Akarui, notaları duyan değil, gören bir kızdı. Yetim kalmış, hayata tutunacak hiçbir şeyi kalmamıştı; müzik onun tek yaşama sebebiydi. Ortaokulda katıldığı grup tarafından dışlandı, sesi kısıldı ve bir yarışma günü sahneden silindi. Bu ihanet, onu insanlardan uzaklaştırdı. Lisede, bir müzik okulunda, artık yalnızca hissettiğinde çalan biri olarak var olmayı seçti.

Güneş parlar mıydı bir gün bizim gibiler için? Ben kirliydim. Ben kötüydüm. Ben en kötüsüydüm. Hangi abla kıyardı kardeşine? Yanlışlıkla hangisi öldürürdü? Hangisi kanı daha 7 yaşında bulaştırırdı ellerine? Bu benim hikayem. Bu hayata tutunmak zorunda bırakılanların, kül oluncaya kadar intikam ateşiyle yananların hikayesi. Bu hikaye herkesin kendinden bir parça bulabileceği bir hikaye. Bu hikayede mutlu son yoktu, bu hikayenin kötü karakteri bendim.

Dram&karakter Odaklı Hikayeler Sessizliklerin ardındaki fırtınaları yazmayı seviyorum.Kalemimi duygularımla yönlendiriyorum “Sessiz Gürültü “ şu anda yayında

Arkadaşlaaaarrr merhaba bu kitap inci ve atlasin lise hikayesi ağır bir şekilde cıvıl cıvıl kız ve sert,kavgaci,sinirli erkek kokuyor haberiniz olsun şimdi basliyalim hikayemize iyi okumalar dilerim

bir grup genç internet üzerinden tanışmaları psikolojik sorunlarla başlayan bir arkadaşlık hikayesi

Ailesinden görmediği sevgiye rağmen hayata hiç küsmemiş olan Su hayatının aşkıyla karşılaşıyor. Peki bu aşk ne kadar imkanlı? Babasının düşman olduğu aileden birine aşık olan Su nelerle karşılaşacak, ne tür zorluklarla mücadele edecek? Merak ediyorsanıız buyruun efenndiim başlıyoruz. Geceyi Aydınlat kitabımın yan karakterleri olan Su ve Yigit`i konu alan bir kurgu beğeneceğinizi düşünüyorum.

​"Ben, henüz ciltlenmemiş kitabım. ​Kendimi yazmayı seviyorum, çünkü hayat denen bu büyük eserde, henüz son söz söylenmedi. Sayfalara dökülmeyi bekleyen cümlelerim, çözülmeyi bekleyen bir bilmecedir. Henüz mürekkeplenmeyen o en büyük hikayeyi, ben olmayı öğreniyorum. Beni, o son bölümü merak edenler takip etsin."

533: Merhaba. 533: İdil. 560: Merhaba Ilgaz 533: Napıyorsun 560: Öyle oturuyorum sen 533: Oyun oynuyorum 560: İyiii 560: Ne oynuyorsun 533: Pubg mobile 560: Güzell 533: Sen bir şey oynuyor musun 560: Pubg mobile oynuyordum sonra bıraktım 560: Şimdi FC Mobile oynuyorum ama giremiyorum derslerden dolayı 533: Hiç oynamadım 560: Öğretirim:) 533: Bakarız 560: Aynen

Afra okulun partisinde gördüğü bir çocuğu beğenir. İşte her şey o andan sonra başlar; başına o kadar bela açılırki artık tek çaresi o kişiyi bulmaktır. Bu sırada adamın ona platonik olduğundan bir haberdir. Yolları tekrar nasıl kesişecek?

İlk görüşte aşık olup yıllardır seven bir erkek mi?

En Güzel Notanı Çal kitabında kullanılacak tüm şarkı sözleri ilk önce burada yayınlanacak.

Ben Deren,bu benim hikayem bambaşka bir dünyada yeni hayatımı yaşıyorum nasılım ,amacım ne,nasıl bu hale geldiğimi? beraber öğrenelim...

Ben Doğa. Acımasız görünen bir kız ama acımasızlığı son damlasına kadar yaşamış olan Doğa. Hayatım hiç mi hiç kolay olmadı ama ben bütün zorluklara göğüs gerdim. Benimle birlikte hikayeme ortak olmak ister misiniz?

Emir, sıradan bir lise öğrencisi. Tek derdi sevdiği kız Sare`yi etkilemek. Cesaret mi doğruluk mu oyununda `cesaret` seçince hiç tahmin etmediği bir yola girer: Tanımadığı birine sahte bir iş ilanı göndermek. Ama mesaj attığı kızıl saçlı kız, bu işe gerçekten ihtiyaç duyuyordur. Ve Emir geri adım atamaz. Arkadaşlarının baskısı, Sare`nin gözündeki hayranlık ve o tanımadık kızın umutlu mesajları arasında sıkışıp kalır. Hiç var olmayan bir butiği yönetmeye çalışırken, hiç tanımadığı biriyle beklenmedik bir bağ kurmaya başlar.

Bir mafyanın en güçlü kadın mafyayı kaçırması mı!?!? #mafya #güçlükadın

Gülcan, Yaman`ı görür görmez aşık oldu.Annesi çocukluk dedi ama değildi.Babasının yuzunden mahalleden ayrılmak zorunda kaldı ama sevdasını hiç unutmadı.Mahalleye dönmek zorunda kaldı 10 sene sonra bir gece gittiği yerde Yaman arka masada Gülcan nın olduğunu bilmeden onun hakkında atıp tuttu Yemin etti Gülcan ayaklarıma kapanacaksin Yaman efendi seni artık sevmeyeceğim bu kendime sözüm olsun,seni de kendime aşık edecegim buda yemin olsun dedi .

yazdığım şeyler hakında bilgiler veriyom her gün buraya bak

Bazı yaralar kanamaz. Bazıları ise kanadığında bile kimse görmez. Hayat Altuna, herkesin her şeye sahip sandığı kızlardan biridir. Güçlü bir soyadı, kusursuz bir okul, sessiz bir hayat… Balat’ın soğuğunda, siyasi dengelerin gölgesinde büyüyen bu okulda herkesin bir tarafı, bir gücü, bir sesi vardır. Hayat’ın ise sadece suskunluğu. Sarp Demirhan ise suskunluğu silah gibi taşıyanlardan. Bazen nefret, insanın kendine itiraf edemediği duyguların ilk hâlidir. Ve bazı aşklar, yaşanamamış yılların bedeli olarak çıkar insanın karşısına.

Ailesinin zoruyla imam hatip lisesine giden 17 yaşındaki Lara Kayanın en büyük düşmanı Ateş Arslandı... (imamhatiploversss💗)

Beni aldatan eski sevgilime atacağım mesajı yanlışla başka bir numaraya yazdım.En fazla ne olabilir ki?

Basit bir kan testi, Köksoy ailesinin hayatını bir anda altüst eden beklenmedik bir sırrı ortaya çıkarır. Doktorun açıklamasıyla birlikte aile, yıllardır fark etmedikleri karanlık bir gerçeğin tam ortasında kalır.

Miran Pars Vardel, kendi kurallarına göre oynayan bir mafya lideri. Arven Ardıç ise onu değiştirebilecek tek kişi. Unutma ki aşkın bedeli ağırdır. Bir yemin, bir bedel, bir kader. Bu bağ onları hem kurtaracak hem yakacaktır.

Şeker... Çocuklar bayılır şekere. Haksızda değiller ki? Şeker sevilmez mi? (Kitap kapağı benim değildir, pinterestten buldum. )

· · ─ ·𖥸· ─ · ·· · ─ ·𖥸· ─ · ·· · ─ ·𖥸· · · · ─ ·𖥸· "Bu bir savaş, bu bir kıyamet ve bu bir ölüm Efsun." dedi cesaret dolu gözleri. Bir seçeneğiniz kalmadığında, bütün yollar mübahtı. Ve bizim tam olarak şu anda önümüzdeki yoldan başka seçeneğimiz yoktu. Ellerimi ellerine daha sıkı kenetledim. Ellerim ellerini sararken bütün dünyaya karşı gelebilirdim, göğsümdeki huzurla. Yaralarına değdi parmaklarım..Tek tek kararmış kışlarına, baharı uzatmaya çalıştı. Kahve gözleri yeşillerimde gezindi. Kar soğuğunun kuruttuğu dudakları, ısırarak kanattığım dudaklarımı örttü. Normalinden uzun kaldı dudakları. Sanki her milimini aklına kazımak istiyor gibiydi, bu öpücükte bir veda saklıydı. Sanki kelebekler içimde son kez kanat çırpıyor, sanki Volkan beni son kez hayatta tutuyordu. Ve bazı sonları bilmek, onların gelmesinden daha çok can yakıyordu. Çünkü insan umutla vedalaşmayı, kaybetmekten daha zor öğreniyordu. Alnını alnıma dayadı. Nefesi titriyordu; bunu saklamaya çalışsa da göğsü ele veriyordu onu. Volkan korkmuyordu, biliyordum. Ama cesaret, korkunun yokluğu değildi; onunla birlikte yürüyebilmekti. Ve biz, korkunun tam ortasında el ele duruyorduk. “Geri dönemeyebiliriz Efsun`um. Biliyorsun değil mi?” dedi fısıltıyla. Bu bir uyarı değildi, bir itiraftı. Başımı salladım. Gözlerimdeki yaşlar dolmuş, taşmak üzereydi. “Zaten hiçbirimiz başladığımız yere dönemiyoruz,” dedim. "Ben sende başladım Volkan, sende bitsin hikayem." Savaş, insanın sadece geleceğini değil, geçmişini de yakıyordu. Masumiyetimizi çoktan geride bırakmıştık; şimdi sıra hatıralardaydı. Hani babalar kızlarının kahramanıydı? Hani anneler kızlarını hep kollar, yalan söylemezdi? Gökyüzü uğuldadı. Uzaklardan gelen fakat yaklaşmakta olan tekerlek sesleri ayrılığımızın sesiydi. Bu bir savaş değildi artık; bu, dünyanın kendine karşı açtığı bir davaydı. Bir kıyamet, sessiz çığlıklarla geliyordu. Volkan ellerimi bıraktı. İlk kez. İşte o an anladım: Asıl ölüm, ruhun bedenden çıkması değil, ait olduğu kalpten uzak kalmasıydı. Ve benim ruhum tamamıyla Volkan`ın kalbine aitti.

"Seni sevmeyi seviyorum..." Burçak sıkıcı, bir o kadar da bunaltıcı bir okul gününün ardından çantasında O`dan gönderilmiş bir mektup bulur. Ancak yanlış anlaşılmalar zinciri, oldukça uzayacaktır.