Canını kaybettiği gün özgürlüğüne kavuşursa bir insan ne gelir başına ya da kimin başına ne getirir? Hiç keşfetmediği yerleri başka bir kişiliğe bürünmüş bir kadın keşfetmeye kalkınca gideceği yeri ya kana bular ya da kan olur... Bir baba onu öldürmeden canını aldıysa bir daha birine güvenebilir mi? Kendi mi yara olur yoksa yara mı açar? Küçük Dide büyür mü? -Büyür... -Ama aynı kalmaz, Ahsen Dide olur...

Bu küçük yaşımla "evlen "dediler bana. Ne sanıyolardı ki? Yalnız büyüyen birinden ne bekliyorlardı ki?Bununla mı çözülecekti her şey? Alışırmışım, öğrenirmişim... Öyle dediler acımadan. Arkadaşlar kötü içerik içemeyeceksek bir kitaptır. Tatlış bir kitap olmasını umuyorum.

​"Herkesin kaçtığı o cehennem, benim tek sığınağımdı."

Hasret insanı nereye götürür bilinmez. Peki siz neye hasretsiniz?

Neydi hayat... Ben ırmak 15 yıldır bu aileden kurtulmak istiyorum ama olmuyor. Bir lanet gibi üzerime yapışmıştı. Artık onlardan kurtulmak benim için imkansız gibi hissettirirken bir gerçek hayattımı baştan yazdı... Nerden bile bilirdim ki hayatımın bir yanılma ile mahfolduğunu. Benden 15 senenin çalındığını.

"Merağınız geçti mi komutanım ? " " Geçmedi Tomris .Garip bir şekilde sen anlattıkça ve bu kadar hayatıma dahil olmaya devam ettikçe sana olan merakım artıyor " **************** Timini bir patlamada kaybeden kıdemli üsteğmen Tomris Yücel yeni atandığı time ve yeni görev yeri olan Şırnağa alışması gerektiğini biliyordu ama geçmişi unutabilecek miydi?

"Bir savaştı bizimkisi; insanlık için olan bir savaştı, yüreklerimizin yanacağını kim bilebilirdi ki ?" "Olay ve kahramanlar gerçek değil, kurgudan ibarettir."

Siz: Alp abi sana bir şey söylemem lazım.(20.30) Alp Abi: Yine ne oldu Defne?(20.47) Siz: Hamileyim.(20.48) Alp Abi: Ne saçmalıyorsun?(21.00)

Klasik gerçek ailem kurgusu

O gece her şey sıradandı. Televizyon açıktı, evde tanıdık bir sessizlik vardı… ama kimse gerçekten orada değildi. Sonra yer sallandı. Ve hiçbir şey eskisi gibi kalmadı. Bir evin içinde başlayan bu hikâye, aslında bir ailenin birbirine tutunma hikâyesi. Korkunun ortasında bile “buradayız” diyebilmenin, dağılırken bile birlikte kalabilmenin hikâyesi… Çünkü bazı geceler sabaha çıkmaz. Sadece devam eder. Ve insan, o geceden sonra aynı kişi olarak uyanamaz.

Aralarında sadece bir yaş vardı. Biri resmi olarak amca, diğeri yeğen… Ama aynı sokakta düştüler, aynı yaraları sardılar, aynı sofrada büyüdüler. Bu hikâye, kan bağından daha güçlü olan gönül bağını anlatıyor. Çocukluk sırlarından gençlik kavgalarına, koruyucu bir amcanın susarak sevmesine ve bir yeğenin dünyadaki en güvenli yer olarak onu görmesine kadar uzanan bir yol… Bazen "amca" dediğin, sırtını yasladığın dağ olur. Bazen bir yaş, iki insanı ayırmaz; tam tersine birbirine daha sıkı bağlar.

Eskiden düşman olan iki aşiret arasındaki aşk

Bir varmış, bir yokmuş… Karla kaplı dağların sessizliğinde solmuş bir kardelen ve unutulmuş aşklar… Soğuk, yalnızlık ve karanlık içinde filizlenen umutlar, kalbin derinliklerinde yeniden can bulur. Her masalın bir sırrı vardır; bazıları sıcak bir tebessümle biter, bazılarıysa sessiz bir hüzün bırakır....

Beste Akça; küçüklüğünden beri hiç sevilmeyeceğine inandırılan, bunca yılını yanlış bir ailede harcamış, hayatı elinden alınan üstelik erken büyümek zorunda bırakılmış bir kızdır. Atahan ailesi ise çok yara almış olmasına rağmen magazinde mutlu rolü yapmaya çalışan ancak artık gerçek bir aile olmaktan umudu kesmiş kazazedelerdir. Beste bir Atahan olmayı kabul edecek mi ya da Atahanlar onu kabul edecek mi bilemiyoruz ama net olarak bilinen şey onlar artık hem mutlu olmayı hemde aile olmayı hak ediyor... Buyurunuz efenim ilk kitabımız vatana millete hayırlı olsun.💐Bu arada kazazede derken herhangi bir doğal afetten bahsedilmiyor yaşadıkları şeyler için deniyor yanlış anlaşılmasınn (Telif hakları bende çalınma gibi durumlarda gerekli işlemler başlatılacaktır.)

Seren doğduktan sonra bir hemşire tarafından kaçırıldı ve 7 yaşında da sokağa atıldı. 17 yaşında liseye giderken biriyle tanışır ve o kişi hayatını değiştirir.

[Düzenlenmiş halidir. Her hafta düzenli bölüm gelecek] Wattpad`de nylarien hesabında yayınlanan kurgudur. Kurgu Şahsıma aittir. Hesapta... Keyifli okumalar 🍂🤎

Kuçuk bir bedendi o zamanlar. Ailesi tarafindan nefret edilen , hor görünen bir kizdi. Sadece içlerinden biri severdi onu... Ama o kuçuk bedende iken uzaklara gitmişti tum gerçegi kavradiginda ise... Artik bedeninde atan bir kalbi yoktu. 20 yaşina vardiginda ise ailesi tarafindan geçmişi bile buyuk bir mafyaya verildi. Zoraki bir evlilikti... Ama bu dunyada geçmiş bile karanlikti geçmişi görebilmek için yaşamak gerekiyordu...

Ben ruhuma açtıkları yaralar için ağlıyorum ruhumdaki o kalıcı izler için ağlıyorum ben kendime ağlıyorum ve düşünüyorum yeni ailemde onlar gibiyse diye o yüzden istemiyorum onlarla gitmek…

"Hayat nefes aldığın sürece devam edecek avukat." Bu mesajı yazan kimdi? Balıkesir`de mi kalacaktım yoksa Ankara`da bu elit, gizli, özel, seçkin tim için avukatlık mı yapacaktım? Ailem kıyameti koparacaktı. Ben Kardelen Almira Atlas, bana verilen süre içinde bu Özel Kuvvet askerlerini savunacaktım ve günden güne, gücüme güç kalacaktım.

Gerçek ailesini bulan Derin artık sevdayı, dostluğu, ihaneti tadacaktı. Yüreği yanan adam sevdası için her acıyı çekmeye hazırdı. Gerçekleri öğrendiğinde ise yandığı kadar yakacaktı… “Baktım ki sen gelmiyorsun, sevdiğim… O halde ben de senin yanına gelecek her yolu denerim…” Güneşli ve Çiçek Kokulu günler dilerim… *** Hikayede şiddet, küfür, argo gibi tetikleyici unsurlarda içerebilir. Lütfen rahatsız olacak, etkilenecek kişiler okumasın. Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Olan olaylar yada sözler hepsi benim hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir.

“Beyza, senelerini harcayıp girmeyi başardığı bu okulda çok mutlu olacağına inanıyordu. Zaten tek hayali de buydu: Sürekli kavgalarla dolu evinden çıkıp, mutlu olacağı ve arkadaşlarla dolu o okula gitmek… Ama hiçbir şeyin hayalindeki gibi olmadığını, okula başladığında anladı. Gelin, birlikte Beyza’nın hayatında neler olacağına bakalım.”

14 yaşında annemi kaybetmem en fazla neyi değiştire bilir ki

yaldızlı çerçeveye sığmaya çalışanlar...

Filistin’in kızıl toprağına kök salmış kadim bir zeytin bahçesi... Rim ve ailesi için bu bahçe sadece bir geçim kaynağı değil; her ağacın bir ismi, her dalın bir hatırası olan koca bir dünyadır. Rim ve ailesi zeytin ağaçları ile uğraşırken, uzun zamandır yanlarında boş duran müstakil bahçeli eve birinin taşınması ile her şey değildir. Zeyd ve ailesi. şehrin yorgunluğunu üzerlerinden atmak için bu sakin zeytinlik mahallesine taşındıklarında, aslında yabancı bir yere değil, özledikleri o toprak kokusuna geri dönmüşlerdi. Onlar da bu toprağın evlatlarıydı; dilleri, dualar, sofralarındaki lezzet bile aynıydı. Ancak Rim’in ailesi kuşaklardır bu bahçenin tozunu yutmuşken, Zeyd’in ailesi şehrin koşturmacasında toprağa dokunmayı biraz unutmuştu. Rim ve Zeyd sadece iki komşu değil; zeytin ağaçlarının tercümanı olurlar. Zeytin dalları birbirine dolanırken, şu soru yankılanır bahçede: Toprak mı insanı sahiplenir, yoksa insan mı toprağı?

"Hiçbir şey bulamamak çok büyük ama en can alıcı işarettir baba." Rengin, henüz 17 yaşındayken hayatının gerçekleriyle tanışırken, bununla birlikte gelecek hiçbir şeyin farkında değildi. Rengin… Henüz hiçbir şeyin farkında olmayan genç bir kız. Bir asker ve bir öğretmenin kızı… Evlat sahibi olma ihtimali olmayan bir çiftin dayanağı, tutunabildikleri tek dal. Hayatını farkında olmadan sürdürürken, bir anda gerçekler çarpıyor yüzüne. Henüz 17`sinde. Aile bildiği insanların aslında gerçek ailesi olmadığını öğreniyor. Gerçeğin peşine düştüğünde ise hiçbir şey sandığı kadar kolay olmuyor.