Moda iconu İnci yıldırım’ın Soykan ailesinin biricik torunu Alaz Soykan’ın Maçına katılması ve aralarındaki kıvılcım iki dusman ailenin çocukları kaderi bozacaklar mı

Karşımda duran adama baktım. Çenemi iyice kaldırarak gözlerimi koyu kehribar gözlerine diktim. Adem elması kavislenirken dudağımın kenarı yukarı doğru kalktı. "Ne oldu Akbora korktun mu?" O kendini bana daha çok yaklaştırırken konuşmaya devam ettim. "İnsanlara o kadar yargı dağıtıyorsun; gücün görücü usülü aldığın karına mı yetmedi?" Elleri saçlarımla buluştu. Parmakları sarı saçlarımın arasında gezinirken "Gücüm bir sana birde kızıma yetmiyor be Zifos." Elini yanağıma koydu. "Ya bir gün gözlerini benden çekersen? O zaman kahrolurum Berfin. Unutma, yağmur olmadan fırtınanın olması imkansız. Sen olmadan ben olamam."

Ölmek üzere olan bir kız ne kadar mutlu olabilir ki

Üvey Bi kızdı olanlardan en çok etkilenen o kız Asya 16 yaşına kadar dayandı ama artık dayanacak takati kalmamıştı karar vermişti gerçek ailesini bulacaktı

Her gece gökyüzü daha da çok kararıyordu sanki. Her gece bir yıldız can veriyor, yavaş yavaş sönüyordu gökte. Şayet ölen insanların yıldıza dönüştüğüne dair saçmalıklar gerçekse günahkar insanların yıldızlarıyrı belki de bu karanlığın suçlusu. Siyah ışık saçar karartırlardı diğer yıldızları. Onların karanlığı engellerdi aydınlığı...

Havanın oldukça sisli ve karanlık olduğu bir sabah SEVİNCE Mahallesi küçük bir kız çığlığıyla uyandı. Kimse bu çığlığa kulak vermezken öğle saatlerinde herkesin televizyonundaki haber kanallarına, telefonlarındaki haberlere bir son dakika haberi geldi: "SON DAKİKA! SEVİNCE SOKAĞI`NDA BÜYÜK KAYIP! 7 Yaşındaki Azra TEKİNA sabah saatlerinde ortalıktan kayboldu, mahalle sakinlerinin duyduğu çığlığın Azra`ya ait olduğu düşünülüyor."

Korkusuz gecenin korkaklarıydık biz. Kimisi başarısızlıktan. Kimisi karanlıktan korkuyordu. Biz kendi kendimiz yaralarını sarıyorduk

Ben, gölgedeydim çünkü ne yaparsam yapayım sanki hep bir insanın hatta bir ağacın bile gölgesinde kalıyordum...

“Kaldırım Taşlarından Şampiyonluğa”, İstanbul’un arka sokaklarında top koşturarak büyüyen bir çocuğun; yoklukla, adaletsizlikle ve sakatlıklarla savaşarak dünyanın en büyük futbol yıldızına dönüşme hikâyesini anlatıyor. Mahalle aralarından başlayan bu serüvende; dostluklar, hayal kırıklıkları, aile bağları, başarı baskısı ve zaferin gölgesindeki yalnızlık tüm gerçekliğiyle okura sunuluyor. Bu roman, pes etmeyenlerin, hayal kuranların ve mücadele edenlerin hikâyesi…

Klasik gerçek ailem kitabı kitap bulamadıysanız bu kitabı okuya bilirsiniz✨💓

Türkiyede çok ünlü bir grubun lideridir ve üyesi olan eda arden gizli olan mafya babasını herkeze açıklar ve peşine mafya örgütünün lideri peşine düşer ve ateşler yanmaya başlar.

Bugün güzel bir gündü. Sabah her zaman ki gibi erken uyanmış çok mutlu bir güne daha başlamıştım. Annem harika bir kahvaltı hazırlamıştı. Her şey böyle gidebilirdi. Eğer o gün bugün olmasaydı.

Abimin arkadaşı temalı mahalle hikayesi buyrun ahali

"O silahı elinden indir!" Dediğimde yan duran vücudunu bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha çok yaslandı. "Yoksa?" Diye soruşu meydanda ki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip "Yoksa sana yemin olsun ! Bu meydanı kanınla yıkarım!" Diye bağırdım. "Efsun!" Diyen abime bakmadım, yüzü kan içindeyken ona bakıp gardımı düşürebilirdim. "Demek kanım ile yıkarsın ha !" Dediğinde fısıltısı bile meydanı inletti. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" Deyişim onun kaşlarını çatarakken kalabalıktan bir kaç kişinin kaçmasına sebep oldu. Koskoca Mardin! En iyi o bilirdi yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN`ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün Mardin yasa bürünürken Diyarbakır`da zılgıtlar eşliğinde bir çok kapıda düğün yapıldı. Ben EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. Bunu tekrar yapacağımı onun gibi Mardin de biliyordu. "O halde durma, yine elin titremesin!" Dediğinde onunla beraber tetiği indirdim. Arkamda koskoca Diyarbakır`ın en büyük aşireti olan Şanlı Aşireti vardı. Benim Aşiretim! Onun da arkasında Mardin`in en büyük aşireti olan KARAASLAN aşireti vardı. Liderliğini onun yaptığı Aşiret. "Abi`mi bırak azad ağa!" Dedim durması için. "Babam gibi onun da kanını akıtmana izin vermem! Babamın kanı için sadece senin kanını döktüm ama Vallahi, Billahi ve Tillahi abim için ailende ki herkesin kanını dökerim!" Diye devam ettim. Uğultular arttı da arttı.

Derin`e ailesinin trafik kazasında öldüğü söylendi. Peki ya öyle değilse? Şimdi ise ailesinin intkamini almaya çalışıyor fakat intikam alırken bir şeyi unutmamalı onun peşinde bir katil var !

3 yaşında, ailesi tarafından yetimhaneye bırakılan ve ardından Japon bir aile tarafından evlat edinilen; en sonunda gerçek ailesiyle tanışan, karateci bir kızın hikayesi.

Dram, okul, macera

Adımlarının onu nereye götürdüğünü bilmeyen Elaya, bir gecenin karanlığına sıkışmış bir çağrının peşine düşer. Bu çağrı bir ses değildir… bir hatırlatma da değildir. Daha çok, insanın kendinden kaçarken düştüğü o karanlık kuyunun içinden gelen bir fısıltı gibidir. Gözlerden uzak bir sokak, çökmüş bir sessizlik, karanlığın içinden kopan soğuk bir nefes… Ve bir yabancı. O yabancı Elay’ın hayatını ikiye ayıran geceyi başlatır. Elay, yıllardır bastırdığı anıların küllerini eşeledikçe, şehir ona başka bir yüzünü gösterir. Geçmişindeki kırık kapılar, annesinin suskunluğu, çocukluğunun gölgeleri ve bir türlü cevap bulamadığı kaybolma hissi… Hepsi birer birer yüzeye çıkar. Ama yüzeye çıkan her şey, onu biraz daha derine çeker. Çünkü bazen insan, en çok kaçtığı şeyin kendisi olduğunu fark eder. Peki Elay’ın peşine düşen karanlık gerçek bir tehdit mi, yoksa kendi zihninin tortuları mı? Onu sokak lambasının altından çekip alan adam bir kurtarıcı mı, yoksa yeni bir parçalanışın başlangıcı mı? Ve en önemlisi… Elay gerçekten kimden kaçıyor? Bu roman, görünmeyen yaraların izini, bastırılmış anıların ağırlığını ve insanın kendi zihniyle yüzleştiğinde nelerle karşılaşabileceğini anlatan derin bir psikolojik gizem yolculuğu sunuyor. Bazı kapılar kapanmaz. Bazı gölgeler gitmez. Ve bazı geceler… insanın kaderini yeniden yazar.

İnsan seve bilirmi ismini dahi bilmediği birini? O sevmişti işe başladığı ilk günden beri hergün gelen müşterinin sadece gözlerine bakarak tutulmuştu. Bir çift göz genç kızın kalbime bir kor gibi düşmüştü.

Devrim 24 yaşında nişanlıdır.Nişanlısı AZAD MİR mir aşiretinin çocuğudur.karısı için canını verecek olan azad ve devrimin tüm kalbini ısıtan tek kişi.şimdilik.devrim sabah ona gelen telefonla tüm dünyası başına yıkılır.Peki devrim yeni ailesine alışabilecekmi. ilk kitabım okursanız sevinirim

"Ben bunu haketmedim"

Geçmişi yaralı olan kızın çok güçlü bir savcıya dönüşmesini okuyacağız. Asker olan oğlanımız ona yetişebilecek mi?

Belki annem beni babamdan ayırmasaydı hayatım daha güzel olabilirdi

Okuyunca anlarsınızzz

Birgun telefondan bir mesaj gelir mesajda `Pembemi yoksa mavimi yoksa başka bir renkmi` Yazıyordu o gün bu mesaja cevap vererek başlayan hikaye Dahada ileri gidiyordur Mesajın sahibi ayazın hem çocukluk arkadaşı hemde okuldaki düşman grubundan bir üyedir Bu yıl okula gelen kiz ayazın hem dikkatini çekmiştir hemde düşmanı olmuştur Düşmandan aşka giden bu kitapta benimle olmaya varmisiniz