"Tanıştığımıza memnun oldum." Dedi ben elini sıkarken. Dur dedim içimden. Daha dur! Öyle hemen konuşma. Tanıştığımıza mahvolacaksın. Tanıştığımıza kahrolacaksın. Tanıştığımıza rezil olacaksın. Tanıştığımıza bir gün neler neler olacaksın. Ama hiç memnun olamayacaksın. İçimdeki şeytan dayanınca kapına, ne demek istediğimi mutlaka anlayacaksın. Kırlangıçlar karıncaları yer... Ama tek bir kırlangıç var, herşeyden önce kendini karınca için siper eder...

~Bir Gün Serisi 1.kitap~ Ana karakterin Siena Asya Yücel olduğu, hiç bir şeyin imkansız olmadığını anlatan bir lise hikayesi. Siena Asya Yücel,  9. sınıfını İstanbul`da okumuş, yarı İtalyan (annesi İtalyan) bir Türk vatandaşıdır. 10. sınıfta babasının işi dolayısıyla İngiltere`ye taşınmış ve 10. sınıfını orada okumak zorunda kalmıştır. 11. sınıfa başlamadan önce İstanbul`a geri döner. Arkadaşlarına haber veremediği için okuluna gitmek istemez. Ama sonradan annesinin ondan gizli bir şekilde arkadaşlarına durumu açıkladığını öğrenir. Okula onun dışında yeni biri daha gelmiştir. Mert Çelik. Okula geldiği gün Siena`yı görür ve  gördüğü gibi ona aşık olur. Ve onun hakkında her şeyi öğrenmek için onun arkadaşlarından birini, arkadaşları olmayan  iki iş birlikçisiyle üç gün boyunca her okul çıkışında sorguya çeker. Siena arkadaşındaki bu durgunluğu fark eder ve üçüncü günün sonunda arkadaşını takip eder. Orada gerçeği öğrenir ve Mert`ten nefret etmeye başlar. Peki hikâyenin sonralarında gelişen olaylarla fikri değişecek midir?

(Kitap ismi yakında değişecektir) Dedektif Ayla Arın aslında gizli bir ajandır. Ayla ile eskiden aynı şirkette çalışan ve şimdi baş düşmanlarından olan Sinan Kılıç ın şirketten kovulmasının aslında başka bir nedene bağlı olduğunu keşfeder. Bir yandan kanına bulaşan zehir ile uğraşırken diğer yandan da bu gizemi çözmek için peşine düşer. Ama işler istediği gibi yürümez ve kendini bir karmaşanın içinde bulur. Hiç bilmediği ve düşünmediği şeyler yavaş yavaş açığa çıkar.

“Ölümden kaçamazdı insanoğlu, korkardı. Tıpkı aşk gibi…” diyerek, ellerimi sıcacık avuçlarının arasına aldı. Gözleri, gözlerimle buluştu. Bana aşkla bakan o, iki çift kahverengi göz, Sonbaharın pastel tonlarıyla bürünmüş hastane bahçesinin kaosunu bile unutturmuştu. Sesler, konuşmalar, kulağıma yalnızca bir uğultu gibi doluyordu. Hastane duvarlarının zamana karşı tuttuğu ritim bile durmuştu sanki. Kalbim, ellerimin arasında beni saran o sıcaklıkta yeniden pusulasını arıyordu; belki de çoktan bulmuştu. Aşk… Adını koyamadığım bir sığınaktı benim için. Saklandığım, kaçtığım, korktuğum her adımla iç içe geçmişti. “Gönül…” diyerek ellerimizi ayırdı. Bakışlarım sorgularcasına çatıldı. Cebinden çıkardığı siyah tokayı, nazikçe bileğime geçirdi. “ Benimle yeniden şafağı karşılamaya, gökyüzünün maviliğinde kaybolmaya…Yeniden… Çocuk olmaya var mısın?” Herkese merhaba! Umarım hikayemi, kalemimi beğenirsiniz. Yorumlarınızı bekliyorum. Şimdiden çok teşekkür ediyorum… Keyifli okumalar dilerim.

İki farklı alfabe, iki farklı dünya, iki farklı benden ve iki farklı duygu bunlar birleşip ne olacaktı. Birbirlerinimi kurtaracaksın yoksa birbirlerinimi yok edeceklerdi.

İstanbul`daki gösterişli bir düğünden tokat atarak kaçan Rüya, Mardin`de dedesinin yanında huzur ararken, geçmişi peşini bırakmaz. Dedesi kalp krizi geçirince, aile içindeki sırlar dökülür ve Rüya’nın güvenliği için tek çare Miran Aslanbey’in soyadını alması olur. İki yabancı, birbirine taban tabana zıt bu iki insan, ailelerinin baskısı ve düşmanların tehdidi altında "evet" demek zorunda kalırken; bu zoraki birliktelik zamanla derin bir aşka mı yoksa büyük bir savaşa mı dönüşecektir?

Üç kişinin binada geçen aşkı. Ama daha çok iki kişinin Kızın platonikliği... Gerçek hayattan yararlanılmıştır.

Seven kız ve duyguları kesin olmayan bir çocuk

Kendi ayakları üzerinde durmak isteyen gencecik bir doktor.... Doktorluğunun başında Suriye sınırı kampına gönüllü olarak gider ve sınırda askeri kampa yardım amaçlı kalır, ve yaralı askerlere yardım eder, orda olan görevi bitmiştir, ama bir anda ağır yaralı gelen üsteğmene yardım amaçlı kalır, Yarası çok ağır olduğu için onunla bizzat kendisi ilgilenir, tam üç ay boyunca o kampta asker için kalıp onu iğleştirmek için uğraşır, lakin yaralı üsteğmen üç ay boyunca gözlerini açmaz, Doktor vazgeçmez ondan, onun için çok uğraşır, asker üç ayın sonunda uyanır, ve doktora gözükmeden çekip gider, doktor her yerde onu arar, çünkü askerin sesini çok merak ediyordu, ama nereye gittiğine dair bir fikri yoktur, O karşılaşma olmaz.... Doktor Defne tam bir yıl sonra adana Çukurova bölge komutanlığına atanır ve askeriyede doktorluğu başlar, Orda ünlü olan kasırga timinde gördüğü adamla nefesi kesilir, tam karşısına çıkan heybetli askeri tam bir yıl önce o iyileştirmiştir, Defne göreve başladığı askeriyede üsteğmen Alparslan Boztepe ile yolları tekrardan kesişir.....

Zamanı gelince her parça yerine oturacak ve herkes ait olduğu yerde olacak.Ama şimdilik bir bütün olarak yaşayacaklar... 6 kişi...Türkiye`nin en zengin kişileri...Kimlikleri ,yaşadıkları yer,aileleri bilinmiyor...Onlara bu imkanı veren kişi iyilik mi yapmıştı kötülük mü?

Parla küçükken, ailesinden çok çekiyordu. Hatta o kadar çok çekiyordu ki 11 yaşındaki çocuk ailesinden, boşanmak istiyordu. Oda yakması gerektiğini öğrendi. Sonra yaktı. Herşeyi. Ailesini. Kendini. Yetimhaneyi. Deliler hastanesi. Sokak`ta üç tane, çocukla tanıştı sonra, onları ailesi yaptı. yaman, babası oldu. Rüzgar, abisi oldu. Atlas, kardeşi oldu. Ilgın, ise bir abla bir anne oldu ona. Ve.. O ise hayatı oldu. 𝑶 𝑲𝒊𝒎𝒎𝒊? Asil Karan Çağıl. Bir anda değil,usul usul bulmuşlardı birbirlerini. Onlar hep, Bağlılardı birbirlerine. Sonra beraber yakmaya başlamışlardı, herşeyi. Herkesi. Heryeri

Her sır saklanabilir ancak sonsuza kadar değil. Evlat hasretleriyle yanan aileler, anne baba hasretiyle kavrulan çocuklar. Oyanan oyunlar ve görülmeyen gerçekler. Saklı kaldığını düşündüğünüz gerçekler bir gün mutlaka ortaya çıkmak için direnecektir… - Hikaye tamamen bana aittir. Kendi hayal gücümün ürünüdür. Kapak tasarımı ChatGPT tarafından yapıldı. Kurgunun ismi de yazımı da tamamen şahsıma aittir. Yüreğin Çağrısı adında ilk ve tek kitaptır. İsmin ve hikayemin kopyalanmasına, benzetilmesine izin vermiyorum.

Her zaman el üstünde büyütülen Asel Arkın başına gelen olaylar ile birlikte zor bir seçim yapması gerekmektedir.. Aşk? Aile? Ya da kendisini seçecekti? Tabiki Göktuğ Sancak buna izin verirse...

✨Wattpad`de +350.000 okunma✨ Şu an sap gibi kalmıştım gerçekten. Neyse canım. Başa gelen çekilir. Yapacak bir şey yok, mecbur ıslanacağız. Gidebildiğim yere kadar kaldırımın yağmur gelmeyen yerlerinden ilerledim. O da işte beş on metre falan. Artık ıslanma vakti gelmişti. Ne diyelim, gazamız mübarek olsun. Tam besmele çekip koşmaya başlamıştım ki yağmur durdu birden. Yani durdu herhalde, yoksa ıslanmam gerekirdi. Ama hala yağıyordu. Gökyüzüne bakıp kontrol yapacağım sırada bir şey fark ettim. Islanmama sebebim şemsiyeymiş. Onun da sahibi... Yine bu çocuk! "Ne yapıyorsun?" diye çıkıştığımda sert sesiyle cevap verdi. "Boşuna direnme. Ya beraber böyle gideriz, ya da sen şemsiyeyi alıp tek gidersin. Karar senin." Allah Allah! Beyefendiye bak ya! Hayır yani kim bu çocuk? Ne derdi var benle? "Ya sen kimsin? Kimsin ki böyle bir şeyi bana söyleme hakkını kendinde görüyorsun? Derdin ne senin?" diye çıkıştığımda düz bir şekilde yanıt verdi. "Seni ilgilendirmez." "Manyak mıdır nedir ya?" diye söylenip hızla uzaklaştım yanından. Fakat hala ıslanmıyordum. "Sen bilirsin, beraber gideriz o halde."

Feraye, yüksek lisans tezi için Alzheimer hastası Yasemin`in anılarını dinlemeye başladığında bunun yalnızca akademik bir çalışma olacağını sanıyordu. Oysa zamanla, anıların arasından sızan kırgınlıklar, yarım kalmış cümleler ve saklanmış duygular, aralarında adı konmamış ama derin bir bağ ördü. Yasemin, geçmişini hatırlamakta zorlanırken Feraye, kendi hayatında hiç ait olamadığı bir boşluğu doldurur gibiydi. Yasemin`in ani ölümüyle birlikte Feraye, sadece onu değil; onun anlattığı hayatları da kaybetti. Ta ki bir gece, kendini Yasemin`in gençliğindeki anıların tam ortasında, onun en yakın arkadaşı ve adaşı olan Feraye olarak bulana kadar... Artık takvimler 90`ları gösteriyordu. Kasetlerin, analog fotoğrafların, mahallelerin ve suskun bakışların zamanını. Bu yolculuk, yalnızca geçmişe dönmek değildi. Feraye için bu; kendi korkularıyla, yetersizlik duygusuyla, kaçtığı seçimlerle ve Yasemin`in ve eski zamanlar Feraye`sinin yarım kalmış hayatıyla yüzleşmekti. Ve en çok da, küllerinden bile vazgeçemediği bir aşkın adıyla: Mahir. İmkânsızlığı herkesçe bilinen, söylenememiş sözlerle, yanlış zamanlarla ve suskunluklarla büyümüş bir aşk... Feraye, geçmişte alınan ve alınamayan kararları yeniden düşünürken, Mahir`e kavuşmanın bir yolunu arıyordu. Bazen hikâyeyi değiştirdi, bazen yalnızca yönünü. Ama her adımda şu soruyla baş başa kaldı: Kader, yalnızca yaşananlar mıydı, yoksa seçilenler mi? Feraye, imkânsızın küllerinden yeni bir şeyler kurmaya çalışırken, sadece bir aşkı değil; üç hayatın yazgısını da değiştirmeye cesaret etti. Ama bazı hikâyeler, ne kadar yeniden yazılsa da, sonunu kendi seçti. "Dün Yarınları", 90`ların ruhunda, hafızanın, aşkın ve kaderin iç içe geçtiği; kaybolmuş hayatlara, yarım kalmış aşklara ve geç kalınmış cesaretlere yazılmış bir yüzleşme…

Kısa eğlenceli bir kurgu okumak istersen bu kurguya bir şans verir misin??

Alin, Kiraz çiçeği mahallesinde kendi halinde yaşayan bir kızdır. Ancak bu sade yaşamı, mahalleye geri dönen arkadaşının abisi Kılıç ile bozulur. Bazen bir salıncak, bir kıvılcımı doğurur. … Şimdi izninizle size soruyorum. Siz de bizimle salıncağa binmek ister misiniz? Unutmayın, salıncaklar sadece mutlu etmez. Aynı zaman da yakar. Öyle bir yakar ki mutluluk duyarsın alev almaktan. Ta ki kül olana kadar. …

"liseye dönüyoruz!"herkes şaşkınca İlkgün`e baktı. "üniversitenin ortasında ne lisesi?" "kardeşlerimiz bu durumdayken hiçbir şey yapmadan oturamam .Bir haftaya kadar liseliyiz,kimler benimle?" Kardeşleri ve tüm öğrenciler okuldaki blog yüzünden korkunç olaylar yaşanırken onlar tamamen olayın derinine inmeye karar verdiler...

Küçük yaşlarda savcı olmak isteyen Aslı karasu. Yıllarca çaba verip savcı oldu. Bir gün görev için askeriyeye işi düşer ve gıcık bir üsteğmen ile tanışır. Belki hayatın en önemli kararı yada en büyük hatasıydı.

Cinsellik içermese de içinde geçen şiddet sahneleri ve çarpık ilişki sahneleri vardır. Etkilenebilecekler için küçük bir uyarı... Öncelikle hoş geldiniz. Bu kurgum, şiddete uğrayan kadınlara farkındalık kazandırmak amacıyla oluştu kafamda. Kadına şiddete özendiren ve küçümseyen bir davranış asla yoktur. Kadına şiddet, büyütülmesi gereken bir şey ve tüm kitaplar, tüm filmler, tüm diziler, tüm medya abartmalı. Bir can, bir anne, bir evlat her gün toprağa kaybolup gidiyor. Küçümsenecek, unutulacak bir konu değildir bu konu. İyi okumalar... Sızılar, acılar ve yaralar... Yazımları kısa, yaşaması ve dayanması en uzun olan kavramlardandır. Bir sızıya dayanmak, dayan demekten kaç kat zordur. Her insan dayanamaz, güçlü kadınlarsa her insan kapsamına girmezler hiçbir zaman. Her kadınınsa bir kurtarıcısı vardır muhakkak. En büyük kurtarıcısıysa kendi gücü ve yıkılmaz duvarlarıdır. Ama bazen kadının bu kurtarıcısına dışarıdan bir el uzanır ve kadın sabrettiği acılar, sızılar sonunda özgürlüğüne kavuşur. Cem Adrian- Kül

İstambul`dan gelen Fadimenin küçüklük aşkı ve aynı zamanda düşmanı ile olan anıları #isfadkurgu

Burası Huzur Çıkmazı... Adına bakıp da aldanmayın; burada ne huzur tamdır ne de gürültü eksik! Azapay için sıradan bir yaz sabahı, her zamanki gibi annesinin terlik sesleri ve yan mahallenin çocuklarının top gürültüsüyle başlar. Tabii bir de mahallenin "jilet" abisi, karizma abidesi ve Azapay’ın bir numaralı baş belası Çınar vardır. Azapay’ın tek isteği, şu yazı kazasız belasız (ve tercihen Çınar’a rezil olmadan) atlatmaktır. Ancak işler planladığı gibi gitmez:Azapay, Çınar’ın o sarsılmaz karizmasını çizebilecek mi? Yoksa bu atışmaların sonu, mahalle fırınındaki sıcak ekmek kokusu gibi tatlı bir aşka mı dönüşecek? Yazdığım ilk mahalle kurgusudur. Elimden geldiği kadar güzel yazmaya çalışacağım umarım beğenirsiniz.

Askerim biçim biçim ölürüm askerim için...

Siz: AŞKIM ÇOK PARDON Siz: BEN DÜŞTÜM BALKONDAN Siz: ÇOK İYİ POPON Çeyrek Patron: Demek ünümü biliyorsunuz. Siz: WTF? Bir insanın poposunun nasıl bir ünü olabilirdi ki? Gerçi bu Uraz Yılmazer ise çok normaldi. Moda tasarım şirketinin gözde patronu Uraz Yılmazer’e herkes hayran. (Ben değilim.) O benim patronun ve ben onun kişisel asistanıyım. Soğuk, ulaşılmaz, kusursuz görünen o adamı kimsenin çözemediği kadar iyi çözdüm. Sonuç: Fazla gıcık. Bir gün ona bir mesaj attım. Sadece küçük bir eğlence olacaktı... Ama hesaba katmadığım bir şey vardı: Bu küçük eğlencenin sonunda kalbimi de kaybedebilirdim.

Kış günü İKİ GRAM KASINI göstermek için tişört giyen çocuk muuuuuuu(TİKSİNDİM) Kavga ile başlar sonrası bir molal çözelti gibi erimeli💫 11.sinif biz kız dershenede neler yaşayabilir kiiiiii? Eğlenmek istiyorsanız okuyun canikolar(ilerki bölümlerde fenal espriler olacak arkadaş grubuyla bile yapabilirsiniziz tam dalga geçmelik)