Kervancıoğlu ailesi... Gücün, paranın ve korkunun diğer adı. Onlar kaybetmez. Onlar yıkılmaz. Ama bir gece... her şeye sahip olan o aile, en değerli şeyini kaybetti. Oğullarını. Yıllar geçti. Her şey kaldığı yerden devam etti. Ama kimse bilmedi... O çocuk hâlâ hayattaydı Ve kendi ailesini tanımadan yaşıyordu Aras Karahan... Kendi kimliğini bilmeden yaşayan bir adamdı. Ahu Çavdar ise... o ailenin kapısından içeri bir hizmetçi olarak giren, kaybedecek hiçbir şeyi kalmamış bir kızdı. Ama bazı kapılar sadece açılmaz... kaderi değiştirirdi Çünkü Ahu`nun attığı o adım, sadece kendi hayatını değil... Kervancıoğlu ailesinin geçmişini de geri getirecekti. Ve bazı gerçekler ortaya çıktığında...

Gerçek ailem kurgusu,ama erkek versiyon… (B x b) vardır(!)

Ekran karardıktan sonra kimse konuşmadı. Odanın içinde garip bir ağırlık vardı. Sanki biraz önce izledikleri şey bitmemişti de… odanın içinde kalmıştı. “Orada biri vardı,” dedi Lara. Sesi netti. Fazla net. Tamer başını yavaşça salladı. “Hayır.”dedi Aynı kaydı izlemişlerdi. Aynı saniyeyi. Aynı görüntüyü. Ama aynı şeyi görmemişlerdi. Evser hiçbirine katılmadı. Gözlerini ekrandan ayırmadan sordu: “Sen ne gördün?” Soru kime sorulmuştu, belli değildi. Cevap veren de olmadı. Çünkü önemli olan cevap değildi. O an herkes çoktan bir şey seçmişti.

Umay babasının şehit haberini aldığında yıkılmıştı, henüz 6 yaşlarındaydı ve o zamandan sonra birilerine olan sevgisini hep sınır koymuştu .Ama yıllar geçti ve artık üniversiteli olduğunda ise duygularına hakim olamamış ve aşık olmuştu . Ama bir gece yarısı saat 03.00`da bir mesaj gelir ona ,uyanıktı o saatte telefonu eline alır ve gördüğü o cümle ikinci kez yıkar onu . Bu onun için dönüm noktası olur ve bu saatten sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı...

"Burada duramazsın," diye fısıldadım, ama sesim arkamdaki soğuk duvara inat onun sıcaklığıyla alev alıyordu. Aramızdaki mesafeyi tek bir hamlede sıfırladığında, gövdesinin ağırlığı altında nefesimin kesildiğini hissettim. Gözlerimi gözlerine diktim; kaçmıyordum, aksine bu tehlikeli yakınlığı ben de çağırıyordum. "Benim dünyamda, bana bu kadar yakın... İstediğin her an hayatıma böyle yön veremezsin." Dudaklarında o insanı eriten, tehlikeli gülümsemesi belirdi. Elini belimin hemen yanına, duvara yaslayarak beni tamamen kendi gölgesinin altına hapsetti. Baskın kokusu saniyeler içinde ciğerlerimi ele geçirirken, bakışları yüzümde değil, doğrudan dudaklarımda asılı kaldı. "Yanılıyorsan," dedi, sesi o kadar derinden geliyordu ki tenimin ürperdiğini hissettiğine emindim. "Ben senin dünyandan hiç çıkmadım ki... Geçmişte o inatçı kalbine öyle bir dokundum, ruhunu ruhuma öyle bir bağladım ki... Bunun geri dönüşü yok, biliyorsun." Duvarlarım vardı ama onun bu yakınlığı karşısında o duvarların nasıl çatladığını, içimdeki hırçın okyanusun ona doğru nasıl taştığını saklama gereği duymadım. Başımı hafifçe kaldırıp ona daha çok yaklaştım. "O geçmişte kaldı," dedim, sesimdeki tutku meydan okumamı gölgelerken. "Şimdi her şey farklı." Yüzünü yüzüme biraz daha yaklaştırdı; dudaklarımızın birbirine değmesine sadece milimler kalmıştı. Sıcak nefesi dudaklarımı yakıp geçerken gözleri iyice koyulaştı. "Hiçbir şey farklı değil," dedi, sesi adeta içimi eriten bir meydan okumaydı. "Geçmişte o duvarlarının üstesinden nasıl tutkuyla geldiysem, seni kendime nasıl mahkum ettiysem... Şimdi de gelirim." "O kadar emin olma," diye fısıldadım, parmaklarım istemsizce gömleğinin yakasına tutunurken. Onu kendime daha çok çekmemek için zor duruyordum, içimdeki yangın onun yangınına karışmıştı bile. "Belki de bu sefer o duvarların altında kalan sen olursun." Elini duvardan çekip yavaşça çeneme doğru kaydırdı, parmak uçlarının sıcaklığı tenimi yaktı. Başparmağıyla alt dudağımın kenarını hafifçe okşadı. Soluğum kesilmişti. Gitmesini istemiyordum. Aksine, o milimlik mesafenin tamamen kapanması için içimde bir yerler feryat ediyordu. "Bile bile yanmak bu," dedim sessizce. "Seninle yanacaksam," dedi dudakları dudaklarıma hafifçe sürünürken, "cenneti isteyen kim?"

Doğumda karıştırlılan Deniz. 5 abisini ve ikizini bir çok kez karşılaşmış. DNA testi için hastenden çağrılıp. Hastabe odasina girdiğinde hiç görmeyi beklemediği kişiler ise Babasının ortağının ailesi ve yeni tanıştığı arkadaşı olan Defne`dir.

Rus Anastasia Vera Morozova`nın yaşadıklarına rağmen gerçekleri bulmak istemesi... Gizemli kişinin varlığına ve üvey ailesine rağmen dik durmaktan vazgeçmeyen Anastasia. Peki Anastasia gerçeklerle beraber kendini, kim olduğunu bulabilecek mi? Peki bulduklarını kabul edebilecek mi? Gizemli kişinin büyük sırrı sonucunda etkilenen büyük bir aile en önemlisi etkilenen Anastasia gerçekleri öğrenince ne yapacak? Gerçeklere nasıl baş edebilecek? Anastasia`nın gizem dolu hayatına hoş geldiniz. ❤️🔥 Her doğum gününde gizemli kişiden çok korkunç hediyeler alan Anastasia. 25/03/2016 tarihi Anastasia`nın dönüm noktası oldu ve hayatı iyisiyle kötüsüyle tamamen değişti. Gizemli kişi: Umarım sürprizimi beğenmişsindir. Genç kız sadece "hayır" diye fısıldadı. Nasıl koştuğunu hatırlamıyordu bile. Zaman durmuş, tüm saniyeler birbirine karışmıştı. Bir dakika belki de bir cana bedeldi. ❤️🔥

Gerçek ailesini arayan arya ala Mardin`e yeni ortağıyla sözlesme imzalamaya gider ama yolda kaza yapan birini görür ve...

Kitabı okumadan önce ilk serisi olan Siyah`dan Mavi`ye Doğan Aşk+1& adlı kitabı okumanızı öneririm. Böylece konuya daha hakim olabilir siniz. Her son yeni başlangıçlar demektir. Helin`in yaşadığı o kadar zorluktan sonra doğan kızı ve herşeyin düzelmesi. Saye. Ailesinin Türkiye`nin en güçlü mafyalarından oluştuğunu bilmesine rağmen bir birşeyi umursamadan hayatını yaşayan Saye ve eskiden kalma bir düşmanlık. En büyük hayaliydi halası gibi avukat olup sesini duyuranayanların sesi olmak. Saye`nin hayallerinin peşinden gitmesine engel olabilecek mi bu düşmanlık? Peki ya bu düşmanlık aşka dönüşürse?

"Hiç gidilmemiş bir mezar, hiç açılmamış bir oda ve kırık bir pusula." Arista Sideris, on yedi yılını geçirdiği Yunanistan`dan Türkiye`ye dönerken neyle karşılaşacağını kendisi bile bilmiyordu. Bu, kendi mezar taşını öpmeye gelen bir hayaletin, yabancısı olduğu gerçek ailesiyle tanışma hikayesi.

mahalle kurgusudur!!! yeni mahalleye taşınan almira mahalle halkı tarafından sevilen biri idi en yakın arkadaşın ve onun annesi almiranın geçmiş hayatını öğrendiklerinde ona bir anne bir kardeş şevketi ile bakmışlardır bir gün almiranın arkadaşının abisi yurtdışından gelir ve almiranın hayatı temelli değişir

Bir kadının sessizliğinden doğan adalet. Mardin`in sessiz sınır gecesinde bir tür baskını, bir kurşun, bir sessizlik... Bu gece mainin babası susturuldu. Ve o sessizlik bir kadının içindeki adalet ateşine dönüşecekti. Mai, doğduğu topraklardan binlerce kilometre uzakta İspanya`da büyüdü. Annesi eşini duyduğu aşkın ve kaybın izlerini taşıyarak kızını kendi kökenlerinde korumak istedi. Mai büyüten İspanyol bir anneanne ve dede ona yalnızca sevgisin değil; adalet,özgürlük ve cesaret kavramlarında öğrettim. Yıllar sonra, dünyanın en genç ve başarılı avukatlarından biri olduğunda, mai artık sessiz değildi. Doğduğu topraklara Mardin`e geri dönecekti, bu kez elinde silah değil yasalar vardı. Ama kalbinde hâlâ babasının kanı, adaletin suskunluğu, ve adı bile geçmişe mühürlenmiş bir adam Baran Acar Aşkım kazanacak ,yoksa Adalet mi? Bazı sessizlikler, mahkemelerde değil kalplerde yankılanır...

Kızını ilk kez görmeye gittiğinde tutuklanan bir baba Babasından hiç haberi olmayan bir kız Babakız birleştiğinde ne olacak beraber görelim Aile birleşecek mi yoksa dağılacak mı Her şey hayal ürünüdür Argo ve küfür olabilir

Esma 17 yaşında, geçmişini bilmeden büyümüş sıradan bir hayat sürmektedir. Yetimhaneden sonra evlat edinilmiş, kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan güçlü ama içine kapanık bir kızdır. Her şey normal giderken, hayatına hiç beklemediği bir adam girer: Kartal. Kartal onu bulur… ama neden bulduğunu Esma bilmez. Zamanla Esma, geçmişinin sandığı gibi “basit bir kayıp” olmadığını öğrenir. Gerçek ailesi, yıllar önce parçalanmış bir hikâyenin içindedir. Ve Esma’nın dönüşü sadece onun hayatını değil, herkesin dengesini bozar.

İlk başta anlamazsınız bir durumun iyiye mi?Kötüye mi?gittiğini işte hayatın anlamı da bu değil mi?İlk başta bize hiç birşey olmamış yanını gösterir.Ancak öbür tarafında kıyamet kopar.Bu yanı sadece masumların canını yakar…Yeni başlıyoruz hikayeme şans verir misin?🦋

Hayat bazen istediğimiz gibi gitmez. Melisa bir trafik kazasında ailesi olarak bildiği insanları kaybeder. Bu kaza ile bir insan olmadığını, dünyaya planlı bir şekilde gönderildiğini öğrenir. Fakat Melisa`nın bu kaza ilgili anlayamadığı şeyler vardır. Kaza sırasında bomboş olan yolda ne oldu da kaza yaşandı? Bu planlı bir kaza mıydı? ****** "Siz... Siz yaptınız!" dedim. "Lütfen bizi anla. Dayanacak gücümüz kalmamıştı" "Nasıl yaparsınız bunu, nasıl?" "O insanlar mutluyken, biz üzgündük. Başka seçenek kalmamıştı. Bizim için senin yaşaman önemliydi" "Benim yaşamam mı, siz benim yaşadığımı mı düşünüyorsunuz? Ben o gün, o insanlar ile öldüm!"

Hayat ne kadar acıdır. Ya da insanlar mı desem. 23 yılım bir yalan belki geçirdiğim çoçukluğum belki de bu hayat nereden bilirsin ki. Ben Kaan oğlum Barış Efe ile başbaşa kaldım. "Oğlum, umarım görmediğim baba sevgisini sana en güzel bir şekilde gösteririm ve sana çok iyi bir baba olabilirim Barışım benim." ★★★

Gerçek ailem kurgusu

karanlık oyunlar intikam güç ve sevda bana göre aşk değil sevda. aşk demek sevmektir. sevda demek sevdiğin için ölmektir kıyamamaktır yamak öldürmek acı çekmektir

Onların yolları bir tesadüf eseri kesişmedi; kader, bu iki farklı dünyanın insanını aynı gökyüzünün altında sınamak için çok önceden ağlarını örmüştü. Bu hikâyede sadece ilk görüşte filizlenen naif bir aşkı değil; savaşın soğuk nefesini, ayrılıkların kavurduğu yürekleri, gözyaşının tebessüme karıştığı anları, köyün bitmek bilmez entrikalarını ve hayatın onlara sunduğu o tuhaf, trajikomik sürprizleri okuyacaksınız. Şimdi, derin bir nefes alın ve sarp dağların eteklerinde, tozlu köy yollarında başlayan bu serüvene adım atın. Pusulanız kalbiniz olsun. 🧭

Arslantaş ve Bozkurtay… İki soy. Tek kader. Tek gerçek. Ya birlikte yükselecekler ya da birlikte batacaklar. Ailesinden koparılan bir çocuk, yıllar sonra geri döndüğünde geçmiş sandığı hiçbir şeyin gerçek olmadığını öğrenir. * Kurgu şahsıma ait. İsim ve kurgunun hiçbir şekilde kopyalanmasına izin vermiyorum. Kapak fotoğrafı ChatGPT tarafından tasarlandı.

Shakespeare’in de dediği gibi; hepimiz bu dünyada birer oyuncuyuz. Ama kimse bana rolümün sadece bir kurbandan ibaret olduğunu söylememişti. ​~°•☆ ​Soyadının ağırlığı altında ezilen Neva Altınsoy için hayat, kristal bir fanusun içindeki yalanlardan ibaretti. Bu fanus kırılıp gerçekler yeraltı dünyasının keskin köşeleri gibi tenine battığında, Neva’nın aklında artık tek bir amaç vardı: ​Kendi oyununu kurmak ve o karanlık düzenin tahtına oturmak. ​Yolu, yeraltı dünyasının en tehlikeli ismi Karan Varyan ile kesiştiğinde; aile sırları ve hiç kabul görmemiş bir kardeşliğin yükü, kalbindeki o tehlikeli çekimle birleşecekti. Neva ya babasının inşa ettiği bu karanlıkla yüzleşip özgürleşecek ya da Karan’ın dünyasında kendi sonunu yazacaktı. ​"Hayatım koca bir yalandı." "Hayır, üstünü çiz." "Hayatım, onların ellerinde yalanlara sığdırılacak kadar değersizdi."

Cezaevlerinin arasındaki köstebek yuvası, İdil’in şüphesiyle çalışmaya başladı. İdil, duyduğu hikâyeden sonra İlay’a gelen mektupların artmasını beklemişti. Bir gece herkes uyurken İlay’ın çantasındaki mektupları alıp şüphesini gerçek kılacak bir şeyler aramaya başlamıştı, ne aradığını kedisi bile bilmiyordu. Tek öğrendiği şey Tayfun’un adı olmuştu. Sabahında herkes bir köşede kahvaltısını ederken yatağında titrek bir bedenle öylece dalıp gitmiş olan İlay’ın yanına gitti. “İlay, yine mi kâbus gördün?” İlay soruya karşılık sadece kafasını sallamıştı. “Bir şey sorabilir miyim?” İdil, kızın bu haline o kadar alışmıştı ki artık normal karşılıyordu. İlay’ın tekrar kafasını sallamasıyla, “Annenin adı ne?” demişti. İlay duruşunu ve bakışı hiç bozmadan boşluğa bakıyordu. İdil cevap gelmeyeceğini anlamışçasına başını sallayıp yataktan kalkarken İlay konuştu, “Aylin,” tek bir cevap, İdil’in kafasındaki bütün soru işaretlerini doldurmuştu. “Gözlerin, onlar çok güzel,” dedi İdil gülümseyerek, “Onlar,” dedi İlay, daldığı boşluktan gözünü ayırmayarak. “Sadece bende var ve bundan hiç hoşlanmıyorum…” sesinin akışı ve kısıklığı çok yavaş hareket ediyordu. Konuşan İlay değil de yerine gelmiş öylesine bir ruhtu, “Böyle düşünme, o gözlere sahip birini tanıyorum.” İdil, İlay’ın saçlarını okşamış ve yanından ayrılmıştı. O an’a kadar İlay, İdil için öylesine sessiz sakin, hukuk okuyan bir kızdı. Ta ki hikâyesini duyana kadar, daha sonra da kendisine kızdı, ‘o gözleri nasıl unuturum’ dedi kendi kendine. Geç olmuştu ama anlamıştı. Levent’in 22 yıldır kayıp olan kızı İlay Nehir, bir yıldır yanı başındaydı, İlay, kehribar rengi gözlerini babasından almıştı.

İşsizlik, çaresizlik ve sıkışmış bir hayat... İş ararken karşısına çıkan gizemli adam, ona bir gelecek değil kaderini sunar. Ama her teklif bir bedel ister. Ve bazı yollar insanı ışığa değil, gölgeye düşürür.

Birbirine bağlı 3 âlem bulunuyordu. Luminya,Lunesya ve Uvenya barış`ın ve dostun içiçe olduğu âlemlerdi lakin geçmişte yaşanan Savaş âlemleri birbirinden kilometrelerce ayırdı.Âlemleri birbirine bağlayan kilit taşı 3 parçaya bölündü kilit taşının parçalanması ile taşın içinde bulunan iyicil güç karardı ve 3 âleme yayıldı. Bulaşıcı hastalıklar ve lanetler alemleri sardı bu alemlerden birinde yaşayan Revna diğer alemlerden habersizdi ta ki aldığı bir mektuba kadar yıllardır ailesinden uzakta yaşayan Revna ailesini ele geçiren laneti bozmak için luminaya gitmek zorundaydı. Her şeyi denemesine rağmen uvenyaya gitmenin bir yolunu bulamadı. Tam pes etmiştik ki ansızın bir gece yazdığı kitabın Bir anda değişmesi ile kendini gelmesinin mümkün olmadığı yalanların sırların dolu olduğu luminya da buldu bu zorlu sırlarla tuzak kurulmuş yolda karşılaşacağı kişi hayatını daha da zorlaştıracak ve karmaşıklaştıracaktı ancak onun bundan henüz haberi yoktu. Aşkın içinde kaybolacağın, gücün içinde boğulacağın,çabayı ve hırsı iliklerine kadar hissedeceğin ,ağlayıp empati kurabileceğin bu hikayeye konuk olmaya hazır mısın? Bence hazırsın:)