Onu ilk gördüğümde böyle şeyler olcağını nerden tahmin edebilirdimki

İlk zamanlarda sadece hoşlanrı sanmıştım ama gittikçe anladım gerçek aşk olduğunu

Bilinmeyen numaradan gelen mesaja cevap verdim… En fazla ne olabilirdi ki? Yanılmışım. Çok şey olurmuş… Mesela gerçek aşkı buldum, bir kalbin ne kadar hızlı çarpabileceğini öğrendim. Huzuru, sevgiyi ve umudu buldum. Küçük anlarda büyük mutluluklar bulmayı, birini kaybetme korkusunu ölesiye duymayı öğrendim. Kısacası, onunla ben her şeyimi buldum. Başta ise kendimi…

8/F’de okulun en zorbaları ve tüm hocaların nefret ettiği kişiler vardır

"Ne yani, kanka? Sadece tek bir gece kaçamak yapacağız. İnan, eşlerimizin ruhu bile duymaz." "Ben sadece bir şeyler içmeye gelirim, başka da olmaz."

Sade bir hayatı olan mira zengin biriyle tanışınca hayatının değişeceğinden haberi yoktu…

ÖN SÖZ : Hayat, çoğu zaman kendi kurallarımızla değil, bize dayatılanlarla şekillenir. Bazen kalemimizle yazmak istediğimiz hikâyeyi, kadim gelenekler silip yerine başka bir kader yazar. Bu kitapta okuyacağınız hikâye, iki güçlü insanın; kendi ayakları üzerinde duran bir savcı ile adaletin peşinde koşan bir avukatın, köklü törelerin gölgesinde verdikleri savaşın hikâyesidir. Birbirlerine yabancı iken, ailelerinin gölgesinde aynı kaderin içine sürüklenmeleri... Sevdanın, ihanete karıştığı; özgürlüğün, zincirlerle sınandığı; gözyaşlarının, adalet kadar ağır bastığı bir yolculuk... Bu satırlarda sadece bir aşkı değil, aynı zamanda bir direnişi, suskun kalmaya zorlanan kadınların ve kendi yolunu seçmeye çalışan gençlerin haykırışını bulacaksınız. Belki de en çok, kendi hayatınıza ayna tutacak sorularla karşılaşacaksınız: “Kendi hayatımızı gerçekten biz mi seçiyoruz, yoksa başkalarının yazdığı bir hikâyenin içinde mi yaşıyoruz?” UYARI !!! BU KİTAP zeynaa17 (zeyna Özcan) / hayal_kuran (Sıla düşünmez) tarafından yazılmaktadır yani her iki sayfada da paylaşılacaktır bilginize ...

Bazı insanlar hayatımıza çok erken girer. Bazıları ise tam hazır olmadığımız anda… Bir bakışta başlayan şeyler vardır. Adı olmaz, yeri yoktur; ama insanın içinde kalır. Kimse yanlış değildi. Biz, aynı anda değildik… Bir bakışla başlayıp adı konmadan yaşanan ve sessizce içime gömdüğüm bir hikâye bu. Yanlış seçimlerin, susarak sevmelerin, beklerken büyüyen duyguların hikâyesi… Zaman bizi ayırdı, yıllar sonra yine karşılaştırdı. Ve ben, ilk kez susmadım. Çünkü bazı aşklar bekler. Ve bazı “geç”ler, aslında tam vaktidir.

Alt tarafı kuzenimin evine gittim ne olabilir ki

Karadeniz’in hırçın dalgaları, on dokuz yaşındaki Marin için bir sığınak değildi artık, acımasız bir hapishaneydi.Karnında sır gibi sakladığı bir mucize, sırtında ise güvendiği adamın ihanetinin sapladığı hançeri vardı. ‘Elâlem ne der’ utancıyla suçlandığı, babasının çaresiz gözyaşları ve annesinin öfkesiyle dolu bir evde kapana kısılmıştı. Marin’in tek kurtuluşu, o sonu belli olmayan İstanbul uçağıydı. Belki de Karadeniz’in bu hırçın denizinden daha karanlık bir belirsizlikdi bu.Marin, Karadeniz’in inadından kaçarken; yüzlerce kilometre ötede, Mardin’in kadim topraklarında, Alaz da kendi kanlı kaderinden ve aşiretinin ateşinden kaçıyordu.Biri ATEŞ, diğeri SU.Biri GÜNEY, diğeri KUZEY.İstanbul, bu iki yaralı ruhu bir araya getirdiğinde, Marin’in hırçın dalgaları Alaz’ın ateşini söndürebilecek miydi?Yoksa Alaz’ın ateşi, Karadeniz’in inadını ilk defa küle mi çevirecekti?“Kader, bu ülkenin iki ucundan alıp bir araya getirmişti bizi.Ben Karadeniz’in hırçın, dalgası dinmeyen deniziydim;o ise ,Mardin’in taş duvarlarıydı.Benim dalgalarım onun duvarlarında kırılacaktı;onun duvarlarıysa, bu fırtınalı denizime inat, dimdik duracaktı.‘Döneceğim Karadeniz. Beni boğduğun denizinde tekrardan dirileceğim. Ha bu da sana Laz kizi sözü olsun!’

En fazla arkadaşlarımla tatile gidicem ne olabilir ki?!

♥️[bir kız ve hayatının iniş çıkışları…]

"Peki ya insanın bedeni, kalbinin istediğini taşıyamıyorsa?" Alina`nın her günü, bedeninin açtığı yeni bir savaşla başlıyordu. Bitkin düşse de, kendi kalbine karşı en acımasız savaşçı yine kendisiydi. Her engelde yıkılıyor, ama küllerinden doğarcasına yeniden ayağa kalkmak için çabalıyordu. Dünyanın sesleri yavaşça susarken, gözlerinin önünde en parlak ışıklar birer birer kararıyordu. "Canımı acıtan ne biliyor musun Alina," dedi Kutay, "seni en çok yaralayan şey hastalıkların değil; kendi kalbine yüklediğin ağırlıklar."

Sadece Barış Alper YILMAZ

Mahalle kurgusu... Abimin arkadaşı... Sıkı tutunun Mislina ve Ayazın Zorlu aşkı sizi derinden etkileyecektir... `Yüreğimdeki seni görmeden çekip gidecekmisin Mislina?`

Eski bir krallığın unutulmaya yüz tutmuş sarayında büyüyen bir prensesin kızıydım ben. Tahtın gölgesinde, zincirlenmiş bir kaderi yaşıyordum; özgürlükten çok uzak, yalnızlığa mahkûmdum.

Arya,sıradan bir hayat sürerken karanlığın onu çoktan gözüne kestirdiğinden habersizdi. Onun adını ilk kez duyduğunda sadece yabancıydı. Ama Pars için Arya,bir takıntıdan çok daha fazlasıydı,bir sahiplik,bir ihtiyaç,bir saplantı. Zekice planlanmış bir kaçırılış,lüks bir malikânenin içinde yankılanan çığlıklar,karanlığın içinde bile titreyecek kadar acı ve derin bir geçmiş... Ve bu karanlığın tam ortasında hâlâ solan bir umut varmıydı? AŞK MI? ESARET Mİ? Kimin av, kimin avcı olduğunu anlamanın imkansızlaştığı,psikolojik gerilim ve karanlık tutkulara örülü bir hikayeye hazır mısın? ...

A=Sen kimsin? E=Yakınlarından biriyim ama beni bulamayacaksın

Sonunu bile bile bir yolda ilerlemek nedir bilir misiniz ? Ya da canınızı acıtacağı halde bir şeyin peşinden koşmak. Yürüdüğünüz yolu sizin seçimleriniz oluşturur. İşte Selin’de bu yolda zorluklar yaşayacak. Bakalım onun yolunun sonu nereye çıkacak.

Öncelikle ilk kitabımm.Umarım eğlenirsinizzz... Annesinin ölümü ile kahrolan,üstüne üstün abisi bir kız kardeşi,ve yeni doğan kardeşi ile babası tarafından evden kovulan Arif,amcasını onlara verdiği yazlıkta bu yazı geçirmeye karar verirler.Hem annesinin acısını atlatmaya,hem de yeni bir adım atmaya hazırlanıyordur.Aynı zaman da Arif`e tanımadığı bir numaradan meaajlar gelmiştir.O gün yan evlerinde kalan Umay ile tanışır.Yan evlerinde abisi ve ablası ile kalan Umay,Arif`i arkadaş gurubuna almak almak ister.Ve olaylar çok farklı bir hal alır...

Annesi tarafından iki kanadı kırılmış yaralı bir kuştu Zeynep; Bir renkten umut bulan, çocukluğunu yeşile mahkum eden bir evlattı. Sonra bir adam girdi hayatına, önce kanat sonra özgürlük oldu umuduna. .... Ucunda ölüm mü vardı? Bende seninle ölürdüm! .... Zeyno`nun Zeynep oluşuna doğru giden bir hikaye.. ... Zeynep ve Aslan`ın kalbinizi sıcacık saracak; fedakarlığı, sabrı, aşkı, sevgiyi ve merhameti öğretecek hikayesi ❤️ ... Alınması, Çalınması ve Kopyalanması durumunda uyarılmadan yasal işlem başlatılacaktır.

Bir kız ve devamlı çalışan kişi. Aşkı nerede ve ne zaman bulucağı belli olmaz. Ta ki Hüseyin Başer Çamur`la karşılaşana kadar. Onunla karşılaştığı için hayatı tamamen farklı bir boyut almış olucaktı.

Azat diye bir mafya babası olan genç adam çok zalim biriydi taki yıldıza aşık ve takıntılı hale gelene kadar

Nüket Kozcu, kendi halinde üvey annesinin yaptıklarından hoşnutsuz bir üniversite öğrencisidir. Bir gece bara gider ve tanımadığı bir adamla beraber olur. Ah, yanlış oldu; adamı çok iyi tanıyordur fakat sarhoşluğundan kim olduğunu anlamamıştır. Yakın arkadaşının abisi olduğunu farkettiğindeyse çoktan olayların akışına istemeden de olsa sürüklenmiştir. Nüket Kozcu bu geceyi aklından çıkarmayı planlarken, planları Savaş Akduman`ın planlarına toslar. Savaş Akduman, o gecenin etkisinden kurtulamaz ve Nüket`i beklenmedik bir şekilde kendi dünyasına davet eder. Nüket tarafından aldığı olumsuz yanıtlar ise Savaş`ı durdurmaya yetmeyecektir. Savaş için her şey `Şehvetten` ibarettir, Nüket ise `Aşk` istemektedir. Ya şehvet kazanacaktı, ya da aşk. Arası yok! "Sen satranç oyuncusu gibisin Savaş, hedefi değil hedefe giden yolu seviyorsun." (Nüket Kozcu) "Sen etrafına at gözlüğüyle bakarken birinin de çüş demesi bir zahmet zoruna gitmesin, güzelim." (Savaş Akduman)

Bazı sesler sürekli çabalansa dahi duyulmazdı, bazıları da sesini saklamak istese dahi biri tarafından fark edilir ve duyulurdu. Mihra, Hamza için çabalamasına rağmen duyulmayanlar kısmındaydı. O gülümseyen gözlerin altındaki siyah halkalar veyahut yanlız kaldığı her an sessizleşen ve büyük bir boşluğa odaklanan o gözleri açıkça belli ediyordu aslında mutsuzluğunu lakin "duyulmuyordu" işte. Yalan yok Mihra güzel oyuncuydu, iyi saklıyordu mutsuzluğunu insanlardan. Sonuçta bu kız boş yere katılmadı o tiyatro kulübüne fakat onu görüp, sesini duyan birisi olsun da istiyordu içten içe. Tabi tüm bunların farkında olan Hamza`nın varlığından habersiz... ~ Güzellik algılarının yok sayılacağı ve "böyle bir aşk anca kitaplarda olur." denilecek bir kitaptır, seveceğinizi düşünüyorum sevgili arkadaşlarım. Bir şans verirseniz çok mutlu olurum iyi okumalar ❤️