Efendim bu çocuklara bu deneyleri yapacağız ama bu deneyi kaldırabilirler mi?" "Yirmiye aşkın çocuk var kaldıran yaşar kaldıramayan ölür ve sizde işlerini halledersiniz ama ben bu deneyi yapacağım" (4 yıl sonra) "Efendimiz 2 tane çocuk öldü. Onları ne yapalım" Dedi beyaz önlük giymiş adam karşısındaki oyun alanında oynayan çocuklara bakıp çocuklardan bir tanesi 4 yaşındaki bir çocuktan beklenmeyen şeyler yaptığında bütün beyaz önlük giymiş adamlar şaşırdı "O kız çocuğuna iyi bakın gözünüzü ayırmayın" (9 yıl sonra) O adamın gözlerini ayırmayın dediği kız çocuğu ve 4 kişi sadece hayatta kaldı tek farkla o kız çocuğu deneylere yanıt veriyordu ve iyi bir şey sanıyordu tabi bilmiyordu ki bu olanlar hayatını bitirecekti  (5 yıl sonra) O kız çocuğu ilk kez dışarıyı görüyor tam on sekiz yaşında o kız çocuğu ilk kez mutluluktan ağlıyor o kız çocuğu o gün anladı bu büyük binadan başka hayatlarda vardı o an koydu kafasına bu kocaman binadan kaçacaktı kafasında kurmaya başladı uyumaya götürdüler kız çocuğunu yatağa kafasına koydu ve hep aynı şeyi söyledi "ben güçlüyüm ben denek değilim" dedi kız çocuğu ve gözlerini kapattı gece saat 4 buçuk gibi bir ses duydu küçük kız korktu kapısı çok yüksek sesle çalıyordu çünkü, kalktı açtı kapıyı ama keşke açmasaydı dedi gözlerinin önünde yüzünün yarısı erimiş bir beyaz önlüklü adam vardı çığlıyla binada deprem oldu bir anda uzun koridorun sonunda ki yangını gördü kız çocuğu ve o an anladı ne olduğunu deney yaptıkları laboratuvar patlamıştı hemen odasının kapısını kapattı volta atma başladı sonra aklına duvarı yok edebileceği geldi aklına duvarın karşısına geçti ellerini duvara dayadı ve gözlerini kapattı üç dört saniye sonra büyük bir  sesle patladı duvar ve hemen dışarı çıktı gördüğü insanlar koca binaya bakıyordu bunu fırsatta çevirdi ve arka tarafa gitti ilk kez çıkışın orada kimse yoktu ve kapıyı zorlaması gerekiyordu yine ellerini bu sefer kapıya dayadı ve gözlerini kapattı daha erken patladı bu sefer aynı anda binanın bir bölümü de patladı o yüzden kimse fark etmedi hemen uzaklaştı oradan küçük kız hiç bilmediği bir yerde hiç dışarıyı görmeyen bir kız çocuğu ne yapardı tek başına dışarıda tesadüfen oradan geçen bir araba gördü kız çocuğunu durdu yardım teklif etti kız çocuğu çaresiz olduğu için kabul etti ona iyi bakacağını emindi sanki kız çocuğu.

Reyhan, genç yaşta anne olmuş, dünyasını oğlunun etrafında kurmuş bekar bir kadındır. Cihan ise hayatın bütün zorluklarına rağmen kızına hem anne hem baba olmaya çalışan, bunu başarabilmek için hayatla oldukça inatlaşan bekar bir babadır. İkisi de aşkı çoktan geride bıraktıklarını sanarken, bir doğum gününde karşılaşırlar. Yıllarca kendi kalplerini susturup çocuklarını her şeyin önüne koyan iki insanın yolları kesiştiğinde, ilk kez birbirlerinin önceliği olmayı öğrenirler. Ne var ki bazı aşklar, başlamadan önce bile sınanmaya mahkûmdur.

Bunca yıl sonra sadece bir günde hayatımın bu kadar değişeceğini hiç düşünmemiştim.