Karanlık sırların gölgesinde, tanrıların ve insanların kaderi yeniden yazılıyor. Elara`nın geçmişle geleceği arasında sıkışmış yolculuğunda, yalnızca cesaret değil, kalbinin en derinlerinde gizlediği sırlar da sınanacak. Peki ya aşk, tanrıların bile dokunmaya korktuğu bu dengeyi bozarsa?

Gölgede kalmak en büyük kabustur. Kabusların en büyüğü ise bilinmezliktir.

"Ölüm uykusu için daha çok erken küçüğüm. Çünkü sen persephoneysen bende sana kapılan hadesim..."

Gece Altınay, geride bıraktığı bir yılın sonrasında artık eski kimliğini tamamen unuttuğunu fark eder. Babasını kaybedişi, başa çıkılamaz durumlardan ağır yara alıp tutsak edilmesinin ardından;özgürlüğün çok da büyütülecek bir şey olmadığını düşünmektedir. Çünkü insan kendi zihninde tutsaksa, onu çevreleyen parmaklıklar da somutluğunu yitirir. Rutubetten ciğerlerini eskiten hapishane duvarları içerisinde Gece, her şeyin bittiğini sansa da; geçmişin kapanmayan tek sayfası ona üzerindeki ölü toprağını atmaktan başka bir seçenek bırakmayacaktır. Persephone, yeraltının en karanlık zindanlarına hükmetmeye geliyor. Çünkü kralın olmadığı yerde başıboş kalan yeraltı dünyası parçalanmaya başlıyor. Ve güçsüz kralların baş gösterdiği dünyada onları sadece bir kraliçe birleştirebilir. 

ÖNSÖZ Nar; dünyadaki birçok kültürde yer edinmiş, her coğrafyada ayrı bir anlamın habercisi olmuştur. Yunanistan’da ve Orta Doğu’da yüzyıllarca şifanın sembolü olan Nar, içinde barındırdığı mistik öykülerin de başkahramanı olmayı başarmıştır. Farsça ’da “ateş” anlamına gelen nar, ateşle ve kalple özdeşleşen tutkulu aşkın sembolüne dönüşmekten kurtulamamıştır. Nitekim bunun en güzel örneği, Yunan Mitolojisi’nin en büyük aşklarından biri olan Hades ve Persephone’nin hikâyesinde başrol oynamasıdır. Hades, nergis çiçekleri ile dolu bir tarlada Persephone’yi görür görmez âşık olur ve onu kendiyle birlikte yeraltının karanlık zindanlarına götürür. Asıl adı Kore olan Persephone’nin annesi Demeter; kızının kaçırılmasına çok üzülür ve yeryüzündeki hasadı kurutma kararı alır. Yeryüzünde bereket namına bir şey kalmadığında; Zeus, kardeşiyle anlaşma yapıp Kore’yi yeniden yeryüzüne getirmek için öne çıkar. Fakat artık çok geçtir. Kore, çoktan Hades’in ona ikram ettiği narı yemiş ve Hades tarafından Persephone adını almıştır. O artık yeraltının karanlık kraliçesidir. Çünkü ölüler ülkesinde bir şey yiyenlerin, yeryüzüne çıkma hakları yoktur.

Kanla bilenen bir kılıç hükmetmeye mecburdu. Suikastçinin kılıcı kanla bilenmişti. Genç bir kız, ailesinin ölümünün ardından onu bulan bir adamla çalışmaya başlıyor. Adam genç kızı eğitiyor. Amaçları ilahi adaleti sağlamaktı. Hayatını intikama adamış Lucy Nowell`in karanlık sokallarında hüküm sürüyordu. Krallık onun peşindeyken, düzenlenecek suikasti öğrenen Lucy suikastin olacağı baloya sızar. Fakat daha önce barda kavga ettiği adam oradadır. Üstelik veliaht prens olarak. Suikasti önlemeye çalışan ikili ortak çıkarları için bir araya gelir. NEFRETLERİ NEFRET OLARAK MI KALACAKTI, YOKSA AŞKA MI DÖNÜŞECEKTİ? Sırlarla dolu bir evrene hoşgeldin!

Deniz, Siyeraa’nın adını o doğmadan önce fısıldadı; o ise o sesi korku sandı. Çünkü bazı çağrılar huzur vermez, insanı kendi derinliğine doğru iter. On sekizinci yaşında hayatı bir gürültüyle değil, sessizlikle değişti. Annesinin gözlerinde ağırlaşan bir sır, söylenmeden kalan bir isim gibi aralarında durdu. Gece uzadıkça dünya inceldi; rüzgâr başka şeyler taşıdı. Ve bir yerde, su yüzeyi ayna olmaktan çıktı, kapıya dönüştü. Bir gün yer ayağının altından çekildi. Uçurum açıldı, düşüş sustu, soğuk göğsüne doldu. Korku yıllardır saklandığı yerden fırladı, çırpındı. Ama deniz geri çekilmedi. O an korku çatladı; yerini başka bir şeye bıraktı; tanıdık ama yabancı, uzak ama içten. Okyanus onu yutmadı, kabul etti. Ve tam o anda, denizin kalbinin attığı yerde bir tanrı başını kaldırdı; yıllardır beklediği sesi sonunda duymuş gibi. Çünkü bazı bağlar öğrenilmez, hissedilir. Ve o an güç yalnızca uyanmadı; hatırlandı.

"Evet, bu mutluluk kalbimden taşıyor, Hades`inkine, bana ait olan bir diğer kalbe akıyordu." Hasat Tanrıçası Demeter`in kızı olan Kore, annesinin silik bir kopyası olmaktan sıkılarak bu hayattan bir çıkış yolu ararken bir gün aradığı tam da karşısına çıkar: Ölüler Tanrısı Hades. Hades`le birlikte Ölüler Diyarı`na giden Kore, burada Persephone ismini kullanmaya başlar. Temsil ettiği şeyin, baharın ve yaşamın tam zıttı olan bu yerde özgürlüğün tatlı nektarını tadan Persephone, sanki ilk kez nefes alıyordur.