısıltıyla ve yavaşça mezarlıktan kucağındaki bebekle uzaklaştı. İşte o gün asıl savaş başladı. Karısına verdiği söz ve her an incinecekmiş gibi duran bebek adamı her geçen gün dahada acı çekti ama adam bir kere yemin etmişti... _________ Tüm hakları saklıdır kopyalamak ve konusunu başka versiyonlara uyarlamak yasaktır. Kitap ağır dram, yasaklı madde ve şiddet ögeleri bulundurmaktadır. Rahatsız olacak okuyuculara önerilmemektedir.

Birini nasıl unuturuz yada unutabilirmiyiz safir unutmayı hiç istemeyip mecbur kalan biri aslında ona unutturacak biri de var fakat en kötü duygulardan biri olan takıntı engellemekte peki safir unutmakta kararlımı yoksa unutmamaktamı

"Her masum aslında bir suçludur." Sıradan bir hayatı olan üniversite 3. sınıf Yazılım Mühendisliği öğrencisi Alina Krylonova, bir gecede birden fazla aileyi katletme suçuyla yargılanır. Hakkında idam kararı çıkan Alina, avukatları tarafından çıkarılan akıl hastası raporuyla Abis Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi`ne sevk edilir. Abis Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi -toplum içinde bilinen adıyla Abis Akıl Hastanesi- diğer akıl hastaneleri gibi normal bir ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesidir. Tek farkı, Abis`te müebbet yemekten veya idamdan kaçan mahkûmların bulunmasıdır. Alina, 21 yaşında girdiği bu hastanede akıl sağlığını korumaya çalışırken bir yandan da unuttuğu cinayet gecesini hatırlamaya çalışır. özgürlüğüne kavuşmaya çalışır. Suçsuzluğunu kanıtlamak ve mahkûmiyetinden sonsuza dek kurtulmak için, elinden geleni yapacaktır. 𝑇𝑢̈𝑚 ℎ𝑎𝑘𝑙𝑎𝑟ı 𝑠𝑎𝑘𝑙ı𝑑ı𝑟! Başlangıç: 27.08.2023 Bitiş:

Nazik sesli yabancı.

Senin yanın çıkmaz sokak ne kadar dönüp dolaşsam da yolun sonu hep sen... Dedi adam yılların yorgunluğu çökmüştü yüzüne. Gülümsedi karşısında duran kız bunu söylemek için çok geç kaldın. Dedi ve ilerledi. Sahi bu adam mıydı tüm gençliğimi heba eden?

"Dünyanın bile asırlardır süre gelen bir uyumu var. Sen, yer kürenin içinde bulunan sade bir canlıyken kalbin nasıl coşkulu bir ritimsizlikle bana sessini duyurabiliyor. Anlamıyorum..." ... Kalp unutabilir mi? Aşk görmezden gelinebilir mi? Geçmiş geri de bırakılabilir mi? Duygular çürümeye terk edilebilir mi? Egemen ve İlayda bu soruların cevaplarını ararken kaderleri ilmek ilmek birbirine dolanmıştı. Vazgeçmek bir kaçış değildi. Unutmak bir bitiş değildi. Anılar mazide kalan bir sır değildi. Zihin hatırlamasa bile aşk, Parlayıp kaybolacak bir yakamoz değildi. ... Copyright © All rights reserved.