Bazı sırlar konuşulmaz. Sadece… karşılığında bir şey verilir. Nilüfer’in geçmişi, gömüldüğü yerden çıkarıldığında ona tek bir yol sunulur: Susmak için evlenmek. Karan Alp için bu sadece bir görevdir. Ama aynı çatı altında paylaşılan her an, bu anlaşmayı tehlikeye atar. Çünkü bazı gerçekler bastırılsa da… Hissettiklerin susmaz.

İKİGAİ="uğruna yaşadığınız şey" ya da "sabah uyanma sebebiniz" anlamına gelir.

..bana SEN gerek

Bir rakı masası geleneği olarak o gecenin şerefine kalktı kadehler. "Yarasın" Dedi Adam. "Haklısın" Dedi kadın içinden. "Yara`sın..." °•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•

Macera dolu ve komik bir hayat

Kırmızı; Kanın rengi, artık kaderinde rengi. Her şeye rağmen güçlü bir şekilde ayakta duran bir kadın; Nazlı.. Dünyaya nam salmış bir adam, Fırtına gibi esen lakabı da Fırtına olan durdurak bilmeyen koca bir örgütün lideri; Ali Asaf Bozkurt.. Kaçarken kaderin birleştirdiği bir sokakta denk geldiği adam onun hayatını değiştirecekti. Arabasının önüne bayılan kadını alıp evine götüren Ali Asaf kırılma noktasının bu kadın olduğunu anladığın da hayat onlar için kaderi baştan yazacaktı. Hikaye zor, ama kolay değil. Olacakları okumaya hazır mısın? Peki ya bu dünyaya girmeye? Acı içinde kıvranan bedenler mutluluğu zor ama Elbet bir gün yakalardı. Tüm hakları saklıdır, bana aittir.

Ona aşık olmadım… ona mahkûm edildim.” Bir taraf İstanbul, bir taraf Mardin. İki yabancı, tek bir kader: berdel. Nefretle başlayan bu evlilikte, kalpler ya birbirini yok edecek… ya da istemeden sevecek. Çünkü bazı hikâyeler aşk ile değil, zorla başlar. 🔥

Arya Aliz kaldığı ders için aldığı proje ödevini grup arkadaşları ile tamamlayıp teslim etmesi gerekir fakat asıl gerçek şudur ki birbirinden hiç haz etmeyen 5 insan biraraya gelerek bu ödevi yapmalıdır. Tabiki bu nefret kısa sürecektir.

Dikkat ! Bu hikaye çıplaklık, madde kullanımı ve olumsuz ögeler barındırır.

Fransa`nın Strasbourg şehrinde düzenlenen görkemli bir maskeli balo... Işıklar, müzik ve yüzleri saklayan maskeler. O gece herkes bir rol oynuyor. Geçmişler saklanıyor, sırlar fısıldanıyor. Ama kalabalığın içinde biri var. Eğlenmek için değil... Bir hesabı kapatmak için gelen biri. En tehlikeli insanlar en güzel maskeyi takar.

Kötü bir geçmişe sahip İlayda Güneş bu kötü geçmiş için ne depresyona girmiştir nede hayata küsmüştür,bu acıyla yaşamanın tek yolunu gülerek bulmuştur...

Farklı hayatlarda farklı acılar peki bu farklı hayatlar tek bir hayat olarak kesişirse

"Bir insanın en korktuğu an ya kendisini yada en yakınını kaybettiği andır, gözlerimin önündeki mezar taşında ki isim hangi anı yaşadığımı acı bir şekilde yüzüme vuruyordu.

Bugünler de böyle bu dedi

"Elinle mi yıkayacaksın?" Sesi bir anda arkamda yükseldi doğruldum, ona baktım "yani bunlar bulaşık makinesinde yıkanmaz." "Burada da yıkanmaz mutfak var." İç çektim. Dudaklarımı birbirine bastırdım. "Mutfakta da ayak basacak yer yok." Elindeki sigarayı yere atıp ayağıyla ezdi. Bana doğru bir adım attı. "Su soğuk." dedi. "Hava sıcak." "Ama çeşme suyu soğuk olur." "Onu da durulayan düşünsün artık." dedim. Gülüşü yine o gülüşü içime işleyen. "Hiç değişmemişsin, Nilüfer çiçeği." Başımı hafif yana eğdim, alayla baktım. "Yanılıyorsun değiştim, kara çocuk." Bir an ikimiz de sustuk. Sanki aynı anda geçmişe gittik. O küçük hallerimize benim ona bağırarak `kara çocuk` dediğim günlere. "Ben yanılmam," dedi sakin ama derin bir sesle. "Her insan değişir elbet sen de değişmişsindir ama ben tarafların..."

#Aşk#zorba#okulaşkı

Sonuna yaklaştığı sigarasını titreyen parmaklarının arasından yavaş hareketlerle aldım. Kendi dudaklarıma yerleştirirken en ufak hareketimi dahi izliyordu. Zehirli dumanı içime çektim. Bir süre ciğerlerimde gezinmesine ve beni daha da kirletmesine müsade ettim. En sonunda yavaşça dumanı üflerken gözlerimi Asil`in gözlerine kenetledim. Yeşilleri içinde bir çok duyguyla kavruluyordu. Daha önce yaşamadığım, hissetmediğim, adını bile bilmediğim duygular. Kara duman yükselip aramıza girene kadar birbirimizin gözlerinde kaybolduk. Kısa sürelik bölünmeyi kolluyormuşcasına gözlerim yıldızları buldu. Buruk bir gülümseme yüzümde peydahlanırken Asil`in delici bakışlarını görmememe rağmen hissediyordum. "Karanlığı neden sevmiyorum biliyor musun Karaslı? Çünkü alışırsın. Karanlık kendini sana alıştırır. Önceleri önünü bile göremezsin, gözlerin kamaşır bilinmezlik aklını başından alır." Söz aralarında içtiğim için biten sigarayı korkuluğun soğuk demirine yavaş hareketlerle bastırdım. Sigaranın közleri, soğuk demir parçasına deydikçe cızırtılar çıkarmaya başladı. "Ama çok çabuk alışırsın." "Alışmaktan mı korkuyorsun, zemheri?" "Hayır, Karaslı. Bilinmezlikten korkuyorum. Karanlık bilinmezliktir, alıştıktan sonra seni neyin ya da nelerin beklediğini asla bilemediğin terk edilmiş dipsiz bir kuyudur. Ve ben bu kuyudaki bilinmezlikte boğulmaktan korkuyorum." "Seninle bilinmezlik kuyularında boğulmaya da razıyım, zemheri. Tek bildiğim sen olduğun sürece, bilinmezlik beni korkutamaz." "Ben senin kadar emin değilim, Karaslı. Ben seni bilmiyorum ve seni bilmemek en korkutucu olanı."

"Aşk bir şekilde yeniden yeşerir"

Hayat bir bütünse benim ki parçalara bölünmüştü bile.Her bir parçaya baktığımda ayrı ayrı hayaller,umutlar,kırgınlıklar,yaşanmışlıklar ve acılar görüyordum.Hayatımın parçalarını toplamayı hiç düşünmedim çünkü biliyordum ki toplayıp o parçaları birleştirsem bile asla eskisi gibi bir bütün olamayacaktı hayatım,ya da ben öyle sanıyordum.Yanıldığımı ise onun hayatıma bir adım atmasıyla anladım.Hayatımın parçalarını toplayıp elime verdi ve "birleştir,tamamla" dedi.Dediğini yaptım ve biliyor musunuz?Sanırım bu halini daha çok sevdim hayatımın.Bunca kırgınlıktan doğabilecek bir umut olduğunu çok sonra öğrendim... Balca çocukluk arkadaşıyla yaşayan üniversiteyi yeni bitirmiş bir kızdı.Hayatı normal akışında ilerlerken bir anda her şey tersine dönmüştü.En yakın arkadaşının gizemli ölümü ve sonrasında bulunan gizemli bir not...Balca bu karmaşanın içerisinde ne yapacağını bilemezken bir diğer şey ise gizemli bir şekilde karşısına çıkan beyefendi... Belki de en bilinmesi gerekenler en gizemli olanlardır...

Habersizce Nehiri seven Atlas Nehirin onu sevdiğini hiç düşünmemişti..

"Geçmişin bedelini bir gün herkes öder..." Umay ve Oğuz Uraz için çocukluk, "Kartallar" yetimhanesinin disiplini altında, isimlerin yerini kod adlarının aldığı bir hapishaneydi. O karanlık günlerin tek bir hakimi vardı; yetimhanenin sahibi. Ve şimdi, yıllar sonra, o sahibin oğlu Atlas Demirkan, babasından devraldığı karanlıkla Umay`ın karşısına dikiliyor. Kardeşinin hayatı Atlas`ın elindeki bir kalp nakline bağlı olan Umay, çocukken kaçtığı o kafese bu kez kendi ayaklarıyla girmek zorunda. Uraz`ın sadakati, Atlas`ın acımasız emirleri ve Umay`ın kurtulmaya çalıştığı ajanlık yetenekleri... Aynı duvarlar arasında büyüdüler, aynı havayı soludular ama şimdi biri efendi, diğeri ise göreve hazır bir ajan. Karanlık vadedildi, şimdi herkes kendi payına düşen bedeli ödeyecek.

Ölen babasının katilini arayan İdil Işık ve ona yardım eden dedektif Uraz Kaya

"Bazı sırlar, en kalın test kitaplarının bile arasına gizlenemez." Sinem fizik problemlerini çözmeye, Güldeste okulla dalga geçmeye, Zeliha ise bu ikili arasındaki dengeyi korumaya alışkındır. Ancak kütüphanenin tozlu raflarında buldukları, bazı sayfaları kazınmış eski bir yıllık, lise hayatlarını bir gizem yumağına çevirir. Okulun geçmişine gömülmüş şifreli notları takip eden üç yakın arkadaş, her adımda şu soruyla yüzleşir: Dostluğunuz, gerçeklerin ağırlığını taşıyabilecek kadar güçlü mü? Gece yarısı kütüphane kapıları kilitlendiğinde, av artık avcıdır.

Özgür hala 19 yıl sonra hayatını tepetaklak edecek haberle karşı karşıya kaldığında başına geleceklerini habersizdir. Zaten hayatı sahte ailesi yüzünden zehir gibiyken şimdi ise doğumunda karıştırıldığını öğrendiğinde sarsılır ama tüm bu acılara göğsünü gererek yine hayata gücünü gösterir. Fakat biyolojik ailesine gittiği zaman mutlu olacağını sanarken daha fazla acı çekeceğinden birhaberdir...

Eski okulunda yaşadığı zorbalık yüzünden okul değiştirir Yaşadıkları yüzünden kimseyle yakın olmak istemez ama birden kendini bir arkadaş grubunun İçinde bulur