Hazel okul harçlığını çıkarmak için kafede çalışan bir kızdır,bir gün babası hazeli işi için bir mafyayla evlendirir bu evliliği ikiside istemedi ama yapacak bir şey yoktu,kaderlerinde bu varmış "İnsan kaderinden kaçabilir mi?"

Bazen aşk, büyük planlarla değil; pijamalarla, bir fırın yolunda ve elde patlayan bir torpille başlar. Annesinin zoruyla ekmek almaya çıkan bir kız... Mahalle arasında torpil oynayan çocuklar... Çikolata karşılığında alınan bir cesaret parçası. Ve yanlışlıkla atılan bir torpilin, yoldan geçen bir arabanın içine düşmesiyle altüst olan bir an. Ve o patlama, sadece bir torpili değil, iki kalbi de ateşler. Tesadüf mü? Hemde abisinin arkadaşı çıkması? Yoksa aşk, gerçekten biraz torpil ister mi?

Herkes farklı şekilde sınanırdı. Kimisi annesiyle, kimisi babasıyla, kimisi ise sevdiğiyle. Ben altı yaşında annemle sınanmıştım. Babamla tartışıp evi terk ettiği gün başlamıştı kabusum. Altı yaşındaki bir çocuğun elinde oyuncak bebeği olmalıydı. Temizlik bezi değil... On altı yaşımda babamla sınanmıştım. Annem gittikten sonra hayatımın en kötü zamanını geçirdiğimi düşünmüştüm. Daha kötü günlerim olmaz sanmıştım. Yanılmıştım. Yanılmıştım çünkü benim asıl hikayem babam öldükten sonra başlamıştı. Ben annem gidince değil, babam ölünce kimsesiz kalmıştım. Ve şimdi yirmi altı yaşındaydım. Yirmi altı yaşında sevdiğim adamın yolunu gözlüyordum. Herkes hayatında bir kere büyük bir acıdan geçerken ben birden fazla kez geçmiştim. Ve her seferinde artık acımaz demiştim, her seferinde de bir öncekinden çok acımıştı.

Sahi neydi o klişe? "İki farklı dünyanın insanlarıyız" klişesini çok duymuşuzdur. Peki iki gönül sevince seyran olan samanlık bu iki farklı dünyayı birleştirebilecek mi? Tüm Türkiye tarafından tanınan ünlü fenomen Esen Doğaner arkadaşından notları istemek için telefon numarasını alıp Yüzbaşı Rüzgar Gökturan `a yazar... "S-sen o komutansın." "Hangi komutan?" "Benim favori hocamın komutanı hayran olduğum komutan"

Nene, yeni bir okula nakil aldırır ve okuldaki zorbasına aşık olur.

Feray, kimseye kolay kolay kalbini açmayan, sessiz ama güçlü bir kızdır. Aykan ise onu uzaktan izleyen, her bakışında biraz daha kendini kaybeden sevmesini bilmeyen ama sevmeye çalışan bir genç… Bir gün karışan çantalar, hayatlarını da birbirine karıştırır. Aykan, Feray’ı ilk andan itibaren bebeği gibi sever. Ama Feray’ın ay ışığı gibi parlak kalbini karanlığa sürükleyecektir

Eğer bir varisseniz başkalarını korurken kendinize sarılamazsınız, İhanetlere karşılık vermek zorundasınız, üzülemezsiniz. asla ağlayamazsınız, gülemezsiniz kalabalık içine çıkamazsınız, hata yapamazsınız, en önemlisi siz aşık olamazsınız ama ben hayatımdaki en büyük hatayı yaptım ve aşık oldum...

Kaç kere yaptı aynı şeyi yine de affettim, hata dedi. Bir daha yaparsam şerefsizim dedi, Seni seviyorum dedi... Her şeye rağmen affettim, güvendim sonra bir döndüm arkamı yine aynı... ama bir daha asla affetmem onu...

Bir ihanet hayatınızı ne kadar değiştirebilir ki? Selina sevgilisi tarafından en yakın arkadaşıyla aldatılan bir doktordu peki şimdi ne olacak intikam mı alınacak yoksa büyük bir aşka yelken mi açacak?(okursanız bir şey kaybetmezsiniz)

Osmanlı döneminde bir cariye ve şehzade miii

🤍Bir araba kazası ile çıkan aşk🤍

KİRAZ MAHALLESİ🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi`nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi İyileştirir. Bu kitap, bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Berdel ile evliliğe kurban giden özel harekat polisi İdil Diana Makrou ile Yüzbaşı Asır Kayra Arslanın hikayesi

Hastaneler insanı yalnız bırakmaz. Sadece yalnızlığını görünür kılar.

"Karımsın sen benim." Dedi, sert bir fısıltıyla. Alayla güldüm. "Evlendikten iki gün sonra bıraktığın karın." Başlama tarihi: 15.08.2025

Sezen sıradan bir öğretmendi, ta ki İzmir`den İstanbul`a anneannesinin yanına dönene ve Tepeli Deve ile tanışana kadar. Başlangıç; 17 Eylül 2022, Wattpad

Aşkın sınırını ölçen iki insan…

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

Ne demişti o. Abin sayılırım ben senin? Ama abim değildi ki. Görürsün sen kardeşi!

Bazı hikâyeler büyük olaylarla başlamaz. Bir mucizeyle ya da beklenmedik bir telefonla değil… Bazen bir hikâye, sadece bir kapının açılmasıyla başlar.

ben Ebru Vural bu hikayeyi ben anlatacağım bir insanın doğdu yer memleketi değilmiş ben bunu öğrendim bir insanın sevgiyi öğrendiği yer memleketiymiş benim memleketim Toprak yedi âlemi dize getiren Toprak demeyin bir insan başka bir insanın memleketi olur mu demeyin Toprak benim için bambaşka bir mevzu Toprak Korsoy o hayatıma girmeden önce benim bir hayatım geleceğe dair umudum hayallerim yoktu Babam sevmezdi beni bir defa saçımı öpüp okşamadı bir defa sarılmadı çocukların parayla pulla işi olmuyor sevgi istiyor ilgi istiyor ama bazı çocuklara verilmiyor bazılarına verilemiyor ben verilmeyen taraftayım verilemeyen tarafın ailesi olmuyor annemde sevmedi beni sevse bırakıp gider miydi? alırdı yanına ama o geçmişini geride bırakmayı seçti babamı bırakırken ona ait herşeyi bıraktı bu abim ve bende dahil abim annem gidince kendini saldı eskiden babamın bana göstermediği sevgiyi o verirdi her okuldan geldiğinde elinde çikolatayla gelir saçımı okşar bana hikayeler okurdu sonra içine kapanmaya başladı günlerce konuşmadı bazı bazı geceler eve geç gelirdi . sonra kumara başladı alkol içer sigara kokardı abimin kokusu değişince anladım artık beni seven tek insanıda kaybetmiştim okulunu bıraktı çalışmaya başladı çalıştığı her kuruş kumara alkole ve sigaraya gitti önceleri huzur kokan abim gitmiş yerine başkası gelmişti. hem çalışıp hem okudum sonunda çok istediğim hukuk fakültesinin önündeydim ve o yer beni yeni arkadaşlara ve ona çıkarttı ... dinlemeye hazır mısınız? ...

Bir kaderin dokunuşu

“Evlisin farkındamısın?” “Lan çok mu istedim evlenmek!Ben seni istiyorum” Dedi bana sonra herşey değişti

Sophia, bir gece ansızın tanımadığı bir kişiden arkadaşlık isteği alır, ve bu yabancıyla kısa sürede arkadaş olurlar.

hayatını oluşturma hakkına sahipsin. istediğini yap! ;)