Berzan için hayat baştan zor yazılmıştı. Ailesi onun sığınağı değil, kaçması gereken kaderiydi. İmkânsız denilen bir kadına âşık olduğunda, yazılan her kuralı karşısına aldı. Kader Çizgisi, bir adamın aşk uğruna kaderini bozmasının hikâyesi.

"Zenginlik, güç ve güzelliğiyle dünyayı dize getiren `Altın Üçlü`nün, İstanbul`dan Hollywood`a uzanan ve bir imparatorluğa dönüşen ezici zafer hikayesi."

Mahalle kurgusudurrr.

"ŞAH VE MAT , OYUN BİTTİ... "SENİN İÇİN BİTTİ. KARŞINDA Kİ ADAM OYUNA DAHA YENİ BAŞLIYOR , BENİMLE BİR OYUNA DAHA HAZIRMISIN SEVGİLİM? ...." BİZİMLE BİR OYUNUN İÇİNE SÜRÜKLENMEYE HAZIRMISIN ? DİKKATLİ OL! BU YOLUN SONU ÖLÜM...

Hayat... Gelecekte çocuk sahibi olamayacak olan 21 yaşında genç bir kız. Kaya... Karısı, oğlu 6 aylıkken evi terk eden ve iflasın eşiğindeki şirketini kurtarmaya çalışan sıkıntılı bir iş adamı. Aylardır küçük oğluna bakıcı bulamayan Kaya sahibi olduğu kafeden kovduğu kızı oğlu yüzünden bakıcı olarak almak zorunda kalınca hayatlar kökünden değişiyor.

Bu hikâyemin de diğer hikayelerim de olduğu gibi bütün hakları tarafıma aittir. En ufak taklit kopyalama vs de resmi işlem başlatılır. Hayat... Gelecekte çocuk sahibi olamayacak olan 21 yaşında genç bir kız. Kaya... Karısı, oğlu 6 aylıkken evi terk eden ve iflasın eşiğindeki şirketini kurtarmaya çalışan sıkıntılı bir iş adamı. Aylardır küçük oğluna bakıcı bulamayan Kaya sahibi olduğu kafeden kovduğu kızı oğlu yüzünden bakıcı olarak almak zorunda kalınca hayatlar kökünden değişiyor.

Gençler ve kendini genç hissedenler. Yapabilirsem bu benim ilk kitabım olucak yazım yanlışlarım vesaire çok olacaktır şimdiden özür dilerim hikayemi beğenirseniz yorum bırakmayı unutmayın

Açelyanın para ile yazılan hayatı, mezardaki annesini bile üzücek kadar zor ve kötüydü. Babasının zoruyla, para karşılığında babasının arkadaşının dedektif oğluyla evlenecekti. Tanımıyorlardı birbirlerini daha. İkiside aynı kadere sahip olmaya adım atıyordu. Açelya bir çok eziyetten sağ çıkmış bir kadındı. Peki ya bu aşka dur diyebilecekmiydi?

Lina bu mahallenin en sevilen kızı. Herkesle arası iyi, herkesle kavgası var, ama onsuz hiçbir şey olmuyor. Günleri arkadaşlarıyla kahkaha, tartışma ve bitmeyen maçlarla geçerken mahalleye yeni biri taşınıyor: Atlas. Başta sadece oyuna dahil oluyor, sonra gruba… sonra da Lina’nın hayatına. Ama bu mahallede hiçbir şey sadece “oyun” olarak kalmıyor. Bir bakış, bir laf, bir maç derken işler karışıyor. Arkadaşlık sınanıyor, kalpler karışıyor. Ve kimse itiraf etmese de herkesin aklında aynı soru var: Bu iş oyundan ne zaman çıktı? Ve artık mahallede çok büyük olay var!

Ben Laviniya. Zarif, naif demek ismimin anlamı ve ben hep öyle biri oldum. İkinci anlamını ise o uçağa binmeden önce bilmiyordum bile , benim için bir dönüm noktasıydı bir Cambaz` ın Ölüm Çiçeği olmak... - Sarp Apak namı değer Cambaz "Ben Sarp Apak namı değer cambaz. Kalbime hosgeldin sevgili Ölüm Çiçeğim , bir Cambaz`ın ölümünün , senin o güzel ellerinden olacağına eminim. Ben Cambaz... Ve sen Ölüm Çiçeğim , bundan sonra olacaklardan ben sorumlu değilim..."

Bakalım neler gelecek başımıza.

İki mafya varisi ve uğraştıklar işler…

Klasik gerçek ailem kurgusudur tek fark baş karakter erkektir. Eğlencesine yazılmıştırr

Bazen imkansızlıklar can yakar

Çocukluk aşkı bu yaşanan daha küçük oldukları için pek anlamasalarda. Çok uzun bir süre birbirlerinden ayrı kalmışlardı. Bu süre zarfında ikiside büyümüştü ama bilmedikleri şey içlerinde bir yerde gizlenmiş olan aşktı.

Elzem`in 2.Kitabıdır!! Olaylar birbirine bağımlı ilk Elzem`i okuyun ----------------------------------------------------------------- Özlüyordum. Ölüyordum. Onun yandığını söylüyorlardı ama hayır, onun yokluğunda ben yanıyordum. Ölmezdi, Elzem ölmezdi ki, beni bırakmazdı Elzem. Hayatımda belki hiçbir şey bilmiyordum belki ama biliyordum ki benim sevdiğim beni bırakmazdı. Elzem öldü demişlerdi, ben de ölmek istemiştim. Hatta ölmüştüm de. Ama buna rağmen yaşamaya devam etmeliydim. Çünkü biliyordum ki o beni bir yerlerde bekliyordu ve o beni beklerken ben ölemezdim. ----------------------------------------------------------------- O yangından sonra Ulaç`ın öldüğüne inanmayan Saltan sevgilisini bulmaya çalışır.

Binlerce yabancı yüz, tek bir tanıdık bakış... Ve yarım kalan bir şarkı." ​Trabzon`un hırçın dalgalarında başlayan çocuklukları, Aydın`ın karanlık ve şiddet dolu iki ayında darmadağın oldu. Lina kaçtı, Ege kovaladı. Biri aydınlığa saklandı, diğeri İzmir sokaklarında o aydınlığı aradı. ​Dört yıl süren derin bir sessizlik... ​Tam her şey bitti dediği anda, bir konser kalabalığının orta yerinde yankılandı o ses: "Gördüm deli gözlerini, birden belki tanımazdım seni..." ​Lina için kaçış o gece bitti. Ama asıl imtihan sabahında, kuzeni Yağız`ın sesiyle başladı: "Ege ile tanışın." ​Dört yıl sonra, aynı evin içinde, aynı geçmişin gölgesinde... Işık denize kavuşacak mı, yoksa fırtına ikisini de yutacak mı?

Bazı aileler kan bağıyla, bazıları ise verilen sözlerle kurulur. ​Mavi, 17 yıllık hayatında annesi Esra ile mutlu bir dünyadaydı. Ancak geçmişin tozlu sayfaları açıldığında, öldüğünü sanan bir baba ve varlığından habersiz beş erkek kardeşle karşı karşıya kaldı. ​Önyargıların gölgesinde, `istenmeyen` bir misafir olarak girdiği bu evde Mavi’nin tek bir amacı vardı: Sadece kabul görmek değil, gerçekten ait olmak. Bu, bir `bulunuşun` değil, yeniden bir aile olma çabasının hikayesi. ​`Artık beraberiz...` demişti Mavi. Peki, bu söz fırtınayı dindirmeye yetecek miydi?

``Özür dilerim`` dedi. Pişman mıydı? ``Tahammül edemedim Eflin özür dilerim. Peş peşe arayınca kontrol edemedim kendimi.`` Elimin tersiyle yanağımdaki yaşı sildim. Gözleri ellerime, titreyen dudaklarıma takıldı. Yüzündeki pişmanlık şimdi okunabiliyordu. Pişman olacaksa neden yapıyordu? ``O adamın varlığı beni öylesine rahatsız ediyor ki...Nasıl dizginleyeceğim kendimi bilmiyorum. Sana bunları yaşatmak istemiyorum. Yanımda sürekli ağlıyorsun. Görmek istediğim bu değil.`` Kaşlarım şaşkınlıkla havalandı. ``Ağlıyorum...`` diye yeniledim sözünü. Gözlerini kapattı kısa bir süre. ``Ağlatıyorum.`` dedi. Eli yanağıma doğru yol aldığında sertçe ittim. Gözbebekleri yine titriyordu. Elime uzandı ve kalbine doğru götürdü. Gözlerine şaşkınlıkla bakıyordum. Daha önce böylesi bir duruma hiç şahit olmamıştım. Bir insanın gözbebekleri neden titrerdi? ``Gözlerindeki korkunun, hüznün sebebi olmaktan nefret ediyorum. İğrenerek bakıyorsun bana. Hakkın var Eflin. Aksi için çabalamadım ama benimde bildiğim tek yol bu...`` Kalbinin üstündeki elim yine tüm varlığıyla hissediyordu onu. Öyle hızlı atıyordu ki gözbebeklerine olan şaşkınlığımı gölgede bırakıyordu. Elimin üstünde duran elini kalbine daha da bastırdı. Diğer eli yanağımı bulduğunda bu sefer karşı çıkamadım. ``Ölmemi isteyen tek kişi değilsin`` dedi gülerek. Keyiften uzak acı bir gülüştü. ``Keşke istemesen...``

Didem: Peki tahminen ne zaman konuşuruz bunları? Ozan: Dudak dudağa olduğumuz bir zaman diliminde ••• Bolca kahkahanın olduğu bir mahalle hikayesi Yarı texting

Dokuz yıl önce işlenen bir günahın bedelini, ödemek; masum bir cana kalır. İntikam için çıktığı yolculukta hiç ummadığı bir şey çıkar karşısına. Hesapsızca duyulan bir aşk. Aşk her şeyin ilacı olur muydu? Yaşananları unutturur muydu? Gülüp eğlensekte, tenlerimiz defalarca kez birbirine değse de, kalplerimiz aşkla dolsa da, geçmişi geride bırakmaya çalışsakta, hatta ileride bir çocuğumuz olsa da... Tek bir şey değişmeyecekti. Günün sonunda o mezarın soğukluğu, bizi hep birbirimizden uzak noktalara savuracaktı. O savrulduğumuz noktalardan, bir daha bir araya gelemeyecektik belki de... Yaptığımız hatalar büyük olacak, geri dönülemez yollara girecektik. Mesafeler büyüyecek, ortaya çıkan sırlar bizi yerle bir edecekti. Ödenen bedellerin, bir önemi kalmayacaktı. Masumlar, yandığı kadar yakacaktı. Günahkarlar, yaktığı kadar yanacaktı. Aşk her şeye rağmen yine galip gelebilecek miydi?

Geçmişte yaşadıklarım çok ağırdı, şimdi ki yaşadıklarım ise cehennem azabı. Bazılarına göre aşk bulunamaz bir nimet; bana göre ise insanın kendisine yapabileceği en büyük ihanetti. İnsanların istediği gibi yaşayan, hayatındaki hiçbir kararı kendine ait olmayan Sare, bir gün âşık olup herkesi karşısına alırsa ne olur? Ben söyleyeyim: Dünyalara kafa tutar ama sevdiği adama yenilir. Bu yenilgi onu daha fazla kabuğuna sokmak yerine hayata karşı isyankâr, kendi ayakları üstünde duran güçlü bir kadın yaratır. O artık kaderine lanet eden genç kız değil, hayata kafa tutan güçlü bir kadındır. ***** "Hayatı dolu dolu yaşamak varken gözlerime dolan yaşlarla izlemek kaldı. `YAŞ`, hissetmekten ve fark etmekten kaçamadığımız hayatın kendisi."

kendi kızlarını para karşılığı verip Elfida`yı alırlar onun hayatını mahveder işkence eder çocukluğunu elinden alırlar... Elfida yıllar sonra ailesine kavuşur... kader ilk defa Elfida`nın yüzüne gülmüş olabilir miydi? yoksa hayatı daha da mı kötüye gidecekti...

Ravenwood`da işlenen cinayet ile kasaba halkı korku içinde yaşarken işlenen diğer cinayet her şeyin başlangıcıydı.

Geçmişten gelen bir hesaplaşma