Mihra Özden yeni işiyle birlikte hayatının düzene gireceğini düşünüyordu. Ama Ateş Holding’e adım attığı ilk günden beri tek yaptığı şey bir adamla tartışmaktı. Çünkü o adam; fazla ukala, fazla kendinden emin ve insanın sinir sistemini bozacak kadar rahattı. Ama bakalım günün sonunda… Kim kimi alt etmeyi başaracaktı?

Türkiye derecesi yapıp okulun çatısından sis bombası patlatırsanız ne olur? Müdür delirir. Aileniz okula çağrılır. Ve sessizliğiyle insanın kanını donduran abinize yakalanırsınız. Ben Ada Soydemir. Kapıları hiç kilitlenmeyen bir sitede, birbirinin hayatına fazlasıyla karışan insanlarla büyüdüm. Aynı sofralarda oturduk, aynı bahçelerde kavga ettik, aynı yaz akşamlarında birbirimizin yaralarını sardık. Sorun şu ki… Bazı insanlara fazla yakın büyümek, bir noktadan sonra tehlikeli olmaya başlıyor. Çünkü çocukken “abi” dediğiniz biri, yıllar sonra kalbinizin ritmini bozabiliyor. Hele ki o kişi, abinizin en yakın arkadaşıysa. Ve mahallede herkes birbirini tanıyorsa… Hiçbir his uzun süre saklı kalmıyor. Aile baskısı, gençlik kaosu, kırık gururlar, mahalle dedikoduları, arkadaşlıklar ve yanlış kişiye aşık olmanın felaket sonuçları… Çünkü bazı sınırlar çizilmek için değil, aşılınca ortalığı yakmak için vardır.

"Yemin ederim kimseye hiçbir şey demem...giderim buradan. Yalvarırım bırakın beni," "Sana nasıl güveneceğim? Ya beni şikayet edersen? Bu riski göze alamam." "N-ne yapacaksınız o zaman?" "Karım olabilirsin mesela..." Not; Önceki kitabın birebir aynısı olmasa genel olarak aynı ilerleyecek.

Barda takılan genç kızların bi erkek gurubunun önüne düşmesi...

Tuana, çocukluğundan beri aynı hayalin içinde yaşadı. Kalbinin en güzel yerinde hep Ömer vardı. Onun bir gün dönüp kendisini göreceğine, "ufaklık" diye seslenmek yerine gerçekten seveceğine inanıyordu. Ama bazı hayaller, gerçekleşmek için değil; insanı büyütmek için vardır. Bir gece her şey değişti. Yıllardır kurduğu düşler bir anda paramparça olurken, Tuana ilk kez hayatın acı tarafıyla yüzleşti. O geceden sonra ne kalbi eskisi gibi attı ne de gözleri aynı umutla baktı dünyaya. Fakat kırılmak bazen son değildir. Bazen insan, en karanlık gecede kendini yeniden bulur. "Bir Çocukluk Düşü" İlk aşkın acıttığı, büyümenin yaraladığı ve vazgeçmenin bile sevmekten daha zor olduğu bir hikâye...

Herkese merhaba, Wattpad`in kapanmasından sonra hikayeme kaldığım yerden burada, Kitap Pad`de devam etmek istedim. Verilen bu arada kurgunun üzerinde ufak düzenlemeler yaptım, karakterleri ve bazı sahneleri içime sinecek şekilde biraz toparladım. Bu benim ilk kitabım ve henüz tamamlamadım ama yazarken aldığım keyfi, sizlerin de okurken almasını çok isterim. Eski okurlarıma (benim tatlı ballarıma) yeniden kavuştuğumuz için merhaba, aramıza yeni katılanlara da sıcak bir hoş geldiniz. Umarım satırlarımda güzel vakit geçirirsiniz.

Kapının önünde sessizce bekleyen Aypare, zaman geçtikçe huzursuzlanmaya başlamıştı. Dewran Ağa içeride hâlâ çıkmamıştı. İçini kemiren belirsizlikle baş edemeyince, elini temkinli bir şekilde kaldırıp kapıya iki kez hafifçe vurdu. Kapının ardında, sessizce bekleyen Aypare, içeriden gelen tok ve net "Gel," sesiyle irkildi. Nefesi kesilir gibi oldu. Kalbi, kaburgalarına sığmayacakmış gibi atmaya başladı. Mağaza artık neredeyse boştu. Ne Nurcan ne de Emin görünürdeydi. Sessizlik neredeyse elle tutulur hale gelmişti. El mahkûm, kapıyı yavaşça araladı. İçeri adımını attığında, bir ayağı hâlâ dışarıda gibiydi. Tüm temkinini üstüne giymişti adeta. Gözleri çevresini tarıyor, zihninde olası senaryolar dönüp duruyordu. Yakışıklı olmak, iyi niyetin garantisi değildi. Onu da hayat öğretmişti Aypare`ye. Dewran Ağa ise hâlâ gömleğinin ön kısmını iki eliyle tutuyor, bakışlarını kaçırıyordu." Düğmeleri kapatamıyorum. Yuvası kapalı," dedi. Bu sözler Aypare`nin içini bir nebze rahatlattı. En azından derdi başka şeydi." Makas alıp geliyorum hemen," deyip hızla dışarı çıktı. Az sonra elinde küçük, sivri uçlu bir makasla yeniden içeri girdiğinde içten içe bir çatışma yaşıyordu. O anın gerektirdiği yakınlık, içinde bir huzursuzluk yaratıyordu. Ama başka bir yolu yoktu. Düğmeler gömleğin üst kısmındaydı, Dewran Ağa`nın eliyle açması mümkün değildi. Aypare yaklaşırken gözleri gömleğin düğmelerine takılmıştı ama elini uzattığında, parmak uçları kazara adamın tenine değdi. Sıcaktı... Teni, yaz güneşine tutulmuş bir taş gibi sıcak ve diri. Bu sıcaklık Aypare`nin soğuk ellerine yayıldı. Parmakları ürperdi ama titremedi. Dewran Ağa, Aypare`nin her hareketini göz ucuyla takip ediyordu. Ama gözü en çok onun dudaklarında takılı kaldı. Yüzünü ilk defa bu kadar yakından görüyordu. O anda Aypare`nin güzelliğini inkâr edemedi. Sade ama etkileyici bir güzelliği vardı. Yüzündeki duruluğun altında derinlik, gözlerinde susturulmuş kelimeler vardı. Ama bu büyülü anın içinde başka bir isim geldi aklına: Bade. Gözlerini sıkıca kapattı bir an. İçinden kendine ağır küfürler savurdu. Sevdiği bir kadın varken, karşısındaki başka bir kadına böyle bakması... Onu kendi içinde öfkelendirdi. Aypare, görevini tamamladı. Düğme yuvalarını tek tek açtı, sonra birkaç adım geriye çekildi. Dewran Ağa da içten içe bu yakınlıktan rahatsız olmuştu. Elini hızlıca gömleğin düğmelerine götürüp ilikledi. Ama bakmadı Aypare`ye. Bir kez olsun gözlerini kaldırmadı.

Babama kumar borcu yüzünden işkence ediliyordu. Buna nasıl göz yumardım? "Yalvarırım, bırakın babamı! Lütfen... Söz veriyorum ben çalışır öderim..." "Paranı istemiyorum!" "Ne istiyorsun o zaman Allah`ın cezası!" "Karım ol, karım ol ki babanın canını bağışlayayım..."

" Sahte sevgiler gerçeklere tutulan bir aynadır. " " Toz bulutu gibiydi insanın içi. Işıltılı ve bir yörünge içerisinde. Ama her toz bulutu görünmez değildir. Bazıları için siyah bir nesneyi beyaza çevirecek kadar göz çarpıcıdır. " Kaybolmak istiyor insan, her şeyi geride bırakmak istiyor. Tüm bu zorlukların arasında yaslanabileceği bir omuz, bağlanabileceği bir kişi arıyor. Gerçekten sevilmek istiyorum. Oyunlar olmadan, yalanlar olmadan, sahtelikten uzak bir yaşam istiyorum. Güvenmek zor geliyor bazen. Yıllardır uyutulup gerçeklerle yüzleştiğin an en çok kırılıyormuş insan. Geçmişi unutmak istersin hatta geleceğine odaklanmak en büyük amacın olur. Ama bazı insanlar vardır ki, sen ne kadar geleceğine baksan da onlardan gelen geçmişin izleri geleceğine kalıntılar bırakır. " Bu gece birileri anlatacak birileri ise susacak altın ayaz kızı. Bil ki eğer susarsan araya bıraktığın boşluklardan ışık illaki dışarı sızar. İçinden taşacak onca şey varken kusurlarını gizlemen imkânsız. " Altın ayaz demişti bana. Nedendi? ... " Kusur gibi gördüklerin diyorum. Kafanda açtığın bir başkaları için savaşların sonucunda ortaya çıkan o leken. Hikâyen nasıldır bilemiyorum. Ama şunu unutma ki; her iz bir dokunuş, her dokunuş ise bir yeniden doğuştur. " ... " Seni burada kalıcı tutan nedir? " bir süre dövmesine baktıktan sonra bana başını kaldırırken hiç beklemediğim bir cevapla elini cebine atıp bir kolye çıkarmıştı. Ardından sol elimi kaldırarak kolyeyi avucumun içine bırakmıştı. Ve o sözleri kurmuştu bana. " Belki bir gün yine karşılaşırsak kendi içimdeki tutsaklığımı sana kırmak isterim. O yüzden bu kolyeyi o güne kadar boynunda sakla. Kolyeyi hiç çıkarma ki o gün geldiğinde seni kolyeden tanıyabileyim. " " Şimdilik kendine iyi bak ve kimseye bağlı kalma. " demişti...

Askeriyede herkesin korktuğu Yüzbaşını dize getiren deli dolu cıvıl cıvıl olan hemşire hanım ve Yüzbaşının aşk hikayesidir

"Sadece bir mesajdı; geri dönüşü olmayan bir oyunun ilk hamlesi." Görünmez bir duvarın arkasına saklanıp en ulaşılamaz olana dokunmak eğlenceli gelmişti. Ancak oyunun kuralı değiştiğinde, avlayan değil avlanan olduğumu fark ettim. Şimdi o kaçtığım fırtına tam karşımda duruyor ve tek bir soru soruyor: Saklanacak bir ekran kalmadığında, nereye kaçacaksın?

Her şey Cafede Almina `nın yanlış verdiği numara ile başlar...

“O geçmişim, geleceğim ve her şeyim.” Koray derin bir nefes aldı. Ve devam etti. “Bırak o hatırlamasın, ben her zaman onu hatırlayacak ve koruyacağım.” Lorin’in hatırlamadığı o Koray Sancak, yıllar sonra onu bulabilir mi? Koray her şeyi hatırlarken Lorin nasıl onu unutur? O sözler nasıl kayboldu? Mavi Vadi Fen Lisesi, ikisinin tekrardan bir araya gelmesini sağlarken, tekrardan ayıracak mı? Koray Sancak’ın Lorin Akay’a olan bu nefreti nereden geliyor? Yada geçmişte ki Koray nerede?İkisi arasında ki bu düşmanlık sadece bir görünüş. O görünüşün altındaki çekim ikisinide sınamaktayken, Koray nasıl susabilir? Lorin’e karşı duyduğu bu bağı ne kadar saklaya bilir? Yada gerçekleri?

Kaçtım. Geçmişimden, üzerime kurulan hayattan, sustuğum her şeyden… Sığındığım yer Karadeniz’deki o büyük konaktı. Ama orası sadece bir sığınak değildi. Orada kurallar vardı. Sırlar vardı. Ve bana sert bakışlarıyla sınır çizen bir adam… Mert. Ben kaçtığımı sanıyordum. Meğer bazı şeyler insanın peşinden değil… kalbine gelir.

Saplantı, teslim edilen haz ve masum olmayan mesajlar!

Esvet adında genç bir kadın, lise son sınıfta hem okul, hem de şehir değiştirince; yeni okulunda gönlünü, okulun en sert kayasına çarpar. Ve tüm hayatı, adeta çıkmaz bir sokağa döner. Ancak belki de o sert kaya, henüz bu genç kadının hayatını bu denli kâbusa çevirdiğinden haberdar değildir.

Bir Alfa Kralı`nın güçlü, cesur, bilge, kararlı ve mükemmel olması beklenir. Alfa Kral Pietro, parçanın mükemmel olması dışında hepsi. Kraliyet ailesinin en çok beklenen varisiydi ama ...

“Zorunlu Evlilik, Kaçınılmaz Aşk… İki yabancı, bir anlaşma ve kaçınılmaz bir birliktelik. Başta sadece bir zorunluluk gibi görünen bu evlilik, zamanla kıskançlıkların, çatışmaların ve bastırılamayan duyguların gölgesinde şekillenir. Birbirinden nefret ettiklerini sanan iki kalp, aynı çatı altında her gün biraz daha birbirine yaklaşır. Ama aşk kolay değildir… özellikle de zorla başlayan bir hikâyede. Bu hikâyede kalpler ya teslim olacak ya da sonsuza kadar savaşmaya devam edecek.”

Babasına para göndermek için yeni bir evde çalışan Yasmin o evein sahibinin ona aşık olacani bilemezdi heleki bu adam mafyayaa

Friendtolovers kurgusudur. » Bir tarafta onu arkadaşı olarak gören Alphan, bir tarafta ona delicesine aşık olan Bade. Bu iki taraf için her şey oldukça zorlu ilerleyecektir. Özellikle Bade Korhan için. Onun tek isteği sevgisinin karşılığını alabilmek ve onun sevdiği kadar kendisinin de sevilmesiydi. Bunlar olursa, Badenin aşamayacağı hiçbirşey yoktu bu hayatta. ^^^ Bade; sen hayırdır ya? (01.24) ‎‎Bade; ne hakla benim sevgilimi dövme hakkına sahip oldun? ‎‎Bade; sahip oldunda benim mi haberim yok, ki bu imkansız ama? ‎‎Bade; kimsin ya sen? ‎‎Bade; kendinin bir vasfın ya da yetkin olduğunu mu düşünüyorsun hayatımda? ‎‎Bade; bir daha hayatıma burnunu sokma Alphan, yoksa cidden hiç iyi şeyler olmayacak. ‎‎Bade; sadece çok yakınen arkadaşız, o kadar. ‎‎Bade; madem benim, senin hayatında bir yetkim yok? ‎‎Bade; o zaman senin de olmamalı Alphan. ‎ yazılmaya başlanan tarih: 19.11.25 yayınlanma tarihi: 06.12.25

Yıllar önce yanlış adamı seçmenin bedelini, bugün baba evine elinde küçük bir çocukla dönmek zorunda kalarak ödüyordu Bahar. Zamanında komşularının oğlu Serdar`la değil de, doğrusunun o olduğuna inandığı adamla evlenerek en büyük hatayı yapmıştı. Şimdi nedamet vaktiydi genç kadın için, şimdi maziye dönme vaktiydi... Giderken son gördüğü de, döndüğünde ilk bulduğu da yine Serdar olacaktı. Artık savaş pilotu, binbaşı F-16 Çelebi olan Serdar...

KİTABIMA ŞANS VERİP OKUYAN HERKESE İYİ OKUMALAR DİLERİM💐🎁

Abimin Arkadaşı mııı???

"Güzellikle gelirsen abine bir şey olmaz, ha ama yok ben illa zoru seviyorum diyorsan abinin beynini patlatırım, arından seni sırtıma alıp götürürüm!" İnsanların deli gibi korktuğu bir adam...bir seri katil...bana aşık olup beni tehdit ederse ne olur? Bunun sonu aşk olur mu mesela?...

Sıla, iyi misin?" dediğinde öfkeme yenik düşüp ona döndüm. "Sinirliyim Kıvanç." dedim. "Ben mi yaptım?" dediğinde zorlukla bir nefes aldım. Zil çalmadan diyeceğimi demeliydim. "Sen hiçbir şey yapmazsın ya, sen ne yapabilirsin ki değil mi?" dedim kucağımdaki montu elimde çekiştirirken. "Özür dilerim." dedi gerileyerek. Bir soluk daha almaya çalıştım. "Ne yaptım?" dedi bu sefer. "Dün çıkışta dediklerimi dikkate almamışsın ya da unutmuşsun Kıvanç, ama ben ciddiyim." Zil çalmıştı. Herkes sınıfı hızlıca boşaltırken İstiklal Marşı için oluşturulan sıraya onunla girmenin vereceği gerginlikle ayaklandım. "Tüm sinir damarlarım elinde ve sen işine geldiği gibi oynuyorsun. Bu da beni daha çok delirtiyor ve sana tekme tokat dalasım geliyor." diye haykırırcasına konuştum ve sınıftan apar topar çıktım. Arkamdan seslendi, bir şeyler söyledi ancak duymadım. Hızla sıraya girdim ve marş okunsa da servise binsem diye sabırsızlıkla bekledim. Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım