《♥︎•♥︎》 "Kader mi şans mı diye sorarlar ya,şansta kaderin bir parçası değil midir?" Aşk tüm kararları değiştirebilir mi? .......

Bazen gitmek, kalmaktan daha cesurdur. Ecmel, hayatın getirdiği ağır yüklerin altında ezilirken, kendi kaderiyle yüzleşmeye karar verir. Kaybettiği aşkın acısı, ailesinin gölgesindeki yalnızlığı ve geleceğe dair umutları arasında sıkışan bir kadın... Ünlerin gölgesinden sıyrılıp kendi ışığını ararken Van`ın serin sokaklarında, askeriyede başlayacak yeni görevinin ortasında başlayan bu yolculuk, aslında onun kendini yeniden bulma ve yeniden güçlenme hikayesidir. Geçmişin sırları önüne dökülürken attığı adımların öyküsüdür. Başkasına derman olmak için adım attığı bu yolda kendi yaralarının da başkası tarafından sarılacağından habersizdir. Ve her yeni tanışma, kırık kalbin yeni umutlarla tanışmasıdır. Ecmel`in hikayesi, acının içinden doğan cesaretin ve hayatı yeniden kucaklamanın öyküsüdür. Gerilim, gizem ve duygusal derinliklerle örülmüş bu hikâye, ihanetin, kaybın ve gizemli bir geçmişin gölgesinde, kendini bulma yolculuğunu anlatıyor. "Hiçbir silah, gözlerin kadar derinden vuramaz beni, Acem kızı." •Psikolog&Asker•

Sessiz Çığlık, susarak hayatta kalmaya çalışan insanların hikâyesini anlatan psikolojik bir romandır. Görmezden gelinen acılar, bastırılan duygular ve içe atılan çığlıklar, bu hikâyede karanlık ama gerçekçi bir dille işlenir. Okuyucuya, bazen en yüksek çığlıkların bile sessiz olduğunu hatırlatır.

beste ve arakadaşlarıyla geçmiş lerinde yaşadıkları olaylar sonucunda kendilerince ceza kesmeleri ve sonrasında yaşanan olaylar....

Onu kimse kurtarmadı. Sadece biri, görmezden gelmedi. Fas`da sessizliğe mahkûm edilen bir kız, Türkiye`de karanlıkla yaşayan bir adam. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir anlaşmanın iki hayatı değiştirmesi. Anahtar kimin elindeyse, kader onundur.

Olmaması gereken şeyler yaşadığını düşünüp hiç ummadık yerden çiçek açmaktır bazen hayat

İlk öğrendiğim şey babamın hala yaşadığıdı bakalım daha ne sırlar vardı bu yeni hayatımda , hayat bana yeni ve güzel şeyler verecek ama çok şeyde kaybettircekti

Başını tekrar eğdi ve beni bir kez daha öptü. Bu sefer daha kısa, ama daha yoğun bir öpücüktü. “Beni öldürmeyeceğine söz vermiştin…” dedim kısık bir sesle. Ne diyeceğimi bilmiyordum ve düşünebildiğim ilk şeyi söylemiştim. Ardından alnını benimkine yasladı, sesi fısıltı gibi çıktı. “Ama seni mahvedebilirim Lina… Öyle bir mahvederim ki, kendini benden istemeden kurtaramazsın.” dediğinde inanamaz gözlerle ona bakıyordum. “Sana zarar vermem Lina. Ama seni bırakmayı da düşünmüyorum.” Ayağı kalkmak için hamle yapacakken gözlerim ağırlaştı. Az önce hazdan dolayı bir iğne vurdu da ben bunu hissetmemiş miydim? Kesinlikle sorunun cevabı evetti çünkü tam olarak boynumda keskin bir sızı hissediyordum!

Yıllar sonra olan karşılaşmada eskimeyen aşk üçkeni

Herşey o gece başladı,o lanet gece yeminimi bozduğum ve tüm benliğimi kaybettiğim gece ama şimdi tekrardan yaşadığımı hissediyodum bu nasıl oluyordu 6 yıl sonra tekrardan nasıl yaşadığını hissederdi insan.Ben LİHRA İZEL AKYAZ bu da benim hikayem

İki köy, iki aile, iki koca konak… Demirhanlar ve Karahanlar, yıllardır süren düşmanlığın gölgesinde yaşıyor. Her sofrada susulan, her duvarın ardında fısıldanan bu kin, artık yalnızca geçmişin değil geleceğin de üzerine kara bir mühür vuruyor. Emin ve Kemal, iki farklı dünyanın mirasçıları… Zahide ve Duygu, kaderleri çoktan başkalarının ellerinde yazılmış iki genç kadın. Toprak için başlayan kavga, zamanla kalplere, hayallere ve aşklara da karışacak. Her adımda sırların açığa çıktığı, her bakışta yasakların çoğaldığı bu yolda, kimileri kan dökmek için ant içerken kimileri sevmek için ömrünü riske atacak. Çünkü bu hikâyede hiç kimse kendi kaderini seçemeyecek… Ve herkes, bir gün Kara Yemin’in bedelini ödeyecek.

Eskiden bir çift vardı Karadeniz’de, dillere destanlardı. Sonra bir gün oğlan hiç gelmemek üzere çok uzaklara gitti. Kız yüreğinde kapanmayan yarayla doktor oldu memleketinde. Aradan yıllar geçti ve bir gün oğlan memleketine kızın çalıştığı hastaneye doktor olarak geri döndü. Ama sorun şuydu oğlan gittiğine pişman değildi kız ise unuttuğuna… 💫 Selam canlar, nasılsınız. Yeni kurgum sizlerle artık bakalım hoşunuza gidecek mi… şimdiden iyi okumalar dilerim💕

Hayatımın yeni başlangıçı sandığım şey aslında beni yavaş yavaş aşağı çekecek İYİ OKUMALAR!!

Geçmişin izleri bizi bırakmaz. Bazen doğru sandığımız kararlar bizi yanlışa sürükleyebilir. İnsan pişmanlık yaşasa da gururunu ezdiremeyebilir. Bazı durumlarda karar vermek yerine akışına bırakmak en doğrusudur. Bizde bunu yaptık. 🎭 "Ben karanlığın ta kendisiyim “ “benim karanlığımın en büyük ışığısın."

Rehberlik öğretmeniyim ve odamda bir cüzdan ama benim değil ama içinde benim vesikalığım ardından babamın cinayet işlediğini öğrenmem tehtitler ,zorla evlenmeler islte kitabım

Manken olan alev bir gün türkiyeye iş için gider işte zaten ne olursa da o zaman olur "Mafya " " Mafya mı " "Mafya hoşunamı giti "

“Bazı yangınlar söndüğünde başlar, bazı küller ise ömür boyu soğumaz." Nilüfer altı yaşındayken, dünyası babasının tutuşturduğu bir kibrit çöpüyle paramparça oldu. O gece yükselen alevler, sadece bir evi değil; sekiz yaşındaki Karan’ın ailesini, çocukluğunu ve yüzünün yarısını yuttu. Nilüfer, babasının günahını bir zincir gibi boynunda taşıyarak büyüdü. Yıllar sonra, geçmişin küllerinden doğan o çocuk, şimdi devleşmiş bir öfkeyle geri dönüyor. Ancak Nilüfer’in karşısındaki adam, omuzlarında ağladığı çocukluk aşkı değil; aynaya her baktığında kaybettiği hayatını gören, kalbi buz tutmuş bir yabancı.

Siyah ve beyaz... Beyaz masumiyeti temsil eder, siyah ise yolsuzluğu... Beyaz iyiliği temsil eder, siyah ise kötülüğü... Beyaz gündüzü temsil eder, siyah ise geceyi... Beyaz düzeni temsil eder, siyah ise dağınıklığı... Beyaz umudu temsil eder, siyah ise umutsuzluğu... Beyaz aydınlığı temsil eder, Siyah ise karanlığı... Hangisi olmalıydı peki siyahmı, beyazmı? Cevap her ne olursa olsun siyah ya da beyaz olmadan bu dünya olmazdı. Peki siyah ve beyazı beraber düşündüğümüzde? Siyah ve beyaz beraber olduklarında zıtlığı temsil ederlerdi, tıpkı Emir ve Can gibi... Emir siyahı temsil ediyordu, ya da siyah Emir`i temsil ediyordu... Can beyazı temsil ediyordu, ya da beyaz Can`ı temsil ediyordu... İkisi birbirlerinin tam tersiydi ama birbirleri olmadan yaşayamazlardı, onlar ikizlerdi; dışarıdan bakıldığında birbirlerinin tıpatıp aynılarıydı ama aslında bir o kadarda farklı... Tıpkı siyah ve beyaz gibi. … Ara bölümleri okumanız gerekmektedir zaten “ara” bölüm diye o bölümleri atlamayınız, atlarsanız romanın ana hattından uzak kalırsınız. Kitap hakkında gelişmelerden haberdar olmak için instagramda @neptunyazari hesabımı takip edebilirsiniz. … Keyifli okumalar dilerim…

Bazı hikâyeler bitmez. Sadece şekil değiştirir. Bu kitap, bir aşkın neden yarım kaldığını değil, o yarım kalmışlığın bir insanı nasıl tamamladığını anlatıyor. Sessizliklerin konuştuğu, gitmenin de kalmak kadar cesaret istediği bir hikâye. Çünkü bazı insanlar hayatına son olmak için değil, seni kendine getirmek için girer.

Kapının girişin de bulunan aynadan son kez kendimi kontrol ettiğimde, Leyloş’un diktiği bu fıstık yeşili elbisenin bronz tenime bu kadar yakışacağını tahmin etmemiştim. Alnıma düşen perçemlerimi kulağımın arkasına yerleştirdikten sonra terliklerimi giyindim. Ayakkabılığın üzerine bıraktığım telefonumu elime aldığım gibi kendimi dışarı attım. Evimin biraz ötesinde park halinde duran arabayı fark ettiğim de gülümsemeden edemedim. Dikiz aynasından beni fark ettiğin de radyo da çalan şarkının sesini açtı. “Saçların gül kokulu, yanakların allı yar.. Gülüşlerin süt beyaz, dilin şeker ballı yar Seni gören bu gönlüm, alev alev yandı yar Cananım yar… gülüm yar…” Arabanın camından kafasını çıkardığın da şarkıya eşlik ediyordu. Gülümsediğim de onun da gülmesiyle gözlerimi kaçırdım. Kanlıca’nın dar sokakların da yürürken Poyraz’da arabasıyla peşimden geliyordu. “Gül’üm… gel bırakayım seni.” dediğinde omzumu kaldırdım. “Anneannemin dükkanına gidiyorum, görmesin seni şimdi gelemem Poyraz.” “Gül’üm… görürse görsün da! Bıktım, usandım seviyorum kızım seni!” Elimle susması için işaret yaparken o şarkının sözlerini söylemeye başlamıştı. “Sevdan karlı dağ gibi seviyorum seni yar…” Utanmıştım. “Biri duyacak şimdi Poyraz,-“ “Duysunlar Gül’üm… ben bu kızı seviyorum ulan! Herkes duysun herkes!” Gülümsediğim de gözlerinin içine baktım. “ben de seni seviyorum Allah’ın delisi!” dediğim de sokağın ortasında kalakaldı. Arkamı dönüp ona baktığım da hala orada olduğunu görünce gülmeden edemedim. “Allah’ın delisi.” diye mırıldandım yeniden.

“Meva ,adaletin beyaz yüzüydü Arel ise suçun siyah gölgesi .” Adalet mi kazanacaktı ,yoksa aşk mı ?

Bir gece uyandığınızda, mutfağınızda bir yabancıy görseydiniz ne yapardınız? Peki ya bu yabancı, yillardır aranan bir katil olsaydı... Annesinin kaybı ile içine kapanan ve kurmaya çalıştığı yeni düzene ayak uydurmak için çabalayan Ahu`nun hayatı, Çağın`ın onun evine girmesinden sonra tepetaklak olacaktır. Geçmişini öğrenmek ve kendine bir kimlik yaratmak uğruna bir yola çıkan Çağiın, bu yolda karşılaştığ Ahu sayesinde hiç bilmediği şeyler ögrenecektir. Bir masumun göründüğü kadar masum, bir suçlunun da göründüğü kadar suçlu olmadığını anlatan bu hikayede; Suçlar, suçlular, masumlar ve sırlar. Hepsi, gizemli bir perdenin arkasında saklanıyor.

Gece genç yaşta sokaklardan ringe yükselmiş,sert yumrukları ve sesiz duruşuyla ünlü bir boksördür...

Tek istediğim normal bir hayattı . Gerçi artık istiyor muyum meçhul.

"Son gün ışığı. Umut gibi görünür, ölüm getirir."