Bazı insanlar hayatımıza geç gelir. Bazıları ise tam zamanında gelir… ama biz onları fark edemeyiz. Adrian Vale, sessizliğin içine kapanmış bir gençtir. Konuşmaz, yaklaşmaz, kimseyi hayatına almaz. Çünkü geçmişi, ona sevmenin aynı zamanda kaybetmek olduğunu öğretmiştir. Elara Saye ise kalbiyle yaşayan ama sabrı tükenen bir kızdır. Sevgiyle yaklaşır, bekler, çabalar… ama görülmediği bir yerde sevginin de bir sınırı olduğunu öğrenir. Bir bakışla başlayan hikâye, bir kalbin yavaşça çözülmesine dönüşür. Ancak zaman, her duyguyu taşıyamaz. Ve bazı anlar vardır; insan o anlarda sevdiğini değil, geç kaldığını anlar. Elara vazgeçtiğinde, Adrian ilk kez gerçekten görür. Ama artık görmenin hiçbir şeyi değiştirmediği bir zaman gelmiştir. “Geç Gelen Aşk”, sevmenin her zaman yetmediğini, bazen en güçlü duygunun bile yanlış zamanda yaşandığında bir kayba dönüşebileceğini anlatan hüzünlü bir hikâye. Ve geriye tek bir soru kalır: Bir insan, geç kaldığı bir aşkı affedebilir mi?

Tek gecelik ilişkiniz hocanız çıksa ne olurdu? ... Verdigi tutkuluğu öpücüğü sonlandırdı. Aldigı derin nefesleri genç kızin dudaklarına uflemekten çekinmedi. "Umarım her hocaya bu performansı sergilemiyorsundur." Onun sorduğu bu küstah soru karşısında gulumsemesini tutamadi. Nefeslerinin arasına konustu: "Her hocamla deliler gibi sevişmiyorum""

Karma der ki: "Her şey sahibine geri döner." ~~~~~ Biri özgürlüğün peşinde, Diğeri kontrolün... Birinin tek amacı intikam, diğerinin tek arzusu sahip olmak. Peki ya evrenin terazisi bu iki zıt ruhu aynı kefeye koyarsa? ~ Felix, Minho`nun ölümünün ardından intikam yemini eder. Hyunjin`in saplantısı ile Felix`in öfkesi birbirine karıştığında, sınırlar silikleşir. Bu hikaye intikam, saplantı ve sonuçlarının sert yansımasıdır...

Burası Mytherio. Kanla sulanmış topraklar. Unutulmuş tapınaklar. Parçalanmış krallıkların külleri üzerinde yankılanan kadim lanetler. Burada kahraman hikayeleri bulmayacaksın. Sadece hayatta kalma mücadelesi ve karanlığın vaatlerini bulacaksın. Bu, hikayeler sadece buraya aittir. Türkçe. Ham. Ve acımasız. Ama şunu bil: Okuduğun her şey, ana karada atılan bir çığlığın yankısıdır. Bu dünyanın kaderi Patreon`da yazılır. "Society of Architects" (Mimarlar Topluluğu) hangi tapınağın yıkılacağına, hangi lanetin başlayacağına karar verir. Onlar bu evrenin tanrılarıdır. Oraya ait olmak bir ayrıcalıktır. Burası ise o dünyanın acımasız bir girişi. Şimdi hazırsan, keşfe başla.

Okulda kaybolan bir çocukla başladı herşey Bu kitap aslında bildiklerimizden ayrı bi boyut masum baş roller yok Karakterlerin sadece iyi ve masum rolleri değil tümü var onların iyi mi kötü mü oldukları sizin düşüncelerinize bağlı. Bol ters köşeli ve hatalı insanlarla dolu bi kitap

Bir varmış.. bir yok olmuş

Tek gecelik ilişki yaşadığı adamın üniversite hocası olduğunu bilmeyen Dora, tek gecelik ilişki yaşadığı kızın peşini bırakmak istemeyen Alaz ise Dora`nın öğrencisi olduğunu bilmemektedir

Geçmiş asla bırakıp gitmezdi. Saklanırdı ve onu senin bulmanı beklerdi. Karen, acil servise çağırılmıştı ve çağırıldığı gün onun izin günüydü. 3 Tarafından kurşunlanmış bir askeri tedavi edecekti fakat onun çocukluk arkadaşı olan "Barın Uygur" olduğunu da öğrenecekti... Bu onun için büyük bir görevdi.

HİDLOG DİYARI KİTAPLARINDAN BİRİ. VAMPİRLER,UCUBELER(ZOMBİLER),DENİZKIZLARI,MUMYALAR VE BİZ FANİLER VARIZ DİYARDA TABİ KARMALARI SAYMASAK...

"Benim için bu çatıdan aşağı atlamanı istiyorum." Bir plan, bir kumpas... Yolları birbirlerine karıştı. Çıkmaz sokaklar oldular. Duvarlar örüldü. Maskeler takıldı. Bu bir maskeli balodan fazlasıydı. Bir kumpasın gölgesiydi. Yüzlerine düştü. Görünmez etti. Adam öldü. Kadın yendi. Ama yenildi. Adam gitti kadın değişti. Adam değişti. Kadın unuttu. Tarih tekerrür etti. Issız bir sokakta yolları denk düştü. İntikamın acı zehri adamın aşkına sızdı. Adam artık intikam alacak kadar acımasızdı.

Kız gerçek ailesini bulmasıyla her şeyin yoluna gireceğini düşünmüştür. Ancak çok yanılmıştır çünkü gerçek ailesi normal değildir aslında onlar insan bile değildir. Fantastik yazmada yeniyim lütfen yanlışım olursa kızmayın bana

Ölümün tırpanı boğazına dayanmışken, gerçekten kurtarıcının kim olduğunun bir önemi var mıdır? Peki ya bu tırpan, bumerang misalı her zaman seni biçmeye geliyorsa.. kaçabilmek gerçekten mümkün mü?