“Bazı kapılar yanlış çalındığında hayat değişir… Gökçe’nin hikâyesine hazır olun.” bu benim ilk kitabım lütfen bunu bilerek okuyun

Karanlık bir dünyanın içinde doğmuş olan, saf ve temiz kalbiyle elindeki küçük umut ışığıyla karanlık dünyadan kurtulmaya çalışan masum Masal ve onu bu karanlıktan kurtaracak olan umut...

17 yılın sonunda gerçek ailesine kavuşan Alya önceden çektiği acıları unutabilcek mi acaba ?

Onyedi yıl boyunca hayat, Efsun için sadece aşılması gereken keskin engellerden ve dinmeyen bir fırtınadan ibaretti. Adı gibi büyüleyici ama bir o kadar da hüzünlüydü hayatı; her mevsimi kış, her günü bir vazgeçişti.Çocukluğunu kimsesizliğin soğuk duvarları arasında, hayata dair umutlarını tek tek kaybederek bıraktı. Tam her şeyin bittiğini sandığı anda, bir el uzandı ona; kalbinin kırık parçalarını birleştiren dostluklar ve imkansız bir aşkın sıcaklığıyla yeniden nefes almaya başladı.​Ancak kader, Efsun Güz için en acı senaryoyu en sona saklamıştı. ​Yıllardır her gece hayalini kurduğu, "neden bırakıldım?" diye sorduğu gerçek ailesi kapısına dayandığında; Efsun`un yorgun ruhu artık bu ağır kavuşmayı taşıyamayacak kadar bitkin düşmüştü. Unutulan Veda; son nefeste gelen bir mucizenin, telafisi olmayan keşkelerin ve bir genç kızın sessiz vedasının hikayesi. Bazı vedalar asla unutulmaz, çünkü onlar aslında hiç yaşanamamış kavuşmaların mezarıdır.

Abisinin arkadaşını kendi abisi gibi gören aynı zamanda da ona kıl olan Mihra bir süre sonra istemsizce hisler beslemeye başlar. Mahir de Mihra’ya karşı boş değildir. Başta sadece denemek amaçlı olsalarda kısa bir süre sonra bir araya gelmeleri için büyük bi sebep çıkar..

Babasının son ve en ağır ihanetini öğrenen Liya İlkay için hayat, geri dönülmez bir kırılma noktasına sürüklenir. Güvendiği her şey sarsılırken, geçmişe ait saklanan gerçekler birer birer açığa çıkar. Liya, yalnızca ailesiyle değil, kendi varlığıyla da yüzleşmek zorunda kalır. Nefret, başkalarından kendisine yönelirken, doğduğu güne kadar uzanan karanlık bir sorgu başlar. "Nefret ediyordum herkesten ve her şeyden. Ama en çok da kendimden ve doğduğum günden." Uraz Vural`la kesişen yollar, Liya`nın kalbinde beklenmedik bir çarpıntı yaratırken, bazı gerçeklerin bu çarpıntıdan bile daha ağır olduğu ortaya çıkacaktır. En derin yara, güvendiğin yerden açılır. Bazı ihanetler affedilir. Bazıları ise insanı baştan yaratır.

Bazı insanlar hayatına gürültüyle girmez. Ne büyük cümleler kurar, ne de iz bırakmak için uğraşır. Sadece bir an durur, bakar… ve geçer. Arelya için bu, sıradan bir gündü. Baran içinse fark etmemesi gereken bir bakıştı. İkisi de bunun bir başlangıç olduğunu bilmiyordu. Bu hikâye, söylenmeyen cümlelerin, ertelenen adımların ve zamanında fark edilen küçük anların hikâyesi.

Tostlarımla anormal hayatlarımız

Bu adamın örgüte ihnanet etmeyeceği tartışma konusu ama ona güveniyorum o ihanet etmez onun aşağılık biri olmadığına eminim

Okulun popüler kızı Ayris, herkesin imrenerek baktığı, soyunun güçlü zengin bir aileden geldiği dilden dile dolanılan, Firay kolejinde okuyan bir kızdır. Yakın erkek arkadaşının tartıştığı çoçukla tanıştığı gün, hayatı bambaşka bir yola sapar. Ayris Cebecioğlu, göğüs kafesin kaç acıyı taşıyabilir peki? Herkesin imrendiği kız gerçekten hayatı tozpembe mi yaşıyor? Bir İki Üç… Bir gece de, üç hata Ayris.

Doğduğunda yetimhaneye sol göğsünde bir izle bırakılan Lidya’nın bu iz yüzünden sürükleneceği gerçekleri görmeye hazırmısınızız;))

Ekim, sevilmemeyi küçük yaşta öğrenmişti; sessizliğin içinde büyüyen bir çocuktu. Yaman ise hayatın en karanlık yüzünü, babasının annesini gözleri önünde öldürdüğü gün tanıdı. Küçük kardeşiyle birlikte hayatta kalmayı öğrenirken, çocukluğunu kaybetti. İkisi de yaralıydı, ikisi de eksikti. Ama aynı karanlığın içinden geçerken birbirlerine tutunmayı öğrendiler. Bu hikâye, kötü bir hayatta bile insanın başka bir insanda nefes almayı bulabileceğini anlatıyor. Bazen kurtuluş, kaçmak değil; aynı acının içinde el ele durabilmektir. Bazen insan birine âşık olmaz. Sadece onunla ayakta kalabildiğini fark eder.

Tek kişi iki farklı hayat,ölüm sizlerle birlikte,sizce ölüm ne kadar yakınımızda peki ya bu lakabı alan biride bize yakın mıdır ?

Ya gece gündüz çabaladığım hayallerimi yok eden birine aşık olursam?…

Hak ettiğinle karşılaşman için, hak etmediklerinin gitmesi gerekir. Her veda, bir başlangıç. Bir yeni istek mesajınız; İntizar: Rain keeps fallin, tears keep fallin. Pluviophile: Come, lets watch the rain as its falling down. "bense hala aynı çekingenlikle arıyorum, kendimi kahretme nedenimi."

Bazen yeni bir kişi eskilerden daha iyidir. 11. sınıfa yeni gelen çocuk...

"İstanbul`da kendi küçük pastanemde hayatımı kurmuş bir kızken, bir gecede her şey elimden alındı. Yıllar önce terk edilmiş bir çocukken, yıllar sonra Mardin`in iki büyük aşiretini barıştırmak için bana ait olmayan bir evliliğe sürüklendim. Onlar için benim kaderim buydu... Ama ben, Cahan. Kimsenin barışı için kurban olmamaya kararlıyım. Ve bu, benim isyanımın hikâyesi."

“Annesinin ani evliliğiyle hayatı değişen bir kız… Aynı evde yaşamak zorunda kaldığı yabancı bir kalp… Farkına varmadan başlayan bir aşk.”

Bilinmeyen numara:”Kal yanımda kardelen,kal ki çiçeklerin mevsimlere değil gökyüzüne aşık olduğunu ispatlayalım..”

Yıllar önce, kasabanın en büyük iki ailesi; Çetinler ve Yılmazlar, bir arazi meselesi yüzünden düşman kesilmişti. Ne bayramda selamlaşılır, ne sokakta karşılaşınca yüz yüze bakılırdı. Zamanla bu düşmanlık, kasabanın dört bir yanına yayılmış, iki aile adeta görünmez duvarlarla birbirinden ayrılmıştı. Ama aşk, hiçbir yasaya, hiçbir duvara sığmazdı.

Kaybettiği arkadaşını yıllar sonra komiseri olarak bulur.

Gün başlayınca hayat başlar sanırdım. Oysa hayat, sen olsan da olmasan da devam eden amansız bir döngüymüş." Herkesin bir yolu var; kiminin çiçekli, kiminin taşlı... Benimkisi ise görünmez dikenlerle çevrili. Bazen değil, hep düşünüyorum. Ellerimin içi kıymık dolu ve hayatın içerisinde bunun gerçekliğini arayan birisiyim. Sevmek ve sevilmek istiyorum; oysa bana öğretilen tek şey, başkalarının doğrularına göre şekillenmiş bir `iyi` olmaktı. Herkese karşı durmak değildi benim meselem. Benim meselem, fırtınanın ortasında kendi toprağıma tutunabilmekti.Ailem, abilerim, onayı alınmış hayatlar... Onlar dışarıdan parlayan birer başarı hikayesiyken, ben kendi karanlığımda nefes alacak bir boşluk arıyorum. Uzaklaşmak, bir kaçış değil; avuçlarımdaki kıymıklara rağmen kendi hayatımın iplerini elime alma savaşıdır. Bu, sadece bir gidişin değil, kendi sesini bulmaya çalışan bir ruhun hikayesi. "Peki ya siz, elleriniz kanasa da tutunur muydunuz hayata?

Mafya okulu gibi…. Bir şans verin bence ( Eğlencesine yazılmış bi kitaptır.)

"Kamera kapandığında başlayan o gerçek hikaye, hiçbir yayının sığdıramayacağı kadar büyüktü." 🎬⭐️

Gece 01:17. Kasaba derin bir uykuda… ama bir şeyler uyanıyor. Lily’nin kalbi ilk aşkın ateşiyle çarpıyor. Aynı anda kapılar kırılıyor. Kırmızı gözler karanlığı yırtıyor. Senkrozonlar geliyor. Kaçış yok gibi. Ama Lily durmuyor. Elinde bir bıçak, bir araba, yaralı bir kol ve içindeki sönmeyen bir inat. Babası demişti: “Gerçekten sevdiğin bir şeyi bulduysan, ne pahasına olursa olsun koru.” Şimdi o söz gerçek oluyor. Gaz pedalına basıyor, camlar patlıyor, pençeler metali yırtıyor. Her virajda ölüm, her saniyede ateş. Sönersen biter. Ama Lily sönmüyor. Bu, aşkın ortasında patlayan bir kıyamet. Bu, hayatta kalmak için yanan bir irade. Sayfaları çevirirken kalbin de yanacak. Hazır mısın? 🔥 Başla sevebilirsin.