Yeşim aşık olduğu adamın tefecilere borcu yüzünden kaçırılır ve onu 10 yıl önce öldüğünü sandığa babası Mustafa kurtarır, yanında sağdık manevi oğlu `Karga` ile birlikte. Karga ise 10 yıldır, Mustafa babanın verdiği görevle Yeşim`i uzaktan izliyordur. Yeşim bunu bilmiyor olmasına rağmen sürekli izlenme hissiyle yaşamıştır. Mustafa Yeşim`i kurtardığında, güvenliği için onu, herkesten uzak, yaşadığı çiftliğe götürür. Yeşim `hiçlik` olarak tanımladığı bu koca arazinin ortasındaki çiftlikte, babasının yaşıyor olmasıyla yüzleşir, onun karalık dünyasını gözlemler ve kargalardan nefret etmesine rağmen `Karga` ile aynı evi paylaşır. "Babamın öldüğü gün bir karga leşi gördüm, o günden sonra her karga bana felaket getirdi. Ne zaman bir karga görsem kötü bir haber alırım, başıma kötü bir iş gelir ya da biri ölür. Şimdi sen beni, bir Karga`nın mucize getireceğine inandırmaya çalışıyorsun."

Hayatın garezi banaydı. Yavaş yavaş küle dönerken yaptığım tek şey sevgi beklemekti. Gelmesi imkânsızdı ancak bağımlılık gibiydi. Bırakamıyordum, beklemeyi bir an olsun bırakamıyordum. Hep bir adım geride başladım hayata. Önce babam olmadan büyüdüm, sonra annesiz kaldım. Sadece sesim değil nefesimde kesiliyordu.